เพลิงปืนไททัน
เสียงคำรามของหุ่นไททันสะท้านสะพานไครโอนิกส์ปืนควอนตัมในมือมันยิงพลาสมาสายแรกพุ่งใส่กลุ่มผู้ต่อต้านแรงะเิทำให้พื้นสั่นะเืเหมือนแผ่นดินไหว ร่างคนสิบกว่าคู่กระเด็นปลิวเืและเศษเนื้อสาดกระจายทั่วโครงเหล็กสีเงิน
เสียงกรีดร้องดังระงมโมนิก้ากุมแขนเพื่อนที่โดนแรงะเิจนขาขาดเธอพยายามจะลากเขาไปแต่ก็รู้ดีว่าชีวิตนั้นไม่อาจรอดได้ดวงตาเธอเปื้อนน้ำตาแต่กัดฟันหันหลัง—เพราะรู้ว่าแม้แต่เสี้ยวนาทีของความลังเลก็อาจพรากชีวิตเธอเอง
มาร์คอสปรากฏกายกลางกลุ่มเขาหิ้วกระเป๋าเหล็กที่ข้างในเต็มไปด้วยขวดแก้วหลากสีเมื่อก่อนมันคือเครื่องดื่มค็อกเทล วันนี้คือะเิขวดที่เขาผสมขึ้นอย่างพิถีพิถัน“พวกมันใหญ่ก็จริง แต่ไม่ใช่ไร้จุดอ่อน” เขาะโพลางจุดไฟแล้วขว้างขวดแรกใส่ข้อต่อสะโพกของไททัน เปลวไฟลุกวาบจนกลไกเริ่มติดขัดทำให้มันชะงักชั่วขณะ
เคนสบช่อง
“ยิงพร้อมกัน!”
เสียงปืนจากกลุ่มผู้ต่อต้านระดมใส่รอยแตกร้าวจนเกราะไททันสั่นะเืแต่ยังไม่ล้ม มันแผดเสียงคำรามด้วยลำโพงโลหะ กวาดปืนควอนตัมไปด้านข้างกวาดเอาผู้หนีอีกแปดชีวิตกลายเป็เถ้าถ่านในพริบตา
กับดัก DNA
เมื่อฝ่าไฟแรกมาได้กลุ่มผู้รอดวิ่งขึ้นสู่ชั้นกลางของสะพานเห็นประตูเลเซอร์สีฟ้าเรียงซ้อนกันเป็กำแพงโปร่งใส เสียงระบบอัตโนมัติดัง
“สแกนชิปประชากร—หากไม่ผ่านสิทธิ์จะถูกกำจัดทันที”
คู่แรกที่วิ่งเข้าไปร่างถูกแสงเลเซอร์ตัดเป็ชิ้นก่อนจะสิ้นเสียงร้อง ทุกคนผงะใ แต่ก็ไม่มีทางย้อนกลับเพราะด้านหลังยังมีไททันตามไล่ฆ่า
ลูซี่รีบเชื่อมแท็บเล็ตเข้ากับเสาไฟสัญญาณหวังแฮ็กระบบเพื่อปิดการสแกน แต่รหัสเข้าถูกป้องกันหลายชั้น เคนกัดฟันบอก
“เรามีเวลาไม่ถึงห้านาทีก่อนที่มันจะยิงซ้ำ!”
มาร์คอสเปิดขวดอีกใบเทสารเคมีบางอย่างลงบนพื้นผสมกับเชื้อเพลิงที่เขาแอบขโมยมาจากโรงรถทำให้เกิดควันหนาทึบ บดบังตากล้องสอดส่องชั่วคราวบางคู่จึงเสี่ยงวิ่งทะลุเลเซอร์ไปพร้อมกัน… ครึ่งหนึ่งผ่านได้แต่ครึ่งหนึ่งถูกสับร่างต่อหน้า
ขณะเดียวกันในห้องควบคุม หอคอยออโรร่า กล้องหลายตัวถ่ายทอดสดภาพการสังหารให้เ้าหน้าที่รัฐดูบนจอั์พวกเขาไม่ได้มีสีหน้าเศร้าเสียใจตรงกันข้าม—ชายสองคนในเครื่องแบบทหารยศสูงกลับยิ้มหวานให้กันแอบจับมือและกระซิบถ้อยคำหยอกเย้าในมุมมืดราวกับการตายของผู้บริสุทธิ์คือฉากหลังในงานรื่นรมย์ของพวกเขา
ผบ.ตร.ไททัสยิ้มเย็นพลางกล่าว
“การคัดกรองแบบนี้ช่าง…เร้าอารมณ์เสียจริง”
การสูญเสียและประกาศของรัฐ
ท่ามกลางควันและเสียงกรีดร้องลูคัส-พ่อครัวกับสาวบาร์-โมนิก้าวิ่งนำหน้า เธอหันมาส่งยิ้มขมขื่นให้เพื่อน ๆ
“อย่าเสียเวลาห่วงฉันเลย…ถ้าฉันหยุด มันก็จบ”
ทั้งสองบุกเข้าใส่หุ่นไททันใช้ะเิขวดสุดท้ายของมาร์คอสเป็ตัวจุดชนวนหุ่นั์โงนเงนก่อนะเิสะท้านสะพาน กินร่างของลูคัสและโมนิก้าไปพร้อมกันเืกับไฟสาดกระเซ็น—คือการสละชีวิตเพื่อซื้อเวลาที่มีค่าไม่กี่วินาที
เสียงสะพานสั่นะเืดังครืนกลุ่มที่เหลือ—เดวิดกับแมรี่, เคน, ลูซี่, มาร์คอส, หมอสูงวัยและอีกไม่กี่คู่—วิ่งฝ่าประตูเลเซอร์ที่ลูซี่เพิ่งแฮ็กสำเร็จจนดับลงพวกเขาทรุดตัวหอบหายใจบนอีกฟากของสะพาน รู้ว่าตัวเองเสียเพื่อนเกินครึ่ง
จากนั้นเสียงโฆษกของรัฐก็ดังก้องไปทั่วเมือง
“ประชาชนที่ภักดีทั้งหลาย…นี่คือการคัดกรองรอบแรก ผู้ไม่คู่ควรถูกกำจัดแล้วจงภาคภูมิใจเถิดที่ได้เห็นประเทศอัสฟาลิสสะอาดบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น”
เดวิดกุมมือแมรี่แน่นมองสะพานที่เปื้อนเืกับร่างไร้ชีวิต น้ำตาไหลรินแต่แววตาแข็งกร้าวกว่าเดิม
“ถ้าโลกนี้ยังมีความยุติธรรมอยู่จริง…เราจะต้องไปถึงเกาะเอลีเซียให้ได้ ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร”
Flashback – มาร์คอส
ในห้วงเวลาที่วิ่งหนีตายภาพในอดีตผุดขึ้นมาในหัวของบาเทนเดอร์หนุ่ม เขาเคยยืนอยู่ท่ามกลางเวทีไฟสปอร์ตไลต์เสียงผู้ชมะโชื่อเขา “Marcos! Marcos!” มือที่เคยเขย่ามาตินี่ในแก้วคริสตัลถูกยกย่องว่าเป็ศิลปินแห่งการผสมเครื่องดื่ม แต่เมื่อรัฐบาลออกกฎหมาย Pop Mom เขาถูกบังคับให้สละอาชีพอิสระและถูกจับบังคับเข้าระบบผลิตลูกเหมือนคนอื่น ๆวันนั้นเขาโยนถ้วยรางวัลทิ้งลงแม่น้ำแล้วเลือกเส้นทางแห่งการฏแทน—นั่นคือจุดเริ่มต้นของ “ค็อกเทลแห่งการต่อต้าน”ที่เขาถืออยู่ในวันนี้
ฉากคู่เกย์(นายพล–ตำรวจชาย)
ในห้องบังคับการห่างออกจากจอั์ไปด้านหลัง พลเอกมักซิมุสก้าวเข้ามาใกล้ผบ.ตร.ไททัสดวงตาแข็งกร้าวในสนามรบกลับอ่อนลงอย่างประหลาดพวกเขายืนประชิดจนไออุ่นร่างกายสอดประสาน ริมฝีปากหยอกล้ออย่างท้าทายก่อนเปลี่ยนเป็จุมพิตดุดันที่เต็มไปด้วยไฟราคะ ขณะที่ภาพการสังหารบนจอเบื้องหน้าก็ยังดำเนินไปไม่หยุด—เสมือนพลังแห่งความตายคือเชื้อเพลิงที่จุดไฟปรารถนา
ฉากคู่เลสเบี้ยน(ตำรวจหญิง–นายสิบสาว)
อีกมุมหนึ่งของหอคอยออโรร่าห้องพักเ้าหน้าที่มืดสลัวเต็มไปด้วยเสียงหอบหายใจรัวเร็วสองร่างในเครื่องแบบหญิง—ร้อยตำรวจเอกสาวและนายสิบหญิง—กอดรัดกันแน่นบนโซฟาริมฝีปากบดจูบกันจนเสียงครางเล็ดลอด ฝ่ามือร้อนลูบไล้ใต้ชายเสื้อบดเบียดเนื้อแนบเนื้อ ความหฤหรรษ์ที่ถูกห้ามในที่สาธารณะถูกปลดปล่อยเต็มแรงท่ามกลางเงามืดราวกับความตายที่กำลังครอบงำข้างนอกยิ่งปลุกความกำหนัดในห้องลับนี้
เชื่อมกลับไปที่เดวิด
เสียงประกาศจากรัฐยังคงก้องแต่เดวิดไม่สนใจอีกต่อไปเขามองมือที่กุมแมรี่แน่น—มือที่มีเืและฝุ่นคลุ้งเกาะอยู่เต็ม—แล้วสาบานในใจว่าเขาจะลากเธอออกจากขุมนรกนี้ให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยเืหรือชีวิตอีกกี่หยดก็ตาม
จบตอนที่ 6
(25 ส.ค.68)