สุดยอดนักผจญภัย

เดซี่เดินออกมาตรงกลางสนามหญ้า

ยุนก้าสูดลมหายใจเข้าลึกๆพร้อมกับเดินไปที่กลางสนามและยืนฝั่งตรงข้ามของเดซี่

ไลท์สร้างม่านพลังขึ้นมาเหมือนเดิม 

กุนเด้ เมอร์ยอสและยอเนียร์ ที่ไม่เคยเห็นม่านพลังของไลท์มาก่อนก็พากันแสดงสีหน้าประหลาดใจ

กุนเด้ขมวดคิ้วและเดินไปที่ม่านพลังของไลท์ จากนั้นเขาก็ชกหมัดใส่ม่านพลังของไลท์อย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่วพื้นที่

แม้ว่ากุนเด้จะยังไม่ได้เอาจริงแต่หมัดของเขาก็สามารถทำให้ระดับSSบาดเจ็บได้ แต่ทว่าม่านพลังของไลท์กลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย แค่นี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าม่านพลังของไลท์นั้นทรงพลังแค่ไหน

กุนเด้มองไปที่ไลท์ด้วยแววตาไม่อยากเชื่อ คนๆเดียวจะมีทักษะหลากหลายขนาดนี้เลยงั้นหรอ 

“ เป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ ดูเหมือนว่านอกจากยูเวส ก็จะมีเจ้าหมอนี้แหละที่น่าจะทำให้ฉันต้องเอาจริงได้ ” เมอร์ยอสพึมพำออกมาด้วยความตื่นเต้น

ภายในม่านพลัง

เดซี่มองไปที่ยุนก้าด้วยแววตาเย็นชา จากนั้นเธอก็พูดขึ้นว่า “ เธอเตรียมเงินหนึ่งพันล้านเอาไว้แล้วหรือยัง ” 

ยุนก้าแสดงสีหน้าจริงจังแม้ว่าเธอจะถูกออร่าของเดซี่ทำให้หวาดกลัวแต่เธอก็ยังแสดงสีหน้าเป็นปกติเพื่อปกปิดว่าเธอหวาดกลัวจิตสังหารของเดซี่

“ หึ เป็นทางฉันต่างหากที่ต้องบอกว่าเธอควรเตรียมเงินหนึ่งพันล้านเอาไว้ เพราะฉันจะเอาเงินของเธอไปช้อปปิ้งและกินอาหารหรูๆ ” ยุนก้าพูดขึ้นด้วยความมั่นใจ

“ งั้นหรอ งั้นเรามาดูกันว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะและได้เงินหนึ่งพันล้านไป ” เดซี่พูดจบเธอก็หยิบดาบออกมาจากแหวนมิติ

“ เข้ามาสิ ฉันก็อยากจะรู้นักว่าเธอจะแข็งแกร่งเหมือนอย่างที่ว่ามาไหมหรือมีดีแค่ปากเท่านั้น ” ยุนก้าพูดจบเธอก็ใช้ออร่าสีฟ้าปกคลุมรอบๆตัวเองเอาไว้จากนั้นเธอก็หยิบหนังสือออกมาเล่มหนึ่งก่อนที่เธอจะร่ายเวทย์บางอย่างลงไปในหนังสือ

ไม่ถึงสามวินาที ด้านหลังของยุนก้าก็ปรากฏวงแหวนเวทย์สีเขียวและมีเหยี่ยวตัวใหญ่ยักษ์บินออกมาจากวงแหวนเวทย์สีเขียว

เหยี่ยวทอร์นาโดตัวสูงกว่าหกเมตรและเมื่อมันกางปีกออกมาตัวมันก็จะยาวกว่ายี่สิบเมตรกว่าๆเลยทีเดียว

กรี๊สสสสสสสสสสสส

เสียงคำรามของเหยี่ยวทอร์นาโดดังขึ้นพร้อมกับสยายปีกออกมาก่อนที่จะบินวนบนท้องฟ้าไปเรื่อยๆ 

ออร่าของเหยี่ยวทอร์นาโดตัวนี้อยู่ในระดับSS

ไลท์ที่เห็นดังนั้นก็ขยายความกว้างของม่านพลังให้ใหญ่ไปหลายร้อยเมตรเลยทีเดียว เนื่องจากเขาไม่ต้องการให้มีข้ออ้างว่าพื้นที่น้อยเกินไปทำให้ไม่สามารถต่อสู้ได้อย่างเต็มที่

เมื่อเห็นว่าทั้งสองพร้อมต่อสู้แล้ว ไลท์ก็บอกให้เริ่มการประลองได้

เดซี่เธอมองไปที่ยุนก้าก่อนที่เธอจะพูดขึ้นว่า “ ฉันจะให้เวลาแกสิบนาทีในการเอาชนะฉัน ถ้าหากเลยสิบนาทีไปแล้วฉันจะอัดแกให้จมดิน ” 

“ แกดูถูกฉันเกินไปแล้ว ” ยุนก้ากัดฟันพูดด้วยความโกรธเคืองก่อนที่เธอจะโบกมือสั่งการให้ ลูบิด โจมตีใส่เดซี่

ลูบิดก็คือชื่อของเหยี่ยวทอร์นาโด

ลูบิดได้รับคำสั่งจากเจ้านายของมัน มันก็กระพรือปีกอย่างรวดเร็วจนทำให้เกิดพายุทอร์นาโดขนาดใหญ่ลูกหนึ่งพุ่งใส่เดซี่

เดซี่มองไปที่พายุทอร์นาโดด้วยแววตาเหยียดหยาม แม้ว่าพายุทอร์นาโดลูกนี้จะสามารถทำให้ตัวตนระดับSSบาดเจ็บได้แต่ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเดซี่แล้วมันเป็นเพียงแค่ของเด็กเล่นเท่านั้น 

เดซี่วาดดาบไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วจนทำให้เกิดคลื่นดาบสีชมพูพุ่งใส่พายุทอร์นาโด

“ เหอะ ของแบบนั้นจะทำอะไรการโจมตีของลูบิดได้งั้นหรอ ” ยุนก้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา เธอรู้ดีว่าการโจมตีของลูบิดนั้นรุนแรงมากแค่ไหน แถมลูบิดก็ยังเป็นสัตว์เวทย์ระดับSSอีกด้วย เพราะฉะนั้นการโจมตีของเดซี่เธอจึงคิดว่าไม่สามารถทำอะไรการโจมตีของลูบิดได้

ฟุบ

คลื่นดาบของเดซี่ตัดผ่านพายุทอร์นาโดไปจนทำให้มันถูกผ่าครึ่งทันที 

“ ไม่จริงน่า การโจมตีของลูบิดถูกทำลายไปงั้นหรอ!! ” ยุนก้าพึมพำออกมาด้วยความตกใจ ไม่ใช่แค่ยุนก้าคนเดียวที่ตกใจ คนอื่นๆเองก็ตกใจเช่นกัน

“ บ้าน่าเดซี่แข็งแกร่งขนาดนี้เลยงั้นหรอ ” เวียสต้าพึมพำออกมาด้วยความตกใจ เพราะเธอเคยประลองกับเดซี่มาก่อนแต่เธอไม่คิดเลยว่าเดซี่จะแข็งแกร่งขนาดนี้ 

“ อย่าคิดว่าแค่นั้นจะเอาชนะฉันได้แล้ว ” ยุนก้าพูดพร้อมกับสั่งให้ลูบิดโจมตีต่อเนื่อง ส่วนเธอก็ร่ายเวทย์เสริมพลังใส่ร่างกายของเธอทันที

ออร่าสีฟ้าครอบคลุมร่างกายของยุนก้า 

กล้ามเนื้อของยุนก้าขยายใหญ่ขึ้นมาเล็กน้อย 

“ รับมือ!! ” ยุนก้าพูดขึ้นพร้อมกับระเบิดพลังออกมาก่อนที่จะพุ่งใส่เดซี่ทันที

ความแข็งแกร่งของยุนก้าอยู่ในระดับS แต่พอเธอร่ายเวทย์เสริมพลังให้กับตัวเองทำให้ความแข็งแกร่งของเธอก็เพิ่มสูงขึ้น 

ความเร็วของยุนก้านับว่าเร็วกว่าระดับSทั่วไปมาก แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่เกินความสามารถของเดซี่ 

“ การเคลื่อนไหวของแกก็นับว่าเร็วอยู่มากแต่เมื่อเทียบกับคนของพวกฉันแล้วก็นับว่าปกติไม่สิช้าเลยมากกว่า ” เดซี่พูดขึ้นก่อนที่เธอจะวาดดาบใส่ยุนก้า

ยุนก้าหรี่ตาลงก่อนที่เธอจะรับดาบของเดซี่

เคร้ง

เสียงเหล็กปะทะกัน

เดซี่มองไปที่มือของยุนก้าที่จับดาบของเธอไว้ในมืออย่างสบายๆ

“ อึ้งไปเลยล่ะสิ ” ยุนก้าพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ

“ ก็นับว่าดี ” เดซี่หัวเราะก่อนที่เธอจะหมุนตัวเตะใส่ยุนก้า

“ เหอะ คิดว่าแค่นี้จะเอาชนะฉันได้งั้นหรอ? ทำตัวเหมือนกับยัยอัปลักษณ์เวียสต้าไปได้ ” ยุนก้าหัวเราะออกมาเพราะก่อนหน้านี้เวียสต้าก็ทำเหมือนกับเดซี่ แต่เวียสต้าถูกยุนก้าจับขาของเวียสต้าเอาไว้ได้อย่างสบายๆ

เดซี่ยิ้มก่อนที่จะใส่ลมปราณไว้ที่ขาของเธอจนทำให้ขาของเดซี่เปร่งแสงสีชมพูอ่อนๆออกมา

ตู้มมมมมมมม

ร่างของยุนก้าลอยกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตรก่อนที่จะกลิ้งหลุนๆจนนอนแน่นิ่งกับพื้น

“ ไม่จริงน่ายัยนั้นแพ้เรื่องพละกำลังงั้นหรอ?” เวียสต้าพูดออกมาด้วยความตกใจ การที่สามารถเตะยุนก้าลอยกระเด็นไปได้แสดงให้เห็นว่าพละกำลังของเดซี่นั้นแข็งแกร่งกว่าพละกำลังของยุนก้า

คนอื่นๆเองก็อึ้ง เพราะพวกเขาทราบดีว่าเวทย์เสริมพลังของตระกูลเครอสนั้นทรงพลังมาก เรียกได้ว่าเป็นตัวแทงค์ที่รับดาเมจได้อย่างสบายๆ

ตอนนี้ทางฝั่งของตระกูลเครอสมองไปที่เดซี่ด้วยแววตาจริงจัง โดยเฉพาะเมอร์ยอสที่แสดงสีหน้าประหลาดใจจนเห็นได้ชัดจากนั้นก็เป็นแววตาที่อยากจะต่อสู้ออกมา

กุนเด้มองดูเดซี่ด้วยแววตาจริงจังเขาสังเกตเห็นว่าตอนที่เดซี่เตะยุนก้าจนลอยกระเด็นไปไกล ตอนนั้นขาของเธอเปร่งแสงสีชมพูอ่อนๆออกมา

“ หรือว่านั้นจะเป็นเวทย์เสริมพลังเหมือนกัน? ” กุนเด้พึมพำออกมาด้วยความสงสัย

“ ลุกขึ้นมาสิ แค่นี้ทำอะไรแกไม่ได้หรอก ” เดซี่พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเย็นชา จากนั้นเธอก็วาดดาบใส่พายุทอร์นาโดที่ถูกปล่อยออกมาจากลูบิด

ไม่นานยุนก้าก็ค่อยๆลุกขึ้นมาพร้อมกับมองไปที่เดซี่ด้วยแววตาโกรธเกรี้ยว

“ แกนะแกยัยอัปลักษณ์!! พวกตัวบางอย่างพวกแกจะสามารถเอาชนะพวกเราที่ขึ้นชื่อเรื่องพละกำลังได้อย่างไง!! ” ยุนก้าตะโกนออกมาด้วยความโกรธก่อนที่จะพุ่งใส่เดซี่

“ ในเมื่อแกมั่นใจในความแข็งแกร่งทางร่างกายของตัวเองมากนักฉันก็จะทำลายความมั่นใจนั่นทิ้งไปซะ ” เดซี่พูดจบเธอก็เก็บดาบของเธอเองจากนั้นเธอก็พุ่งใส่ยุนก้า

เมื่อทุกคนเห็นว่าเดซี่เก็บดาบของเธอไปแล้วก็พากันแสดงสีหน้าตกใจ

“ ยัยนั้นเป็นนักดาบไม่ใช่หรอทำไมถึงเก็บดาบล่ะ? ” เวียสต้าตกใจ

“ มาถามฉันแล้วฉันจะรู้ไหมทำไมเธอไม่ไปถามไลท์ล่ะ เขาเป็นอาจารย์ของเดซี่เขาก็น่าจะรู้เรื่องอะไรอยู่แล้ว ”ฟีเลียพูดขึ้นพร้อมกับมองไปที่ไลท์เพื่อหาคำตอบ

“ ฉันไม่รู้ ” ไลท์ตอบพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆไปด้วย

ตู้มมมม

หมัดของทั้งสองคนปะทะกันอย่างรุนแรง

ทั้งสองต่างยืนนิ่งไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว

“ เป็นไปไม่ได้!! ” ยุนก้าพึมพำออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ เพราะเธอสัมผัสได้ว่าหมัดของเดซี่นั้นแข็งแกร่งพอๆกับเธอเลย ไม่สิเดซี่ยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ด้วย

ส่วนคนที่ดูอยู่ข้างนอกก็แสดงสีหน้าตกใจและไม่อยากเชื่อออกมา

“ ไม่จริงน่าเดซี่มีความสามารถทางร่างกายแข็งแกร่งขนาดนี้เลยงั้นหรอ ” ฟีเลียตะโกนออกมา แม้แต่เวียสต้าก็ลอบกลืนน้ำลายไปด้วย เธอเคยสู้กับยุนก้ามาแล้วเพราะฉะนั้นเธอจึงรู้ว่าร่างกายของยุนก้าแข็งแกร่งแค่ไหน 

แต่การที่เดซี่ที่เป็นเด็กผู้หญิงตัวบางๆแต่สามารถต้านทานหมัดของยุนก้าได้โดยที่ไม่ได้ถอยแม้แต่ก้าวเดียวก็แสดงให้เห็นแล้วว่าร่างกายของเดซี่นั้นก็ทรงพลังพอๆกับของยุนก้าเลย

กุนเด้หรี่ตามองไปที่เดซี่ด้วยความประหลาดใจเช่นกัน จากนั้นเขาก็มองเห็นออร่าสีชมพูที่อยู่รอบตัวของเดซี่ได้อย่างดี 

“ เหมือนกับทักษะเสริมร่างกายแต่มันก็ไม่ใช่ทักษะเสริมร่างกาย มันคือทักษะอะไรกันแน่?? น่าสนใจจริงๆ ” กุนเด้พึมพำออกมาพร้อมกับมองไปที่เดซี่ด้วยแววตาหลากหลาย

“ อะไรกันแค่นี้ก็ยังเอาชนะฉันไม่ได้เลยงั้นหรอ แบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าโอ้อวดเกินจริงหน่อยหรอ? ” เดซี่ยิ้มเยาะก่อนที่จะเตะใส่ยุนก้า

ยุนก้าแค่นเสียงและรีบรับการโจมตีของเดซี่

ในตอนแรกยุนก้ายังสามารถรับการโจมตีของเดซี่ได้อยู่แต่พอนานเข้าเรื่อยๆเธอก็เริ่มตามความเร็วของเดซี่ไม่ทัน

ส่วนทางด้านลูบิดนั้นก็ไม่สามารถโจมตีใส่เดซี่ได้ เพราะมันกลัวว่าจะโจมตีโดนยุนก้าไปด้วย ทำให้มันเอาแต่บินวนบนท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง

“ บ้าเอ้ย ” ยุนก้าได้แต่กัดฟันตะโกนพร้อมกับรับหมัดของเดซี่อย่างต่อเนื่อง

อึก!!

ยุนก้าถูกหมัดของเดซี่ต่อยเข้าไปที่กลางหน้าอกอย่างแรง

เมื่อยุนก้าสูญเสียการป้องกันแรกแล้วเธอก็ถูกเดซี่ต่อยอย่างต่อเนื่องจนทำให้เกิดแผลขึ้นเป็นรอยหมัดของเดซี่ขึ้นบนตามร่างกายของยุนก้า

เดซี่ต่อยจนยุนก้าล้มลงไปนอนกับพื้น เท่านั้นไม่พอเธอก็ยังต่อยไปเรื่อยๆจนร่างของยุนก้าจมลงไปในดิน

ทุกๆคนที่ดูเหตุการณ์นี้ก็พากันกลั่นหายใจขึ้นมาเพราะพวกเขาไม่คิดว่าเดซี่จะแข็งแกร่งขนาดนี้ แม้แต่ยุนก้าที่ได้ชื่อว่าเป็นรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่งอันดับต้นๆของห้าตระกูลผู้พิทักษ์ก็ยังต้องพ่ายแพ้ให้กับเธอ 

ลูบิดที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้าก็กลายเป็นละอองแสงและหายไปทันที การที่ลูบิดหายไปแบบนี้แสดงให้เห็นว่ายุนก้่ได้หมดสติไปแล้ว

ไลท์ที่เห็นดังนั้นก็รีบสลายม่านพลังก่อนที่จะพุ่งไปจับข้อมือของเดซี่เอาไว้

“ พอแล้วเดซี่ ” ไลท์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เดซี่ที่ถูกไลท์จับข้อมือในตอนแรกพยายามจะสะบัดออกแต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ก็ไม่สามารถสะบัดมือของเธอหลุดออกมาจากมือของไลท์ได้ ทำให้เธอได้สติกลับมา

“ อ๊ะ อาจารย์ ” เดซี่พูดขึ้นก่อนที่เธอจะมองไปยังหลุมด้านหน้าของเธอด้วยความตกใจ

“ นี้ฉัน…  ” เดซี่ยังพูดไม่จบเธอก็ได้ยินเสียงร้องโอดครวญของยุนก้าดังขึ้นมาจากภายในหลุม

กุนเด้ เมอร์ยอส ยอเนียร์รีบวิ่งมาดูอาการของยุนก้าด้วยความเป็นกังวล

กุนเด้รีบช่วยยุนก้าออกมาจากหลุม 

เมื่อพวกเขาเห็นสภาพของยุนก้าก็ต้องขมวดคิ้วทันที เพราะสภาพของยุนก้าเรียกได้ว่ายับเยินอย่างมาก แม้กระทั้งถึงขั้นกระดูกหักเลยก็ได้

“ ไม่คิดว่าทำเกินไปหน่อยหรอ? ” เมอร์ยอสพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาพร้อมกับมองไปที่เดซี่ด้วยความไม่พอใจ

ไลท์ส่ายหน้าและพูดขึ้นว่า “ มันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรอที่จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น? หรือว่าเป็นเพราะพวกนายแพ้เลยไม่พอใจ แล้วถ้าหากว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือฝั่งของฉันนายจะพูดว่าทำเกินไปไหม? ” 

เมอร์ยอสที่ถูกไลท์ย้อนถามก็เงียบไปเพราะมันเป็นอย่างที่ไลท์บอกจริงๆ ถ้าหากเป็นฝั่งเขาที่ได้อัดจนอีกฝ่ายมีสภาพยับเยินแบบนี้เขาก็ไม่มีทางบ่นว่ามันทำเกินไปหน่อยไหมแน่ๆ มีแต่ความสะใจที่จะได้สมน้ำหน้าอีกฝั่งเท่านั้น

“ เห็นไหมนายก็เป็นเหมือนกันแหละ เพราะฉะนั้นก็อยู่เฉยๆไปเถอะ ” ไลท์พูดขึ้น

“ แกว่าอะไรนะ!! อย่าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งในระดับSSSแล้วพวกเราตระกูลเครอสจะหวาดกลัว? พวกเราตระกูลเครอสมีตัวตนระดับSSSหลายคนด้วยซ้ำ ทีนี้แกรู้ถึงความแข็งแกร่งของตระกูลเครอสแล้วหรือยัง? ” ยอเนียร์ที่อยู่ด้านข้างเมอร์ยอสตะโกนออกมาด้วยความไม่พอใจ 

ไลท์เหลือบไปมองยอเนียร์ก่อนที่จะพูดขึ้นว่า “ แล้วยังไง? ไม่พอใจงั้นหรอ งั้นก็เอาสิลงมือเลยฉันก็อยากจะรู้นักว่าห้าตระกูลผู้พิทักษ์จะแข็งแกร่งสักแค่ไหน แต่สำหรับคนกระจอกอย่างแกน่ะไม่ต้องถึงมือฉันหรอก แกเลือกใครสักคนในกลุ่มของฉันก็สามารถเอาชนะแกได้ทุกคน ” 

“ แก!! ” ยอเนียร์กัดฟันโกรธ

“ ทำไม? จี้ใจดำงั้นหรอ ถ้าหากอยากจะปากดีก็ทำตัวให้มันเก่งกว่านี้หน่อย ไม่ใช่เอาแต่หลับหลังคนอื่นแบบนี้ แล้วก็หัดจำใส่หัวเอาไว้ซะด้วยว่าคนอ่อนแอก็อยู่ในส่วนของคนอ่อนแอ อ่อแล้วก็อย่าลืมจ่ายเงินค่าเดิมพันมาด้วยล่ะ ไม่ใช่ว่าตระกูลเครอสที่สูงส่งจะบิดเงินไม่ยอมจ่ายนะ ” ไลท์พูดขึ้นพร้อมกับท่าทีเหยียดหยาม

“ หน็อยยย!! ” ยอเนียร์กำหมัดแน่นด้วยความโกรธแต่เขาก็ไม่กล้าที่จะตอบอะไรกลับไป