เวลาต่อมา...
อาจารย์เมฆตัวสั่นท่ามกลางแสงแดด ใบหน้าคมเข้มซีดเซียวหนักกว่าเดิมหลายเท่า ริมฝีปากหนาสั่นไหวจนหนวดเคราบางๆข้างแก้มกระตุกไปด้วย เม็ดเหงื่อไหลชโลมอาบร่างกายจนมัดกล้ามทุกมัดแวววาวสะท้อนแสงอาทิตย์ ลมหายใจหนักหน่วงพ่นระบายออกมาผิดปกติ ท่าทางดุดันที่เคยเป็ไม่มีอีกแล้ว!
“อึก…ไอ้…ไอ้เหี้ยเอ้ย…”
เสียงเข้มสบถด่าเบาๆ...
วัตถุทรงกลมเกือบเท่ากำปั้นยัดตะบันเข้ามาในร่างจนได้ แค่ไข่สั่นสีชมพูลูกเล็กอาจารย์พละก็ใจจะขาดอยู่แล้ว เขาเองก็ประหลาดใจเช่นกันว่าสิ่งๆนั้นสามารถทะลวงเข้ามาในตัวได้อย่างไร อาจเป็เพราะสารหล่อลื่นใสๆสูตรพิเศษที่ท่านรองฉีดเข้าไปในตัวจนชุ่มฉ่ำก็เป็ได้!
ตื๊ดดด!!!
“อัก….สัสเอ้ย….โอยย”
แรงสั่นจากช่องล่างทำให้อาจารย์หนุ่มหน้ามืด...
สายตาของนักเรียนที่วิ่งอยู่บนลู่จ้องมองอาการสั่นไหวของอาจารย์ด้วยความสงสัย เมื่อเมฆเห็นเช่นนั้น ชายหนุ่มก็ะโด่าให้ทุกคนวิ่งต่อ แต่สิ่งที่อาจารย์พึ่งจะเอ่ยกลับทำให้แรงสั่นเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า ชายหนุ่มเอามือมากุมท้องเอาไว้ น้ำเสียงเรียบนิ่งติเตียนเื่การสอนของท่านรองดังขึ้นมาในหูทันที!
“แฮก…ถ…ถ้ากูผ่านเื่นี้ไปได้เมื่อไหร่….กูจะกระทืบมึงให้จมตีน…ไอ้…ไอ้….อึก”
เมฆก้มหน้าสบถเบาๆ...
ชายหนุ่มยืนรับแรงสั่นอยู่บนอัฒจันทร์จนเหงื่อไคลไหลท่วมตัวมากกว่าเดิม รอยแผลบริเวณจุกนมที่ท่านรองเคยจิกเล็บและคลิปหนีบลงไปถูกเหงื่อไหลแซมเข้าไปจนแสบร้อนไปหมด แรงสั่นของกำปั้นน้อยๆยังคงกระตุ้นทำงานอยู่เรื่อยๆ
แต่สิ่งที่แปลกไปจากเดิม...คือลำเอ็นที่แข็งขืนขึ้นมาจนเป้าตุง!
“เชี้ย…อะไรวะ…ซีดด!?”
เมฆกัดฟันแน่น...
จู่ๆต่อมบางอย่างที่อยู่ในโพรงเนื้อก็กระจายความเสียว ในหัวของอาจารย์พละเต็มไปด้วยความสงสัย คิ้วหนาขมวดเป็ปมเมื่อลำแท่งยังคงแข็งขืนขึ้นมาเรื่อยๆ เมฆเป็ชายหนุ่มไทยแท้ที่ไม่คิดอยากจะลองมีอะไรกับผู้ชายเลยสักครั้ง แต่รูทางด้านหลังที่กำลังถูกกระตุ้นมันทำให้ความคิดของเขาเริ่มสับสน
ฟันคมกัดแน่นจนเกิดเสียงกรอด...
ปฏิกิริยาวิปริตเช่นนี้เกิดจากไอ้ท่านรองโรคจิตเพียงคนเดียว!
“ไอ้ภานุ……กูจะ..…อ้ากกกกก!”
เมฆเข่าอ่อนล้มลงมาถึงพื้น...
ดูเหมือนคนที่จ้องมองอาจารย์พละจะอ่านปากเขาได้ทัน แรงสั่นนั้นขยี้จุดเสียวจนลำเอ็นแข็งขืนเป็หิน ชายหนุ่มแสบร้อนโพรงรูจนหน้าซีดเซียว แถมลำเอ็นที่ตื่นตัวมากกว่าปกติก็ปวดร้าวจนต้องเอามือเข้าไปกุมเป้าเอาไว้ เด็กนักเรียนคนอื่นรีบวิ่งเข้ามาดูอาจารย์ด้วยความเป็ห่วง
แต่เสียงเข้มกลับตะคอกด่าและให้ทุกคนกลับไปวิ่งต่ออย่างไม่ไยดี!
ตื๊ดดด...
“พ….พอเถอะ…กูจะตายแล้ว…อึก”
เมฆหันไปมองท่านรองที่ยืนจ้องอยู่สนามอีกฝั่ง...
เครื่องสั่นตัวใหม่ที่ขยี้รูหลังอยู่นั้นมันสามารถควบคุมเส้นทางได้ระยะไกลมากกว่าเดิม อาจารย์หนุ่มยันตัวเองเกาะราวอัฒจันทร์เอาไว้เพื่อไม่ให้ใครสงสัย ถึงจะยืนอดทนมาได้สักพัก...แต่ลำเอ็นของเขายังคงเงี่ยนกระสันจนััได้ถึงน้ำที่เยิ้มเต็มกางเกงในแล้ว!
ตื๊ดด ตื๊ดด ตื๊ดดดด!
“อย่า…ไอ้เมฆ…มึงห้ามเสร็จเด็ดขาด”
“อย่า….ซีดดด”
“มึงไม่ได้ชอบ…..อึก”
“มึงไม่ได้เสียวเลยสักนิด….ซีดดดด!!!!”
“……..อัก…….อึก……อึก”
ใบหน้าคมเข้มบิดเบี้ยวไปเสี้ยววินาที...
ดวงตาฉายแววประหลาดออกมาด้วยท่าทางเลอะเลือน ร่างกำยำผิวแทนเข้มกระตุกเป็จังหวะเหมือนคนชัก ริมฝีปากหนาห้อยยานเหมือนได้ปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกจากตัว เครื่องสั่นที่เสียบแช่รูหลังได้หยุดทำงานไปแล้ว แต่น้ำเชื้อเหนียวข้นยังคงไหลเยิ้มออกมาจากหัวบานดอกใหญ่ไม่หยุดหย่อน...
นี่เป็ครั้งแรกที่เมฆเสร็จสมจากการถูกทรมาน...
หนึ่งเดือนที่ชายหนุ่มถูกฝึกรูประตูหลังมา....มันสำเร็จเสร็จเป็ผลวันนี้!!!
“อ….ไอ้….ไอ้ชั่ว….”
“…..”
นายและทาสจ้องมองกันด้วยความคิด...
ก่อนที่อาจารย์พละจะรู้สึกได้ถึงพลังอำนาจบางอย่าง เมฆรีบหลบสายตาเย็นะเืนั้นด้วยความหวั่นกลัว ทุกครั้งที่ท่านรองจ้องเขาแบบนั้น มันจะเป็วันที่ชายหนุ่มถูกทรมานจนหมดสติ ฝ่ามือหนากำหมัดแน่น...แต่ตอนนี้มันไม่ได้กำเพราะความโกรธแค้น
อารมณ์ที่กำลังประทุอยู่ในสมองและในใจ...
เต็มไปด้วยไฟแห่งความกลัวนายท่านทั้งสิ้น!!!
“ตามฉันมาที่ห้อง”
“ค…..ครับ…..นายท่าน”
750
