ตอนที่21 หงส์คู่ั
“คุณชายเป็อะไรครับ?!”
สององครักษ์ปราดเข้ามาขวางทางภรรยาเ้านายครู่หนึ่งพอเห็นว่าไม่มีความผิดปกติใดเกิดขึ้นระหว่างทั้งสองคนมีเพียงเสียงไอไม่หยุดของเ้านาย สององครักษ์จึงปราดเข้ามาถามด้วยความห่วงใยและอยากรู้ในทีเพราะไม่คาดคิดว่าการสนทนาอันเป็ความลับระหว่างภรรยากับเ้านายจะจบลงเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้
ครั้นหลงปิงตั้งสติได้เป็ปกติเขาหยุดไอแล้วมีสีหน้าเ็าเหมือนเดิมพลางสั่งการสององครักษ์ด้วยความอยากรู้ทันทีเพราะยังสงสัยเกี่ยวกับทักษะอันเก่งกาจด้านแพทย์แผนจีนของเธออยู่ว่า
“ไปสืบมาให้ทีว่าเธอเรียนรู้เื่แพทย์แผนจีนมาจากที่ไหน”
“ครับคุณชาย!”
สององครักษ์กล่าวรับคำสั่งด้วยความเข้าใจทั้งคู่ลอบมองสบตากันอย่างมีความหมายเพราะตระหนักได้ชัดเจนว่ามีความผิดปกติในการพูดคุยระหว่างเ้านายกับภรรยาแน่นอนทั้งไม่คิดว่าเ้านายจะใจดีกับภรรยาในเวลานี้เพราะทุกคนต่างกลายเป็ผู้ต้องสงสัยทั้งหมดต่อการวางยาพิษเ้านายไม่เว้นแม้แต่ภรรยาผู้เป็คนแจ้งเตือนก็ตามที
หากเป็พฤติกรรมเ้านายแต่ก่อนถ้าคิดสงสัยใครสักคนจะต้องทำการจับกุมแล้วเค้นสอบหาความจริงแทนการปล่อยตัวไปอย่างง่ายดาย จากนั้นจึงจะทำการสืบค้นประวัติอันน่าสงสัยในภายหลังฉะนั้นพฤติกรรมใจดีของคุณชายสามจึงเป็เื่ประหลาดสำหรับสององครักษ์ในทันที
หลงปิงเสหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเพื่อหลบเลี่ยงสายตาสงสัยจากสององครักษ์ผู้เป็ยิ่งกว่าพี่น้องคลานตามกันมาเขาพยายามระงับอาการหัวใจเต้นแรงไว้อย่างเต็มที่พลางลอบยิ้มมุมปากเมื่อนึกถึงหญิงสาวผมยาวดำขลับสวมใส่ชุดเดรสกระโปรงสั้นเพียงเข่าสีชมพูอ่อน แลดูสวยงามสมวัยดีกว่าสวมใส่ชุดหญิงชราพลางคิดว่าเธอมีทักษะในการเลือกชุดสมกับเรียนจบจากสถาบันเทคโนโลยีแฟชั่นแห่งปักกิ่งทั้งที่ก่อนหน้าเธอทำตัวขัดแย้งกับความรู้อันเล่าเรียนมาเป็อย่างยิ่ง
ด้านหลงลู่เอินและภรรยาต่างวิ่งกรูมายืนดูเหตุการณ์ประหลาดบริเวณระเบียงหลังห้องนอนบนชั้นสองด้วยความสงสัยใคร่รู้พอเห็นไช่อิงวิ่งออกมาจากเขตใต้ร่มไม้ด้วยอาการดีใจและกรีดร้องอย่างมีความสุขเป็ระยะต่างพากันพูดคุยด้วยความรู้สึกหลากหลายว่า
“สงสัยนังนั่นจะรีบหาทางเข้าหาเสี่ยวปิงละมั้งพวกคนจนก็งี้แหละ...โลภเงิน คงอยากได้เงินสิบล้านนั่นเต็มที”
ฟางอิ่งเหยียดยิ้มดูแคลนไช่อิงพลางกล่าวกับสามีที่ยืนจ้องมองอยู่ด้วยกันเธอเหลือบเห็นหญิงสาววิ่งออกมาจากเขตหวงห้ามขณะภายในพื้นที่นั้นทั้งคู่มองเห็นเพียงยอดไม้พลิ้วไหวไปมาตามแรงลมทว่าไม่สามารถมองเห็นบรรยากาศภายในได้ถนัดตา จึงคาดเดาจากพฤติกรรมการแสดงของสะใภ้สามแทน
“ก็ดีแล้วนี่ที่รักถ้ามันท้องกับเสี่ยวปิงได้เร็ว ๆ นี้ พวกเราก็จะสูบเงินมันมาให้หมดเลยผมเตรียมการไว้พร้อมแล้ว อยากรู้เสียจริงว่าประชุมพรุ่งนี้มันจะไปทำไมหรือมันสงสัยเื่บัญชีของบริษัทแต่ไม่น่าใช่.....ผมจ้างนักบัญชีระดับเทพเชียวนะ”
หลงลู่เอินยิ้มแสยะดังคนเ้าเล่ห์ซึ่งมีท่าทางแตกต่างจากภาพลักษณ์ต่อหน้าคนอื่นพลางบอกภรรยาด้วยแววตาทอประกายความโลภชัดเจนเขารอคอยวันเวลา่ชิงทรัพย์สมบัติทั้งหมดของหลงปิงมาเป็ของตัวทั้งรู้สึกผิดหวังต่อการทำพินัยกรรมของพ่อและพี่ชายโดยไม่มีโอกาสล่วงรู้ถึงเหตุผลของการทำพินัยกรรมลำเอียงนั้น
เสียงกรีดร้องของไช่อิงไม่ได้ปลุกความสนใจจากสองสามีภรรยาผู้นำตระกูลหลงเท่านั้นทว่ายังเรียกความสนใจจากคุณชายใหญ่และสะใภ้ใหญ่แห่งตระกูลหลงด้วยทั้งคู่ต่างโอบกอดกันและกันพลางจ้องมองไช่อิ่งผ่านทางกระจกหลังห้องนอนบนชั้นสองซึ่งอยู่ห้องติดกับห้องนอนของผู้นำตระกูลด้วยความสงสัยใคร่รู้
โม่เจียอีหรี่ตามองไช่อิงจากระยะไกลพลางพูดกับสามีด้วยความอิจฉาริษยาเนื่องจากเธอเห็นข้าวของจำนวนมากจากการชอปปิงของสะใภ้สามเมื่อวานจึงรู้สึกอิจฉาสะใภ้อีกคนและอยากได้เงินจากสามีเพิ่ม เธอเขย่งปลายเท้าขึ้นจุมพิตริมฝีปากแล้วเกาคางออดอ้อนสามีว่า
“ที่รักคะฉันขอเงินเพิ่มอีกสักล้านหน่อยสิคะเมื่อวานนังไช่อิงได้เงินจากเสี่ยวปิงไปชอปปิงตั้งเยอะแยะทำไมมันถึงมีเงินไปซื้อของเยอะกว่าฉันได้ละคะ คุณเป็ถึงลูกชายคนโตเชียวนะน่าจะให้เงินฉันมากกว่านี้หน่อย”
หลงลู่หลิงหรี่ตามองภรรยาอย่างมีความหมายแล้วพูดเสนอเงื่อนไขกับเธออย่างตรงไปตรงมาเพราะเพิ่งพูดคุยกับพ่อไปไม่นานนัก เขาเริ่มรู้สึกได้ถึงบางอย่างของอวัยวะชายลุกชันขึ้นมาทันทีว่า
“คุณก็รีบตั้งครรภ์สิครับรับรองว่าจะเพิ่มเป็เดือนละล้านก็ไม่มีปัญหา พวกเรามาทำลูกกันเถอะ”
ชายหนุ่มวัยคึกคะนองอายุเพียงยี่สิบเจ็ดปีอุ้มภรรยาในท่าเ้าสาวไปยังเตียงนอนทันทีโดยไม่สนใจอาการทุบตีอย่างมีมารยาของเธอเขาแค่รู้สึกอยากระบายของเหลวออกจากร่างกายบ้างเท่านั้น ขณะส่วนลึกในใจกำลังคิดถึงร่างหอมนุ่มนิ่มของเลขานุการสาวสวยหน้าห้องที่เพิ่งเข้ามาทำงานใหม่โดยกำลังคิดวางแผนโกหกภรรยาในวันพรุ่งนี้อยู่
คุณชายใหญ่เพิ่งเจรจาขอเงินเดือนเพิ่มจากพ่อเมื่อไม่กี่วันก่อนจึงรู้ว่าพ่อเสนอเงื่อนไขให้ตนมีทายาทโดยเร็วแล้วพ่อจะจ่ายเงินเดือนให้ตนและภรรยาเพิ่มอีกคนละหนึ่งล้านหยวนเขา้าเงินเพิ่มเพื่อนำไปจ่ายให้กับแฟนสาวที่กำลังตามจีบฉะนั้นจึงเต็มใจรับเงื่อนไขจากพ่อในทันที
คฤหาสน์ตระกูลหลงชั้นสองเป็ที่อยู่เดิมของชายชราหลงลู่ชิงด้านทิศตะวันออกซึ่งถูกปิดไว้แต่ยังมีแม่บ้านเข้าไปทำความสะอาดสัปดาห์ละหนึ่งครั้งถัดมาเป็ห้องทำงานที่ไช่อิงเข้าไปพบกับสองสามีภรรยาผู้นำตระกูลหลงถัดมาเป็ห้องนอนเดิมของพ่อแม่คุณชายสามซึ่งปิดไว้และทำความสะอาดสัปดาห์ละครั้งเช่นกันถัดไปอีกเป็ห้องนอนของหลงลู่เอินและภรรยาส่วนห้องนอนฝั่งทิศตะวันตกเป็ห้องนอนของหลงลู่หลิงและภรรยา
ส่วนคฤหาสน์ชั้นสามฝั่งทิศตะวันออกเป็ห้องนอนเดิมของหลงลู่หลินคุณชายสองหรือคุณชายรองแห่งตระกูลหลงผู้หายสาบสูญไปหลายปีก่อนถัดมาเป็ห้องนอนของหลงฟางจิง ลูกสาวคนเล็กแห่งตระกูลหลงเธอกำลังนอนหลับอุตุเพราะเมื่อคืนไปงานเลี้ยงสังสรรค์กับเพื่อนเคยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันจนดึกดื่นทั้งยังไปต่อที่อะพาร์ตเมนต์ลับของเธอกับแฟนทนายตงเจี๋ย ถัดไปอีกเป็ห้องเสริมสวยและสปาติดกันเป็ห้องเล่นเกมและคาราโอเกะห้องสุดท้ายฝั่งทิศตะวันตกเป็ห้องเก็บอุปกรณ์วาดภาพและภาพถ่ายจัดแสดงเป็นิทรรศการขนาดเล็ก
ไช่อิงใช้เวลาในวันอาทิตย์ทั้งวันด้วยการสืบค้นข้อมูลเชิงลึกของตระกูลหลงจนพบความผิดปกติบางอย่างของระบบบัญชีในแผนกการเงินบริษัทแม่จึงคาดเดาว่าอาจเป็สาเหตุหลักทำให้สามีเข้าร่วมประชุมสลับด้วยการโทรสอบถามอาการาเ็ของพ่อเป็ระยะ ทั้งยังต้องตรวจสอบรายการอาหารกับแม่ครัวเธอใช้เวลาคุ้มค่าโดยไม่มีโอกาสแฮ็กตรวจสอบกล้องสอดแนมอีกเลย
……….
รุ่งเช้าไช่อิงไปออกกำลังกายเหมือนเดิมเธอไม่สนใจเส้นทางใหม่ในตอนนี้เพราะต้องรีบกลับมาเตรียมอาหารเช้าให้สามีและสมาชิกตระกูลหลงทั้งยังต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับเดินทางไปร่วมประชุมกับสามีด้วยฉะนั้นการไปตรวจสอบพื้นที่ในป่ารกชัฏอันน่าสนใจจึงเลื่อนออกไปก่อน
เช้านี้สะใภ้สามสวมชุดสูทกางเกงสตรีสีดำเสื้อแขนยาวผ่าหน้าั้แ่หัวไหล่จรดปลายแขนทั้งสองข้างด้วยรูปทรงเก๋ทันสมัยเผยผิวแขนขาวผ่องราวหิมะ สวมรองเท้าส้นสูงคาดหนังเส้นเล็กสีทองหรูหราทั้งยังมีหมวกเบเรต์ใบเล็กประดับขนนกสีดำแซมสีทองสวมบนศีรษะเฉียงลงฝั่งขวามือผมยาวดำขลับปล่อยสยายเต็มแผ่นหลังสวยงาม จับคู่ด้วยกระเป๋าถือหนังวัวสีดำหรูยี่ห้อซีเข้าชุดกัน
เธอยืนเอียงตัวซ้ายขวามองความเรียบร้อยผ่านกระจกด้วยแววตาทอประกายพึงพอใจโดยรู้สึกคล้ายได้ย้อนเวลากลับไปสู่ชาติที่สามเวลาต้องแต่งกายอย่างเป็ทางการเข้าร่วมงานพระราชพิธีสำคัญเธอคิดว่าการเข้าร่วมประชุมของสามีเป็งานสำคัญจึงบรรจงแต่งกายประณีตเต็มที่
จากนั้นหยิบนาฬิกาข้อมือยี่ห้อปาเต็กฟิลิปป์ทเวนตีโฟร์ ตัวเรือนสตีลประดับเพชรมากถึงสี่สิบหกเม็ดทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดพอเหมาะกับข้อมือเล็กขาวสวยคู่กับสร้อยข้อมือและต่างหูเข้าชุดกันยี่ห้อบุลการีส่วนแหวนเพชรวงเล็กเธอยังคงใช้แหวนเดิมของร่างเก่าเมื่อครั้งตกลงแต่งงานกับสามีโดยไม่คิดเปลี่ยนใหม่พอเห็นว่าได้เวลาอันเหมาะสมจึงหยิบกระเป๋าถือแล้วไม่ลืมกวาดตาสำรวจความเรียบร้อยของห้องนอนก่อนออกไปพร้อมกดล็อกห้องให้เรียบร้อย
ในจังหวะไช่อิงเปิดประตูห้องนอนออกมาทางฝั่งหลงปิงก็มีจิวหลุนเปิดประตูออกมาเช่นกันขณะเหลียงเกอทำหน้าที่เป็คนเข็นรถเ้านายตามหลังมาชายหนุ่มทั้งสามคนต่างหยุดนิ่งจ้องมองสะใภ้สามอย่างไม่เชื่อสายตาเพราะไม่คาดคิดว่าเธอจะเลือกชุดแต่งกายเข้ากับเ้านายได้อย่างเหมาะเจาะขนาดนี้ทั้งที่ไม่มีใครแจ้งเื่การใส่โทนสีเสื้อผ้าสำหรับเข้าร่วมประชุมสักคน
“โอ้โฮ! คุณไช่อิงครับใจตรงกันกับคุณชายเลยนะเนี่ย อะไรจะขนาดนี้...ยังกะหงส์คู่ัเลย!”
จิวหลุนอดใจไม่ได้จึงอุทานด้วยความตกตะลึงต่อความสวยงามอันเฉิดฉายซึ่งไม่มีเค้าหญิงสาวผู้เขินอายชอบแต่งตัวเหมือนหญิงชราแม้แต่น้อยทั้งการแต่งกายยังเลือกเสื้อผ้าโทนสีเหมือนกับเ้านายไม่ผิดเพี้ยนยิ่งส่งเสริมให้สองสามีภรรยาในนามมีความเหมาะสมมากขึ้นเขาไม่สามารถเก็บอาการนิ่งเฉยเหมือนเ้านายได้อีกต่อไปจึงกล่าวแสดงความชื่นชมเธอออกมาโดยตรง
“..........”
เหลียงเกอยืนอ้าปากค้างพลางจับรถเข็นเ้านายแน่นอย่างไม่เชื่อสายตาเขาปล่อยให้เพื่อนองครักษ์เป็คนกล่าวชมเพียงคนเดียวโดยไม่คาดคิดว่าการปล่อยให้เธอเลือกชอปปิงสินค้ามากมายในวันก่อนด้วยตัวเธอเองจะกลับกลายเป็ว่าเธอมีทักษะในการเลือกเสื้อผ้าได้สวยงามแล้วยังส่งเสริมให้แต่งกายสวยงามเหมือนกลายเป็คนละคนได้มากขนาดนี้
หลงปิงกระพริบตาปริบๆ อย่างไม่เชื่อสายตาเช่นกันเขาไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจากครอบครัวฐานะต่ำต้อยและอยู่ในสังคมชนชั้นกลางค่อนต่ำจะมีรสนิยมในการแต่งกายได้สวยงามหรูหราเช่นนี้แต่เข้าใจได้ว่าเธอเรียนจบอะไรมาจึงไม่แปลกใจนักถึงการเลือกเครื่องแต่งกายให้สวยงามกระนั้นเขายังอดคิดสงสัยไม่ได้เมื่อนึกถึงอดีตที่เธอแต่งกายเชยยิ่งกว่าหญิงชรา
คุณชายสามก้มมองชุดสูทหรูตัดเย็บด้วยมือสีดำสวมทับเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาของตนประดับด้วยผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กสีทองเหน็บไว้ในกระเป๋าเสื้อหน้าอกซ้ายโดยมีสีสันเหมือนกับภรรยาไม่ผิดเพี้ยน พลางรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นเธอแต่งกายได้เหมาะสมกับตนทั้งที่ไม่ได้นัดหมายล่วงหน้า
“ไปกันเถอะ”
คุณชายสามกลัวถูกองครักษ์จับตามองพฤติกรรมผิดปกติหากเอ่ยชมการแต่งกายอันสวยสง่าของภรรยาเขาจึงกระแอมไอแล้วบอกกับองครักษ์ให้พาตนออกไปหน้าคฤหาสน์ได้แล้ว พลางคิดว่ารถคงมาจอดรออยู่หน้าซุ้มประตูตามเวลานัดหมายเขาลอบยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจโดยอยากรู้ว่าหากครอบครัวของอาได้เห็นภรรยาแต่งกายใหม่จนกลายเป็คนละคนแบบนี้จะพากันมีสีหน้าอย่างไร
ไช่อิงยิ้มน้อยๆ ด้วยท่วงท่าสง่างามเป็ไปตามการแต่งกายเธอสามารถยืดหยุ่นและปรับเปลี่ยนบุคลิกได้หลากหลายตามสถานการณ์พลางรู้สึกดีที่ชาตินี้มีร่างกายและหน้าตาสวยงามไม่เหมือนอดีตของการเป็สายลับซึ่งต้องทำงานเป็เพียงพนักงานธุรการตัวเล็ก ๆเพราะมีใบหน้าอัปลักษณ์เกินไป
ระหว่างเดินจากห้องนอนไปยังหน้าคฤหาสน์บรรดาคนรับใช้และองครักษ์ทั้งหลายต่างพากันหยุดยืนและจ้องมองไช่อิงอย่างไม่เชื่อสายตาหลายคนถึงกับขยี้ตาซ้ำเพื่อความแน่ใจบางคนอดแสดงความรู้สึกไม่ได้จนต้องกระซิบกระซาบแสดงความคิดเห็นต่อกันด้วยความรู้สึกทึ่งและตะลึงต่อความงามของเธอ