มนุษย์คนหนึ่งสามารถอยู่โดยไม่อาบนํ้าได้กี่วันประวัติศาสตร์ได้จารึกไว้หรือเปล่าว่าใครเป็คนต้นคิดต้นกำเนิดวิธีการชํ้าระร่างกายด้วยนํ้าเป็คนแรกกันนักศึกษาหนุ่มรักษาเกรดคงสภาพเดิมมาสองวันแล้วกลิ่นตัวมันฝังลึกลงติดเตียงเสียจนต้องซื้อใหม่สำหรับบางคนการทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วแนบหน้าชิดติดใบหมอนหากสูดหายใจได้กลิ่นตนแม้น้อยหากมิใช่คนรักสักนิดเลยก็ช่วยให้เรารู้สึกผ่อนคลายถึงขนาดเช้าวันจันทร์ก็ไม่กระสันอยากลุกไปทำงาน
ความรู้สึกแน่นท้องน้อยนี้มันอะไรกัน ใครมานั้งทับท้องเรานะ เมื่อลูบคลำดูก็เอะใจไม่ใช่และถ้าหากมีจริงขอให้เป็สาวน้อยวัยรุ่นน่ารักใสๆ ดังเน็ตไอดอลไม่ก็พริตตี้ตื่นจากฝันหวานได้แล้วไอ้หนุ่มแกแค่ปวดฉี่ไม่เอาน่าขอนอนต่อหน่อยกำลังฝันหวานอยู่เชียวนะ แกยิ่งไม่ค่อยมีโมเม้น About SEXไม่ได้จะราดแล้วลุกเดี๋ยวนี้ค่อยมานอนต่อ นอนต่อมันก็ไม่เหมือนเดิมหรอกมีที่ไหนฝันต่อเนื่องContinue เป็ซีรี่ย์
ติ่งต่างว่าในตัวมีวิญญาญอยู่สองดวงถกเถียงกันอยู่ใจหนึ่งปวดฉี่ใจหนึ่งอยากหลับต่อฝันเป็ตุเป็ต่ะและแล้วฝ่ายนอนต่อจึงต้องยกมือยอมรับความผ่ายแพ้ด้วยความคิดง่ายๆ ว่าปล่อยให้ราดไม่ได้นะมึงโตแล้ว ชายหนุ่มลุกพรวดเข้าห้องนำ้แต่ไหนๆ ก็ไหนๆอาบนํ้ามันด้วยซะเลยค่อยไปหยิบผ้าเช็ดตัวทีหลัง
บนโต๊ะไม้ตัวใหญ่สีขาวที่เต็มไปด้วยรอยกรีดและกองขยะแสงจากจอแล็บท็อปสาดสะท้อนใบหน้ามันเงาของชายหนุ่มในชุดเสื้อกล้ามขาวบ๊อกเซอร์ลายสก็อตผู้ซึ่งนั้งหลังขดหลังแข็งทำอะไรสักอย่างส่งเสียงดังฟื้ดฟาดแต่ไม่ใช่เขียนแบบคอมพิวเตอร์
แรงกดมหาศาลจากปลายนิ้วชี้ข้างถนัดหากคัตเตอร์ไม่ใช่เฟรมโลหะประกอบละก็คำว่าแหลกละเอียดจะถูกนำไปต่อท้ายคำว่าคัตเตอร์เป็แน่ เขาตวัดข้อมือซํ้าครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อจะได้ชิ้นส่วนกระดาษสวยๆจะต้องตวัดสองครั้งเป็อย่างน้อยต่อหนึ่งรอยตัดไม่ใช่ทำให้ขาดในครั้งเดียวฉะนั้นอย่าได้แอบไปยืนด้านหลังเขาไม่ว่ายังไงมิใช่จะโดนมีดคมขนาดปล่อยให้ร่วงลงพื้นเฉยๆ ยังปักพื้นได้คุณอาจจะโดนข้อศอกนี้กระทุ้งครั้งไม่ท้วนจนชํ้าใน เมื่อยล้าแค่ไหนเ็ปนิ้วเพียงใดแต่ตัวตนของความกดดันทางจิตใจมักชอบทะเลาะกับความสงสารร่างกายเกือบทุก10 นาที เวลาล่วงเลยจนแดดหมดจึงต้องยอมเชื่อฝั่งร่างกายหยุดพักก่อนทั้งท้องไส้เริ่มร้องั้แ่เช้ายังไม่มีสารอาหารที่ต้องใช้ฟันขบได้ตกลงถึงท้องจะว่าไปแล้วชายหนุ่มหยิบกล่องชิ้นส่วนที่ตัดแล้วขึ้นมาดูจากสายตาเขาพึ่งตัดผนังห้องนํ้าได้แค่ 5 ชิ้นเองจากห้องนํ้าสองห้อง ห้องนอนสามห้องและอื่นๆอีกหลายห้อง
กลิ่นหอมหวนอบอวลของมาม่ารสต้มยำกุ้งฟุ้งเต็มทั่วห้องปนกลิ่นอับเหลือทิ้งไว้เพียงร่องรอยและถ้วยชามตะเกียบไม่มีช้อนไม่มีนำ้มีเพียงคราบมันสีส้มเปราะรอบถ้วยมื้อเช้าเมื่อยามตกเย็น
พลบคำ่วันที่สองชายหนุ่มเริ่มลงมือปฏิบัติกับชิ้นงานอีกครั้งตวัดข้อมือครั้งที่เท่าไรไม่รู้แต่ถึงจะให้นับใหม่ก็ใครมันจะขยันมานั้งนับเล่าเขายังคงก้มหน้ากดนิ้วชี้จรดมีดต่อไป เขารู้ดีว่างานนี้ไม่มีทางส่งได้ทันกำหนดอย่างเร็วสุดก็ต้องเป็เย็นวันนั้นซึ่งชายผู้มีอำนาจให้คะแนนคงไม่อยู่รอตัดสินชายหนุ่มเป็แน่ไม่มีทางไหนทำได้เร็วกว่านี้อีกหรือ จะหวังให้ใครมาช่วยกัน ทำตัวเองก็ต้องแก้เองทางลัดมีเพียงต้องลืมความรู้สึก ปวดนิ้วเป็ยังไงอะไรคือเมื่อยหลังและชาไหล่รู้สึกว่าพึ่งจะเคยได้ยินคำนี้นะเนี่ย
กระทั่งการชิ้นส่วนครบเป๊ะพร้อมประกอบ แปลน 3 มิติพร้อม กาวร้อนพร้อมชายหนุ่มหยิบกระดาษแปลนพื้นวางพื้นโต๊ะเรียบๆเพื่อความแม่นยำของตัวแปลนและเป็ไกด์เวลาประกอบให้ติดเสาและผนังไปกับแปลนพื้นไปเลยพอจะติดฐานค่อยใช้มีดกรีดกระดาษออกทีหลัง
ควันขาวกลิ่นฉุนเคมีฟุ่งกลบทุกกลิ่นเขาแสบจมูกมากขนาดจะหยดกาวร้อนแต่ละทีก็ยื่นหน้าออกไกลอยู่แล้วไหนเลยเวลาควันเข้าตาอีก นำ้ตาชายหนุ่มรินไหลเป็ระยะทิ้งร่องรอยคราบแห้งเปื่อนแก้มเอาไว้แต่แล้วใครจะรู้ว่าความสะเพราจะบังเกิด กาวหลอดรูเริ่มตันจากที่หยดมาอยู่ดีๆแล้วชิ้นงานก็กำลังไปได้สวย เขาขึ้นมาได้เกือบ 70 เปอร์เซ็นต์ เขาใช้เข็มซึ่งแถมมาจากซื้อกาวร้อนทิ่มรูที่ตันอย่างยากลำบากเขาลืมไปแล้วหรือว่านี้มันหลอดกาวร้อนนะเข็มซึ่งกะจะใช้ทิ่มสวนคว้านรูหยดกาวทีตีบตันตอนนี้เป็เข็มเองนั่นแหละที่อุดตันรูหลอดกาว
"เชี่ย!!" เขาอุทาน "เชี่ยๆๆๆ แม่งเอ๊ย"
ชายหนุ่มหยิบคัตเตอร์ขึ้นเฉือนเล็กน้อยมีดซึ่งใช้ตัดมานานนมเลยเริ่มทื้อ
เขาออกแรงเฉือนปากหลอดกาวเหลาเท่าไรรูยังไม่หายตันจนปากหลอดสั้นเตียนกว่าเดิมมากเขาเลยออกแรงเฉือนตรงโคนหนักยิ่งกว่าเดิมอีกครั้งรูหยอดกาวร้อนเปิดกว้างผนวกแรงกาวร้อนกระฉอดกระเด็นแรงไปโดนชิ้นส่วนที่ยังไม่ได้ประกอบ
"เช๊ะ.." ชายหนุ่มอุทานยังไม่เป็คำก็ต้องรีบจับแยกชิ้นส่วนพวกนั้นก่อนมันจะผสานติดเป็ชิ้นเดียวกันแต่ไม่ทันเสียแล้วเขาเสียชิ้นส่วนดังกล่าวไปพอควร
"โอ๊ย.. ห้องนอนกู.. " เขานั้งนิ่งช็อตกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า
ไม่มีทางซ้อมชิ้นส่วนเ่าั้ให้กลับไปดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดราวกับตัดขึ้นใหม่หรอกชายหนุ่มท้อใจแทบอยากโยนงานทิ้งกลางคันดวงใจมันสลายมันโดนชู้รักตบหน้าชาเหว่อไม่รู้เื่ เขาต้องเริ่มตัดชิ้นงานใหม่ถึงจำนวนจะดูน้อยไม่เป็อะไรภายในหัวเขานึกตัดพ้อไปแล้วว่านี้ต้องวัดตัดเป็ชิ้นๆ เลยเหรอวะก็ใช่นะสิเพราะแบบดราฟที่ปริ้นมาเป๊ะเนื่องด้วยงบน้อยนั้นมันใช้หมดไปแล้วกลับสู่ วังเวียนปวดนิ้วปวดหลังอีกครั้ง ปัญหาตอนนี้อยู่ที่มือทำไมมันดูเหมือนไม่มีแรงล้าๆแล้วนิ้วนั้น หากไม่สังเกตดูดีๆ แล้วทำไมมันกระดิกรั่วๆ อย่างนั้นชายหนุ่มเผลอกะพริบตาแค่ทีเดียวความเย็นที่ปลายนิ้วและเปียกนี้อะไรเขาลืมตาขึ้น่จังหวะที่รวดเร็วนั้นเองก็พบของเหลวสีแดงข้นเปราะเปื้อนและปลายคมมีดที่จิ้มฝังอยู่นั้นไม่ใช่กระดาษหากเป็เนื้อส่วนปลายนิ้วชี้อีกข้างของเขา
เขารีบร้อนปล่อยมือและวางทุกสิ่งลงอย่างระวังเขาไม่เป็กังวล,ทำวนเื่หยดเืที่เปื้อนชิ้นส่วนเพราะมันสลับด้านกันได้ชายหนุ่มหยิบหลอดกาวร้อนขึ้นมาหยดใส่แผล มันทั้งแสบและร้อนทวียิ่งยวดเขาเลือกจะไม่ใส่ใจความแสบร้อนดังกล่าวอีก
"ยังมีเวลาอีกเยอะให้เ็ปทั้งชีวิต" เขาพูดลอยๆ
เวลาล่วงเลยไปรวดเร็วเมื่อคุณตั้งสมาธิจดจ่ออยู่กับบ้างสิ่งนาฬิกามุมล่างของแล็บท็อปแสดงบอกเวลา 23.23 PMสำหรับบางคนนี้คือดึกแล้วได้เวลานอนแล้วนะสำหรับอีกหลายคนนี่เป็เวลาที่ผู้คนเริ่มแน่นสถานที่อโคตรจรแห่งแสงไฟสังเคราะอันมึนเมาโมเดลบ้านดังกล่าวเสร็จสิ้นเป็รูปร่างยึดติดกับฐานไปเรียบร้อยแล้ววางโชว์ให้ห่างมือบนตู้เสื้อผ้าเผื่อว่าจะมีอะไรไปชนมันอีกแต่ใช่ว่าจะจบงานเสียทีเดียวที่งานตัดแปะเสร็จเร็วขนาดนี้เพียงเพราะเขาออกแบบให้มันตัดง่ายประกอบง่าย ถึงต่อให้เพิ่มดีเทลอื่นๆเขาก็คิดเอาแรงบันดาลใจเรียบง่ายมาสร้างเป็ Facede โมเดิร์น เพิ่มโรงรถสวยๆในส่วนที่ยากสุดในงานชิ้นนี้เขาสามารถบอกได้เต็มปากเลยว่าเป็ศาลานั้งเล่นที่ดีไซด์เป็ระแนงไม้หลายซี้วางเรียงเว้นช่องว่างเท่าๆกันหลายๆ ชิ้นแทนหลังคาทึบ
"โมเดิร์นเซ็น ความเรียบง่ายและนุ่มนวลตามแบบมินิมอล"
ชายหนุ่มจัดทำแบบพรีเซ้นต์เทชั่นในโปรแกรมโฟโต้ช็อปเขาไม่ได้วางแผนสิ่งนี้มาเลยเพราะมัวแต่ตัดโมเดลเขานั้งคิดเลย์เอาท์โทนสีและคำอธิบายอยู่นานกว่าจะเริ่มจัดเรียงลบๆ เพิ่มๆกลับไปกลับมาอยู่นั้น คล้ายว่าเขาเริ่มเป็คนยำ้คิดยำ้ทำนิดหน่อย
เปลือกตามันหนักยังไงไม่รู้ปีศาจความง่วงมันเริ่มสาปสิงชายหนุ่มผู้นี้ยิ่งนับนาทีคำสาปมันยิ่งแรงขึ้นมาหลับเอาตอนนี้ไม่ได้นะอีกนิดเดียวใกล้ถึงฝั่งฝันละนะ
ถ้าเกิดว่าง่วงนักทำพรีเซ็นลวกๆ ดีมั้ยไม่ได้สิเดี๋ยวก็โดนไล่ให้ไปทำใหม่อีกไม่นะถ้าแกให้ทำใหม่แสดงว่าที่เร่งทำมานี้ทั้งวันคืออะไรถึงมันจะเป็แค่โปรเจ็คบ้านเล็กๆ เมื่อตอนปี 2มันเทียบไม่ได้กับทำโรงเรียนสถานีรถไฟหรือสนามบินถึงจะแค่งานแก้แต่เขาก็เต็มที่กับมันมากไหนเลยพรีเซ็นเทชันจะทำลวกๆ ได้ล่ะเขาตัดสินใจเทเครื่องดื่มทั้งหมดในตู้เย็นรวมกัน ทั้งวิตามินซีเอ็มร้อย สปอนเซอร์กาแฟ ชามะนาว ยาดอง เบียร์ วอดก้า 285 และเหล้าขาวทั้งหมดแต่บางส่วนก็คือทุกชนิดที่เป็นำ้เล็กๆ น้อยๆ หนึ่งในสี่ส่วนของแต่ละอย่างรวมในแก้วเยติปลอมชายหนุ่มยกซอดไปอึกหนึ่งแทบอ้วกรสชาติมันคล้ายนำ้ยาล้างจานที่เคยกระเซ็นเข้าปากหัวใจดวงเท่ากำมือเต้นสั่นระรัวเพียงไม่กี่นาทีหลังจากนั้นอาการง่วงหายไปเรียกได้ว่าทั้งชีวิตต่อจากนี้เข้าไม่้านอนหลับอีกเลย
รุ่งเช้าผู้คนใส่บาตรชายหนุ่มตาใสแต่หน้าซีดแก้มตอบริมฝีปากแห้งแตกผิดกับท่าทีกระฉับกระเฉงดูสดใสอย่างแปลกประหลาดเหลือแบบพรีเซ็นแค่นิดเดียวนั้นไม่เป็ปัญหาแล้วทุกอย่างก็เรียบร้อยไม่สิยังต้องปริ้น ชายหนุ่มเซฟงานลงแฟลสไดรฟ์สะพายกระบอกแบบกับถือโมเดลกระเตงลำบากควบมอเตอร์ไซต์ควานหาร้านปริ้นกระดาษ A1ที่เปิดร้านเช้าทั้งเคาะประตูเรียกก็ยังไม่มีใครรับปริ้น ทั้งว่าไม่มีกระดาษไม่มีเครื่องปริ้นแบบนี้่ แม้แต่ไปส่งลูกโรงเรียนก่อน จนแล้วจนรอดมีเพียงร้านเดียวเท่านั้นที่เป็ความหวังแต่ดูเวลาจากจอมือถือแล้วคงไม่ทันเขาตัดสินใจจะขออ้อนวอนยืมโปรเจคเตอร์ที่แผนกว่าแล้วเขาก็ควบสองล้อฝ่าไฟแดงแยกแล้วแยกเล่าเกือบเกิดอุบัติเหตุหลายทีก็รอดมาได้หวุดหวิดดังโชคประทานโอกาสรางวัลความพยายามนี้
ชายหนุ่มถึงที่หมายตึกคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์สองเท้าสับระวิงขึ้นบันไดอย่างเร่งรีบมีนักศึกษาชายอีกคนเดินออกมาจากห้องอาจารย์คนนั้นพอดี ก่อนเขาจะปิดมันชายหนุ่มลอดวงแขนนักศึกษาอีกคนผ่านเข้าไปดีที่นักศึกษาอีกคนนั้นเป็คนรูปร่างสูงจึงผ่านมาได้สบายๆเข้าวิ่งปรี้เข้าหาอาจารย์หน้าโต๊ะอย่างสดใสพร้อมเอ่ยปากขึ้นว่า
"งานเสร็จแล้วครับจารย์"
อาจารย์หนุ่มนั้งเก้าอี้ประจำตัวจ้องมองสายตาดูสิ่งตรงหน้าแต่ไม่ใช่ชายหนุ่มคนนี้ ราวกับว่าเขามองผ่านออกไปและไม่เห็นคนเขาอยู่ในสายตา
-END-
2K
