หลังจากที่พี่ภีมบอกชื่อกับฉัน ฉันรู้สึกได้ว่าหัวใจยังคงเต้นแรง แม้ว่าเขาจะเดินจากไปแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่สามารถลืมเื่ราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ได้ ทุกอย่างมันดูเป็เื่เล็กน้อย แต่ในความรู้สึกของฉันมันกลับใหญ่โตไปหมด
ตอนนี้น่านได้ขอแยกตัวไปทำกิจกรรมคณะของเขาก่อน ขณะที่ฉันกับเพื่อนๆ เดินไปยังห้องประชุม ฉันก็ไม่สามารถหยุดคิดถึงภีมได้เลย ความคิดถึงเขาเริ่มเติมเต็มหัวใจฉันทีละนิด ทีละนิด จนเริ่มรู้สึกว่า… ฉันอยากทำอะไรสักอย่างให้เขารู้จักฉันมากขึ้น
ชิชา: (ยิ้มแหยๆ) “แกก็แค่ถามชื่อเขาเองน่ะ อย่ามาทำเป็เขินขนาดนั้นสิ ข้าวฟ่าง!”
ไอรีน: “แล้วไง? แกจะทำอะไรกับพี่ภีมต่อไปล่ะ? บอกมาซะดีๆ”
ฉันรู้สึกหน้าแดงขึ้นมาเมื่อเพื่อนๆ คอยถาม ฉันพยายามทำเป็ไม่สนใจ แต่ในใจนั้นรู้สึกอึดอัดไม่น้อย
ข้าวฟ่าง: (ยิ้มแหยๆ) “ก็มันแค่… พี่เขาใจดีช่วยฉันเท่านั้นเอง ฉันยังไม่รู้หรอกว่าจะทำอะไรต่อไป”
แต่ในความคิดของฉัน มันเริ่มมีแผนอะไรบางอย่างเกิดขึ้น เมื่อคิดถึงภีม ฉันก็ค่อยๆ นึกถึงเื่ที่ฉันสามารถทำได้เพื่อให้เขารู้สึกว่าเราเป็คนที่สนใจและอยากทำความรู้จักกับเขามากขึ้น
วันที่สองในชมรมจิตอาสาพัฒนาเยาวชน
วันถัดมา ฉันก็ไปสมัครเข้าชมรมจิตอาสาพัฒนาเยาวชนเหมือนที่ตั้งใจเอาไว้ ชมรมนี้เป็ชมรมที่ภีมเข้าร่วมอยู่ ฉันหวังว่าการเข้าไปอยู่ในชมรมนี้จะทำให้มีโอกาสได้เจอกับเขาบ่อยขึ้น
หลังจากเข้าไปที่ชมรม ฉันได้พบกับหลายๆ คนในชมรม พวกเขาดูเป็มิตรและยินดีที่เห็นนักศึกษาปี 1 อย่างฉันมาร่วมกิจกรรม ฉันพยายามทำตัวให้เป็ธรรมชาติที่สุดเท่าที่จะทำได้ คุยกับเพื่อนๆ ในชมรมไปเรื่อยๆ จนในที่สุด…
ภีม: (เดินเข้ามา) “อ้าว น้องเฟรชชี่มาแล้วเหรอครับ?”
ฉันหันไปมองทันทีที่ได้ยินเสียงภีม มันรู้สึกเหมือนทุกอย่างรอบตัวหยุดหมุนไปชั่วขณะ เมื่อเขามองมาที่ฉัน เขายิ้มให้แบบสุภาพเหมือนเดิม ฉันพยายามทำให้ตัวเองไม่เขิน แต่ทำไมมันถึงรู้สึกแบบนี้ก็ไม่รู้
ข้าวฟ่าง: (ยิ้ม) “ใช่ค่ะ พี่ภีม สวัสดีค่ะ”
ภีมยิ้มให้ฉันอีกครั้งและเดินเข้ามาหา
ภีม: “ดีครับ ยินดีที่ได้เจอนะน้องเฟรชชี่ ในชมรมเรามีกิจกรรมดีๆ เยอะเลย หวังว่าน้องจะชอบนะ”
ฉันยิ้มให้เขาอย่างเต็มใจ พยายามทำตัวให้เป็ธรรมชาติที่สุด และไม่ทำให้เขารู้สึกว่าเธอกำลังตื่นเต้นแค่ไหน
ข้าวฟ่าง (คิดในใจ): “แค่พี่เขาพูดคำนั้นทำไมมันทำให้ฉันรู้สึกใจเต้นหนักขนาดนี้นะ?”
หลังจากนั้นภีมก็เริ่มพูดคุยกับเพื่อนๆ ในชมรมไปเรื่อยๆ ข้าวฟ่างก็ไม่พลาดที่จะคอยฟังและตอบคำถามบ้างเพื่อให้ตัวเองดูเป็คนที่สนใจในสิ่งที่ภีมสนใจ
สวัสดีค่ะทุกคน~ นิยายเื่นี้เป็ผลงานเื่แรกของไรท์เลยค่ะ! ???? ไรท์ตั้งใจเขียนอย่างเต็มที่เพื่อให้ทุกคนได้สนุกและฟินไปกับความน่ารักของตัวละคร ข้าวฟ่างกับพี่ภีม (และตัวละครอื่นๆ ที่ไม่แพ้กัน)
ถ้าชอบหรือมีความคิดเห็นอะไร ฝากกดใจ ❤️ รีวิว ⭐️ และคอมเมนต์พูดคุยกันได้นะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเมนต์แน่นอน และมันเป็พลังใจสำคัญที่ทำให้ไรท์อยากพัฒนาตัวเองและเดินหน้าต่อในเส้นทางนี้ค่ะ~ ????✨
ขอบคุณทุกการสนับสนุนและการติดตามล่วงหน้านะคะ หวังว่าเื่นี้จะทำให้วันของทุกคนสดใสขึ้น ❤️
รักรีดเดอร์ทุกคนเสมอ ????
- Rinelle_Light -