คิดจะจีบผม...มันไม่ง่ายหรอกตอนที่ 17 ผิดที่ผิดเวลา
คำกล่าวสารภาพรักได้บอกไปหมดเปลือกเป็ที่เรียบร้อย
“ไม่ว่าน้องจะตอบยังไง จะปฏิเสธหรือตอบรับพี่ก็พร้อมสำหรับคำตอบ ขอเพียงน้องบอกพี่อย่างใจจริง นั้นก็เท่ากับว่าให้เกียรติพี่แล้ว”ตอนนี้เหลือเพียงคำตอบจากหญิงสาว
ซึ่งทุกคนต่างครุ่นคิดไปในทำนองเดียวกันเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
...คงปฏิเสธกันตามเคย
“...” เอรินิ่งเงียบไม่ได้มีปากเสียงอะไรออกมาเงียบจนผิดสังเกตแววตาหล่อนจากเดิมหนักแน่นอยู่แล้วยิ่งหนักแน่นมากขึ้นทุกวินาทีที่ผ่านไป
ทำให้หลายเกิดสงสัยว่าอะไรกันที่อยู่ในหัวเอริตอนนี้
“พี่เคย์ พี่จำได้รึเปล่าว่านี่เป็ครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่พี่มาสารภาพรักกับหนู”น้ำเสียงหวานดังขึ้นจากปากหญิงสาวเหตุการณ์ที่ทุกคนกำลังเฝ้ารอกำลังจะเกิดขึ้น
คำตอบมีแค่ “รับ” หรือ “ไม่รับ” สองคำตอบเท่านั้น
“พี่จำได้สิ จำได้แม่นเลย ครั้งนี้ก็ 199 แล้ว”แม้ว่าจะจำไม่ได้ว่าสารภาพรักอะไรออกไปบ้าง ลืมเลือนไปบ้างว่าไปที่ไหนพูดอะไรออกมา เจอปฏิเสธกลับมาแบบไหน แต่มีเพียงใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มน้ำเสียงหวานและจำนวนครั้งที่สารภาพรัก
ที่เขาจดจำได้ จดจำไม่มีลืมไปจากหัวสมอง
“เยอะขนาดนี้พี่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอว่า หนูจะตอบกลับมายังไง”เธอนับถือใจเขามาก แต่เื่ระหว่างเขากับเธอมันเป็ไปไม่ได้
ทั้งที่พยายามอธิบายมาตลอดทำไมถึงยังไม่เข้าใจอีก
...ดื้อด้านเป็ที่สุด
“พี่รู้ แต่พี่ยังหวังว่าวันหนึ่ง---”ถ้อยคำโลกสวยเฝ้าปรารถนาให้หญิงสาวตอบรับคำสารภาพพูดถึงเื่อนาคตที่ไม่มีวันเกิดขึ้น อยู่กับลูกรัก ตายไปตอนแก่
ช่างเป็อะไรที่ยากต่อการอยู่รับฟังโดยเฉพาะกับทราเวียร์ที่ดูอ่อนไหวเป็พิเศษ
...บัดซบ ฉันมัวทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย
“ฉันหมดอารมณ์กินข้าว ขอตัวก่อนนะ”ทราเวียร์ถอนหายใจเบื่อหน่ายลุกขึ้นหอบข้าวหอบของเดินจากไปเขาไม่้าให้อารมณ์ชายหนุ่มอุดมไปด้วยความรักเข้ามาซึมซับในหัวสมองอีก
สำหรับเขาครั้งเดียวมันก็เกินพอแล้ว
“ฉันเองเหมือนกัน” ก้องยิ้มเล็กน้อยเก็บข้าวของลุกเดินตามทราเวียร์ไปด้วยปล่อยให้การสารภาพรักดำเนินต่อไป โดยไม่จำเป็ต้องให้ทั้งสองมาอยู่เป็สักขีพยาน
แน่นอนว่าสองหนุ่มไม่ใช่เพียงกลุ่มเดียวที่เฝ้ามองเหตุการณ์ใกล้ชิดยังมีผู้ร่วมอุดมการณคนอื่นอีกที่คอยเอาใจช่วยให้เคย์สมหวังกับความรัก
แต่ก็มีอีกพวกหนึ่งที่ขอให้คนที่เธอยินยอมใช้ชีวิตด้วยไม่ใช่เคย์หากเป็ตัวเอง
“พี่เคย์ เอาอีกแล้วสิเนี่ย”
“ไม่รู้จักจำ”
“นายเองก็ด้วยไม่ใช่เหรอ?”
“พรุ่งนี้ ฉันจะลองพยายามดู”
“ฉันลองมาแล้ว ล้มเหลวไม่เป็ท่า อย่าเลย”กลุ่มนับสิบคอยแอบมองจากเงามืด ไม่ต้องเปิดปากบอกก็รู้ว่าหญิงสาวเป็ที่นิยมมากมายขนาดไหน
ระหว่างทางเดินก้องชายหนุ่มหล่อกล่าวขึ้นทำลายความเงียบงัน
“ดูครึกครื้นนะ”
“มีแต่พวกบ้าเต็มไปหมด น่าหงุดหงิด งานการไม่รู้จักทำมันน่าตัดเงินเดือนให้หมด หึ” เ้าตัวโกรธเกรี้ยวมาก จนถึงมากที่สุด พอได้เห็นคนเอาแต่พูดเื่ความรัก
ทราเวียร์กระฟัดกระเฟียดตั้งหน้าตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อ
...ไร้สาระสิ้นดี
“ความรักล้วนเป็สิ่งที่ทุกคนต่างแสวงหา ต่อให้นายไม่้าใช่ว่าคนอื่นไม่้านะ”ชายคลั่งรักเริ่มพูดเกี่ยวกับความรักสนุกปากโดยไม่ดูอารมณ์คนข้างกาย
ช่างเป็อะไรที่กระตุ้นให้เดือดดาลเสียจริง
“หากไม่นับเคย์ หมอนั้นตัดออกไปคนที่เท่าไหร่แล้วเนี่ยที่มาสารภาพรักกับเธอ”พระเ้าช่วยแววตาเทวดาตัวน้อยของเขากำลังหรี่ตา
แสดงออกให้เห็นว่าไม่พอใจเป็ที่สุด
...โกรธแล้ว โกรธแล้ว
“ฉันไม่ได้จะชวนคุยเกี่ยวกับเื่ความรัก เข้าใจไหมเพียงแค่สงสัย สงสัยอะ สาบานได้เลย ฉันคิดถึงหัวใจนายตลอดนะ เวียร์”ก้องรีบโบกมือให้การปฏิเสธ กันไม่ให้ทราเวียร์หันกลับมาด่ากราด
...ช่างหัวมันสิ อยากจะไปกันกี่คนก็เชิญ
“จำไม่ได้เหมือนกัน แล้วก็ไม่อยากจะจำด้วย” ทราเวียร์หันหน้ากลับไปตั้งใจเดินต่อ
ก้องเอียงคอมองเริ่มนับเลขในจิตใจก่อนเริ่มเปิดปากบอกให้รู้โดยทั่วกัน
“ห้าสิบหรือเจ็ดสิบ หรืออาจมากกว่านั้นฉันเองก็จำไม่ได้เหมือนกัน เป็คนสวยเนี่ยมันช่างลำบากเอาซะเหลือเกินโดนคนอื่นเขาหมายตา จับจ้องมองรอให้รับรักตัวเอง” เดินไปตรงไหนก็ไม่มีใครรู้สึกแปลกประหลาดกับเหตุการณ์สารภาพรัก
ก็นะเจอมันประจำเกือบทุกวัน จะไม่ให้ชินได้ยังไง
“เอริ โชคดีจังที่โดนพี่เคย์หมายปอง”หญิงสาวจำนวนไม่น้อยยืนมองเคย์ด้วยความลุ่มหลง
“ฉันเองก็อยากเข้าไปอยู่จุดนั้นแทนเอรินะ”
“ถ้าฉันเป็หล่อน ฉันไปกับเขาั้แ่โดนสารภาพครั้งแรกแล้ว”ตอนแรกอาจรู้สึกแปลกใหม่ แต่พอเจอเหตุการณ์สารภาพรักบ่อยเข้าจนเกือบทุกวันหัวใจพวกเขาเลยไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับมันแล้ว
อย่างน้อยที่สุดในหนึ่งเดือนเอริรุ่นน้องสาวต้องโดนสารภาพรักซักครั้งหนึ่งไม่ว่าจะทั้งคนนอกบริษัทหรือในบริษัท บ่งบอกได้เลยว่าเธอเป็ที่นิยมมากมายขนาดไหน
ถึงจะสวยยังไงทราเวียร์ไม่คิดเข้าไปหาเื่ใส่ตัวหรอก
“...ดูสนุกสนานกันดีนะ ฉันละอยากเนื้อหอมบ้างจัง่เวลาแห่งวัยรุ่น พระเ้าช่วยทำไมฉันถึงได้เกิดมาอับจนถึงขนาดนี้”ก้องชูมือขึ้นหัวเล่นใหญ่
ทราเวียร์ที่เห็นอดหมั่นไส้ไม่ได้เลยจัดให้ไปหนึ่งดอกครบถ้วนกระบวนความ
“อยากเนื้อหอม? หากนาย้าให้ฉันช่วยเหลือ ฉันให้ได้นะ”
“มะ ไม่ดีกว่า ฉันพูดเล่น อย่าคิดเป็จริงเป็จังสิ”ก้องััได้ถึงลางร้าย
เขาต้องโง่มากที่หยิบเอาประเด็นนี้มาพูดต่อหน้าเทวดาตัวน้อยของเขา
...หัวฉันไปโดนลาตัวไหนถีบมาเนี่ย โอ้ พระเ้าหมอนั้นมันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา จะโทรหาใคร
“เบอร์ของพี่บิว เบอร์ของพี่บิว” นิ้วปาดไปมาหาชื่อหญิงสาว
หากเป็ก้องมันต้องเนื้อหอมได้แน่นอน ด้วยใบหน้าชายหนุ่มเพื่อนสนิทออกจะหล่อเหลาร่างกายสูงใหญ่กำยำล้วนเป็ชายในฝันของใครหลายคน
ติดตรงเงื่อนไขทางบ้านไม่เอื้ออำนวยซักเท่าไหร่ละนะ
“...เจอละ? พี่บิวครับ ก้อง----” ก้องที่ได้ยินเกิดหน้ามืดขึ้นกะทันหันรีบหยุดการกระทำเสี่ยงเป็เสี่ยงตายทันทีเกิดปล่อยให้เทวดาตัวน้อยเล่นงาน
คืนนี้อาจต้องพบเจอกับนรกขุมที่สิบ
“ปากหมา อยากให้ฉันนอนนอกบ้านรึยังไง?” น้ำเสียงเกือบร้องไห้
ปลุกให้อีกฝ่ายชอบใจ
...คิดลองดีกับฉันเหรอ หึ ยังเร็วเกินไป
“ลืมไปว่านายมันไม่ได้มีอิสรภาพเหมือนกับฉันที่อยากจะกลับบ้านตอนไหนก็กลับ อยากจะออกไปเที่ยวก็ไม่ต้องกังวลว่าจะโดนจับได้อยากมองสาวคนไหนก็มองได้ ทั้งยังเอาไปพูดคงโดยไม่ต้องหวาดระแวงอีกต่างหาก หึหึหึ” ทราเวียร์ยิ้มออกมาเล็กน้อยต่อให้ก้องเกิดมีใจรักหลงหญิงสาวคนอื่นคงทำอะไรไม่ได้นอกจากกัดปากตัวเองพลางสาปส่งชะตากรรมไปละนะ
ใครใช้ให้เขาแต่งงานเร็วละ
“ดูพูดเข้า หึ หากให้หล่อนมาเทียบกับภรรยาฉันยังเทียบไม่ได้แม้กระทั่งปลายเล็บ ไม่สิกระทั่งเส้นผมก็ยังเทียบไม่ได้ภรรยาของฉันน่ะนะงดงามที่สุดในโลกกกกเลยละ จะบอกให้”ก้องกล่าวหนักแน่นจริงจังจริงใจไม่คิดโกหก
“ก็นะ ภรรยาใคร ใครก็รักก็หลงนิ”
“ทำไม นายไม่ลองหาบ้างละ คนรักน่ะ?”เห็นทราเวียร์อารมณ์ดีขึ้นเขาเลยหยอกล้อกลับไปบ้าง
เจอคำพูดก้องเข้าไปใบหน้าถึงกับยู่ขึ้นทันตาเห็น
...ให้ผู้หญิงเข้ามาใกล้ฉัน ขอร้องละ แค่ได้ยินก็ขนลุกแล้ว
“อยากให้ฉันตาย รึยังไง?” ทราเวียร์ขมวดคิ้วไม่พอใจกับคำพูดก้องเองไม่เข้าใจจนกระทั่งหัวสมองอันชาญฉลาดเกิดหาคำตอบได้ทันที
เขาเองหลงลืมไปว่าเ้าเพื่อนตัวเล็กเบื้องหน้ามันแปลกประหลาดไปจากชาวบ้านชาวช่อง
“...เกือบลืมไป นายมันเป็พวกไก่อ่อนนิ”
“เขาไม่ได้เรียกว่าไก่อ่อน ไอ้บ้า”
“...” ก้องเพียงยักไหล่ตอบไม่้าไปเถียงด้วย
ขณะทั้งสองกำลังเถียงกันไปมาประตูห้องถูกเปิดออกร่างหญิงสาวแสนสวย ถูกขนานนามว่างดงามอันดับหนึ่งบริษัทก้าวเท้าออกมา
“...” หญิงสาวเดินผ่านพวกเขาไป โดยไม่คิดกระทั่งทักทายไม่สิบางทีหล่อนอาจกักเก็บอารมณ์เอาไว้มากมายไม่ต้องเผยมันออกมาให้ใครคนอื่นได้รับรู้
อย่าลืมว่าเ้าตัวพึ่งโดนสารภาพรักมา
“ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งก็ยังสวย” ก้องมองส่งท้าย
“...” ไอ้หมอนี้ยังทิ้งนิสัยเก่าไม่ได้จริง ๆ
“ออกความเห็นหน่อยสิ”
“ไม่ พอดีฉันไม่ค่อยถูกกับความรักซักเท่าไหร่”
“...ยังเ็าเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน”
“เขาไม่ได้เรียกเ็า เรียกได้ว่าเมินเฉยจะดีกว่า” นอกเหนือจากนิสัยไม่ค่อยเสือกเอาตัวเองไปยุ่งเื่ของชาวบ้านกับไม่้าสร้างปัญหายุ่งยากให้ตัวเอง
มีเพียงเื่ความรักนี้แหละที่เขาไม่คิดอยากจะยุ่งกับมันซักเท่าไหร่ละนะ
“ไอ้เคย์?” ร่างชายหนุ่มพยายามเดินตามหญิงสาว
ปรากฎหลังประตู
“เอาเข้าไป...เดินอ้อมโลกกันจนถึงขนาดนี้ ยังมาเจอหน้ากันอีก” ทราเวียร์กุมขมับเอาไว้แน่นตัวเองพาเดินหวังไม่ให้เจอหน้าทั้งสอง
สุดท้ายกลับต้องมาเจอกันอยู่ดี
“ดวงดีหรือดวงซวยกันแน่เนี่ย” ก้องส่ายหน้าดูท่าคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยิ่งเคย์กำลังอกหักอารมณ์เดือดดาลมันยิ่งพุ่งพล่านมากกว่าปกติไปหลายเท่าตัว
อาจทำให้ทราเวียร์ต้องตกอยู่ในอันตราย
“ทำไมต้องโผล่หัวออกมา ตอนนี้ด้วยวะ”เขามักเป็กระโถนระบายอารมณ์เวลาใครคนอื่นกำลังหงุดหงิดสถานกาณ์เบื้องหน้าจึงเป็ไปไม่ได้เลยที่จะไม่โดนเล่นงาน
ก้องรู้ดีถึงปัญหาเลยหันมาถาม
“เอาไง”
“หันหลังไม่ต้องไปยุ่ง”ปิดปากเงียบทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นตอนไปเป็พอ
อย่าเข้าไปยุ่ง
“ครั้งนี้เองก็ไม่ได้เหรอวะ!?” ประตูเปิดออกชายหนุ่มเดินออกมาหัวเสียเกินกว่าจะรับได้ไหวมันพ่นคำพูดขยะออกมามากมายจนพวกเขาทั้งสองเกิดขมวดคิ้วไม่ชอบใจ
จะมาหัวร้อนอะไรแถวนี้วะไม่เห็นเหรอว่ามีคนอยู่
“...” ทราเวียร์ถอนหายใจไม่คิดมอง
“ครั้งนี้คงไม่ได้ผลเหมือนเดิมสินะเนี่ย ถึงได้ดูอารมณ์โกรธเกรี้ยวออกมาเหมือนหมูป่าบ้าคลั่ง”ก้องหัวเราะเสียงเบาไม่้าให้อีกฝ่ายรับรู้
ทราเวียร์เองพอรู้ว่าระหว่างทั้งสองไม่ได้มีสายสัมพันธ์อันดีงามซักเท่าไหร่
“ทำอะไรไม่คิดก็ต้องรับผลกรรมไป รู้ทั้งรู้ว่าไม่มีโอกาสยังโง่เง่าเดินหน้าต่ออีก”
“จีบผู้หญิงคนเดียวยังไม่ติดเสียชื่อผู้ชายหล่อเหลาอันดับหนึ่งของบริษัทหมดหากเป็ฉันรับรองไม่เกินสัปดาห์เท่านั้นแหละ รู้เื่เลย”เ้าตัวยังปากเก่งไม่เลิก
ทราเวียร์ที่ไม่มีอะไรจะพูดเลยคิดต่อประเด็นฆ่าเวลาไปพลาง
“เหรอ แล้วนายอยากให้หมอนั้นเป็ยังไง ในความคิดของนาย”ก้องเหลือบมองเคย์หันกลับมามองทราเวียร์
“เอาแค่ไม่ทึกทักไปเองก็พอแล้วสำหรับมันหากให้เงื่อนไขมากเกินไป ชาตินี้มันอาจทำไม่สำเร็จ” นิสัยเสียอันดับหนึ่งของมนุษย์หน้าหล่อเคย์
คือ มันชอบทึกทักไปเองมากจนทำให้เพื่อนร่วมงานไม่ค่อยชอบหน้าชอบตาซักเท่าไหร่ แต่ที่น่าแปลกใจคือยังมีคนชื่นชอบในตัวมันอยู่ไม่น้อย
อาจด้วยเพราะเ้าตัวขยันทำงานมากกว่าคนอื่นปกติไปหลายเท่าตัวก็ได้อีกทั้งหน้าตาดีจนไม่ว่าใครเห็นต้องหยุดมองดู
“สันดานไม่ได้เลิกง่ายดายสำหรับฉันขอแค่ให้มันเลิกเอางานตัวเองมาทุ่มใส่หัวฉันก็พอแล้วละ ส่วนนิสัยอื่นช่างหัวมันเถอะ”คนอื่นอาจชื่นชอบในตัวชายหนุ่ม
แต่เขาทำใจชอบมันไม่ลง
“เห็นด้วย” ก้องพยักหน้า
น้ำเสียงพวกเขาทั้งสองไม่ได้ดังมากพอให้บุคคลที่สามได้ยินแต่มันก็มากพอกระตุ้นให้ใครบางคนที่กำลังอารมณ์เดือดดาลเต็มที่พาลไม่เลือกหน้า
“พูดห่าอะไรหะ!!!” เคย์ะโลั่นมุ่งร้ายมาที่พวกเขาสำหรับมันแล้วไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่ในสายตาตอนนี้ล้วนเป็ศัตรูไม่มีมิตร
“...” มันพอจำได้ว่าสองคนล้วนเป็คนที่เห็นหน้าเห็นตากันมา
ก่อนจะดวงตาเบิกกว้างเพราะรู้ว่าสองคนเป็ใครมาจากไหนอีกทั้งหนึ่งในนั้นยังเป็คนที่เขาไม่ค่อยชอบหน้าชอบตาอยู่ด้วย
...เล่นแม่งเลยละกัน เสือกอยู่ผิดที่ผิดเวลา
“ก้อง ไอ้เวียร์!!!” จนได้ชื่อก้องไม่อาจทำให้มันรู้สึก
พอมาเป็ทราเวียร์เท่านั้นแหละ อารมณ์พุ่งขึ้นสูงจนทะลุขีดจำกัด
1K
