ในตอนอายุ 14 เป็่เวลาที่แย่สำหรับเราอีกครั้งเมื่อครอบครัวหนีหนี้อีกครั้ง เป็เด็กที่กำลังเข้าสู่วัยรุ่นที่แทบมองอะไรไม่เป็ อะไรถูก อะไรผิด แต่สิ่งที่เจอในทุกๆวัน คือ การโดนกดดันของคนในครอบครัว พ่อกับแม่ทะเลาะกันเื่เงินทุกวัน เราไม่มีเงินไปโรงเรียน เราเริ่มเก็บตัว ไม่พูดจากับใคร เก็บเงินที่มีไปร้านเกม เล่นเกมไปวันๆ ไม่ไปเรียน ไม่สนใจการเรียน ทุกอย่างอยู่ๆก็ดิ่ง โดนแม่ระบายและด่าทอทุกๆวันจน เริ่มไม่ไหว ในหัวคิดอย่างเดียวเลยว่า "เราเกิดมาทำไมนะ" "ทำไมเราต้องมาอยู่กับครอบครัวแบบนี้ด้วยนะ" "ถ้าเราไม่อยู่จะมีใครรู้สึกดีไหม" หลังจากนั้น เราคิดว่าวิธีฆ่าตัวตาย ในทุกๆวัน จนได้เวลา เรากินยาแก้ปวดยาพาราไป 14 เม็ด พร้อมกับอัดนมไปหลายๆกล่อง (ตอนนั้นเคยฟังข่าวมีคนกินยาพร้อมนมและเสียชีวิตเราเลยทำตาม) เราอัดคลิปวีดีโอความในใจของตัวเองเอาไว้ก่อนที่จะทำ แล้วหลังจากนั้นก็ภาพตัด
เราลืมตาขึ้นมา........อ่าว กูยังอยู่ที่เดิม อะไรกันวะ ทำไมยังไม่ตายอ่ะ แล้วสิ่งที่ตลกคือ เราหลับไป 4 ชั่วโมงแต่ไม่มีใครเข้ามาดูเราเลยสักคน
แล้วก็คิดไปว่า ตายไปก้ไม่มีประโยชน์หรอก ช่างแม่ง ทำตัวไม่สนโลกต่อ ไปร้านเกมเล่นเกมทุกๆวัน ใครพูดไรเราก็ไม่ฟัง แม่เอาไม้เรียวลากเราที่ร้านเกมเราก็ตวาดแม่ ตอนนั้นเราไม่สนอะไรแล้ว ถ้าโมโหก็จะทำลายของและกรี๊ด ใครทำอะไรไม่พอใจเราด่าและทำลายข้าวของ ทุกคนเห็นตรงกันว่าเราเริ่มผิดปกติ ทุกคนเลยตัดสินใจพาเราไปหาหมอจิตเวช ปรากฎว่าเราเป็ "โรคเครียด ระยะ 3 และควบคุม EQ ตัวเองไม่ได้" ครั้งแรกที่รู้ว่าโรคเครียดมีหลายระดับ มีั้แ่ระดับที่ 1 ไปจนถึง 4 ว่าบอกว่าอาการเราน่าเป็ห่วงมาก อาจถึงขั้นเป็ซึมเศร้าได้เลย อ่าว ซึมเศร้าไม่ใช่โรคเดียวกับโรคเครียดหรอกหรอ เรางงแล้ว1 ด้วยความเป็เด็กวัยรุ่นไม่มีรู้อะไร ก็ทำหน้างงๆ มึนๆ กลับบ้านพร้อมกับยา ประมาณ 5-6 ยา
แล้วหลังจากนั้นเราก็รักษาๆมาเรื่อยๆจนขาดยาค่ะ เนื่องจากตัวเองไม่มีเวลามาหาหมอและมีเื่ในโรงเรียนนิดหน่อย(มั้ง)......
เื่นี้ที่เราเผยออกมาไม่ได้้าให้ทำตามนะคะ แต่แค่อยากบอกว่า มันมีผลกระทบกับชีวิตมากๆเลย คิดก่อนทำอะไรดีที่สุดค่ะ ชีวิตเรารักษาให้ได้นานที่สุดเพราะมันคือสิ่งที่มีค่าที่สุดของเรา <3 <3 พอนึกไปตอนนั้นก็ตลกตัวเองเหมือนกันนะ คิดได้ไง เอายากินกับนมแล้วจะตาย555555555 ความบ้งของเด็กเห่ออายุ 14 อะนะ