2 ชั่วโมงต่อมา
วาน่าใช้เวลาเดินทัวร์ในห้างอยู่นานเพราะมีแต่ของแปลกตาแต่ใช่ว่าทุกอย่างจะแปลกไปเสียหมดทั้งพืชผลไม้และของกินยังมีความธรรมดาอยู่เหมือนที่เธอรู้จักเพิ่มเติมมาแค่ไม่ได้มีของในโลกแค่นั้นเองมันจะมีอย่างอื่นเพิ่มมาอีกเท่านั้นเองมันก็สนุกอยู่เหมือนกันนะที่ได้เดินซื้อของกินแบบนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเดินเล่นตลาดนัดดี
ร่างบางใช้เวลาไม่นานในการซื้อของเติมเข้าบ้านใหม่ก่อนที่จะพาตัวเองกลับบ้านมาของที่นี่มีแพงบ้างถูกบ้างแต่เพราะเธอไม่รู้ราคาตลาดแต่ถ้าจะให้เทียบกับราคาที่โลกล่ะก็คือมันแพงมากแพงมากจริงๆ อาจจะเป็เพราะค่าแรงของคนที่นี่ค่อนข้างสูงทำให้อาหารและของกินอย่างอื่นราคาขึ้นตามไปด้วยอีกอย่างที่กาแล็กซีนี่ไม่เหมือนกับโลกคือราคาทุกอย่างจะเป็ราคาเหมือนกันทั้งกาแล็กซีไม่ว่าจะไปดาวไหน
ดีป่ะล่ะไม่ว่าเราจะไปที่ไหนราคาก็จะอยู่ในเรตที่ไม่เกินไปกว่าที่กำหนด ยกมือให้สหพันธ์เลย
เราได้อะไรมานะ
ว่าแต่เราซื้อของเยอะเกินไปหรือเปล่า
ไม่หรอกจะได้ไม่ต้องออกไปข้างนอกบ่อยๆด้วยผลไม้ซื้อมาแล้วผ่าน เนื้อสัตว์ซื้อมาแล้วผ่าน อาหารแห้งซื้อมาแล้วผ่านขนมนมเนยและอาหารขยะไร้สาระผ่าน ครบพร้อมกินที่เหลือคือเติมเข้าตู้เย็น
ชีวิตของคนที่ไม่ต้องทำงานมันคือแบบนี้เองสินะโรงเรียนก็ไม่ต้องไปเรียนงานก็ไม่ต้องทำเราจะว่างเกินไปหรือเปล่า (-_-!)
เอาละลองสตรีมดีกว่าไหนๆเราก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วด้วย อีกอย่างเลยคือเราซื้อของมาแล้วถือเป็การทดลองหาฐานแฟนคลับไปในตัวแต่ครั้งแรกคงไม่มีคนมาดูเยอะหรอก น่าจะสัก 1-5 คนหรือเปล่าอาจจะไม่มีเลยก็ได้แต่อยากทดลองไอตัวที่สามารถย้ายอาหารไปให้คนดูได้มันจะเป็ยังไงนะถือจะไม่ใช่ของจริงก็เถอะแต่อยากลองทำดู
ตื่นเต้นจังเลยอืม...อย่างแรกก็เตรียมอุปกรณ์ก่อนสินะ
ครั้งแรกก็จะเป็แบบนี้สินะอารมณ์เหมือนพึ่งเข้าโรงเรียนวันแรก
คิดได้อย่างนั้นร่างเล็กก็พาร่างของตัวเองที่เตรียมของทุกอย่างเรียบร้อยเสร็จแล้วพร้อมที่จะจัดการกับพวกมันให้รวมร่างกลายเป็ข้าวผัดหมูเมนูธรรมดาที่ยิ่งใหญ่คิดอะไรไม่ออกก็ข้าวผัดเมนูประหยัดสำหรับคนที่ี้เีไปซื้อของมาเติมเข้าตู้ประเดิมด้วยเมนูธรรมดาที่แสนไม่ธรรมดา
วาน่าตั้งกล้องที่มีพร้อมอยู่ในบ้านั้แ่แรกที่เธอเข้ามาให้มันฉายชัดมาที่ครัวเมื่อเอากล้องเชื่อมกับบูทูปแล้วหน้าจอลอยฟ้าที่มีได้แค่ในหนังก็โผล่ออกมาให้เธอเห็นเธอสามารถกดเริ่มได้จากตรงจอลอยฟ้าได้เลยทำให้มันเป็เื่ง่ายมากโดยที่ไม่ต้องใช้ตามองไปที่หน้าจอเล็กๆอีกแล้ว
หายใจเข้า หายใจออกคิดซะว่าเราพูดกับตัวเองหรือไม่ก็พูดกับเพื่อนก็ได้ใจเย็นๆวาน่าไม่ต้องตื่นเต้นก็แค่สตรีมเองไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีคนเข้ามาดูเยอะหรือเปล่าด้วย
มาเริ่ม
ติ๊ด
วาน่าที่พอตั้งสติได้แล้วก็กดปุ่มเริ่มการสตรีมทันทีภาพหน้าจอที่เปลี่ยนไปมันกลายเป็ภาพสะท้อนห้องครัวขนาดกลางที่ไม่ได้ใหญ่มากมายอะไรนะกับร่างบางที่ตัวเล็กที่มีส่วนสูงไม่น่าจะเกิน160 เิเ กำลังก้มๆ เงยๆที่เตาแก๊สสลับกับหน้าจออยู่ว่าต้องทำยังไงถึงจะเปิดเ้าเตาแก๊สได้เพราะร่างเล็กพึ่งจะคิดขึ้นมาได้หลังจากที่ตัวเองกดสตรีมไปแล้วว่าอุปกรณ์บางอย่างของที่นี่มันก็ล่ำสมัยเกินไปเกินไปจนคนอย่างวาน่าคิดว่าตัวเองช่างไม่ทันโลกเอาเสียเลย
ต้องพูดอะไรยังไงนะเราแล้วไอเตาแก๊สของที่นี่มันเปิดยังไงวะทำไมไม่มีตัวหมุนหรือตัวปรับอะไรเลยละระบบััหรือไง
ช่างเถอะยังไม่ถึงเวลาค่อยจัดการที่หลังถามคนอื่นเอาก็ได้ถ้ามีคนเข้ามาดูอะนะ
ผู้ชมคนแรกเข้ามาดูสตรีมของท่านแล้ว
ผู้ชม “บาบิออล”กำลังดูสตรีมของคุณอยู่
“มีคนเข้ามาดูแล้วกรี๊ด!! มีคนเข้ามาดูแล้วคิดว่าจะไม่มีคนเข้ามาดูแล้วนะเนี่ยคุณเป็คนแรกที่เขามาดูสตรีมของฉันเลยนะ” (^v^) วาน่าที่กำลังตั้งสติและเริ่มทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ถึงกับดีใจอย่างห้ามตัวเองไม่ได้เมื่อเห็นข้อความมันเด้งขึ้นมา
ภาพตรงหน้าขอของผู้ชมที่หลงเข้ามาดูเพราะเขาเผลอกดเข้ามาในโหมดของสตรีมบัญชีใหม่ล่าสุดที่มักจะเป็โหมดที่ทางบูทูปจะให้ผู้ที่พึ่งจะเปิดช่องใหม่ได้มาอยู่ทางโซนนี้เพื่อให้คนที่อยากจะดูอะไรใหม่ๆได้เห็นว่ามีช่องใหม่ถือกำเนิดแล้วแต่เขาก็ไม่คิดว่าเ้าของช่องจะเป็คนน่ารักขนาดนี้แถมรูปร่างก็ยังดูเหมือนเป็เด็กอยู่เลยอายุน่าจะน้อยกว่าเขาเกือบ10 ปีได้มั่งถ้าดูจากหน้าตา
บาบิออล: ช่องของคุณทำเกี่ยวกับอะไรเหรอ?
“ช่องของเราทำเกี่ยวกับอาหารปรุงสุกนะพึ่งจะสร้างเมื่อไม่นานมานี้เอง กรุณารอสักครู่หนูจะทำอาหารให้ดูนะคะ”
บาบิออล: อาหารปรุงสุก มีช่องแบบนี้ด้วยเหรอปกติอาหารพวกนั้นนะไม่มีรสชาติเลยนะไม่มีความอร่อยเลยจะทำได้แน่เหรอ
วาน่าที่กำลังล้างผักผลไม้เงยหน้ามองข้อความที่เด้งขึ้นมาด้วยใบหน้าคิ้วขมวดเพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนี้อาจจะเป็เพราะเขาไม่เคยทานอาหารปรุงสุกที่มีรสชาติถูกปากก็เป็ได้ทำให้วาน่าที่เห็นอย่างนั้นจึงปล่อยผ่านไม่ได้
เราต้องจัดการอะไรสักอย่างอย่าให้คนอื่นที่ไม่เคยได้ลิ้มลองรสชาติดีๆแบบนี้มีอคติกับอาหารปรุงสุดอย่างอาหารไทยไม่ได้เด็ดขาด (-^-)
“อาจจะเพราะพี่ชายไม่เคยได้ทานอาหารที่มีรสชาติถูกปากก็ได้นะลองทานอาหารของหนูก่อนดีกว่ารับรองจะต้องหลงกับอาหารที่หนูทำแน่เชื่อหนูได้เลยมาเริ่ม!!”
เ้าตัวคิดเองเออเองว่าคนที่มีชื่อแบบนี้จะต้องเป็ผู้ชายอย่างแน่นอนแม้ว่าจะดูไม่ออกว่ามีอายุมากกว่าเธอหรือน้อยกว่าแต่เธอเรียกไปแล้วว่าพี่ชายเมื่อพูดจบร่างบางก็เตรียมวัตถุดิบขึ้นมาให้ผู้ชมได้เห็นว่าวัตถุดิบมีอะไรบ้าง “วัตถุดิบมีไม่เยอะ มีน้ำมันพืช กระเทียมหมูหรือปลาหรืออะไรก็ได้ที่มีในตู้เย็น ไข่ไก่ 1-2 ฟองข้าวสวยที่สุกขึ้นหม้อแล้ว ผักคะน้า เครื่องปรุงมะเขือเทศ หอมใหญ่และต้นหอมนะเอาเริ่มอย่างแรกกันเลยดีกว่าคะ”
บาบิออล: มีของแค่นี้เองนะเหรอจะทำได้เหรอปกติถ้าจะกินก็แค่เอาเข้าเครื่องแปรรูปก็ได้อาหารมาแล้วง่ายจะตาย
ผู้ชม “ซาล่า”กำลังดูสตรีมของคุณอยู่
ซาล่า: ทำอะไรกันรึ
บาบิออล: นางบอกว่าทำอาหารปรุงสุก
ซาล่า: ทำไมหน้าตาคุ้นจังเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
ร่างเล็กก้มๆ เงยๆมองหน้าจอสลับกับการบรรยายวิธีที่ตัวเองกำลังทำอยู่อย่างคร่องปากโดยไม่ลืมที่จะทักทายผู้ชมที่เข้ามาใหม่อย่างเป็มิตรและรอยยิ้มหลังจากที่สับหนูจนกลายเป็ชิ้นๆ แล้วก็ตามมาด้วยผักคะน้าต้นหอมมะเขือเทศและหอมใหญ่จนมึงขั้นตอนการทุบกระเทียบเพื่อที่จะให้มีกลิ่นหอมของกระเทียมแต่สีหน้าของเด็กสาวก็กลับเปลี่ยนไปทันทีที่มองมาที่หน้าเตาแก๊สที่ตัวเองจุดไม่เป็เพราะหาปุ่มไม่เจอ
ซาล่า:ไม่ทำต่อแล้วเหรอ?
บาบิออล: เกิดอะไรขึ้นหรือไง มีปัญหาอะไรหรือเปล่าหนูน้อย
“คือพอดี...หนูพึ่งจะมาที่นี่ไม่นานมานี่เลยไม่รู้ว่าเออ...จุดเตาแก๊สยังไงนะพี่ๆ พอจะบอกวิธีหน่อยได้ไหม” วาน่าทำหน้าปริบๆประหนึ่งคนน่าสงสารที่สุดในตอนนี้เพราะเธอไม่รู้จริงๆว่ามันจุดหรือเปิดตรงไหนไม่ว่าจะใช้สายตามองแล้วมองอีกก็ไม่เป็มีปุ่มอะไรติดอยู่เลยทำเอาคนที่ชมอยู่ถึงกับหัวเราะอย่างคนบ้าแทบจะทันทีที่เห็นสีหน้ากับท่าทางของเด็กน้อยที่จุดเตาไม่เป็แต่ทำอาหารเป็
น่าสังเวชมากเราอะไรมันจะน่าสงสารขนาดนี้ให้ตายเถอะ
มาทำเอ๋อต่อหน้าคนดูถึงจะมีแค่2 คนก็เถอะ (〃゚3゚〃)
บาบิออล: 555 ตลกจังแม่หนูเปิดเตาไม่เป็
“คือหนูพึ่งจะมาที่นี่ครั้งแรกของอื่นๆ อาจจะไม่ค่อยรู้จักเท่าไรนัก โอ๊ะ! เจอแล้วนี่ไง” วาน่าที่เหมือนจะเห็นแล้วว่าปุ่มเปิดอยู่ตรงไหนแทนที่มันจะถูกจัดระเบียบให้มาอยู่บริเวณ้าใกล้กับกำแพงแทนมันเป็ตัวให้หมุนอยู่รวมกันเป็ก้อนกันหมดจนเธอคิดว่ามันเป็ตัวหมุนหรือตัวควบคุมอะไรสักอย่าง
ทำให้ไอตัวหมุนๆมันถึงมาอยู่ตรงนี้ไปเราก็นึกว่ามันเป็ตัวควบคุมไฟที่บ้านอยากรู้จักว่าใครมันเป็คนออกแบบวะ
ทันทีที่หาเจอร่างบางก็ทำการเปิดทีละตัวเพื่อดูว่าตัวไหนเป็ตัวควบคุมเตาแก๊สที่เธอกำลังอยากจะเปิดอยู่ตอนนี้การกระทำของสาวน้อยทำเอาคนที่กำลังดูอยู่ที่เ้าของช่องไม่รู้ว่าเพิ่มมาจากไหนถึง 3คนนึกเอ็นดูกับความไม่รู้อะไรเลยของสาวน้อยผู้เป็เ้าของช่องทั้งสีหน้าและความไร้เดียงสาของแม่หนูเ้าของช่องทำให้คนที่พบเห็นนึกเอ็นดูกับท่าทีของเด็กสาวด้วยความที่สีผมและใบหน้าที่ไม่เคยพบเห็นที่ไหนมาก่อนทำให้เ้าตัวเป็จุดสนใจมากพอสมควร
บาบิออล: ในที่สุดก็เจอสักทีนะ 555
ซาล่า: นึกออกแล้วว่าเจอที่ไหน
ชายผู้ยิ่งใหญ่: ตามจากเว็บของสหพันธ์มาร้อยวันพันปีไม่เคยโพสต์
ดาวเคราะห์จูตาร์: อายุเท่าไรเนี่ย ทำไมหน้าตาดูเด็กจัง อายุถึง15 หรือยัง?