"กี้กี้"
เสียงมอนสเตอร์บางตัวดังขึ้น
"เจอแล้ว เ้าก็อบลิน"
มอนสเตอร์ที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ ตัวเตี้ยๆ หน่อย แถมสีผิวยังเป็สีเขียว
มันสวมผ้าเตี่ยวแทนกางเกงเอาไว้ และไม่ใส่เสื้อ ถือกระบองไว้ในมือพร้อมกับจ้องมองมาที่ลู่ฟานอย่างดุร้าย
"ฟึบ"
ลู่ฟานไม่รีรอตัดหัวของเ้าก็อบลินในพริบตา
"นึกว่าจะเจ๋งสะอีก เลเวลเยอะกว่าสไลม์ตั้ง1เลเวลแน่"
จากนั้นลู่ฟานก็ตัดหูของก็อบลินแล้วนำมาใส่ในช่องว่างมิติ
หลังจากนั้นลู่ฟานก็เดินเข้าไปลึกเรื่อยๆ หาทางลงไปชั้น2อยู่
"แฮร่" "แฮร่" "แฮร่"
เสียงของกลุ่มคนที่ดูท่าทางสติเลื่อนลอย เดินเข้ามาหาลู่ฟานอย่างช้าๆ พวกมันมีราวๆ20กว่าตัว
[ชื่อ:ซอมบี้
เลเวล:1
สกิล:แพร่เชื้อ]
"เลเวลเท่ากับคนธรรมดาเลยแหะ แต่มีสกิลแพร่เชื้อมาด้วยนี่สิ หวังว่า'ต้านทานพิษจะได้ผลนะ'"
"แต่ก็กันไว้ก่อนดีกว่า"
"ลูกบอลเพลิง!"
ลู่ฟานใช้สกิลลูกบอลเพลิงขึ้นมา แล้วปรับพลังให้เหลือ1/10ส่วน
"ฟูม"
เสียงของเปลวไฟแผดเผาไปทั่วทางเดินดันเจี้ยน แต่ดันเจี้ยนไม่ได้รับความเสียหายมากนัก
[ยินดีด้วย คุณได้สังหารซอมบี้]
ซอมบี้ทั้งหมดกลายเป็เถ้าถ่านไปในทันที
"เอาล่ะ ไปต่ิกันเลย"
วิ่งมาสักพักลู่ฟานก็ลงไปชั้น2ทันที
ครั้งนี้ลู่ฟานไม่ได้ดูข้อมูลว่ามีตัวอะไรอยู่ในชั้นนี้บ้าง ดูเพียงแผนที่เท่านั้น
วิ่งไปเรื่อยๆลู่ฟานยังไม่ได้เจอตัวมอนสเตอร์สักตัวเดียว
"พวกมันหายไปไหนหมดแล้วเนี่ย แต่รู้สึกเหมือนมีใครกำลังจะมองอยู่เลยแหะ"
ขณะที่ลู่ฟานกำลังคิดอยู่เองนั้น
"ฉัวะ"
มีเสียงแทงมีดจากข้างหลังดังขึ้น มุ่งหมายที่จะปลิดชีพลู่ฟานด้วยการสังหารเพียงครั้งเดียวที่หัวใจ
"แกร๊ง"
มีดที่แทงมานั้นดูเหมือนว่ามันจะไม่สามารถแทงเข้าิัของลู่ฟานได้ เมื่อแทงเข้ากับจุดหัวใจของลู่ฟาน
"ใครกัน!?"
เมื่อลู่ฟานหันหลังไปก็ไม่พบใครเลยแม้แต่น้อย
"เพิ่มััประสาท!"
"เพิ่มการรับรู้!"
"ปลุกสัญชาตญาณ!"
ลู่ฟานใช้สกิลไปสามสกิลเพื่อค้นหาคนที่อยู่ใกล้
"อ๊ะ เจอแล้ว"
หลังจากนั้น ถ้าไม่สังเกตุดีๆตรงผนังของดันเจี้ยนก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
แต่พอลู่ฟานดูนั่น เขาก็พบสิ่งผิดปกติอย่างรวดเร็ว
[ชื่อ:กิ้งก่าคมมีด
เลเวล:16
สกิล:อำพราง,ลิ้นใบมีด"
มันเป็กิ้งก่าตัวหนึ่ง เมื่อมันใช้สกิลอำพรางแล้วทำให้สามารถมองเห็นมันได้ยากมากๆ
ลู่ฟานหยิบดาบขึ้นมาก่อนจะผ่ากิ้งก่าตัวนั้นเป็2ซีก
"ถึงว่าทำหาไม่เจอ ที่แท้ก็อำพรางตัวอยู่นี้เอง และด้วยความเร็วของเลเวล16ทำให้มันจึงตามลู่ฟานทัน
ลู่ฟานก็ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ
จากนั้นก็เจอเข้ากับมอนสเตอร์2ตัวสู้กันอยู่
"โฮก!"
"กรร!"
[ชื่อ:หมีปฐีกลายพันธุ์
เลเวล:19
สกิล:พลังแห่งผืนดิน]
[ชื่อ:หมาป่าเพลิงโลกันตร์
เลเวล:18
สกิล:พลังแห่งเปลวไฟ]
"ดูเหมือนว่าในดันเจี้ยนนี้ผู้อ่อนแอเป็ได้แค่เหยื่อของผู้แข็งแกร่ง เพราะมีอาหารน้อยสินะ"
ดันเจี้ยนนั้นไม่มีใครรู้ว่าการเกิดของมอนสเตอร์ภายในนั้นมีความเป็มายังไงกันแน่
ลู่ฟานไม่ได้สนใจการต่อสู้ของพวกมันนักก็เลยใช้สกิลคมมีดสายลมตัดคอพวกมันไป
เมื่อลู่ฟานเดินสาเห็นทางเข้าชั้นที่3ก็พบกับสัตว์ประหลาดตังหนึ่งรูปร่างเหมือนคน แต่หน้าตาดุร้าย มีเขาคล้ายกับเขาแพะ ผิวสีแดง สูงกว่า2เมตร ยืนอยู่หน้าทางเข้าชั้นที่3
"นั้นมันตัวอะไรน่ะ"
"ตรวจสอบ!"
[ชื่อ:ปีศาจระดับต่ำ
เลเวล:49
พร:พรแห่งความมืด
สกิล:กรงเล็บปีศาจ,ออร่าความกลัว]
"แข็งแกร่งกว่าปีศาจรับใช้อีกงั้นหรอ"
ลู่ฟานแปลกใจเล็กน้อย
"แล้วเ้า'พร'นี่มันอะไรอะไรอีกล่ะเนี่ย"
จากนั้นระบบก็ให้คำตอบออกมา
[พรคือสิ่งที่เพิ่มพลังให้กับบุคคลในเผ่าเดียวกันโดยแลกกับเลเวลหรือสเตตัสเล็กน้อย"
"อ๋อ เข้าใจล่ะ"
ลู่ฟานสงสัยว่าเ้ามันมีเ้าปีศาจแบบนี้อยู่ชั้น2ด้วยหรอ
หลังจากนั้นลู่ฟานก็ดูข้อมูลเกี่ยวกับมอนสเตอร์ชั้น2กับชั้น3ทันที
"ไม่มีนี่หว่า แล้วมันมาได้ยังไงกันละเนี่ย"
ดันเจี้ยนนี้มี5ชั้น ต่อให้ชั้น4กับชั้น5ก็ไม่แน่ว่าจะมีปีศาจระดับนี้โผล่ออกมาได้
จากนั้นลู่ฟานก็ไม่รอช้า ใช้สกิลลูกบอลไฟโดยไม่ลดพลังโจมตีใส่ปีศาจระดับต่ำครั้งเดียวก็กลายเป็เถ้าไปแล้ว
จากนั้นลู่ฟานก็ลงไปผ่านชั้น3และ4 จนมาถึงชั้น5ได้สำเร็จ
"ดูเหมือนว่าจะไม่มีแผนที่เกี่ยวกับชั้น5แหะ ต้องเดินเองหรอนี่"
ลู่ฟานเดินไม่รู้ทิศทางเป็เวลา1ชั่วโมงก็มาถึงที่ๆดูเหมือนว่าจะเป็จุดศูนย์กลางของดันเจี้ยนนี้แล้ว
ระหว่างทางลู่ฟานพบมอนสเตอร์ไม่น้อยั้แ่เลเวล30-45 แต่ยังไม่เจอปีศาจแม้แต่ตัวเดียวเลย
หลังจากที่ลู่หานมาถึงห้องใจกลางก็พบว่ามีกฎเกณฑ์จำนวนมากอยู่ในนั้น แต่ในโลกนี้จะเรียกว่าพลังธรรมชาติแทน
(พลังธรรมชาติ เหมือนเป็พลังดิบครับ ต้องเอาไปกลั่นก่อนให้แปรสภาพถึงจะนำมาใช้งานได้ เช่นการฝึกฝนลมปราณก็แปรสภาพจากพลังงานธรรมชาติมาเป็ลมปราณ หรือเปลี่ยนจากพลังธรรมชาติเป็พลังเวทย์ เป็ต้น)
ลู่ฟานลอบสังเกตเห็นบุคคลคนหนึ่งยืนอยู่ข้างในนั้น พร้อมทั้งใส่หน้ากากยิ้มปิดบังใบหน้าไว้
[ชื่อ:เคาต์ปีศาจ เดอริก
อายุ:318ปี
เผ่าพันธุ์:ปีศาจ
เลเวล:110
ฉายา:ภัยพิบัติ,มอนสเตอร์ระดับS
สกิล:พลังแห่งความมืด,...,ให้พร]
'เก่งพอๆกับจัวกงเลยแหะ แถมยังเป็ระดับSอีกด้วย"
ลู่ฟานคิดในใจ
"ฮ่าฮ่าฮ่า อีกแค่ไม่กี่วันท่านจอมมารจะฟื้นคืนชีพขึ้นมา ข้าจะให้พวกหน้าโง่เผ่ามนุษย์นั่นรู้ซึ้งถึงพลังของเาาวปีศาจ เคี๊ยกเคี๊ยกเคี๊ยก"
'เห จอมมารงั้นหรอ ไม่รู้ว่าจอมมารของที่ต่างจากจอมมารในเกมอย่างไงมั่งนะ'
ลู่ฟานคิดในใจ ก่อนจะตัดสินใจ
"เอาล่ะ รอให้คืนชีพจอมมารมาก่อนแล้วมาดูกันว่าพวกมันแข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่นะ"