Chapter six
BAD LOVE
หลังจากวันนั้นมันก็ทำเมินเฉยอาจจะมีดูถูกเหยียดหยามเขาบ้างตามประสาคนปากหมาเเต่เขาก็ไม่สนมันอยู่ดี คีรินเริ่มปรับตัวได้เเล้ว สนิทกับคนงานลูกน้องไอ้เสือเเละชาวบ้านมากขึ้นเพราะเขาเข้าไปคุยด้วยตีสนิทใช้เวลาเกือบอาทิตย์ทุกคนในเกาะถึงยอมเปิดใจให้เขา ถามนั้นถามนี่สอบถามไปเรื่อยรับบทหนุ่มในเมืองที่สนใจวิธีชีวิตชาวเกาะ ที่ตีสนิทไปทั่วเพราะอยากจะหาทางหนีเเละอีกอย่างเขาเหงาด้วยเเหละไม่มีโทรศัพท์ไม่มีทีวีเงียบเหงาจนดูน่าเบื่อเเต่ก็อยู่ได้ไม่ได้รู้สึกขาดอะไร ได้ข้อมูลจากการสอบถามชาวบ้านมาคร่าวๆว่าถ้าขึ้นเรือไปส่งปลาส่งหมึกก็จะขึ้นฝั่งได้ เเต่ไอ้เสือมันไม่ปล่อยเขาคลาดสายตาเลยมันไม่มาตามก็ส่งลูกน้องมาตามเขาเเทน น่ารำคาญอยู่ไม่น้อย
"ลูกพี่มึงสั่งอะไรก็ไม่ต้องทำตามไปซะหมดหรอก ตอนนี้กูจะเข้าห้องน้ำมึงก็ไม่ต้องมาตาม"
"ไม่ได้ครับ เดี๋ยวคุณจะเเอบหนีขึ้นเรือ"มันรู้ทันเเผนเขาได้ยังไงอุตส่าห์วางเเผนไว้เเล้ว วันนี้ไอ้เสือมันเข้าในเมืองตั้งเเต่เช้าตรู่เขาเลยมีโอกาสจะลักลอบขึ้นเรือที่จะไปส่งปลาเเต่ว่าติดตรงลูกน้องไอ้เสือที่มันไม่ยอมให้เขาขยับตัวไปไหนได้เลยเหมือนมันรู้ว่าเขาเตรียมจะหนีมันเลยตามติดไม่หยุด
"เฮ้อ กูจะหนีไปไหนได้มึงตามกูขนาดนี้ กูไม่หนีหรอกไม่ต้องกลัว"เขาต้องหาทางออกไปจากตรงนี้ให้ได้เเต่จะหนียังไงล่ะถ้าไอ้นี้มันยังตามติดกัน ในระหว่างที่คิดเเผนจะหนีอยู่นั้นก็มีคนเดินมาเรียกลูกน้องไอ้เสือเขายิ้มกริ่มดีใจทันทีมีโอกาสหนีเเล้ว
"พี่เต้!เกิดเื่เเล้วพี่ ไอ้พวกคนงานมันก่อเื่กันอีกเเล้ว"
"อะไรวะ"
"พี่ไปดูเองเถอะ รีบไปพี่ถ้านายกลับมาเราจะซวยเอานะ ไปพี่"มันรีบดึงเเขนลูกน้องไอ้เสือไปหน้าตามันดูตื่นตระหนกมาก คงมีเื่ใหญ่สินะ ดีที่มีเื่ตอนนี้ เวลานี้เเหละเขาจะได้หนีสะดวกสักทีเเต่ดูเหมือนลูกน้องไอ้เสือมันจะไม่ยอมทิ้งเขาไว้ตรงนี้เเต่มันก็โดนดึงไปก่อน เขาเลยมีโอกาสจะหนีไปขึ้นเรือ เขาจึงรีบเร่งวิ่งไปหาเรือที่กำลังจะออกไปจากเกาะนี้ รีบวิ่งมาโชคดีมากๆเลยที่ตอนนี้เรือยังไม่ทันได้ออกจากท่า เขาจึงหยุดวิ่งเเล้วปรับลมหายใจให้มั่นคงก่อนจะทำทีเป็เดินเข้าไปยกลังปลาช่วยคนงานคนอื่น
"ของครบรึยัง นับดูสิ"คนที่เป็คนขับเรือสอบถามคนงานที่ยกของขึ้นเรือ เขาตื่นเต้นมากๆเลยกลัวไอ้เสือมันจะกลับมาตอนที่เขายังไม่ออกจากเกาะ เขากังวลมากเเต่ต้องนั่งรวมกับคนงานคนอื่นพยายามตั้งสติ มือสั่นเล็กน้อยนั่งอยู่เกือบห้านาทีเรือก็ยังไม่ออกความกลัวทำให้เขากังวลมากกว่าเดิมอีก ถ้ามันกลับมาตอนนี้เขาจะเจออะไรบ้างล่ะมันยิ่งประสาทเเดกอยู่
"ครบเเล้วครับพี่ ออกเรือเลย"พอคนที่นับลังปลาะโบอกคนขับเรือเเล้วคีรินก็คลายความกังวลทันทีเขาจะได้ออกไปจากนรกนี้เเล้ว อีกไม่นานเขาก็จะหนีมันได้เเล้ว
ทางด้านเสือที่ออกจากเกาะมาคุยธุระเสร็จเรียบร้อยเเล้วเขาจึงเตรียมตัวจะกลับเกาะไปหาไอ้ลูกหนี้ เขาให้ลูกน้องตามติดมันเพราะรู้ว่ามันพยายามจะหนีออกจากเกาะเขาเลยสั่งลูกน้องไว้
Rrrrrrr
"ห่ะ อะไรนะ มึงบอกว่าไงนะ"
'ผมขอโทษพี่วา อย่าด่าผมเลยนะ'
"กูไม่ด่ามึงหรอก เเต่พี่เสืออะไม่เเน่มึงเตรียมใจไว้ให้ดีล่ะ กูไม่ช่วยมึงนะ"
'พี่...'
ตู๊ดๆ
นาวาถอนหายใจเหนื่อยทันที พี่เสือต้องโมโหหนักเเน่ เขาก็ไม่รู้จะช่วยยังไงดี เ้านายของเขาสั่งไอ้เต้ไว้ให้มันดูคุณลูกหนี้คนนั้นอย่าให้คาดสายตา เเต่มันก็ปล่อยให้คุณเขาหายไปจนได้ เขารู้ได้ทันทีว่าเ้านายเขาต้องโมโหมากเเน่ๆตั้งเเต่อยู่กับเ้านายมาพึ่งเคยเห็นพี่เสือดูสนใจ ดูสนุกที่เเกล้งใครสักคนซึ่งคนๆนั้นคือคุณคนนั้น ทั้งที่รู้ว่าคุณเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับหนี้ส่วนนี้เลยก็ยังจับเขามาขังไว้
"พี่เสือ"
"อืม ว่า"เสือกำลังนั่งดูงานอยู่ในห้องลูกน้องคนสนิทก็เข้ามาเรียกด้วยท่าทางเป็กังวลฟังจากน้ำเสียงเขาก็รู้เลยทันทีว่าต้องมีเื่เกิดที่เกาะเเน่
"คุณเขาหายไปเเล้วครับ"นาวาสังเกตุดูว่าเ้านายเขาดูโกรธไหมเเต่ปรากฎว่าไม่ได้มีท่าทีกรุ่นโกรธหรือไม่พอใจ เเต่ดูนิ่งซะคนที่ยืนรอฟังอยู่กลัวเหมือนกัน
"โทรบอกคนขับเรือส่งปลาให้จอดตอนนี้เลย รู้อยู่ใช่ไหมว่าต้องทำยังไงต่อ"
"ครับ"หลังจากลูกน้องคนสนิทเดินออกไปเสือก็วางงานที่ทำไว้ เเล้วนั่งขำกับการคิดจะหนีออกจากเกาะไปของไอ้ลูกคุณหนู มันคิดว่าถ้าเขาไม่ยอมปล่อยมันไปมันจะหนีเขาได้หรอ อุตส่าห์ใจดีปล่อยให้มันได้สบายเเต่ก็ยังทำตัวดื้อด้านไม่ได้เจอกันนานสงสัยคืนนี้คงต้องจัดให้หายอยากเเล้วเเหละ
"อ้าวพี่จอดเรือทำไมอะ ไม่รีบไปส่งปลารึไง"
"นายบอกให้จอดรอก่อน นายจะเช็คของก่อนเลยต้องจอดรอ"ฉิบหายเเล้ว มันรู้เเล้วเเน่ๆเลยว่าเขาหนีออกจากเกาะเขาจะทำยังไงดี มันจะยิงเขาทิ้งไหมหรือว่าจะทำอะไรกับเขาอีก คีรินกระวนกระวานทันทีเตรียมตัวจะลุกหนีไปซ่อนเเต่ก็ไม่ทันเเล้วพวกมันขึ้นเรือมาเเล้วเขาจึงทำได้เเค่นั่งรอรับผลที่ตัวเองทำ
"สวัสดีครับนาย วันนี้มาตรวจเองเลยหรอครับ"
"ลุกออกไปจากนี้ให้หมด ยกเว้นมึง!"เสือชี้มือไปที่คีรินทันทีถึงจะหลบหน้ายังไงเขาก็จำมันได้ดีคิดจะหนีด้วยเเผนโง่ๆมันชอบให้เขาใจร้ายนักใช่ไหม หลังจากคนงานออกไปจากตรงนี้หมดเเล้วเหลือเพียงเสือเเละคีริน
"โอ้ยย จะดึงเเขนกูทำไม มันเจ็บ"
"มึงยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องโดนอะไรใช่ไหม มึงคิดจะหนีกูไปไหน"เสือเปลี่ยนจากจับเเขนเป็กระชากหัวคีรินเเทน
"โอ้ย!ปล่อยกูนะ มึงจำเป็ต้องทำขนาดนี้เลยหรอ กูทำอะไรให้มึง หนี้ก็ไม่ใช่หนี้กูมึงยังเสือกจับตัวกูมาขังไว้อย่างกับทาส"
"กูอุตส่าห์ปล่อยให้มึงได้ใช้ชีวิตสบายๆเเต่มึงไม่ชอบใช่ไหม มึงชอบให้กูร้ายนักใช่ไหม"เสือเพิ่มเเรงที่มือทำให้คนที่โดนกระทำเจ็บจนหน้าเหยเก คีรินทำอะไรไม่ได้เลย เขาสู้เเรงมันไม่ได้เลยสักนิด
"มึงเคยดีกับกูเเล้วหรอ สบายเเม่มึงสิโทรศัพท์ก็ไม่ให้กูใช้ ทีวีก็ไม่มีดูใช้กูทำงานอย่างทาส"
"ยังปากดีไม่หยุดนะ ถ้ากูเอามึงตอนนี้ ตรงนี้ ปากมึงยังจะดีได้อีกไหม"คีรินใทันทีมันจะเอาเขาตรงนี้หรอ ลูกน้องมันอยู่ข้างนอกเต็มเลยนะ บนเรือก็โคตรสกปรกเขารับไม่ได้หรอก
"ไม่ มันสกปรกกูไม่เอาตรงนี้"
"เเต่กูจะเอา"เสือไม่สนใจผลักคีรินลงไปนอนบนพื้นทันที เเล้วตามไปคล่อมทับรวบเเขนสองข้างไว้ด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะใช้มือข้างขวาข้างที่ว่างอยู่บีบปากคีรินอย่างเเรง
"เสือ มึงบ้ารึเปล่ามึงไม่อายลูกน้องมึงบ้างรึไง อย่าทำเเบบนี้เลย"เขากลัวคนอื่นจะได้ยินมากถ้าคนข้างนอกรู้หรือได้ยินเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน พื้นตรงนี้ก็สกปรกเขาทำไม่ได้จริงๆ
"กูบ้าได้มากกว่านี้อีก"หลังจากมันพูดจบ มันปล่อยเขาเเล้วเดินออกไปเปิดประตูออกทันที ลูกน้องมันที่อยู่ข้างนอกพากันถอยออกจากประตูด้วยท่าทีเเตกตื่น
"พวกมึงในนี้มีใครอยากดูหนังสดไหม กูจะทำให้ดู"คีรินใตาโตทันทีไม่คิดว่ามันจะกล้าพูดเเบบนี้ถ้ามันทำเเบบที่มันพูดจริงๆล่ะ เขาจะต้องอับอายขายขี้หน้าขนาดไหนกัน คนพวกนี้จะรังเกียจเขาไหม เขารับไม่ได้หรอกนะถ้าตัวเขาต้องเป็เเบบนั้น เขากลัวมันเอาเขาโชว์จริงรีบลุกขึ้นเดินไปเกาะเเขนอ้อนวอนมันทันที
"เสืออออ ไม่เอานะกูยอมมึงก็ได้กูยอมมึงทุกอย่างเลย"ทันทีที่มันเห็นผมขอร้องอ้อนวอนมัน มันก็ยิ้มสะใจทันที ส่วนคนที่อยู่ข้างนอกต่างพากันรีบเดินหนีออกไปจากบริเวรนี้เพราะเ้านายมันใช้สายตาสั่ง
"ทำตัวน่ารักเเบบนี้เเต่เเรกมึงก็คงไม่ต้องเจ็บตัวเเล้ว ไปนอนอ้าขารอกูสิเดี๋ยวกูไปเxด"คีรินไม่อยากจะทำตรงนี้ตอนนี้เลยเเต่ถ้ายังเถียงมันดื้อด้านกับมันเกิดมันบ้าขึ้นมา เอาเขาไปเxดข้างนอกโชว์มันจะน่าอายกว่านี้อีก ทำไมต้องใจร้ายกับเขาขนาดนี้ด้วยวะ เเม่ง!
"เร็วสิ! มึงจะยืนเหม่อเพื่อ กูยิ่งเงี่xนๆอยู่"มันเร่งเขาที่ยืมทำใจอยู่ ขอร้องคงไม่เป็ผลเลยจำใจถอดเสื้อผ้าตัวเองออกช้าๆเพื่อยื้อเวลาเเต่ดูท่าจะไม่ทันใจมันมันผลักคีรินล้มลงบนพื้นทันที
"โอ้ย!ใจเย็นไม่เป็รึไง จะเงี่xนอะไรขนาดนั้น"ผลักคีรินล้มจนเข่าถลอกตามมาถอดกางเกงลง ก่อนจะเเหวกรูสวยเเล้วถุยน้ำลายลงรูทันที
"ถ้าให้กูรอมึงถอดเสร็จชาตินี้คงไม่ได้เxดหรอก"เเหวกรูออกเสร็จก็ถอดกางเกงตัวเองทันทีเขาไม่ได้เxดมันเกือบสัปดาห์เพราะปันมาหาเขาทุกวันอีกทั้งงานต่างๆที่เข้ามาพร้อมกัน ถึงจะได้ระบายน้ำออกเพราะปันมาหาเขาเเต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเxดกับไอ้นี้เลย จะบอกว่าโหยหาก็ได้ เขาโหยหาเซ็กซ์ที่เร่าร้อนกับคีรินมากๆบางวันถึงขั้นต้องวางงานที่ทำอยู่เพื่อเปิดคลิปคีรินดูเพื่อชักเว่า
"โอ้ย!มึงดันเข้ามาได้ไงเนี่ย กูเจ็บ!"คีรินตีขาไอ้เสือทันทีมันบ้ามากเลยนะเจลก็ไม่มีมันดันคxยเข้ามาในรูเขาพรวดเดียว จนตอนนี้เขาเจ็บจนน้ำตาไหลเลยทั้งเจ็บทั้งจุก
"อ่าาา ไม่ได้เอาเเค่สัปดาห์รูมึงฟิตขนาดนี้เลย เเบบนี้ต้องเรียกตัวมาขยายรูบ่อยๆเเล้วสิ"
TBC
มันก็เกินไปนะบางที เxดกลางทะเลคนงานเต็มเรือมันก็ยังจะเอาไม่อายใครเลยจริงๆเxดหมดไม่สนหน้าไหน
คอมเมนต์คุยกันหน่อยน้าาาา ไรท์อยากได้กำใจจีๆเเบบว่าอยากตอบเมนต์ง่ะ
406
