ระบบนักปราชญ์ไร้พ่าย ใต้ฟ้าไร้เทียมทาน

        ตอนที่กู้หลานรับวิชาดูดวงชะตามาจากนักพรตอวิ๋นหลง เขาก็ถูกเตือนเอาไว้แล้วว่า อย่าได้ไปล่วงเกินลิขิตสวรรค์ที่เป็นข้อห้าม ซึ่งมักหมายถึงเรื่องดวงเมืองหรือชะตาของราชวงศ์ เหมือนกับเจ้ากรมแห่งแคว้นจิ้งคนก่อนที่ต้องจบชีวิตลงเพราะเรื่องนี้!

        แต่ทว่า ตัวตนของหญิงสาวผู้นี้กลับเป็นความลับสวรรค์ที่เป็นข้อห้ามงั้นหรือ?

        กู้หลานไม่อยากจะเชื่อ แต่เขายังไม่ยอมถอดใจ

        ประการแรก ข้อห้ามที่ยิ่งใหญ่มักมาพร้อมกับโชคชะตามหาศาล หากเขาสามารถรักษาหลินถานเอ๋อร์ได้ โชคชะตาของเขาย่อมต้องพุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับ!

        ประการที่สอง...

        ‘บารมีตบะแปดหมื่นปีของเรา จะมากลัววิถีสวรรค์บ้าบออะไรกัน!’

        ‘ไม่เชื่อหรอก!’

        แม้เขาจะเป็นเพียงตัวประกอบในนิยาย และอุตส่าห์ก้มหน้าก้มตาเขียนหนังสืออยู่หลายปี ลำพังแค่วิถีสวรรค์จะมาลบชื่อเขาที่ถือครองโชคชะตาและพลังระดับศักดิ์สิทธิ์ทิ้งง่าย ๆ ได้อย่างไร?

        หลังจากปะทะกับแรงกดดันจากวิถีสวรรค์อยู่เกือบครึ่งธูป เสื้อผ้าของกู้หลานก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

        แต่ความพยายามไม่เคยทรยศใคร!

        [โชคชะตา : สีทอง]

        [ดวงชะตา : เดิมเป็นผู้ที่ต้องสิ้นใจ แต่เพราะความยึดติดของญาติสนิท ทำให้ถูกบุตรแห่งโชคชะตาชุบชีวิตขึ้นมา อาศัยกายามารหงส์น้ำแข็งฝึกฝนจนบรรลุระดับศักดิ์สิทธิ์ภายในครึ่งปี]

        [สรุป : สตรีแห่งโชคชะตา]

        กู้หลาน “...!!!”

        ‘แม่เจ้า ตำนานระดับสีทอง!’

        เกิดมาก็มีดวงชะตาเป็นอันดับสอง ต่อให้ตายก็ยังถูกชุบชีวิต...

        ‘นี่มันคือพลังของพวกมีบัฟตัวเอกชัด ๆ !’

        กู้หลานเก็บประกายแสงในดวงตา พลางหายใจหอบถี่มองหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียง

        ใช้เวลาเพียงครึ่งเดือนก็บรรลุระดับศักดิ์สิทธิ์...

        ‘บ้าจริง นี่ขนาดเรามีระบบยังต้องใช้เวลาตั้งปีครึ่งกว่าจะถึงระดับนี้เลยนะ!’

        เขารู้ดีว่านี่คือช่องว่างของโชคชะตาแต่กำเนิด แถมกายามารหงส์น้ำแข็งก็มีคุณภาพสูงส่ง ไม่ใช่ระดับเดียวกับกายาเซียนที่เขาครอบครองอยู่ตอนนี้เลย!

        นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้อยู่ใกล้ ‘ตัวเอกมีบัฟ’ ขนาดนี้...

        นี่หรือคือ ‘สตรีแห่งโชคชะตา’

        ดู ๆ แล้ว… ไม่เห็นจะสวยเท่าฮูหยินของเราเลย

        เมื่อเห็นรายละเอียดดวงชะตา กู้หลานก็เข้าใจในที่สุดว่า ทำไมลู่ฉิวเซียนในนิยายต้นฉบับถึงได้ยอมถวายหัวทำงานให้ตัวเอกไปตลอดชีวิต!

        เพราะนั่นคือคนเดียวที่ช่วยชีวิตพี่สาวของเขาได้นั่นเอง!

        ทว่า!

        ในนิยายต้นฉบับ ตัวเอกกลับไม่เคยชุบชีวิตหลินถานเอ๋อร์ขึ้นมาจริง ๆ ... นั่นเป็นเพียงคำสัญญาปากเปล่าลม ๆ แล้ง ๆ ที่ทำให้ลู่ฉิวเซียนต้องทำงานให้ตลอดชีวิต!

        กู้หลานผ่อนลมหายใจ...

        ไม่ใช่เพราะเขาสิ้นเปลืองพลังงานมาก แต่เป็นเพราะรู้สึกว่าตัวเองช่างห่างชั้นกับพวกตัวเอกเหลือเกิน

        ทว่า โชคดีที่เขามีระบบ และมีวิชาดูดวงชะตาที่ช่วยปรับโชคชะตาที่ผันผวนให้ดำเนินไปในทางที่ดีขึ้นได้

        อย่างเช่นตอนนี้...

        [คุณยื่นมือเข้าช่วยเหลือสตรีแห่งโชคชะตา สร้างวาสนาต่อกันโดยไม่ตั้งใจ]

        [โชคชะตา +1,000]

        แค่การวินิจฉัยโรค ก็ได้โชคชะตาเพิ่มมาถึงหนึ่งพันแต้ม สตรีแห่งโชคชะตานี่มันเครื่องปั๊มโชคชะตาชัด ๆ !

        กู้หลานมองดูผลลัพธ์ด้วยความเบิกบาน

        แน่นอนว่าเรื่องนี้ยังไม่จบ ในเมื่อช่วยแล้ว ก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุด

        เจตจำนงวิชาแพทย์ของกู้หลานเปิดทำงานเต็มกำลัง หลังจากวิเคราะห์กายามารหงส์น้ำแข็งของนางอย่างถี่ถ้วน เขาก็ได้ข้อสรุป!

        “ร่างกายไม่สมบูรณ์แต่กำเนิด วิญญาณได้รับความเสียหาย!”

        คนเรามีสามวิญญาณเจ็ดจิต แต่ตอนนี้หลินถานเอ๋อร์เหลือเพียงสามวิญญาณหกจิตเท่านั้น

        วิญญาณที่ขาดหายไป อาจเป็นเพราะการเวียนว่ายตายเกิด หรือเป็นเพราะพลังของกายามารที่กำลังตื่นขึ้น...

        พลังวิญญาณนั้นมีความเย็นจัด จึงต้องการสิ่งที่เย็นจัดมาหล่อเลี้ยง นั่นคือเหตุผลว่าทำไมหญ้าวิญญาณถึงช่วยต่อชีวิตนางได้

        แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด กู้หลานก็มั่นใจได้ว่าหากจ่ายยาให้ตรงจุด ด้วยเจตจำนงวิชาแพทย์ของเขา เขาย่อมสามารถรักษานางให้หายได้!

        ในขณะนั้น หลินลู่ที่ยืนลุ้นจนตัวเกร็งอยู่ด้านข้าง และหมอเทวดาซุนที่ขมวดคิ้วมุ่น ต่างจ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของกู้หลานอย่างไม่วางตา

        เห็นเพียงเขาหยิบขวดหยกสองใบออกมาจากอกเสื้อ

        กลิ่นหอมของโอสถอบอวลไปทั่ว

        กู้หลานลังเลเล็กน้อยด้วยความเสียดาย ก่อนจะนำโอสถแต่ละเม็ดใส่ปากหญิงสาวที่นอนอยู่

        [มอบโอสถคืนชีพแก่สตรีแห่งโชคชะตา โชคชะตา +1,000]

        [มอบโอสถคืนวิญญาณแก่สตรีแห่งโชคชะตา โชคชะตา +2,000]

        [คืนชีวิตแก่สตรีแห่งโชคชะตา แก้ไขลิขิตชีวิตของนางได้สำเร็จ โชคชะตา +1+1...]

        [วิถีแห่งวาสนา ผลบุญส่งผล]

        [โชคชะตาครบ 10,000 แต้ม]

        [ระดับโชคชะตาปัจจุบัน : สีน้ำเงิน]

        [ปลดล็อกขีดจำกัดถัดไป : ระดับมหาจักรพรรดิขั้นเก้า]

        ...

        หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเขาก็ขยับระดับโชคชะตาไปอีกขั้น

        พันธนาการระดับศักดิ์สิทธิ์ถูกทำลายลง ตบะพลังที่สั่งสมมานานส่งให้กู้หลานก้าวขึ้นสู่ระดับที่ไม่เคยมีใครไปถึง...

        มหาจักรพรรดิขั้นเก้า!

        เป็นระดับที่ทรงพลังที่สุดในโลกใบนี้!

        “สรุปว่าระดับศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่จุดสูงสุดของโลกจริง ๆ ด้วย...”

        เนื่องจากต้นฉบับนิยายไม่สมบูรณ์ โลกใบนี้จึงวิวัฒนาการไปตามเส้นทางของมันเอง และกู้หลานก็คือคนแรกที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของระดับศักดิ์สิทธิ์!

        ในขณะเดียวกัน วิชาดูดวงชะตาในสมองของกู้หลานก็ได้วิวัฒนาการ ก่อนที่ตัวอักษรสีทองจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น!

        [วิชาดูดวงชะตา · ระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้น (พัฒนาต่อได้)]

        ไม่นึกเลยว่าวิชาลับของหอเทียนจี จะพัฒนาไปพร้อมกับการเพิ่มขึ้นของโชคชะตาตัวเองได้ด้วย!

        ‘นี่เขาเพิ่งฝึกวิชานี้มาได้ไม่ถึงครึ่งเดือนเองนะ หากอวิ๋นหลงรู้เข้า คงไม่เชื่อแน่ ๆ … ฮิ ๆ ’

        กู้หลานรู้สึกภูมิใจไม่น้อย

        เขาดึงสติกลับมาแล้วมองไปที่เตียง

        หญิงสาวที่เคยซีดเซียวเพราะขาดวิญญาณ ยามนี้แสดงสีหน้าเจ็บปวดออกมาเล็กน้อย ใบหน้าเริ่มมีเลือดฝาด

        เมื่อเห็นเช่นนั้น หลินลู่และหมอเทวดาซุนก็เบิกตากว้าง

        ต้องรู้ก่อนว่า ก่อนหน้านี้ไม่ว่าหมอจะใช้สารพัดวิธีหรือจ่ายยาอย่างไร หลินถานเอ๋อร์ก็ไม่เคยตอบสนองเลย

        นี่คือสัญญาณของการฟื้นคืนชีพอย่างแท้จริง

        “พี่หญิง! พี่หญิง!”

        หลินลู่ไม่สนใจสิ่งใดอีก รีบถลาเข้าไปที่ข้างเตียงพลางร้องเรียกพี่สาวด้วยความตื่นเต้น

        ทว่าแม้จะเรียกอยู่หลายครั้ง แต่หลินถานเอ๋อร์ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะลืมตาตื่นขึ้นมา

        หลินลู่รีบหันมามองกู้หลานด้วยความตื่นตระหนก

        หมอเทวดาซุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยแทนกู้หลาน “คุณชายหลิน อาการป่วยที่หนักหนาไม่สามารถฟื้นตัวได้ในทันที... แต่ดูจากอาการนี้ ถือว่ามีความหวังที่จะหายดีแล้ว!”

        หมอเทวดาซุนมองกู้หลานด้วยแววตาชื่นชม ก่อนจะโค้งคำนับ!

        “คุณชายกู้ ก่อนหน้านี้ข้าตาถั่ว! นึกไม่ถึงว่าท่านที่อายุยังน้อย แต่กลับมีวิชาแพทย์ล้ำลึกถึงเพียงนี้ สมเป็นอัจฉริยะแห่งวงการแพทย์อย่างแท้จริง!”

        “ข้าศึกษามาตลอดชีวิต กลับต้องอับอายขายหน้าต่อหน้าท่าน...”

        ในฐานะ ‘หมอเทวดา’ หมอเทวดาซุนย่อมมีความทะนงตน

        แต่ในตอนนี้…

        เมื่อเผชิญหน้ากับกู้หลาน ความเลื่อมใสของเขาก็พุ่งทะลุขีดจำกัด

        โรคเรื้อรังที่เขาจนปัญญา แต่กู้หลานกลับรักษาได้ตั้งแต่วันแรกที่พบ ความต่างนี้ช่างน่าอดสูยิ่งนัก!

        “หมอเทวดาซุน ท่านกล่าวเกินไปแล้ว”

        กู้หลานประสานมือคารวะตอบพลางยิ้ม “เป็นเพียงเพราะข้ามีโอสถที่ได้รับตกทอดมาจากบรรพบุรุษเท่านั้น… แต่การจะรักษาอาการของแม่นางถานเอ๋อร์ให้หายขาดคงต้องใช้เวลา”

        หากเป็นคนธรรมดา โอสถเซียนสองเม็ดนี้ย่อมสามารถชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นคืนได้โดยง่าย แต่หลินถานเอ๋อร์ครอบครองกายามารหงส์น้ำแข็ง ซึ่งมีโครงสร้างวิญญาณที่พิเศษไม่เหมือนใคร

        ดังนั้นการบำรุงรักษาอย่างต่อเนื่องในระยะยาวจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

        ตุบ!

        ไม่ทันขาดคำ หลินลู่ก็ทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้ากู้หลานโดยไม่ลังเล

        กู้หลานและหมอเทวดาซุนต่างพากันชะงัก

        “น้องหลิน เจ้าทำอะไรน่ะ?”

        “ลูกผู้ชายมีทองคำใต้เข่า คุณชายหลินอยากพูดอะไรก็ลุกขึ้นมาพูดดี ๆ ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้”

        หมอเทวดาซุนขมวดคิ้วพยายามจะเข้าไปประคอง

        ทว่าหลินลู่กลับมีแววตามุ่งมั่น น้ำตาไหลนองหน้า จ้องมองกู้หลานอย่างจริงจัง

        “พี่กู้ ท่านช่วยชีวิตพี่สาวข้าด้วยการพบกันเพียงครั้งเดียว... การที่ข้าคุกเข่าให้ท่านถือว่าน้อยเกินไป!”

        “ครอบครัวของข้าแสนยากจน อีกทั้งตัวข้าเองก็ไร้ซึ่งความสามารถ หากท่านสามารถรักษาพี่สาวของข้าให้หายดีได้ เกรงว่าบุญคุณของท่านในครั้งนี้ข้าคงยากจะชดใช้ได้หมด”

        “ดังนั้น... ข้า หลินลู่ ขอยอมรับท่านเป็นนายเหนือหัว พร้อมถวายชีวิตรับใช้ท่าน ไม่ว่าท่านจะสั่งให้ข้าทำสิ่งใด ข้าจะทำโดยไม่เกี่ยงงอน!”

        “ขอเป็นเพียงเบี้ยหน้ากอง ขอเป็นเพียงผู้รับเคราะห์แทน”

        “วันนี้ข้าขอให้สัตย์ปฏิญาณ โดยมีฟ้าดินเป็นพยาน!”