ตอนที่5 สัตว์ร้ายแห่งหอโคมแดง 2
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ!
มือทั้งสองข้างของฟางเซียนเทียนสอดใส่แทงเข้าไปในร่องรักของหญิงสาวอีกสองคนที่กำลังแอ่นร่องรักอยู่อย่างเย้ายวนเสียงของการชักเข้าชักออกของมือฟางเซียนเทียนจากร่องรักของหญิงสาวดังระงมไปทั่วทิศ
ราวกับสัตว์ร้ายเข้าสิงบัดนี้ฟางเซียนเทียนได้ทำให้สตรีนับสิบคนได้หมดสติไปด้วยความเสียวซ่านหาประมาณไม่ได้พวกนางต่างเสียวซ่านจนคลั่งร้องครางออกมาอย่างสุดเสียง
เหลือเพียงสตรีคนสุดท้ายที่ฟางเซียนเทียนกำลังเล่นกับร่องรักของนางที่ส่งกลิ่นรัญจวญออกมาเต็มไปด้วยน้ำกามใสของหญิงสาวอันเย้ายวน
ปับ! ปับ! ปับ!
"อ๊าห์ ซี๊ดส์! ข้าจะ...ข้าจะ...อ๊าห์! ... ข้าจะบ้าตายแล้ว! ไม่ไหวแล้ว ซี๊ดส์! อ๊ายย!"
ฟางเซียนเทียนกระหน่ำแทงเข้าแทงออกด้วยมืออันรวดเร็วจนกลายเป็ภาพเบลอราวกับว่านี่คือฝ่ามืออันมีความเร็วเหนือเสียงคาดว่าหากฟางเซียนเทียนใช้ฝ่ามือในทางที่ถูกที่ควรกว่านี้คงเป็การโจมตีที่ร้ายกาจเป็อย่างมากยากที่ผู้อื่นจะตามความเร็วทัน...
ติ้ง!
[ ท่านได้ทำให้หญิงสาวเสร็จสม ]
[ คะแนนลมปราณเพิ่มขึ้น : 500 ] x10
[ ระดับลมปราณทองแดงขั้นที่10/10 [คะแนนลมปราณ 0/10000 ]
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของฟางเซียนเทียน
"อ่าห์! พลังนี่มัน..."ฟางเซียนเทียนรับรู้ได้ถึงพลังที่เอ่อล้นอยู่ในตัวของเขามันเป็ความรู้สึกที่ชวนเดือดพล่านเป็อย่างมากและเป็ที่แน่นอนแล้วว่าเขาได้เลื่อนระดับลมปราณอีกครั้ง
เขารู้สึกยินดีเป็อย่างมากในที่สุดเข้าก็มาอยู่ในขั้นสุดท้ายของระดับลมปราณทองแดงแล้ว!
ความรู้สึกที่ยินดีนี้ไม่เกินไปเลยเพราะในที่สุดฟางเซียนเทียนก็สามารถเก่งกว่าพวกเด็กเพิ่งเกิดไม่อายุไม่กี่ปีได้แล้วซึ่งพวกนั้นมีระดับลมปราณทองแดงขั้นที่4 - 6 - 7 กันทั้งนั้นเรียกได้ว่าฟางเซียนเทียนแต่กาลก่อนสุดกระจอกมากเลยทีเดียวที่อายุมากกว่าเด็กพึ่งเกิดไม่กี่ปีแต่พลังยังต่ำกว่าหรือพอๆกับพวกเขาเท่านั้น
ฟางเซียนเทียนอายุ25ปีก็เรียกได้กึ่งหนึ่งแล้วว่าเป็ระดับลุงๆป้าเลยก็ว่าได้ ( ไอ้ลุงหื่น55)
"เฮ้อข้าช่างเป็บุรุษที่ยอดเยี่ยมเหนือผู้ใดเสียจริงเห็นทีมีแต่เทพเ้ากระมั้งถึงจะทัดเทียมความยอดเยี่ยมของข้าได้?...ไม่สิไม่สิแม้แต่เทพเ้าเพศผู้ก็คงไม่ได้ถึงเศษส่วนของข้าได้หรอกฮ่าฮ่า"ฟางเซียนเทียนกล่าวขบขันเพราะเขารู้ว่าโลกแบบนี้มันมีเทพเ้าอยู่จริงๆพวกนั้นเป็ตัวตนที่ทรงพลังเป็อย่างมากหากจะเทียบกับตัวตนของฟางเซียนเทียนทีอ่อนแอเช่นนี้
แต่ฟางเซียนเทียนหาได้หวาดกลัวที่จะเอ่ยปรามาศเหล่าเทพเ้าที่น้อยแสนน้อย0.000001% ที่เขาจะได้พบเจอในขอบเขตแค่นี้
คงมีแค่คนที่โชคร้ายระดับติดลบเท่านั้นแหละถึงจะได้เจอ...
แต่หารู้ไม่ว่าฟางเซียนเทียนเอ่ยออกมานั้นได้ตกไปอยู่ในโสทประสาทรับรู้ของชายแก่คนหนึ่งผู้มีผมสีขาวเงินดูสง่าที่กำลังนั่งจิบสุราอยู่ภายในหอโคมแดงแห่งนี้
หากว่าชายชราผู้นี้ปลดปล่อยพลังที่แท้จริงออกมาคาดว่าคนทั้งหมดในหอโคมแดง...ไม่สิแม้กระทั่งเมืองทั้งก็คงต้องดับดิ้นกันหมดเพราะชายชราผู้นี้จะเรียกได้ว่าเป็เทพเ้าจริงๆก็ยังว่าได้เขามีขอบเขตฝึกตนที่ลึกล้ำเหนือประมาณสำหรับฟางเซียนเทียนในตอนนี้
"หึหึเ้าหนุ่มนั่นน่าสนใจไม่เลวไม่เลว"ชายชราจิบสุราหอมหวนพร้อมกับแสยะยิ้มน้อยๆราวกับจะขบขันก็ไม่ขบขันจริงๆไม่ทราบแน่ชัดว่าจริงๆแล้วชายชราคนนี้คิดเห็นอย่างไรกันแน่
...
ฟางเซียนเทียนหลังจากเสร็จกิจกามแล้วก็ยังไม่ได้เพียงพอมอนเตอร์เพียงสิบตัวนี้ไม่เพียงพอที่จะทำให้เขากลายเป็นักผจญภัยที่แข็งแกร่งได้แน่หากเปรียบเสมือนว่าฟางเซียนเทียนเป็นักผจญภัย
นี่มันก็เป็เพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น
"นี่! มีผู้ใดอยู่ข้างนอกบ้าง?"ฟางเซียนเทียนเอ่ยเสียงดังเขา้าหญิงสาวอีกที่นี่ช่างบริการยอดแย่จริงๆพวกเขาคิดจริงๆหรือว่าสตรีแค่สิบนางจะสยบเขาผู้ที่มีท่อนเอ็นั์ผู้นี้ได้
"ท่าน้าอันใดหรือคุณชายนี่..."หญิงสาวผู้ที่ต้อนรับฟางเซียนเทียนเมื่อตอนที่ฟางเซียนเทียนเข้ามาในหอโคมแดงนี้นางเข้ามาในห้องพิเศษตามเสียงเรียกก็ต้องตื่นใด้วยสภาพที่เห็น
มันเป็ภาพของหญิงสาวนับสิบที่อยู่ในท่าทางลามกหื่นกามเป็อย่างยิ่งน้ำกามหลั่งออกมาจากร่องรักของพวกนางจนเปียกแฉะแม้กระทั่งพื้นเตียงจนราวกับเอาไปแช่น้ำก็ไม่ปาน
"พะ พวกนาง....เอ่อ...???"หญิงสาวต้อนรับไม่รู้จะพูดอันใดนี้ใบหน้าของนางแดงก่ำและหายใจถี่จนทำให้หน้าอกสั่นกระเพื่อมอย่างงดงาม
ทำให้ฟางเซียนเทียนจ้องมองนางอย่างไม่วางตาแต่ก็ไม่สามารถทำอันใดได้เพราะนางคงไม่ยอมมีอะไรกันกับเขาแน่ๆดูจากครั้งแรกที่นางปฏิเสธอย่างไม่ใยดี
"พวกนางเสร็จสมจนหมดสติไปพวกเ้าไม่ต้องเป็ห่วงหรอก"ฟางเซียนเทียนยิ้มและเอ่ยขึ้นด้วยความไม่เนียมอายเขายืนจังก้าด้วยความมั่นใจด้วยร่างกายเปลือยเปล่าราวกับท้าทายหญิงสาวอยู่ตลอดเวลาท่อนเอ็นอุ่นจาก์ของชายหนุ่มก็กระดิกไปมาอย่างร่าเริง...
"..."หญิงสาวไม่ได้พูดอันใดนางพยายามเบนหน้าหนี้พยายามไม่มองไปยังฟางเซียนเทียนโดยเฉพาะท่อนเอ็นอันร่าเริง...
"ข้า้าหญิงสาวมาสยบัของข้าน่ะเ้าหามาให้ข้าอีกข้าขอมากกว่าตอนแรกนะแค่สิบคนมันไม่ได้ทำให้ข้าพอใจเลยแม้แต่น้อย"ฟางเซียนเทียนสองมือท้าวเอวโยกเอวไปมาอย่างหื่นกามเป็ท่าทางประกอบการพูด
"...เอ่อ..."หญิงสาวนางคิ้วกระตุกฝืนยิ้มนางคิดในใจว่าบุรุษเบื่องหน้านี้ไม่เพียงแต่ตัณหามากและลามกยังเป็บ้าอีกด้วยแต่นางก็ไม่ได้ขัดประสงค์ของฟางเซียนเทียนเพราะเขาเป็ลูกค้าที่จ่ายหนักนางรีบออกไปหาหญิงสาวมาเพิ่มให้ฟางเซียนเทียนในทันทีแต่ที่นางกลับแปลกใจอย่างหนึ่งคือ...
"ท่านตามข้ามาทำไมกัน?"หญิงสาวถอยห่างจากฟางเซียนเทียนหลายก้าวราวกับกลัวว่าจะถูกคางคกะโใส่ก็ไม่ปาน
"วางใจเถอะข้าไม่ทำอะไรเ้าหรอกข้าแค่คิดว่ารอให้เ้าตามพวกนางมามันช้าเกินไปเช่นนั้นแล้วฟางเซียนเทียนยิ้มหื่นกามเขาไม่ได้นุ่งห่มผ้าแม้แต่ชินเดียวเปลือยกายตามหญิงสาวมานอกห้อง
ฟางเซียนเทียนพูดแค่ไม่กี่คำก็เดินมุ่งหน้าผ่านหญิงสาวพร้อมกับถุงเงินลงไปยังชั้นล่างที่พวกหื่นคนอื่นๆอยู่ดื่มสุราหยอกล้อกับหญิงสาว
พรืด! แครกๆ!
"นี่....หึหึ....."ชายชายชราที่กำลังจิบสุราอยู่เงียบๆและสังเกตฟางเซียนเทียนอยู่ก็พลันสำลักสุราออกมาอย่างช่วยไม่ได้กับความไร้ยางอายของชายหนุ่ม
"เฮ้! ไอ้พวกหื่นจนๆทั้งหลายจงฟังข้า!"ฟางเซียนเทียนปรากฏตัวอยู่บนโต๊ะตัวหนึ่งพร้อมกับสองมือท้าวเอวอยู่ในสภาพเปลือยเปล่ากล่าวออกมาอย่างยิ่งใหญ่ดังกังวาลราวกับว่าเป็แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่
"มอบหญิงสาวที่อยู่ข้างกายของพวกเ้ามาให้ข้าเสียข้าซื้อต่อด้วยราคาหนึ่งเท่าตัว!"ฟางเซียนเทียนล้วงมือเข้าไปในถุงที่ใส่เหรียญทองเอาไว้ของตนก่อนจะกำออกมาเต็มกำมือและโปรยทิ้งราวกับของไร้ค่า
ทำให้ผู้คนทั้งหมดในหอโคมแดงกลายเป็ชะงักงันและไม่สามารถพูดอันใดออกมาได้เลยทีเดียว...
หากว่ามารดาของฟางเซียนเทียนได้มาเห็นพฤติกรรมอันงามหน้าเช่นนี้เห็นทีฟางเซียนเทียนต้องถูกจับโยนลงเหวอสูรเป็แน่แท้....
จบ...โปรดติดตามตอนต่อไป...
ไรท์ : ไอ้นี่ไม่ใช่แค่หื่นธรรมดาแล้วมันโรคจิต!
ผู้อ่าน : เมิงพึ่งรู้หรือ....