เล่ห์รักไฟพิศวาส

พิเศษ (คาร์เมนและกานพลู)

          คาร์เมนดึงตัวกานพลูเข้ามาใกล้แอบกระซิบข้างหูให้ตามเขาไปอีกด้านหนึ่งของหาดทรายสีขาวละเอียดซึ่งเป็นคนละทางกับเบนนิโต้และเมษา

        กานพลูเงยหน้ามองคาร์เมนก่อนจะก้มลงมองมือที่จับจูงมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อยยังดึงรั้งร่างบางให้เดิมตามเขาไปอย่างรวดเร็วด้วย

          วันนี้กานพลูสวยมาก สวยจนเขาตะลึงงันใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางกลิ่นหอมอ่อนของน้ำหอมและแป้งเด็กที่ผสมเข้ากันได้อย่างลงตัว

        “มีอะไรนะคาร์เมน”

          กานพลูถามด้วยใจเต้นระทึกเหมือนกำลังมีใครมาตีกลองอยู่ในตัวเธอเห็นสายตาแห่งรักที่คาร์เมนมีให้และมอบให้เธอคนเดียวมาตลอดแต่เธอเอาแต่หลีกเลี่ยงหลบหน้าหลบตาไม่ยอมเข้าใกล้และพูดคุยกับเขาเหมือนปกติ ไม่ใช่ว่าไม่รับรู้หรือสนใจแต่เธอไม่อยากเจ็บและปวดร้าวเช่นเมษาเป็น

          “ตามผมมาทางนี้ซิกานผมมีอะไรจะให้คุณและบอกกับคุณ” คาร์เมนดึงรั้งหญิงสาวให้เดินตามไปอย่างไม่รีบร้อน ปากก็เล่าเรื่องที่ไปพบเจอมาในวันนี้ให้กานพลูได้ฟัง

          “คุณรู้ไหมวันนี้เกิดเรื่องขึ้นที่โรงแรม เราจับได้ว่ามีคนโกงเงินของโรงแรมที่คุณบีได้เทคโอเวอร์เอาไว้ตอนที่พวกมันต่อสู้และเอาปืนเล็งใส่หน้าผมตอนนั้นผมคิดถึงและเห็นแต่ใบหน้าของคุณที่สุดเลยรู้ไหมว่าผมกลัวมาก...กลัวว่าจะไม่มีโอกาสได้กลับมาเห็นใบหน้าคุณอีกแล้วกาน”

          มือที่จับแขนสั่น...สั่นจนเธอรับรู้และจับความรู้สึกหวาดกลัวนั้นได้ราวกับว่าเธออยู่ที่นั่นในเวลาที่เขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่ต้องการชีวิตเช่นกัน

          “ขอโทษที่ทำให้นายเป็นห่วงเพราะกานไม่ดีเอง คิดถึงแต่ความรู้สึกของตัวเอง ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของนายเลยตอนอยู่ด้วยกันที่เกาะก็เอาแต่แกล้งนาย” กานพลูหน้าเสียคิด ถ้าคาร์เมนเป็นอะไรไป เธอจะทำยังไงไม่ต้องมานั่งร้องไห้เสียใจจนตาบวมเหมือนเมษาหรือไงกัน เธอจึงจะสำนึกได้ว่าสูญเสียสิ่งมีค่าไป

          “ไม่หรอกกานผมเข้าใจดี คุณรักและผูกพันกับเมษามาก เมื่อเพื่อนเจ็บ คุณก็เจ็บด้วย”คาร์เมนพูดราวกับว่าเขาได้เข้าไปนั่งในหัวใจของกานพลู ชายหนุ่มโอบแขนรอบเอวคนร่างเล็กแต่อวบอิ่มเอาไว้“แต่ตอนนี้เพื่อนคุณกำลังมีความสุข มันก็ถึงคราวที่คุณจะมีความสุขด้วยใช่ไหม”

          กานพลูยิ้มรับ เธอรู้ว่าเขาหมายความถึงอะไรเธอเองก็พร้อมและอยากจะอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของชายหนุ่มเช่นกันตอนนี้เมษามีความสุขกับคนที่เธอรักและรักเธออย่างเบนนิโต้ที่ได้พิสูจน์ให้เพื่อนรักของเห็นแล้วเขารักและจริงใจมากขนาดไหน

          เธอจะยอมน้อยหน้าเพื่อนหรือไงในเมื่อตอนนี้คนที่เธอรักและรักเธอกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอควรจะยอมรับความรู้สึกของตัวเอง ความรู้สึกที่ว่า...

        เธอรักคาร์เมนและเขาเองก็รักเธอด้วยเช่นกันแต่ว่าเรื่องอะไรจะยอมคืนดีได้ง่ายๆ ล่ะ ให้คาร์เมนง้อเธออีกหน่อยล่ะกัน กานพลูหัวเราะ

          “ผมรักคุณนะกานคุณจะให้โอกาสผมได้ดูแลคุณได้ไหม” คาร์เมนพูดเสียงหวาน มองใบหน้ากานพลูใบหน้าเนียนสวยแดงระเรื่อ“นะครับ”

          กานพลูยิ้มแก้มปริดวงตาใสแจ๋วยังกับตาลูกแก้ว จับมือคาร์เมนตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่มีแต่ความอบอุ่น“เสียใจนะจ้ะคาร์เมน ถึงหนูเมย์จะให้อภัยพี่บีแล้ว แต่กานยังไม่ให้อภัยที่นายทำให้กานตกใจแทบตายวันนั้นกว่าจะเข้าไปช่วย ดังนั้นนายต้องถูกลงโทษเข้าใจไหม”

          กานพลูมีข้อแม้จำได้ว่าวันที่มีนาให้คนจับตัวเธอไป เธอหวาดกลัวแทบสิ้นสติ ในใจร่ำร้องหาว่าเมื่อไหร่คาร์เมนจะเข้าไปช่วยแต่อีตาบ้านี่ก็เข้าไปช่วยช้าจนทำให้เธอเกือบจะเสียทีชายโฉดพวกนั้น

          “แต่ผมก็เข้าไปช่วยคุณทันนี่น่าคุณจะไม่ยอมให้อภัยผมจริงเหรอ” คาร์เมนทำหน้าเศร้าดวงตาหม่นหมองคิดไม่ถึงว่ากานพลูจะใจแข็งกว่าที่คิด

          ไม่!เขาจะต้องไม่ยอมแพ้ จะต้องได้กานพลูคนเดิมคนที่ชอบแกล้งเขากลับมา

        กานพลูมองใบหน้าคมที่เศร้าและหม่นหมองลงแล้วแอบยิ้มแม้ใจจะรู้สึกสงสาร แต่ถ้าไม่ปราบเสียตั้งแต่ตอนนี้ ต่อไปหากคาร์เมนเจ้าชู้ ไปจีบผู้หญิงอื่นแล้วฉันจะต้องเสียใจหน้าตานายก็หล่อ ยังมีผู้หญิงชะม้ายชายตาให้ตั้งมาก

          “กานดีใจที่คาร์เมนคิดจะดูแลดีใจที่ไม่รังเกียจคนไม่ดีอย่างกาน ขอบคุณนะคาร์เมน ขอบคุณที่รักกาน” กานพลูแกะมือคาร์เมนที่จับแขนเธอไว้เดินกลับเข้าบ้าน

          “เดี๋ยวซิกาน”คาร์เมนรั้งร่างกานพลูไว้ด้วยอ้อมแขนแข็งแรง เขาจะไม่ยอมเสียกานพลูไป ชีวิตนี้หากจะต้องเสียเธอไปเขาคงจะมีชีวิตอยู่อย่างไม่มีความสุข ตลอดเวลาที่กานพลูเมินหนี เขารู้สึกเจ็บปวดในใจเสมอ

        “คุณจะไม่ยอมแต่งงานกับผมจริงเหรอจ้ะที่รัก”

          “อะ...อะไรนะ นายพูดใหม่อีกครั้งซิคาร์เมน” กานพลูยกมือเขี่ยหู เพราะกลัวว่าคำพูดที่ได้ยินเมื่อครู่จะฟังผิดไป

          เข่าสองข้างของคาร์เมนทรุดลงกับพื้นทราย“ผมรักคุณกานพลู แต่งงานกับผมนะครับ”ชายหนุ่มล้วงกล่องแหวนในกางเกงลำลองขายาวสีขาว เปิดออกภายในบรรจุแหวนวงเพชรวงเล็กเป็นรูปหัวใจสองดวงไขว้กัน

          “ว๊าวสวยจังเลยคาร์เมน ไม่คิดว่านายนี่จะโรแมนติกเหมือนกันนะนี่”กานพลูตื่นตะลึงจนเกือบจะร้องกรีดออกไปกับสิ่งที่คาร์เมนทำให้ไม่คิดว่าเขาจะรักและอดทนต่อเธอถึงเพียงนี้ แล้วเธอจะใจดำไม่ยอมรับรักเขาอีกเหรอถ้าเป็นอย่างนั้นเธอจะต้องกลายเป็นคนใจดำแน่นอน

          “ผมทำได้ทุกอย่างเพื่อคุณกานผมแค่อยากให้คุณรู้ว่าผมรักคุณและรักมากแค่ไหนเท่านั้นเอง”

        คำพูดของคาร์เมนทำเอาน้ำตากานพลูไหลออกมาทันควันเธอรีบโผตัวซบอกกว้าง

          “ตกลงแล้วคาร์เมนกานตกลงแล้ว เราจะแต่งงานกัน กานรักคุณ...รักคาร์เมนที่สุด กานเพียงแค่กลัวกลัวว่าคุณจะเป็นเหมือนพี่บี กลัวอารมณ์โกรธของคุณ ขอโทษนะคาร์เมน ขอโทษที่ทำนิสัยไม่ดีใส่นายตั้งหลายอย่างขอโทษนะ...ขอโทษ”การพลูสะอึกสะอื้นด้วยความดีใจระคนตื้นตันใจในสิ่งต่างๆ ที่คาร์เมนทำให้

          “ผมดีใจที่สุดที่กานยอมให้โอกาสผมได้ดูแลทั้งร่างกายและหัวใจของคุณผมอาจไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่ แต่สัญญาว่าจะดูแลคุณให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนนี้จะทำให้ได้”ชายหนุ่มดึงแหวนออกจากกล่องมาสวมบนนิ้วนางข้างซ้ายของกานพลู ก่อนจะจุมพิตมือนุ่ม ดวงตาฉายแววแห่งความสุขสมหวัง

          กานพลูโอบกอดคาร์เมนพลางซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่งอย่างฝากเนื้อฝากตัว“นายต้องสัญญานะคาร์เมน จะไม่ทิ้งให้กานเจ็บปวดเหมือนที่พี่บีทำกับหนูเมย์เพราะว่ากานคงจะทนไม่ไหว”

          คาร์เมนเช็ดน้ำตาบนใบหน้ากานพลูเขาก้มลงหน้าลงไปช้าๆ พลางมองเข้าไปในดวงตาคู่สวย “ผมสัญญา...สัญญาว่าจะดูแลคุณให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนนี้จะทำให้กับคุณได้”

          คาร์เมนกดจุมพิตลงบนปากนุ่ม  ขบกัดเม้มย้ำก่อนจะเปิดปากนุ่ม สอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปกวาดไล้ความหวานละมุนนุ่มอย่างอ่อนโยนฝ่ามือหนาลูบไล้กายอรชรอย่างแผ่วเบา

        กานพลูยกแขนโอบรอบคอแกร่ง แทรกนิ้วเรียวยาวไปตามเส้นผมหนานุ่มขณะตอบสนองจุมพิตของคาร์เมนอย่างกล้าๆ กลัวๆ

          คาร์เมนดึงกานพลูเข้ามาจนชิดอกนุ่มแนบอกกว้างเสื้อผ้าที่ใส่ไว้ไม่อาจกันขวางความร้อนรุ่มระหว่างสองคนที่มีความรักให้แก่กันได้เลยมือใหญ่วางตรงหัวใจกานพลู กอบกุมฟอนเฟ้นทรวงอกอวบที่อยู่ใต้เสื้อชีฟองอย่างอ่อนโยนด้วยสัมผัสจากใจที่มี

        ชายหนุ่มคลอเคลียจุมพิตบนลำคอระหงเรื่อยไปขบกัดใบหูและกระซิบถามเสียงนุ่มนวล

          “เราจะแต่งงานกันให้เร็วที่สุดนะครับกาน”

          “ค่ะ”คาร์เมนก้มมองใบหน้านวลที่ตอนนี้แดงก่ำเพราะฝีมือเขาก่อนจะเดินเกี่ยวก้อยกันไปตามชายหาดใบหน้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ดวงตาเปล่งประกายแห่งความสุขสมหวัง

          ใครจะไปคิดว่าการที่เขาช่วยเบนนิโต้จับตัวเมษาไปลงโทษที่เกาะครั้งนั้นกลับเป็นการดีสำหรับที่ทำให้เขาได้หัวใจอันมีค่าของกานพลูมาเติมส่วนที่ขาดหายไปในชีวิตเปลี่ยนชีวิตเขาจากที่เคยมีแต่งานกับนายอย่างครอบครัวริชชี่และเพื่อนรักอย่างคริสเตียโนเปลี่ยนจากคนที่เย็นชาในชีวิตกลายมาเป็นผู้ชายอีกคนที่มีรักมอบให้ผู้หญิงคนหนึ่งได้อย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยแม้แต่น้อย

          คาร์เมนก้มมองกานพลูที่กำลังเอนกายอิงแอบแนบซบกับอกอุ่นของเขาใบหน้าสวยสีแดงอมชมพูค่อยเงยหน้ามองเขาตาประสานตายิ้มให้กันอย่างมีความสุข