04 คุณอาโค้ชบาส
หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น พลอยชมพูตัดสินใจมาพักที่บ้านโค้ช เธอไม่กล้ากลับหอพักเพราะกลัวว่าอาจารย์จอมหื่นจะจำเธอได้ และถ้าจำได้ก็จะรู้ที่อยู่ได้ไม่ยากเพราะพลอยอยู่หอเดิมั้แ่ตอนเรียนมัธยม และข้อมูลของเธอน่าจะยังอยู่ในระบบของโรงเรียน
แม้จะเพิ่งเจอกันในคืนนั้น แต่พลอยก็ไว้ใจโค้ชต่อพงศ์อาจเป็เพราะเขาให้ความช่วยเหลือพลอยในสถานการณ์ย่ำแย่แบบนั้น อีกอย่างพลอยไม่มีครอบครัวให้กลับไปขอความช่วยเหลือ พลอยเป็เด็กกำพร้า ถึงแม้จะมีบ้านที่เป็มรดกแต่ก็อยู่ต่างจังหวัด บรรดาญาติมีอยู่ก็จริงแต่พลอยก็ไม่ได้สนิทกับใครและพอมองออกว่าไม่น่าจะมีใครช่วยแก้ไขปัญหาให้พลอยได้ ซ้ำจะทำให้การใช้ชีวิตของพลอยยุ่งยากไปกว่าเดิมเสียอีก
“เื่ย้ายออกจากหอนั้นอะ พลอยไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวอาจัดการให้เอง แล้วถ้ายังหาที่อยู่ใหม่ไม่ได้ พลอยก็อยู่ที่บ้านอาไปก่อนได้นะ” ต่อพงศ์เลือกแทนตัวเองว่า “อา” สาวน้อยตรงหน้ายกมือไหว้ขอบคุณเขา ผ่านไปไม่กี่วัน ใบหน้าน้อย ๆ นั้นดูแจ่มใสขึ้นมากและยิ่งเวลายิ้มพลอยชมพูยิ่งสวยขึ้นอีกหลายเท่า
“เอ่อพลอย อาไม่ได้อยากจะรื้อฟื้นหรอกนะ อารู้ว่าพลอยเจอเื่ที่ไม่ดีมา หมายถึงเื่คืนนั้น.. เอ่อ พลอยอยากไปเจอ ไปปรึกษานักจิตเวชหรือคุณหมออะไรไหม คืออาเป็ห่วงสภาพจิตใจของพลอยน่ะ” ต่อพงศ์พยายามพูดให้ดูเป็เื่ปกติ แต่ในใจก็ลุ้นว่าสาวน้อยจะมีปฏิกิริยายังไง จะโกรธหรือจะอายรึเปล่า
“คุณอาทำไมดีกับพลอยจังคะ” พลอยชมพูมองหน้าต่อพงศ์สายตาเต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ
“พลอยเคยเรียนวิธีจัดการกับความรู้สึกของตนเองมาค่ะ”
“หืมม”
“ตอนนี้พลอยปลอดภัยแล้ว คืนนั้นพลอยอาจโดนลวนลาม แต่ก็ดีที่ไม่ได้เกินเลยไปกว่านั้น ส่วนอาจารย์เค้า..” พลอยหยุดนิ่งไปแป๊บนึงแล้วพูดต่อ
“อาจารย์เค้าคงเมามากและคิดว่าพลอยเป็ เอ่อ แบบผู้หญิงที่ เอ่อ ที่เข้าไปให้บริการอะคะ คืออาจารย์เค้าก็ผิดนะคะ แต่พลอยอยากให้เื่มันจบแค่นี้ พลอยไม่ได้ติดค้าง คือ.. เอาเป็ว่า พลอยไม่อยากพูดถึงเื่นี้อีก คุณอาไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ พลอยโอเคแล้ว ต่อจากนี้ไป พลอยจะตั้งใจเรียนพิเศษ แล้วสอบไปเรียนเมืองนอกให้ได้” ต่อพงศ์ทำได้แค่ยิ้มให้กับเธอ แม้ในใจอยากจะดึงสาวน้อยเข้ามากอดให้กำลังใจ
วันก่อนนี้เองที่เขาชวนเธอคุย พลอยชมพูเล่าให้เขาฟังว่า ที่เธอเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ตอนนี้ เธอเรียนเพื่อรอเวลาให้เธอมีอายุครบ 20 ปี แล้วเธอจะสอบไปเรียนต่างประเทศ เพราะเธอกำพร้าพ่อแม่ การหาผู้ปกครองที่จะรับรองให้พลอยไปเรียนต่างประเทศได้ ต้องมีการแต่งตั้งโดยกฎหมาย และพลอยก็คิดว่าบรรดาญาติของเธอต้องไม่เห็นด้วยแน่ ๆ การรอให้บรรลุนิติภาวะก่อนเพื่อตัดปัญหาเื่ผู้ปกครองจึงเป็ทางออกที่ดีที่สุด และเธอก็เพิ่งอายุครบ 20 ในคืนวันงานเลี้ยงโค้ชกีฬานั่นเอง
ตอนนี้ปิดเทอมมหาวิทยาลัยแล้ว แต่พลอยยังลงคอร์สเรียนภาษาอังกฤษเพื่อสอบ GED เพื่อเอาผลไปยื่นมหาวิทยาลัยที่ต่างประเทศ ส่วนเื่ค่าใช้จ่ายพลอยมีบัญชีที่ก่อนพ่อแม่จะเสียชีวิตได้ฝากไว้ให้อยู่แล้ว พลอยเพิ่งจะมีสิทธิ์เบิกเอามาใช้จ่ายได้เมื่ออายุครบ 20 ปีที่ผ่านมาไม่นาน ส่วนที่ผ่านมาั้แ่สมัย ม. ปลาย พลอยใช้เงินจากค่าเช่าบ้านที่อาจารย์สมัยประถมที่ต่างจังหวัดมาขอเช่าบ้านของพลอยและโอนค่าเช่าเข้าบัญชีพลอยทุกเดือน
ต่อพงศ์อดทึ่งกับสาวน้อยคนนี้ไม่ได้ จิตใจของเธอแข็งแกร่งกว่ารูปลักษณ์ภายนอกที่มองเห็นมากเหลือเกิน
ชีวิตประจำวันของต่อพงศ์เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย เหมือนเขาได้กลับไปทำหน้าที่พ่ออีกครั้งหนึ่งหลังจากที่บรรดาลูกชายของเขาโตกันหมดแล้ว
ทุกเช้าที่ว่างเขาจะแวะส่งพลอยชมพูไปเรียนพิเศษภาษาอังกฤษหรือไม่ก็ไปอ่านหนังสือในมหาวิทยาลัย ก่อนที่เขาจะไปดูกิจการของเขาซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็ธุรกิจอพาร์ตเมนต์ให้เช่า Co-working Space อาคารพาณิชย์ให้เช่า และโฮสเทลอีกหลายแห่ง การเป็เ้าของกิจการนี่เอง ทำให้ต่อพงศ์ใช้ชีวิตได้อิสระ จนเขาสามารถจัดสรรเวลาไปเป็โค้ชบาสเก็ตบอลที่ตนเองชอบได้
ต่อพงศ์แยกกันอยู่กับภรรยามาเกือบ 10 ปี ลูกชายคนกลางย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับอดีตภรรยา ลูกชายคนโตทำงานแล้วและเป็ข้าราชการที่ต้องย้ายไปจังหวัดต่าง ๆ แทบไม่ได้กลับบ้าน เหลือแต่ลูกชายคนเล็กที่เขาต้องดูแล แต่ปีนี้ก็เข้ามหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ และแทบไม่ได้กลับบ้านเลยเพราะเป็นักกีฬาของมหาวิทยาลัย ต่อพงศ์จีงอยู่บ้านคนเดียวมาเกือบปีและยินดีในความอิสระนี้ จนมีพลอยชมพูเข้ามาอยู่ด้วยนี่แหละ อิสระของเขาก็ลดลงนิดหน่อย แต่ต่อพงศ์ก็คิดว่ามันเป็สีสันของชีวิตดีนะ
********* * *********
จนวันที่ต่อพงศ์ จัดการขนของย้ายออกจากหอให้พลอยนั่นแหละ กระเป๋าเสื้อผ้าสองใบใหญ่ ๆ ตามประสาผู้หญิงถูกส่งมาที่บ้านนี้ ต่อพงศ์บอกให้พลอยใช้ตู้เสื้อผ้าในห้องที่พลอยพักอยู่นั้นได้เลย พลอยเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกดู ก็พบว่ามันเป็ตู้เสื้อผ้าที่ใหญ่และโล่งมาก มีเสื้อของเ้าของเดิมแขวนอยู่แค่สองสามตัว แม้ตู้นี้จะไม่ได้ล็อคไว้ แต่พลอยก็ไม่เคยเปิดดูมาก่อน เพราะคิดว่ามันอาจเป็การเสียมารยาท จนพลอยรู้แน่ว่าต้องอยู่ที่นี่ไปอีกระยะ และเ้าของบ้านอนุญาตแล้วนั่นแหละ
พลอยทยอยเอาเสื้อผ้าเข้าตู้ ไม้แขวนบนราวถูกใช้จนหมด พลอยมองไปยังด้านในสุดของตู้ ที่พลอยเลื่อนเสื้อผ้าของเ้าของเดิมไปชิด ตรงนั้นเหมือนจะมีไม้แขวนเสื้อเปล่าแทรกอยู่ แล้วพลอยก็เอื้อมมือไปหาดู ขณะที่หยิบไม้แขวนเสื้อเปล่าออกมานั้น สายตาพลอยก็สังเกตเห็นบางอย่าง เสื้อที่แขวนอยู่สองสามตัวนั้น มีตัวหนึ่งเป็เสื้อบาสเก็ตบอล คงไม่ใช่เื่แปลกก็ต่อพงศ์บอกว่านี่เป็ห้องเดิมของลูกชายคนเล็กที่ย้ายออกไป ลูกชายโค้ชบาส ก็คงเล่นบาสเหมือนพ่อแหละ แต่ที่พลอยใจเต้นก็คือเลขบนเสื้อนั้น
เบอร์ 69 !!! และเมื่อหยิบออกมาดูชัด ๆ เหนือตัวเลขนั้นมีอักษรภาษาอังกฤษอยู่ซึ่งอ่านเป็ภาษาไทยได้ว่า “บริพัตร”
อะไรกัน !!! โค้ชต่อพงศ์หรือ “คุณอา” ของเธอ เป็พ่อของบอล บริพัตร เหรอเนี่ย
บอล บริพัตร ที่พลอยแอบชอบและคลั่งไคล้มาั้แ่สมัยมัธยม
นี่หมายความว่า พลอยมาอยู่ในบ้านของบอล บริพัตรโดยไม่รู้ตัว และยังนอนอยู่ในห้องของเขา และบนเตียงของเขาด้วยเหรอเนี่ย…
********* * *********
“พลอยดีใจที่ได้เสื้อผ้าขนาดนี้เลยเหรอ อาเห็นพลอยนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่นานละนะ” โค้ชหนุ่มใหญ่ทัก ในมื้ออาหารเย็น
“อ๋อ ก็พลอยดีใจนี่คะ คุณอาซื้อชุดให้พลอยหลายตัวแล้ว ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องรบกวนคุณอาแล้ว พลอยเกรงใจแย่” พลอยแกล้งตอบแต่ก็ยังไม่ยอมหยุดยิ้ม ต่อพงศ์อดยิ้มตามไม่ได้ เห็นสาวน้อยมีความสุขแบบนี้เขาก็สบายใจขึ้นเยอะ มื้อเย็นของทุกวันต่อพงศ์จะสั่งอาหารให้มาส่งที่บ้าน ตอนแรกเขาก็สั่งมาเยอะจนทานไม่หมด เพราะพลอยก็คงเหมือนกับวัยสาวทั่วไป ที่ทานข้าวไม่ค่อยมากโดยเฉพาะมื้อเย็น หลัง ๆ พลอยจึงบอกให้เขาสั่งมาแค่สองอย่าง พลอยเลือกทานสลัดชุดเล็กแค่นั้น ต่อพงศ์ก็เลยเลือกสั่งประเภทอาหารง่าย ๆ อย่างสเต็กหรือไส้กรอก มาทานคู่กับเบียร์
“คุณอาขา แล้วเ้าของห้องเค้ารู้ไหมว่าพลอยมาใช้ห้องเค้าอะ” พลอยแกล้งถาม
“ลูกชายอาน่ะเหรอ มันไม่ได้ใช้ห้องนั้นนานแล้ว มันเอาไว้เก็บของมากกว่า พลอยเห็นบ้านหลังเล็ก ๆ ตรงรั้วหน้าบ้านนั่นรึเปล่า นั่นแหละ มันย้ายไปอยู่ที่นั่นั้แ่ ม. 6 แล้ว”
“ที่เป็บ้านสีเหลือง ๆ นั่นเหรอคะ พลอยคิดว่ามันเป็ร้านอะไรเสียอีก” บ้านสีเหลืองที่พลอยว่า มันเป็บ้านชั้นเดียวหลังเล็ก ๆ ที่อยู่ในเขตรั้วเดียวกับบ้านโค้ชที่พลอยอยู่นี่แหละ แต่อยู่ติดกับรั้วตรงมุมสุด หน้าบ้านเป็ส่วนหนึ่งของกำแพงรั้ว ด้านหลังอยู่ในเขตรั้ว มีสนามหญ้าคั่นไว้ก่อนถึงตัวบ้านใหญ่
“มันก็เคยเป็ร้านอาหารมาก่อนแหละ สมัยลูกชายอายังเด็ก ๆ แม่เค้าเคยเปิดร้านอาหารตรงนั้น… แต่อาก็หย่ากันมานานแล้วนะ เป็สิบปีแล้วมั้ง” ไม่รู้ว่าวันนี้ดื่มเบียร์มากไปรึเปล่า ต่อพงศ์จึงพูดเรื่อยเปื่อย และเขาก็แอบคิดเหมือนกันว่า ทำไมต้องอธิบายเื่หย่าให้สาวน้อยตรงหน้าฟังด้วย ยิ่งพลอยไม่ได้พูดอะไร ต่อพงศ์ก็ยิ่งรู้สึกเลิ่กลั่ก จนต้องรีบหาอะไรมาพูดต่อ
“พอลูกชายคนเล็กขึ้น ม. 6 มีเพื่อนมาเล่น มาค้างที่บ้านบ้าง มาอ่านหนังสือกันบ้าง ก็ขอไปใช้ที่ที่ร้านเก่าตรงโน้น ใช้บ่อยเข้าก็เลยเลือกเป็บ้านอยู่ถาวรไปเลย”
“แล้วตอนนี้เค้าอยู่ไหนละคะ” พลอยเผลอถามออกไป คราวนี้พลอยเป็ฝ่ายระแวง กลัวต่อพงศ์จะจับได้ว่าพลอยรู้สึกอะไรกับ “บอล บริพัตร” ลูกชายสุดหล่อของเขา
“ลูกชายอาได้ทุนนักกีฬา ไปเรียนมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ เลยไม่ค่อยได้กลับบ้าน ติดเที่ยวด้วยแหละมั้ง วัยรุ่นอะนะ” ต่อพงศ์ คุยเพลินจนพลอยหายระแวง
“คุณอาบอกลูกชายคนเล็ก แสดงว่าเค้าก็มีพี่ชายใช่ไหม”
“อื้อ อามีลูกสามคน ผู้ชายหมดเลย เ้าบอล นี่คนเล็กเรียนปี 1 เ้าเก็ต คนกลางน่าจะมหาลัยปีสุดท้ายละมั้ง คนนี้เค้าไปอยู่เมืองนอกกับแม่เค้าั้แ่ไฮสคูลเลย ส่วนคนโตเ้าบาสจบมหาลัยสี่ห้าปีแล้ว ตอนนี้เป็ปลัดอำเภอ ก็ย้ายอำเภอไปเรื่อย ตามสายงานเค้านั่นแหละ” โค้ชต่ออธิบายยืดยาว ตามประสาคุณพ่อที่ติดจะอวดลูกอยู่หน่อย ๆ
“อุ๊ย บาส เก็ต บอล คุณอาตั้งชื่อเรียงกันนี่นา” พลอยตื่นเต้น จนต่อพงศ์หัวเราะชอบใจ พลอยนั่งมองต่อพงศ์ที่ยกเบียร์ขึ้นดื่มแล้วอมยิ้ม วันนี้คุณอาคงดื่มเยอะ จึงเล่าเื่อะไรให้พลอยฟังมากมาย คุณอาวันนี้ดูเฮฮา อารมณ์ดี เป็อีกมุมหนึ่งที่พลอยเพิ่งเห็น และพลอยก็รู้เื่ของบอล บริพัตรมากขึ้น จากปากของคุณพ่อของเขาเอง นี่พลอยเป็แฟนคลับที่วีไอพีมาก ๆ เลยนะเนี่ย
พลอยมองหน้าคุณอาแล้ว ก็ไม่แปลกใจที่ตัวเองไม่คิดเลยว่า คุณอากับบอล บริพัตรจะเป็พ่อลูกกัน เพราะหน้าตาไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไหร่ คุณอาผิวขาวแต่ลูกชายผิวเข้ม ดวงตาที่ดูเข้มและดุนั้นออกจะยาวไปในแนวนอนมากกว่าที่จะกลมโตเหมือนลูกชาย แต่พลอยก็เห็นสิ่งหนึ่งที่พ่อลูกคู่นี้มีเหมือนกันนั่นก็คือรอยยิ้มกว้างอวดฟันที่เรียบสวยนั่นแหละ น่ารักไม่ต่างกันเลย
ต่อพงศ์เห็นสาวน้อย นั่งมองหน้าตัวเองแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เขาก็รู้สึกเขินขึ้นมา สาวน้อยคงขำที่เห็นเค้าดื่มเยอะจนพูดมากกว่าทุกวัน และเดาว่าหน้าเขาก็คงเป็สีแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอร์แล้วเรียบร้อย
“พลอยมองหน้าอาแบบนี้ กำลังขำที่อาเมาใช่ไหม” ต่อพงศ์ถามเขิน ๆ
“เปล่านะคะ พลอยไม่ได้ขำ พลอยว่าแบบนี้น่ารักดีออก” คำตอบจากสาวน้อยทำให้เขาเขินหนักไปอีกจนต้องแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อน
********* * *********
4K
