‘ช่วยทำให้ฉันเสร็จ..ดะได้มั้ยคะ..ฉัน..ฮึก..ขอร้องนะคะ’
‘หึ..เธอพูดเองนะเซียร่า’
เฮือก!!
“แฮ่กๆๆๆ”
ภาพความทรงจำของเมื่อคืนมันผุดขึ้นมาในหัวของฉันไม่หยุดไม่หย่อน ก่อนที่ฉันจะลืมตาตื่นขึ้นมามองโลกความเป็จริงอีกครั้งพร้อมกับเสียงหอบหายใจดังๆของตัวเอง ความเ็ปก็ได้แล่นไปทั่วทั้งร่างกายอันไร้ซึ่งเรี่ยวแรงนี้..จนมันทำให้ฉันค่อยๆก้มมองดูชุดนอนสีขาวที่อยู่บนร่างพร้อมกับเม้มปากแน่น ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนเตียงนุ่มๆในห้องของวินเช่นเคย
“เมื่อคืน..”
ฉันเสียครั้งแรกให้กับผู้ชายคนนั้นไปแล้วงั้นหรอ..
ทันทีที่ความคิดนั้นมันท้วงขึ้นภายในจิตใจ จู่ๆดวงตาที่ร้อนผ่าวของฉันมันก็มีน้ำใสๆไหลล้นออกมาอย่างไม่รู้ตัว ภาพเหตุการณ์ในอ่างน้ำนั่น..มันเริ่มทำให้ฉันจำความได้ทีละขั้นตอน..ทีละคำพูด..ทีละการกระทำของเขา..แม้กระทั่งเสียงร้องแหบพร่าที่ทำให้ฉัน..
“ฮะฮึก..ฮึก..”
คุณไวน์ไม่ได้ขืนใจฉัน..แต่มันเป็เพราะฉันเองที่ยอมให้เขา..
แอ๊ด..
ประตูบานใหญ่ในห้องถูกใครบางคนค่อยๆเปิดมันออก ก่อนที่ประตูนั้นจะเผยให้เห็นว่าใครที่กำลังเดินเข้ามา ดวงตาพร่ามัวของฉันค่อยๆหันไปเพ่งเล็งผู้ชายร่างสูงหุ่นดีในชุดไปรเวทสะอาดสะอ้านตา และแน่นอนว่าเขาคนนั้นคือคนที่ทำให้ฉันแทบกลั้นน้ำตาไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
“พี่วายุ..ฮึก..”
“….”
ฉันเพิ่งจะเอ่ยชื่อเขาด้วยเสียงแหบๆราวกับว่าตัวเองไม่มีเรี่ยวแรง ก่อนที่พี่วายุจะรีบเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับสีหน้ารู้สึกผิดกับอะไรซักอย่าง และมันก็แฝงไปด้วยความขุ่นเคืองอยู่ในแววตาอบอุ่นคู่นั้นอีกด้วย
“เมื่อคืนไอไวน์มันทำอะไรเธอ”
“….”
ไม่จริง..พี่วายุ..เขาต้องไม่รู้เื่นี้..เขาต้องไม่รู้เื่ที่ฉันกับผู้ชายคนนั้น..
“เซียร่า”
“....”
“ฉันถามว่าเมื่อคืนไอไวน์มันทำอะไรเธอ!!”
“เฮือก!”
ทันทีที่มือหนาของพี่วายุกับเสียงทุ้มอันแข็งกร้าวที่โถมเข้ามาใส่ตัวของฉัน ทุกอย่างมันรวดเร็วจนทำให้ฉันใจนสติแทบหลุดลอยไปเลย นั่นคงเป็เพราะว่าั้แ่ฉันรู้จักกับเขามา นี่เป็ครั้งแรกที่ฉันเห็นพี่วายุแสดงอาการโกรธได้ชัดเจนและรุนแรงถึงขนาดนี้
“ฮึกๆๆ พะพี่วายุ..”
“ฉัน..ถามเธออีกครั้งนะเซียร่า”
“….”
“เมื่อคืนเธอกับมัน..ไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันใช่มั้ย”
“พี่วายุ..”
แล้วถ้าฉันตอบตามความจริงในสิ่งที่พี่เขาคิด..แล้วพี่วายุจะสามารถเปลี่ยนแปลงเื่ราวที่มันเกิดขึ้นมาได้งั้นหรอ..
“ฮึก..ถ้าเซียบอกว่าใช่ล่ะคะ..”
“….”
คำตอบเด็ดเดี่ยวของฉันทำเอาผู้ชายที่กำลังบีบแขนของฉันไว้แน่นค่อยๆคลายออก สีหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนไปราวกับว่าไม่ใช่พี่วายุที่ฉันเคยรู้จักมาก่อน
“นี่เธอเสียสติไปแล้วรึไง!!”
“ใครกันแน่ที่เสียสติพี่วายุ! ฮึกๆ เซียขอถามพี่กลับว่าใครกันแน่ที่เสียสติ..!!”
“….”
“เื่เมื่อคืนที่มันเกิดขึ้น..ทุกอย่างมันเป็เพราะใครเซียว่าพี่น่าจะรู้ดีนะคะ..แม้ว่าเซียจะไม่ใช่ผู้หญิงที่แสนดีและเพียบพร้อมอย่างที่พี่้า..แต่เซียอยากจะบอกให้พี่รู้ว่าทั้งร่างกายทั้งหัวใจของเซีย..ฮึก..เซียพร้อมจะให้พี่ได้ทั้งหมด..ไม่ใช่ใครก็ได้..”
“….”
“พี่รู้จักน้องชายของพี่ดีแค่ไหนคะ..เซียว่าพี่น่าจะรู้จักเขาดีกว่าเซียนะ”
คำถามตัดพ้อทั้งน้ำตาของฉันกลับทำให้พี่วายุนิ่งไปชั่วขณะ จนทำให้บรรยากาศภายในห้องเข้าสู่โหมดเงียบงันและอึดอัดจนน้ำตาที่คลอเบ้าอยู่มันไหลออกมาไม่หยุด
“นี่เธอหมายความว่าไอไวน์มัน..ข่มขืนเธอ..งั้นหรอ..”
พี่วายุกัดฟันถามฉันพร้อมกับเอามือหนาทั้งสองมาบีบแขนของฉันไว้แน่น ดวงตาที่เดือดดาลราวกับว่าอยากจะฉีกร่างของใครบางคนเป็ชิ้นๆกำลังทำให้ฉันรู้สึกสงสัยกับการกระทำแปลกๆนี้ มันเหมือนกับว่า..เขากำลังหึงฉัน..กับคุณไวน์..
“เปล่าค่ะ”
“….”
“คุณไวน์..ไม่ได้ข่มขืนเซีย”
“นี่แปลว่าเธอยอมมัน!?”
“เซียจะยอมหรือไม่ยอม แล้วมันไปเกี่ยวอะไรกับพี่วายุด้วยคะ”
“เซียร่า”
“ก่อนหน้านี้พี่วายุไม่เคยแม้แต่จะหันมาสนใจเซีย ไม่แคร์ด้วยซ้ำว่าเซียจะรู้สึกยังไงบ้าง เพราะพี่เอาแต่ผลักไสและก็ไล่เซียให้ไปไกลๆจากชีวิตของพี่ แต่ทำไมตอนนี้..ฮะฮึก..พี่ถึงได้ทำแบบนี้..มาแสดงความเป็ห่วงเซียทั้งๆที่พี่ก็มีคุณพิ้งค์อยู่แล้ว”
“….”
หัวใจของฉันมันเ็ปเจียนตาย เมื่อได้รู้ว่าคนที่พี่วายุนั้นเลือกไม่ใช่ฉัน..
“หึ..จนเื่มันมาถึงขนาดนี้แล้ว เซียก็ยังไม่ได้คำตอบอะไรจากปากของพี่เลย..”
ฉันเอ่ยขึ้นในขณะที่พี่วายุเป็ฝ่ายเงียบไปได้ซักพักใหญ่ๆ ก่อนที่ตัวฉันเองจะตัดใจถามเขาถึงเื่อื่นแทน นั่นคือเื่ที่สำคัญกว่าทุกเื่ในชีวิตของฉัน ซึ่งแน่นอนว่าฉันไม่เคยได้รับฟังความจริงจากปากของคุณไวน์เลยซักครั้ง
“งั้นเซียขอถามพี่วายุเื่นึง..ถึงแม้ว่าพี่จะไม่ตอบคำถามเื่ของเราก็ตาม แต่ครั้งนี้เซียขอ..ขอให้พี่ตอบความจริงกับเซียซักครั้งนะคะ..”
“….”
“เซียอยากรู้..ฮึก..ว่าทำไมพี่ถึงต้องฆ่าพ่อแม่ของเซียด้วย ทำไมพี่ถึงอยากให้พวกท่านตาย..ทำไมต้องจับเซียมาอยู่ที่นี่..ฮึกๆๆ แม้กระทั่งศพของพ่อแม่เซีย..เซียก็ยังไม่มีโอกาสได้กราบลาพวกท่านเลย”
“เซีย..”
“เซียอยากจะขอโทษวินสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ตัวเองได้ทำไว้..ฮึก..ทุกอย่างที่เซียเป็ต้นเหตุที่ทำให้วินต้องมาตายแบบนี้..พี่รู้มั้ยว่าเซียก็เ็ปไม่แพ้กัน..เพราะเซียคิดมาโดยตลอดมาตอนนี้วินคงไปมีชีวิตใหม่ที่ดีและก็ลืมผู้หญิงเลวๆอย่างเซียได้แล้ว ตะแต่..ฮึก..”
“….”
“ฮือ..เซีย..เซียไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เขาตาย..ฮึก..”
พรืบ!
“พี่ได้ยินมั้ยว่าเซียไม่ได้อยากให้เขาตาย”
ฉันเอ่ยเสียงสั่นเครือในอ้อมกอดแแ่ของพี่วายุ มือหนาทั้งสองที่สวมกอดฉันราวกับว่ากำลังปลอบประโลม มันกำลังทำให้หัวใจของฉันพองโตอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆจากร่างกายที่ฉันปรารถนา..มันยิ่งยั่วยวนให้ฉันต้องข่มใจไม่ให้คิดอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้
“เธออยากรู้ความจริงใช่มั้ย”
“….”
“ความจริงที่เธออยากรู้..มันผิดั้แ่ความคิดแรกของเธอแล้วล่ะ”
“พะพี่วายุ..หมายความว่ายังไง”
“ฉันกับไอไวน์ไม่ได้เป็คนฆ่าพ่อแม่ของเธอ”
“….”
“แต่เราเป็คนที่ช่วยชีวิตเธอ..และพยายามช่วยชีวิตพ่อแม่ของเธอต่างหาก”
“ว่าไงนะคะ!”
“ตอนนี้ฉันจะไม่อดทนกับเื่ของเธออีกต่อไปแล้ว”
“....!!”
นี่เขา..กำลังพูดเื่บ้าอะไรกัน..
“เพราะฉันจะไม่โกหกความรู้สึกตัวเองที่มีต่อเธออีก เซียร่า..”
“คุณวายุกำลังดูแลคุณเซียร่าอยู่ครับ เห็นพวกนกยูงบอกว่าคุณเซียร่าไม่ค่อยสบาย ปวดเนื้อปวดตัวและก็มีไข้ขึ้นสูง”
“หึ โดนเอาครั้งเดียวนี่ถึงกับไข้ขึ้นเลยรึไงวะ”
“ครับ?”
สองที่ยืนเบิกตาโพลงกับสิ่งที่ตัวเองได้ยินเมื่อชั่วครู่กำลังกลืนน้ำลายลงคออย่างเก้ๆกังๆ
“กูก็แค่พูดคนเดียว มึงอย่าเสือก”
“อะเอ่อ ครับ..นาย..”
“มึงเตรียมส่งข่าวเื่นี้ไปให้พ่อของพิ้งค์ได้เลย กูอยากให้เขามาเจอเื่เด็ดๆที่นี่จะตายอยู่แล้ว และถ้าพ่อของพิ้งค์รู้ความจริงว่าใครที่ทำให้ชีวิตรักของลูกสาวตัวเองพัง กูว่าเขาต้องไม่ปล่อยยัยนี่ไว้แน่”
“คุณไวน์หมายถึง..เซียร่าใช่มั้ยครับ”
“หึๆ แค่คิดก็สนุกชิบหายละ”
น้ำเสียงเย้ยหยันของนายวิรากรกำลังทำให้บรรยากาศอึดอัดในห้องเริ่มเปลี่ยนไป เพราะลูกน้องคนสนิทของเขาก็แอบลอบยิ้มตามออกมาเช่นเดียวกัน
“เอ่อคุณวายุครับ!”
“คุณวายุอย่าเพิ่งเข้าไปครับ!”
พลั่ก..ปึก!!!
“แฮ่กๆๆ”
เสียงใครบางคนที่ใช้ขาตัวเองถีบประตูห้องทำงานของนายวิรากรเข้ามาโดยพลการก่อนจะตามมาด้วยความเงียบงันภายในห้องนี้..ร่างสูงโปร่งที่ยืนกัดฟันแน่นมองมาที่น้องชายของเขาอย่างโกรธแค้น ซึ่งสีหน้าและอารมณ์ของนายวายุนั้นต่างกับผู้ชายที่นั่งแสระยิ้มร้ายๆตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง
“ได้ข่าวว่ามึงตามไปดูแลยัยนั่นแต่เช้าเลยหนิ”
“….”
“แล้วยัยนั่นได้เล่าเื่เมื่อคืนให้มึงฟังบ้างมั้ยล่ะ? หึๆ เด็ดมากเลยนะ..อยากจะบอกว่าเมื่อคืน..กูแม่งโคตรฟิน..”
พรึ่บ!
ผลั่วะ!!!
โครม!!..
หมัดหนักๆจากมือของนายวายุพุ่งตรงเข้าไปฝากฝังไว้บนใบหน้าของน้องชายตัวเองอย่างไม่รีรอ จนร่างกำยำที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ต้องล้มคะมำลงไปกับพื้นทันที และวายุก็ไม่รอช้าที่จะก้มลงดึงร่างของน้องชายขึ้นมาโดยที่เขายังคงกำหมัดไว้แน่น เืสีแดงสดไหลซิบๆอยู่ข้างมุมปากของชายตรงหน้า พร้อมกับเสียงหอบหายใจรุนแรงของผู้ชายทั้งสอง
“กูคิดว่ามารยาของผู้หญิงคนนั้นคงทำให้แค่มึงกับไอวินทะเลาะกัน”
“….”
“แต่ตอนนี้กูหาคำตอบได้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้น..สามารถทำให้กูกับมึง..เกลียดกันได้ด้วย..”
ประโยคอันปวดร้าวของนายวิรากรเอ่ยขึ้นมาจนทำให้พี่ชายของเขาต้องเม้มปากตัวเองแน่น คงเป็เพราะความจริงที่มันแฝงอยู่ภายใต้น้ำเสียงดุดันและสายตาที่บ่งบอกว่าเขากำลังรู้สึกแบบนั้นอยู่จริงๆ
ผลั่วะ!!
“อึ่ก!”
“คุณวายุ!! พอได้แล้วครับ!”
สองที่วิ่งเข้าไปจับร่างของเ้านายตนเองเอ่ยบอกผู้ชายตรงหน้าที่เพิ่งเหวี่ยงหมัดหนักไปหมาดๆ ความโกรธเคืองที่เขานั้นมีอยู่ภายในจิตใจกำลังทำให้ดวงตาของวายุลุกโชนราวกับไฟโหมกระหน่ำ
“เซียร่า..ไม่ได้เป็ต้นเหตุที่ทำให้พวกเราทะเลาะกัน แต่เป็เพราะตัวของมึงเองต่างหาก ความคิดและความรู้สึกของมึงเองที่เป็ต้นเหตุ!!”
“….”
“ต่อไปนี้กูจะไม่ทนให้มึงทำร้ายเซียร่าอีกแล้ว”
“….”
“ถ้ามึงคิดว่าสิ่งที่มึงทำอยู่มันช่วยลบล้างเื่การตายของไอวิน..งั้นตอนนี้..มึงช่วยบอกกูที..ว่าสิ่งเลวๆที่มึงทำไว้กับเซียร่าเมื่อคืน..มึงคิดว่าไอวินจะเห็นด้วยกับมึงมั้ย..”
ดวงตาที่แดงก่ำและใบหน้าที่สั่นเทาของนายวายุกำลังเอ่ยถามผู้ชายตรงหน้าด้วยความเ็ป ในขณะเดียวกัน..วิรากรก็ยังคงยืนกัดฟันแน่นโดยไร้ซึ่งเสียงตอบกลับใดๆ จนภายในห้องนี้ที่เคยเดือดพล่านด้วยเสียงโครมครามจากหมัดหนัก กลับกลายเป็ความเงียบที่ทำให้ได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ
ก๊อกๆๆ
“คุณไวน์ครับ! ไอตำรวจฝรั่งมันมาที่นี่อีกแล้วครับ!”
“….”
เสียงะโดังลั่นออกมาจากประตูห้องทำให้พี่น้องทั้งสองเบี่ยงเบนความสนใจไปทางอื่นแทน สองสายตาค่อยๆหันมาสบกันอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก มือหนาของนายวายุจึงปลดปล่อยคอเสื้อของน้องชายตัวเองให้เป็อิสระ ก่อนที่วิรากรจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และเอามือเช็ดเืบนมุมปากของตนเอง
“ไอสอง”
“ครับนาย!”
“มึงส่งคนไปคอยจับตาดูพวกมันไว้ให้ดีๆ อย่าให้มันได้ยื่นจมูกเข้ามาเสือกเื่ไม่เป็เื่อีก”
“ได้ครับนาย”
‘เธอคือผู้หญิงที่ฉันหลงรักมาโดยตลอด..ฉันขอโทษนะเซียร่า..ฉันขอโทษที่ฉันต้องทำเป็ว่าไม่สนใจเธอ’
‘ฮึก..’
‘เพราะฉันไม่อยากทำให้ไอวินมันต้องเ็ปกับเื่ของเราสองคน..ฉันไม่อยากเป็พี่ชายที่ขึ้นชื่อว่าแย่งผู้หญิงของน้องชายตัวเองไปได้อย่างหน้าด้านๆ’
‘….’
‘ตอนนี้ฉันอยากจะมาขอโอกาสจากเธออีกครั้งเซียร่า..’
‘พะพี่วายุ..’
‘เธอ..ยังรักฉันอยู่ใช่มั้ย..’
‘….’
‘….’
‘ทั้งหัวใจของเซีย..มีแต่พี่มาโดยตลอด..ฮึก..วันนั้นที่เซียเคยบอกว่าเซียรักพี่..ตอนนี้เซียก็ยังคงรู้สึกแบบนั้นไม่มีวันเปลี่ยนค่ะพี่วายุ..’
“ใครมากันเต็มหน้าบ้านคุณไวน์น่ะจุ๊บจิ๊บ!”
เสียงของนกยูงที่ดังแว่วมาจากหน้าห้องทำให้ฉันที่กำลังนั่งเหม่ออยู่บนเตียงนอนต้องสะดุ้งโหยง ฉันจึงมองไปยังบานประตูใหญ่ที่ถูกแง้มออก เพียงไม่นานนักพวกนกยูงก็เดินถือถาดอาหารเข้ามาภายในห้อง
“ใครหรอนกยูง”
“พวกตำรวจน่ะ”
“ตะตำรวจหรอ?”
“อื้ม ตำรวจที่เป็ลูกครึ่งฝรั่ง..ถ้าฉันจำไม่ผิดน่าจะชื่อว่าคุณชาลส์นะ..หึๆอยากจะบอกว่าหล่อเวอร์เลยนะจ๊ะจะบอกให้ แต่คุณตำรวจฝรั่งคนนี้ไม่ค่อยถูกกับคุณไวน์เท่าไหร่น่ะ”
“ทำไมล่ะ..”
“ก็คุณตำรวจฝรั่งชอบมาหาเื่เปิดโปงที่นี่อยู่บ่อยๆ อย่างครั้งที่แล้วก็เื่โกดังหนึ่งที่เกือบถูกหมายศาล เฮ้อ..ตอนนั้นคุณไวน์โกรธจนเกือบจะฆ่าเขาไปแล้ว”
“….”
งั้นก็หมายความว่าตำรวจคนนี้..ต้องเป็คนที่ไม่ถูกกับคุณไวน์เป็อย่างมาก และเขาก็คงจะไม่ชอบในสิ่งเลวๆที่คุณไวน์ทำไว้เหมือนกัน
“นกยูง..”
“หื้ม”
“ฉัน..อยากกินน้ำส้มน่ะ..ช่วยไปทำให้ฉันหน่อยได้มั้ย”
หรือว่าคุณชาลส์..จะเป็คนที่ทำให้ฉันสามารถหนีออกไปจากเื่บ้าๆนี้ได้
มันก็คงจะต้องลองเสี่ยงดู จริงมั้ย..?
1K
![ทะลุมิติไปเป็นฮองเฮา พร้อมระบบเชฟเทพนักปรุง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1676557888_64513782.webp)
![[E-Book] เพียงสลายกลายเป็นธุลี (วายจีนโบราณ)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1753889235_47058185.webp)