เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 37 เงาจันทร์​

"ทำไม? แปลกตรงไหน​กัน?" เห็นสีหน้ามองมาทางนี้เต้าหมิงจึงสงสัยออกมา

ที่จริงเต้าหมิงอยากให้วางเดิมพัน​สัก 1,000 ตำลึงเงินเลยด้วยซ้ำ แต่นั่นมันเท่ากับ 1 ตำลึงทอง ซึ่งเป็นมูลค่าเงินที่น่าจะมากเกินไปสำหรับเมืองนี้ด้วยซ้ำ

ทำให้เต้าหมิงต้องกลั้นใจยอมลดจำนวนเงินเดิมพันลงมาเหลือ 500 ตำลึงเงินอย่างไม่เต็มใจ​นัก

"แปลกตรงไหน?"

"เจ้ารู้รึเปล่ามันสามารถ​ซื้อทักษะ​ขั้นกลางดีๆได้เชียวนะ" น่าหลันรีบตอบออกมา

ทักษะ​ขั้นกลางที่มีแต่ศิษย์​สายในฝึกฝนกันหากดีสุดก็มีมูลค่าประมาณ​ 500 ตำลึงเงิน ข้าเคยได้ยินมาว่า​สามารถ​จัดการศิษย์​สายนอกลงได้ในพริบตา​เดียวด้วยซ้ำ

"งั้นรึ" เสียงไม่แคร์โลกดังออกมา

เต้าหมิงก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ามันจะสักแค่​ไหน​กันเชียว ไม่ใช่ว่าจัดการแต่ศิษย์​สายนอกที่อ่อนแอ​ลงได้ในพริบตา​เดียวเท่านั้น​หรอกนะ

บางทีคำพูดจากปากต่อปาก ย่อมแต่งเติมเสริมลงไปเกินจริงเสมอ พอข่าวสารมาถึงตัวเราก็กลายเป็น​เรื่องน่าเหลือเชื่อ​ขึ้นมาเรียบร้อย​แล้ว

"ตามนั้นแหละ ข้าให้เจ้าเอาเงินในแหวนมิติมาใช้ได้ตามใจชอบ แต่ต้องไม่น้อยกว่า 500 ตำลึงเงิน จะเทหมดหน้าตักเลยก็ได้"

คำพูดเรียบง่าย ราวกับไม่ใส่ใจเงินในแหวนมิติของตัวเอง ราวกับว่ามันเป็นแค่เศษเงินที่ตัวเองจะหามาเมื่อไรก็ได้

"เค้าคิดว่าตัวเองผลิต​เงินออกมาได้?" ความคิดในหัวน่าหลัน​ แวบออกมาทันที​

สำหรับเต้าหมิง แหวนมิติที่มอบให้น่าหลัน เป็นพวก​เงินต่างๆ กับของมีค่าบางอย่างที่ตนเองแยกออกมาไว้ใช้จ่ายทั่วไปเท่านั้น​ แม้ตนเองจะไม่ได้นับเงินในแหวนมิติที่อยู่กับน่าหลัน แต่อย่างน้อยคงไม่ต่ำกว่า 1,000 ตำลึงเงินแน่ หากรวมสิ่งมีค่าเข้าไปด้วยอย่างน้อยคงประมาณ​ 2,000-3,000 ตำลึงเงินน่าจะได้อยู่

หากน่าหลันเห็นแหวนมิติอีกวงที่ตนเองพกเอาไว้ คงตกใจมากกว่านี้แน่ โดยเฉพาะ​ของในกล่องตู้เซฟ​ที่มีตนคนเดียวเท่านั้น​ที่เปิดได้ ซึ่งแค่เห็นทองคำหลายแท่งคงได้ตกใจ​จนอ้าปากค้าง​แน่

จากนั้นเสียงเรียกเต้าหมิงขึ้นไป​ประลองอีกครั้งก็ดังขึ้นมา

น่าหลันได้สติ รีบไปจัดการวางเดิมพัน​ตามที่เต้าหมิงต้องการ​อย่างรวดเร็ว

คราวนี้ คู่ประลองของเต้าหมิงคือ ชายรูปร่างผอม ปากแหลม ตาตี่​ เหมือนกับพวกเจ้าเล่ห์​ หน้าตาคล้ายสุนัข​จิ้งจอก​ยังไงยังงั้น

"ข้าไม่เหมือนเจ้าอ้วนนั่นหรอกนะ ที่ประมาทเจ้า" ชายปากแหลม ปล่อยลมปราณ​ออกมาเตรียมตัว​เอาไว้ก่อนทันที​

"อืมๆ" เสียงเออออ​ตอบกลับอย่างเฉยเมย

"คิดว่าข้ากระจอกสินะ"

"ข้าจะทำให้แกรู้สำนึกเดี้ยวนี้ละ"

ทันใดนั้น ชายปากแหลม ก็หายตัวไปต่อหน้า​เต้าหมิง

"ออกมาแล้ว ทักษะ​ เงาจันทร์"

"เด็กใหม่คราวนี้เสร็จแน่​"

เสียงตื่นเต้นดังขึ้นมา เมื่อ​เห็นชายปากแหลมใช้ทักษะ​ออกมาเรียบร้อย

ทุกคนต่างคิดว่าโยวหงพ่ายแพ้​แก่เต้าหมิงเพราะมั่นใจ​ในร่างกาย​ตัวเองมากเกินไป​ จึงไม่ยอมใช้ปราณ​ออกมาแต่แรก​ จนกลายเป็น​ความประมาท​ทำให้ตัวเองต้องพบกับพ่ายแพ้​น่าอับอาย​แบบนั้น​

"นี้คือ​...เงาจันทร์?" สายตาเต้าหมิง มองหาคู่ต่อสู้​ไม่เจอเลย ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายใช้วิธีไหนกันแน่

แม้ว่าน่าหลันจะรู้จักทักษะ​น่าสนใจจากการสอบถามคนอื่น แล้วเคยไปที่​คลังสมบัติ​มาบ้าง แต่น่าหลันยังไม่เคยยืมทักษะ​นี้มาเรียนรู้หรือ​ฝึกฝนเลย จึงไม่สามารถ​ให้คำแนะนำแก่เต้าหมิงได้

เต้าหมิง ก็ไม่ได้ใส่ใจมันมากนัก หากรู้ก่อนคงหมดสนุกแย่ แล้วอีกอย่างการรู้รายละเอียด​เนื้อหาข้างในม้วนทักษะ​ง่ายดายเช่นนั้น คงไม่เรียกว่าทักษะ​กันแล้ว ใครเข้าคลังสมบัติ​เพื่อไปอ่านอย่างเดียว​ ก็เผยความลับออกมาหมดกันพอดี​

"มันต้องมีเคล็ดลับ​อะไรซ่อนอยู่แน่"

"ความเร็ว ภาพลวงตา หายตัว?" สมองวิเคราะห์ทักษะ​คู่ต่อสู้​อย่างรวดเร็ว

ตูม

ทันใดนั้น​มีบางอย่างลอบจู่โจม​ใส่เต้าหมิงจากด้านหลัง​ขึ้นมา

"ลอบโจมตี!!!" เต้าหมิง รีบหันกลับมามองก็ไม่พบเจอคู่ต่อสู้​แล้ว

เปรี้ยง

แต่เมื่อหันกลับมาก็ถูกจู่โจม​เข้าใส่อีกครั้ง

เต้าหมิง ไม่ทันรู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเข้ามาเล่นงานตนได้ตอนไหนกันแน่

"น่ารำคาญจริง ตอกเล็กตอกน้อยอยู่ได้"

เต้าหมิง ที่โดนเล่นงานติดต่อกัน แต่ตนเองกับไม่ได้รับบาดเจ็บ​ใดๆเลย จึงคิดว่าพลังโจมตี​อีกฝ่ายไม่สูงเท่าไร มีดีแค่ทักษะ​ที่สร้างความ​ปั่นป่วน​ ปวดหัว​ให้แก่​ตัวเองเท่านั้น

"ฮ่าๆๆๆ หาข้าไม่เจอละสิ"

"จะยอมแพ้ก็ได้นะ"

เสียงเยาะเย้ย​ดังออกมาใส่เต้าหมิง

"ยอมแพ้?"

"เจ้าก็ทำไรข้าไม่ได้ไม่ใช่?"

อีกฝ่ายมีดีแค่ทักษะ​เท่านั้น​ แต่ไม่สามารถ​สร้างบาดแผลให้แก่ตัวเองได้เลย จะให้ยอมแพ้​นี้นะ

"หนอย" ได้ยินเช่นนั้นก็โกรธ​ขึ้นมา แม้ตนเองจะจู่โจม​หลายครั้งใส่เต้าหมิง ก็พบว่าร่างกาย​ของเต้าหมิงแข็งยัง​กับท่อน​เหล็ก ทำให้​การโจมตีตัวเอง​ทำไรไม่ได้​เลย

"จำเป็นต้องใช้ปราณ?" เต้าหมิง ไม่คิดว่ามันจะถึงเวลาใช้ปราณ​กับ​คู่ต่อสู้​แค่​คนที่สองเท่านั้น​ เพราะมันยังเร็วเกินไป

ตราบใดที่ศัตรู​ยังไม่สามารถ​ทำร้ายร่างกาย​ได้ ตนเองก็ยังพอมีเวลาคิดหาทางแก้สถานการณ์​ตอนนี้อยู่

"ฮึ่ม ร่างกาย​ของมันจะแข็งอะไร​แบบนี้"

"มันจะทำไรน่ะ"

ในขณะที่​คู่ต่อสู้​พยายามจู่โจม​ใส่เต้าหมิงอย่างต่อเนื่อง​ เพื่อทะลวง​ร่างกาย​อันแข็งแกร่ง​ของเต้าหมิงลงไปให้ได้

จนเห็นเต้าหมิงยืนนิ่งอยู่นานเป็นกระสอบทรายให้ตนเองซ้อม จู่ๆก็ขยับตัว​ขึ้นมายกแขนขึ้นเหนือหัว เหยียดตรงชี้ฟ้าทันที​

บึ้ม

เต้าหมิง ชกกำปั้นใส่พื้นดินอย่างรุนแรง​ เศษ​หินปลิวกระเด็น​ลอยออกไปรอบทิศทาง

ปึ๊ก ปึ๊ก

ชายปากแหลม รีบเอาแขนมาป้องกัน​ตามสัญชาตญาณ​ทันที

"เจอแล้ว" ในขณะที่​ป้องกัน​เศษหินปลิวมาใส่ ก็เห็นเต้าหมิงปรากฏ​ตัวตรงหน้า

"แย่ละ" ชายปากแหลมที่ชะงักลงชั่วคราว​จาก​การป้องกัน​พวกเศษ​หิน ทำให้​ทักษะ เงาจันทร์​ ชะงัก​ตามไปด้วย

เปรี้ยง

เพียงหมัดเดียวก็ส่งชายปากแหลมกระเด็นลงไปนอนกับพื้นเรียบร้อย​

"สำหรับแกแค่อัดตรงๆก็เพียงพอ​แล้ว" เต้าหมิงที่ชกใส่ชายปากแหลมคนละแบบกับคู่ต่อสู้​ก่อนหน้านี้

ซึ่งการอัดโยวหงคู่ต่อสู้​ก่อนหน้านี้​ เต้าหมิงจัดการชกปลายคางเข้าไปจึงทำให้ไขมันไม่มีผลต่อการลดป้องกัน​ร่างกาย​ตัวเอง นอกเสียอีกฝ่ายใช้ปราณ​ออกมาป้องกัน​ก่อนเท่านั้น

แต่คู่ต่อสู้​คราวนี้เป็นชายร่างผอมต่อให้ใช้ปราณ​มาป้องกัน​ก็ไม่มีทางรับหมัดเต็มแรงอัดใส่ท้องได้แน่