3. 5 ยัยโง่เอ๊ย
กันสึเกะที่นั่งอยู่ทางซ้ายของคนขับเร่งแอร์รถให้แรงสุดเท่าที่จะทำได้ แดดยามใกล้เที่ยงและท้องฟ้าสีครามไร้เมฆหมอกทำให้เมืองร้อนระอุเหมือนเตาอบ
อิสซี่เป็คนเสนอความคิดเื่รถกระบะไฟฟ้าให้กับลีโม เธอบอกว่าความเงียบและคุณสมบัติกันะุของมันอาจเป็ประโยชน์ต่อการเดินทางในโลกที่เต็มไปด้วยซอมบี้หูไวและพวกผู้ก่อการร้ายโรคจิต ลีโมเห็นด้วยแม้เขาจะคิดว่าซอมบี้พวกนั้นไม่ค่อยหูไวเท่าไหร่ก็ตาม
“นั่นไงทางเข้าหมู่บ้านของฉัน” มีนดาชี้ไปยังถนนลาดยางสี่เลนทางเข้าหมู่บ้านที่อยู่ทางซ้ายมือ แค่ขนาดรั้วที่กั้นระหว่างโลกของพวกเขากับโลกภายนอกก็ใหญ่และหรูหรามากแล้ว
“บนท้องฟ้าเป็ยังไงบ้าง” กันสึเกะพูดผ่านวิทยุที่เชื่อมกับหูฟังไร้สาย ดูเหมือนเป้าหมายของพวกเขาจะอยู่ห่างไปไม่กี่ร้อยเมตรข้างหน้า เขาหรี่สายตามองใบหน้าของมีนดาที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผ่านกระจกมองหลัง เมื่อคืนเธอเข้านอนทันทีหลังกินข้าวอิ่ม ความอิ่มและเหนื่อยล้าประกอบกับความโล่งอกที่จะได้กลับบ้านทำให้เธอหลับเป็ตายทันทีที่หัวถึงหมอน ซึ่งนั่นทำให้เธอมองไม่เห็นความเป็จริงที่กำลังเกิดขึ้นอยู่นอกบ้าน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าภาพความสยดสยองของเมืองที่เต็มไปด้วยซากรถและซากศพเกลื่อนถนนจะเริ่มทำให้สาวสวยคนนี้คิดอะไรได้บ้างแล้ว
“ทางสะดวก” ลีโมพูดพลางจ้องมองภาพมุมสูงรอบ ๆ หลังคารถสีดำที่กำลังเคลื่อนลอดผ่านซุ้มประตูทางเข้าหมู่บ้านที่มีลักษณะคล้ายประติมากรรมกรีกโบราณมากกว่าจะเป็ป้อมยาม ภายใต้รัศมีห้าร้อยเมตรจากจุดศูนย์กลางรถเต็มไปด้วยบ้านหลังใหญ่ ขอบถนนมีต้นไม้ใหญ่เป็ระยะ จากภาพมุมสูงลีโมประมาณการว่าน่าจะมีบ้านราวยี่สิบหลังพร้อมกับพื้นที่สวนหย่อมรอบบ้านที่ใหญ่พอ ๆ กับสนามฟุตบอล และเกือบทุกหลังมีสระว่ายน้ำ พร้อมโรงรถขนาดใหญ่ พวกมันคือที่อยู่ของคนรวยระดับร้อยล้านที่เต็มไปด้วยคฤหาสน์
“ขับให้เร็วกว่านี้ได้รึเปล่า” เสียงของมีนดาทำให้อิสซี่หรี่ตาขึ้นไปมองหน้าเธอในกระจกมองหลังสี่เหลี่ยมผืนผ้า แว่นดำที่เธอใส่ซ่อนสายตาแห่งความไม่พอใจนั้นไว้ และความเร็วรถก็ยังอยู่ในอัตราเต่าเท่าเดิม
กันสึเกะมัวแต่ตรวจเช็คไรเฟิลบาเร็ตกระบอกใหญ่ที่วางอยู่ตรงหว่างขา เขาจึงไม่ได้สนใจพวกเธอ
“จอดรถตรงนั้นละอิสซี่” ลีโมที่ได้ยินทุกอย่าง พูดขณะยกกระป๋องโคล่าเย็นเจี๊ยบที่มาริเพิ่งยกมาเสิร์ฟขึ้นจิบ เขาละสายตาจากจอหันไปมองมาริแวบหนึ่ง ซึ่งปกติเวลาชี้เป็ชี้ตายแบบนี้เขาแทบจะไม่ละสายตาออกไปจากจอเลย แต่ชุดคอสเพลย์แม่บ้านเดรสดำกระโปรงบานแบบสั้นเลยเข่าคาดผ้ากันเปื้อนลูกไม้ระบายสีขาว ก็ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง
“ฉันเจอมันในตู้เสื้อผ้าของมินนี่” สายตาของคุณลีโมที่มองมาทำให้เธอรู้สึกเขินจนแก้มขาวนวลกลายเป็สีชมพู
“ฉันว่ามันเหมาะกับเธอดีนะ” ลีโมกระตุกยิ้ม เขาเคยเห็นมินนี่ลูกสาวของเพื่อนบ้านใส่มันอยู่ครั้งหนึ่งตอนมาเคาะประตูขอขนมในวันฮาโลวีน
“เอาละ ไอ้เสือ ตรงนั้นเป็ยังไงบ้าง” ลีโมมองรถแฮมเมอร์ที่โผล่พ้นออกมาจากพุ่มไม้และกำลังจอดชิดข้างรั้วไม้ประดับหน้าบ้านหลังใหญ่ที่มีสระว่ายน้ำ เขาเห็นรถกระบะเทสล่าโผล่ท้ายกระบะออกมาครึ่งคันจากโรงจอดรถที่อยู่ข้างบ้าน รอบ ๆ ตรงนั้นมีเสื้อผ้าหลากสีหล่นกระจัดกระจายอยู่ทั่ว
“ไม่เห็นใครและยังไม่มีใครยิงใส่เรา” กันสึเกะตอบ ขณะส่องกล้องติดปืนแบบจับความร้อนเล็งไปบนหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของบ้านส่วนที่หันหน้าเข้าหาถนน
“เห็นรถสีขาวข้างหน้าพวกนายมั้ย มีใครบางคนแอบอยู่หลังรถคันนั้น” ลีโมซูมภาพจากโดรนเข้าไปหาชายคนนั้นที่นั่งก้มหน้าเหยียดขาพิงหลังเข้ากับท้ายรถเก๋งโตโยต้าวีออสสีขาวที่ประตูเปิดกางออกทั้งสี่บาน
“ระวังปืนลูกซองในมือมันด้วย” ลีโมเห็นปืนลูกซองยาวสีดำบนตักของมัน
“มอลลี่ ช่วยสแกนกล้องแถวนั้นให้หน่อย” ลีโมหันไปสั่งมอลลี่ที่นั่งประจำอยู่โต๊ะคอมหลายจอข้างขวา ถึงเธอจะยิงปืนไม่ค่อยเก่ง แต่ถ้าเป็เื่ใช้อุปกรณ์พวกนี้แล้วละก็ มอลลี่ทำได้สบาย
“รอก่อนนะไอ้เสือ ฉันว่าไอ้เวรนั่นไม่น่าจะมาคนเดียว”
“เปรี๊ยง” เสียงปืนที่ดังขึ้นทำให้มีนดาและอิสซี่สะดุ้ง ยกเว้นกันสึเกะ
“เกิดอะไรขึ้น” กันสึเกะถามผ่านวิทยุ
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูเหมือนไอ้เวรนั่นจะะเิหัวตัวเองไปแล้ว”
ลีโมซูมภาพเข้าไปหาชายหัวเละที่อยู่ตรงท้ายรถ ภาพแหลกเละของกะโหลกและสมองแทบจะทำให้เขาได้กลิ่นคาวเื
กันสึเกะปลดเซฟปืน ซิก เอ็มซีเอ็กซ์ ไปในโหมดยิงทีละนัด เขาดูนิ่งสงบไม่ต่างอะไรกับนักบวชที่ยืนอยู่หน้าพิธีศพ
“เธอควรจะเก็บเ้านี้ไว้” กันสึเกะหันไปยื่นปืนลูกโม่จุดสามห้าเจ็ดสีเงินวาววับให้มีนดาที่นั่งอยู่ด้านหลัง ซึ่งลีโมใช้โลหะชนิดพิเศษที่เบาและแข็งมาปรับแต่งปืนกระบอกนี้ให้เหมาะกับมือเล็ก ๆ ของผู้หญิง
เธอรับมันมาแบบไม่ค่อยเต็มใจนักเพราะอยากจะลงรถและเดินเข้าบ้านที่ห่างออกไปไม่กี่เมตรเต็มทีแล้ว
“ตรวจไม่พบกล้องที่ใช้การได้เลย” มอลลี่ขมวดคิ้ว เธอกดสแกนหากล้องในแถบนั้นสองรอบแล้วแต่ก็ไม่พบกล้องที่เชื่อมต่อสัญญาณเลยสักตัว
“ไม่เจอสักตัวเลยเหรอ” ลีโมหันไปดูจอกับมอลลี่ มีกล้องหน้าบ้านที่ใช้ได้สองสามหลัง ภาพของพวกมันไม่บอกอะไรนอกจากความว่างเปล่า
“แม่!” มีนดาที่นั่งอยู่ด้านหลัง เปิดประตูรถออกอย่างรวดเร็วก่อนจะพุ่งพรวดวิ่งออกไป
“เดี๋ยว เธอจะไปไหน” ั์ตาของกันสึเกะเบิกโพลง เขาพยายามจะเปิดประตูวิ่งลงไปตะครุบตัวเธอแต่ปืนบาเร็ตกระบอกใหญ่ที่อยู่ตรงหว่างขาก็ทำให้ไอ้หนุ่มขาเหล็กลงไปไม่ทัน
“บ้าเอ๊ย..” กันสึเกะกัดฟันขณะวิ่งตามมีนดาเข้าไปในบ้านของเธอ เขารู้สึกโกรธ แต่ก็ยอมให้สาวสวยแบบนั้นตกไปเป็อาหารของซอมบี้ไม่ได้
“ยัยโง่เอ๊ย!” อิสซี่กัดฟันเม้มริมฝีปากแน่น ตอนที่เธอหันไปมองเห็นปืนลูกโม่ที่มีนดาวางทิ้งไว้ตรงเบาะหลัง เธอยกปืนเอเคมาขึ้นลำและปลดเซฟ ก่อนจะมองตามกันสึเกะที่กำลังวิ่งตามแม่สาวนั่นเข้าไปผ่านประตูรั้วบ้านที่ใหญ่มหึมาเหมือนออกแบบมาให้รถบรรทุกเข้าออก
____
![[ข้าเนี่ยแหละราชาของเกมส์นี้]AC Online เอซีออนไลน์ ss1+ss2](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/storyNotfoundSmall.webp)
2K
