สถานที่: ค่ายฝึกลูกเสือ - ห้องพักหญิง
ยูรุมิ: ว้าวว //เด็กหญิงและเพื่อนๆสาว ต่างตะลึงอ้า ปากกับห้องพักที่ดูทันสมัยและสะดวกสบาย// นึกไม่ ถึงเลยนะ ว่าที่ชนบทอยู่ในป่าลึกขนาดนี้ จะยังมี สิ่งของที่ทันสมัยขนาดนี้ ทั้งเตียง ทีวี และแอร์ นี่มัน ์ชัดๆเลย พวกเทอ~
เซรินะ: อย่างกับว่าภายนอกดูเหมือนสถานที่ ชนบท ยังไม่เจริญรุ่งเื่ แต่จิงๆภายในอย่างกับตรงกัน ข้าม งั้นสินะ
เหล่าเพื่อนๆสาว: งั้นจะมัวรออะไรกันอยู่ละ ไปเลยย
"เหล่าสาวๆต่างพากันไปจองที่นอนเป็ของตัวเอง และจัดข้าวของตนให้เรียบร้อย"
ยูรุมิ: แฮร่~ ที่นอนนุ่มๆละ ซื้อออ~~ //เด็กสาวได้ใช้ ทั้งตัวฟุบลงยังเตียงนุ่มๆ พร้อมใช้แก้มถูไปมา// แบบ นี้ต่อให้ทั้งเดือนฉันก็อยู่ไหว~
"ตัดภาพมาที่ยังฝั่งห้องพักของผู้ชาย"
ยูกิ: นี่เอาจิงดิ ให้เรานอนเสื่อ ไม่มีแอร์ ไม่มีเตียง แม้ กระทั่งพัดลมยังไม่มีให้เลยเนี่ยนะ !! แบ่งชนชั้นชัดๆ
สึสึเกะ: เอาน่า อย่างน้อยๆ เหมือนเขาบอกว่าที่นี่พอ ตกดึกอากาศจะค่อนข้างหนาวนอนสบายเลยนะ// เด็กหนุ่มได้ทำการตบที่ไหล่ของเพื่อนเขาเบาๆ เพื่อ ปลอบทั้งที่ลึกๆก็รู้ผิดหวังก็ตามที//
"ค่ำคืนนั้นเริ่มผ่านไปจนกระทั่งถึงยามเช้า"
เสียงประกาศดังขึ้นพร้อมมีเสียง: อรุณสวัสดิ์ นักเรียนที่น่ารักทุกคน ผมครูผู้ฝึก ขณะนี้เวลา 6.15 นาทีขอให้นักเรียนทุกคนเตรียมตัวเข้าห้องน้ำล้าง หน้าให้เรียบร้อยแล้ว มารวมตัวที่อาคารใหญ่ด้วยคับ ติ้งๆๆๆ 'เสียงปิดท้าย'
ยูกิ: เมื่อคืนนี้มันอะไรกันนอนไม่หลับเลยแฮะ เพราะ เ้าสึสึเกะเลย เ้าบ้านั้น นอนกรนดังสบายใจ จนคน ทั้งห้อง นอนไม่หลับเลย //เด็กหนุ่มเดินพร้อมบ่นไป ด้วยความนอนไม่เต็มอิ่ม ขอบตาคล้ำนิดๆ//
"ก่อนที่เด็กหนุ่มจะเดินไปชนกับ เด็กสาวคนนึงเข้า จนเทอและเขาล้มลง"
ยูกิ: อ๊ะ เจ็บๆๆ ข..ขอโทดนะคับ เทอเป็อะไรรึป่าว "ที่แท้เด็กสาวคนนั้นพอเงยหน้าขึ้นก็คือ ยูซุนั้นเอง"
ยูกิ: เทอคือ ยูซุ
ยูซุ: อ..อืม ฉันไม่เป็ไรหรอก ว่าแต่นายดูแปลกๆนะ ดูเหมือนคนไม่ค่อยมีแรง เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ //เด็ก สาวที่ดูมืดมนอยู่ตลอดเวลาในตอนนี้กับไถถามออก มาอย่างเป็ห่วงกับเด็กหนุ่มเพื่อนร่วมห้อง"
ยูกิ: อ..อ่ออ พอดีเมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับน่ะนะ คงไม่ชินที่ด้วยน่ะ แฮะๆ //เด็กหนุ่มตะลึงเล็กน้อย ก่อนจะเอามือข้างนึงลูบหัวตนเองแก้เขิล//
ยูซุ: งั้นหรอ อื้ม ดีแล้วละ ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะดู เหมือนเพื่อนๆจะเรียกแล้ว //เสียงของ ยูรุมิ กำลังส่ง เสียงเรียกเทออยู่นั้นเองก่อนที่เทอจะเดินไปหาเพื่อน พร้อมกับปล่อยเด็กหนุ่มให้มองตามเทออย่าง งงๆ//
สถานที่: อาคารใหญ่
ครูผู้ฝึก: เอาละๆ ดูเหมือนจะมากันครบแล้วสินะคับ นักเรียนเช้าๆแบบนี้ รู้ไหมต้องทำอะไรออกกำลัง กายยังไงละ ออกกำลังกายตอนเช้ามีประโยชน์เลย งั้นมาเริ่มกันเลยนะคับ ท่าแรก....
"หลังจากจบกิจกรรมออกกำลังกายยามเช้านักเรียน ต่างทยอยกันพาไป ยังโรงอาหารเพื่อทานอาหารเช้า กัน"
ยูกิ: อะไรกัน ที่แท้ ที่ปลุกเช้าๆให้มาออกกำลังกาย หรอเนี่ย เมื่อยเป็บ้าเลยยย
สึสึเกะ: แค่นี้ชิวๆน่า อีกอย่างรู้สึกมีแรงขึ้นมากๆเลย ละนะเพื่อน 55+
ยูกิ: ในใจ เมื่อคืนเป็เพราะนายนั้นละ ฉันถึงนอนไม่ หลับ ตื่นมาเลยไม่มีแรง แถมออกกำลังกายจนเมื่อย อีก
"สองหนุ่มกำลังเดินตรงจนมาถึงโรงอาหารก่อนที่ สายตาของทั้งคู่จะมองตรงไปพบเด็กสาวตัวเล็ก ใส่ แว่น ผมสั้นมองมายังเพียงคนเดียว นั้นคือ ยูกิ อยู่"
สึสึเกะ: ถ้าไม่ผิด คนๆนั้นคือ ยูซุ ผู้หญิงห้องเราสินะ แล้วทำไมถึงจดจ่อจ้องนายขนาดนั้นกันนะ ยูกิ หรือ ว่า~~
ยูกิ: ม..ไม่ใช่นะ ไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด !!
"ตัดภาพมายังเหล่าสามสาวที่ยืนต่อแถวเพื่อรับ อาหารเช้ากันอยู่"
ยูรุมิ: นั้นมัน ยูกิกับสึสึเกะ ไม่ใช่หรอ ทำไมพวกนั้น ถึงยืนเถียงกันอยู่ ไม่รีบมาต่อแถวกันนะ //ยูรุมิเริ่ม ะโ// พวกนายถ้าไม่มีมาต่อแถวข้าวจะหมดเอา นะ !!!
"เมื่อทั้งคู่ที่ยืนเถียงกันอยู่ได้ยินเช่นนั้นต่างหยุด ชะงักแล้วพูดพร้อมกันว่า แย่ละสิ ก่อนจะรีบวิ่งมาต่อ แถวอย่างรุกรี้รุกรน"
ยูซุ: พูดเบาๆ พวกบ้าจิงๆนั้นละ ชิ //หันหน้าควับไป ทางอื่นทันที//
"หลังจากที่นักเรียนทุกคนต่างพากันทางอาหารเช้า กันเรียบร้อยแล้วก็พากันไปจุดนัดพบที่ครูผู้ฝึกบอก"
ครูผู้ฝึก: กิจกรรมในวันนี้นะคับ ทุกคนครูจะให้แต่ ละร.รแบ่งคู่ชายและหญิง จับสลากคู่ทำกิจกรรม ผ่านบททดสอบที่ต้องฝ่าอุปสรรคจนถึงเส้นชัย ครูจะ บอกเคร็ดลับให้นะคับ ความสามัคคีคือพลัง การไม่ ยอมแพ้คือหัวใจ จำใว้นะคับ เราต้องพาคู่ของตัวเอง ผ่สนจนถึงเส้นชัยให้ได้
"หลังจากนั้นนักเรียนต่างพากันเริ่มจับสลากกัน"
ยูกิ: เฮ้อ จะเป็ใครกันนะ //เด็กหนุ่มค่อยเปิด กระดาษสุ่มออกจนพบชื่อที่ว่าจนกระหยุดชะงัก ยูรุ มิ// คนที่ชอบว่าแกล้งเรานี่นา ท..ทำไมกันนน
ยูรุมิ: โอ๊ะ นายจิงๆด้วยละ
ยูกิ: ค..คุณยูรุมิ เทอมาั้แ่ตอนนี้ั้แ่เมื่อไหร่ ห...หรอคับ //เด็กหนุ่มรีบหันควับหาเสียงของเด็ก สาวที่จู่ก็โผล่มาจนใ//
ยูรุมิ: เรียกยูรุมิก็ได้ เราอายุเท่ากันนะ ว่าแต่ฉันไม่ ได้ใจร้ายซะหน่อย =-=
ยูกิ: ด..ได้ยินด้วยหรอคับ
ยูรุมิ: ได้ยินสิ ก็มายืนมองอยู่ข้างหลังนายั้แ่ตอน นายกำลังเปิดกระดาษ นั้นละ
"ตัดมาที่สึสึเกะ เด็กหนุ่มที่ยืนมองที่สองอยู่"
สึสึเกะ: ทั้งคู่ดูครึกครื้นจิงๆเลยนะ =_= ไหนดูส์ ของ ฉันจะเป็ใคร อืมมม //เด็กหนุ่มแว่นค่อยๆเปิด กระดาษออกจนกระทั่งผงะหนักใหนักกว่ายูกิซะ อีก เพราะชื่อนั้นคือ เซรินะ เด็กสาวที่มองผู้ชายด้วย สายที่แทบจะฆ่าทิ้งกันเลยทีเดียว//
สึสึเกะ: ไม่นะะะ เฮือก
เซรินะ: เป็นายหรอเนี่ย //เด็กสาวค่อยๆเดินมาหา หนุ่มแว่นด้วยท่าเดินท้าวเอวข้างนึงก่อนจะมาหยุด ตรงหน้าของเขานั้นเอง//
ยูรุมิ: เซ..ริ..นะ จางง~ หรอ โอ๊ะ นายหนุ่มแว่นนี่เอง เซรินะจังจับคู่กับใคร
สึสึเกะ: ในใจ ห..หนุ่มแว่นงั้นหรอ ม่ายยยบ เฮือก // เด็กหนุ่มแว่นแทบจะทรุดกว่าเดิมอีก//
เซรินะ: ว่าแต่ยูรุมิ เทอจับคู่กับใครงั้นหรอ
ยูรุมิ: ก็.. ยูกิน่ะนะ เหมือนเป็เื่บังเอิญเลยนะ เมื่อ ตอนม.1 ก็จับคู่กับเขาเหมือนกัน
เซรินะ: ถ้าไม่ผิดตอนนั้น งานล่มเลยนี่นะ ทั้งคู่หลัง จากเต้นรำเสร็จกำลังสมบูรณ์แท้ๆ แต่กลับลืมบทพูด 555+ //ถึงเซรินะจะดูเหมือนสาวที่ดูเขร็งขรึมอยู่ ตลอดแต่พอเทออยู่กับเพื่อนที่รักของเทอจะเหมือน คนละคนเลย เทอขำออกมาอย่างร่าเริงมากๆ//
ยูรุมิ: โม่ เซรินะละก็ อย่านึกถึงเื่น่าอายแบบนั้นสิ (>