ตอนที่ 29
หลังจากที่ชิงเทียนตรวจสอบข้อมูลเรียบร้อยแล้ว เขาก็เงยหน้าขึ้นมาถามจิ่วหยวนปิง “ที่นี่มีใครกลั่นโอสถเป็ไหม?"
ทั้ง 3 ผู้ฝึกสอน เดินมาด้านหน้า “พวกเราสามารถกลั่นโอสถได้ครับ/ค่ะ" พวกเขาพูดขึ้นพร้อมกัน ชิงเทียนหยิบกระดาษมาจดบางอย่างลงไป แล้วยื่นให้พวกเขา
“ในนี้มีสูตร ยาฟื้นฟูปราณ ยารวมแก่นปราณ ยาคืนโลหิต ยาขจัดพิษมาร ดูจากระดับพลังของเหล่าสมาชิกแล้ว เอาไปแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน" 3 ผู้ฝึกสอนรับมาด้วยมือที่สั่นเทา พวกเขามีแค่สูตรยา รวบรวมปราณ ที่ช่วยในการก้าวข้ามไปยังขอบเขต ก่อตั้งลมปราณ และยาห้ามเื ที่ช่วยปิดปากแผลเพียงเท่านั้น นี่คือจุดอ่อนของหอนพเก้า เนื่องจากจิ่วเหม่ย ไม่มีความรู้ด้านการหลอมโอสถ หรือการหลอมอาวุธ
“ขอดูของเธอหน่อย" เขาหันมาพูดกับจิ่วหยวนปิง
จิ่วหยวนปิง ใจนหน้าแดง “ด...ดูอะไร !!" เธอไม่เคยพบคนหน้าไม่อาย แบบเขามาก่อน
ชิงเทียนทำหน้างง “อาวุธของเธอ... เป็อะไรทำไมหน้าแดง" เขาเดินเอาหลังมือมาแตะหน้าผากเธอ “ตัวร้อนหน่อยๆแฮะ... เอายามั้ย?"
‘ยา' จิวหยวนปิงคิดว่าคนที่มีสูตรกลั่นโอสถแสนล้ำค้า จะต้องมีเม็ดยาที่แสนอัศจรรย์เป็แน่ “อ...เอาค่ะ" เธอตื่นเต้นจนห้ามใจไว้ไม่ได้ อาจารย์ของเธอเคยเรียกเขาว่า จักรพรรดิมารฟ้า และจากบทสนทนา เขาจะต้องมีความรู้มากกว่าอาจารย์เธออย่างแน่นอน
ชิงเทียนใช้มือหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง มันคือแผงยา ‘พาราเซตามอล' “เอ้านี่ !! ยาลดไข้บรรเทาปวด เป็ยาที่ดีมาก แม้แต่ฉันที่เป็ผู้เชี่ยวชาญด้านการกลั่นโอสถ ยังต้องให้การยอมรับ" เขาขยิบตาให้เธอ แล้วกลับไปนั่งลงที่โซฟา
ใบหน้าอันแสนงดงามของจิ่วหยวนปิง กระตุกไม่หยุด เธอก้มลงไปมองแผงยาในมือ แล้วบีบจนละเอียดเป็ผง ชิงเทียนหัวเราะร่าในใจ เขาชอบกลั่นแกล้งหญิงงาม เป็งานอดิเรกไปเสียแล้ว “แค่ล้อเล่นน่า เอาล่ะช่วยนำอาวุธออกมาให้ดูด้วย" จิ่วหยวนปิงต้องอดทนกล้ำกลืนความรู้สึกอับอาย ลงไปในลำคอ แล้วเดินไปหยิบกระบี่ มาวางไว้ตรงหน้าชิงเทียน
กระบี่สีขาวเงินถูกยกขึ้นมาพิจารณา เขาลองชักกระบี่ออกมา มันเปล่งประกายสีเงิน ดูคมกริบ น่าจะสามารถฟันต้นไม้ใหญ่ให้ขาดได้ ด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว เมื่อตรวจดูเรียบร้อยแล้ว กระบี่ก็ถูกเก็บเข้าฝัก “ยังไม่พอ อาวุธเธอมันด้อยประสิทธิภาพ มากเกินไป" มันเป็กระบี่ที่ทำมาจากแร่ที่หายาก มีความทนทาน และทนต่อการกัดกร่อน น่าจะเป็แพลทินัม ผสมกับทังสเตน เพื่อเพิ่มความแข็ง ส่วนด้ามจับทำมาจากไททาเนียม
“แต่ว่านี่เป็ ดาบที่ดีที่สุดในตอนนี้แล้วนะค่ะ" จิ่วหยวนปิงคัดค้าน ชิงเทียนใช้มือซ้ายยกดาบของเธอขึ้นมา ที่มีขวามีอณูสีทองเงินก่อตัวเป็กระบี่ เข้าใช้มันฟันลงไปที่ใบดาบของเธอ มันฟันผ่านราวกับมีดร้อน ที่ตัดผ่านเนย ‘เคร้ง !!!' ใบดาบของกระบี่สีขาว ร่วงล่นกระทบพื้นพร้อมเสียงกังวาน ทุกคนในห้องแทบจะตาถลนออกจากเบ้า
ชิงเทียนยื่นกระบี่เซียนไปให้พวกเขาพิจารณา “แม้แต่โลหะที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ยังไม่อาจต้านทานคมกระบี่ ที่หลอมมาจากแก่นโลหะที่อ่อนแอที่สุด" จิ่วหยวนปิง จิ่วเฟย และ 3 ผู้ฝึกสอน ต่างมีแแววตาที่ลุกวาว กระบี่ตรงหน้าพวกเขา ช่างงดงาม ราวกับเป็ปฏิมากรรมชิ้นเอก มันมีปราณอันคมกริบ แพร่กระจายออกมาทั่วใบดาบ
“เป็กระบี่ที่วิเศษจริงๆ" ไป่จิง หญิงวัยกลางคน เพียงคนเดียวในเหล่าผู้ฝึกสอน อดที่จะชื่นชมไม่ได้
ความงดงามและความแข็งแกร่ง ทำให้กระบี่ของจิ่วหยวนปิง ดูเป็ไม้เกาหลังไปในทันที ทันใดนั้นจิ่วหยวนปิงฉุกคิดได้ว่า กระบี่ของเธอพึ่งถูกทำลายไป เธอกำลังจะหันมาต่อว่าชิงเทียน
“เดียวฉันจะสร้างให้เธอใหม่เอง" ชิงเทียนรู้ว่าเธอกำลังจะต่อว่าเขา จึงชิงพูดขึ้นมาก่อน
จิ่วหยวนปิงที่กำลังจะโมโหอีกรอบ ก็พลันตื่นเต้นขึ้นทันที ‘แต่เดียวก่อน ไม่ใช่ว่าเขาจะแกล้งเราอีกรอบหรอกนะ' เธอมีสีหน้าหวาดระแวง
ชิงเทียนเห็นสายตาที่เธอมองเขา ก็เผยยิ้มออกมา “อะไร? ฉันไม่แกล้งเธอหรอกน่า ไปคิดมาแล้วกันว่าจะสร้างจากอะไร ขอแนะนำให้ใช้โหะที่มีน้ำหนักมากกว่าเป็ด้าม และโลหะที่เบากว่าทำเป็ใบดาบ และจะต้องใช้วัสดุหลอมแก่นโลหะอย่างละ 1 ตัน นั่นคืออัตราส่วนในการหลอมกระบี่ 1 เล่ม" การสร้างกระบี่มีหลักการตามนี้ เพื่อเสริมความเร็วในการกวัดแกว่งกระบี่
โจวคุณ ชายชราเครายาวยกมือขึ้นถาม “แล้วจะรู้ได้อย่างไร ว่าโลหะชนิดไหนหนักกว่ากัน" วันๆเขาเอาแต่ฝึกการบ่มเพาะ และฝึกสอนการต่อสู้ จึงไม่มีความรู้ทางด้านนี้
“ความถ่วงจำเพาะ..." ชิงเทียนพูดขึ้นมา ทุกคนในห้องต่างทำสีหน้างุนงง ชิงเทียนใช้มือกุมขมับ “ให้ตายสิ โลกของพวกเ้า ศึกษาค้นคว้าทุกอย่างไว้แล้วแท้ๆ แต่พวกเ้ากลับไม่นำมาใช้ประโยชน์ ไปค้นหาในกูเกิลซะ!!" เขารู้สึกหัวเสียมาก เขามักจะตื่นเต้นกับองค์ความรู้บนโลกใบนี้ แต่คนพวกนี้กลับไม่สนใจที่จะศึกษา
จิ่วเฟยและทุกคนในห้อง อดที่จะสงสัยในคำพูดของชิงเทียนไม่ได้ เขาพูดยังกับว่าตนเองไม่ได้เกิดที่ดาวดวงนี้ มีเพียงจิ่วหยวนปิงที่ไม่ได้มีท่าทีแปลกใจอะไร
ชิงเทียนขอดูรายชื่อสมาชิกของหอนพเก้า จิ่วหยวนปิงแข็งแกร่งกว่าทุกคนมาก เธออยู่ในขอบเขตก่อตั้งวิญญานขั้นต้น ส่วนผู้จัดการสาขาที่เป็ลูกศิษของจิ่วเหม่ย มีทั้งสิ้น 5 คน นับรวมจิ่วหยวนปิงและจิ่วเฟย ก็จะเหลืออีก 3 คน ขวกเขาอยู่ในขอบเขต ก่อตั้งร่างกายเช่นเดียวกับจิ่วเฟย
“ประกาศออกไป ว่าฉันจะหลอมศาสตราวุธเซียน ให้กับคนที่อยู่ในขั้น สร้างแก่นปราณ และทำประโยชน์ให้กับฉันมากพอเท่านั้น แล้วก็ให้หาทรัพยากรในการหลอมมาเอง" ชิงเทียนคิดว่าหากเขาหลอมอาวุธเซียนให้กับคนในหอนพเก้า โดยออกค่าใช้จ่ายเอง เขาอาจต้องไปเป็ขอทาน ขอเศษตังค์อยู่ข้างถนนเป็แน่
“รับทราบแล้วค่ะ" จิ่วหยวนปิง เห็นด้วยกับเื่นี้ ทุกคนล้วนอยากได้ของที่ดีที่สุด พวกเขาจะต้องอยากใช้โลหะราคาแพงมาเป็วัสดุแน่ๆ ซึ่งชิงเทียนก็ไม่อาจออกค่าใช้จ่ายแทนได้
จิ่วหยวนปิง ได้เลือกวัสดุไว้ในใจแล้ว นั่นคือใบดาบที่ทำจากแร่เงิน และด้ามที่ทำจากแพลทินัม หรือ ทองคำขาวนั่นเอง มันจะต้องเป็กระบี่สีขาวเงิน ที่งดงามมากแน่ๆ ขณะที่เธอวาดฝันอยู่นั้น ก็มีมือมาโบกอยู่ด้านหน้าเธอ “โหลๆ มีใครอยู่มั้ย?" ชิงเทียน เห็นเธอยืนเหม่อลอยมาได้สักพักแล้ว จึงพยายามจะเรียกสติเธอ
“ค....ค่ะ จะไปประกาศเดียวนี้ค่ะ" จิ่วหยวนปิงรู้สึกว่า วันนี้เป็วันที่เธอต้องอับอาย ครั้งแล้วครั้งเล่า และสาเหตุทั้งหมดก็มาจากชิงเทียน เธอรีบไปประกาศตามที่เขาสั่งทันที
เช้าวันรุ่งขึ้นมาเยือน เมื่อคืนชิงเทียนนอนอยู่ที่ห้อง ที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้เขาโดย จิ่วหยวนปิง เขาทำธุระส่วนตัว แล้วเดินมาดูการฝึกที่ลานกว้าง ระหว่างทางสมาชิกของ หอนพเก้า ต่างพากันทำความเคารพเขา
ชิงเทียนยืนดูการฝึกอยู่สักพัก จิ่วหยวนปิงก็เข้ามารายงาน “วัสดุพร้อมแล้วค่ะ" เมื่อวานนี้เธอให้คนออกไปกว้านซื้อวัสดุที่ใช้ในการหลอมมาจากตัวเมือง และขนผ่านเรือบรรทุกสินค้ามา เนื่องจากเธอกลัวว่าชิงเทียนจะลืม แล้วรีบจากไป
“ใจร้อนจังนะ" ชิงเทียนหันกลับมายิ้มให้เธอ “ฉันอยากจะพาคนกลับไปด้วยสัก 5 คน จะมีปัญหาอะไรไหม?" เขา้าคนไปช่วยงานและดูแลความปลอดภัย
“เชิญเลือกได้ตามสบายค่ะ" เธอไม่ได้มีปัญหากับเื่นี้
ชิงเทียนกวาดตามอง ก็พบกับจินโม่เฉิน ที่ประลองกันไปเมื่อวานนี้ เขากวักมือเรียก และจินโม่เฉินก็รีบวิ่งมาหาเขา “บอสใหญ่ มีอะไรให้รับใช้ครับ?" เขาพูดด้วยความนอบน้อม ข่าวลือที่ว่าบอสใหญ่คนใหม่ มีความสามารถด้านการกลั่นโอสถ และการหลอมอาวุธ แพร่กระจายไปถึงหูของสมาชิก หอนพเก้า ทุกคนแล้ว
“ตามฉันกลับไปจี่หนาน มีงานจะให้ทำ แล้วก็หาคนที่คิดว่าฝีมือดีมาอีก 4 คน" เขาออกคำสั่ง
“รับทราบครับ" ผ่านไปสักพัก จินโม่เฉินเดินกลับมาพร้อมชายฉกรรจ์อีก 4 คน “ทั้ง 4 คนนี้คือคนที่ผมคิดว่า มีฝีมือที่ใกล้เคียงกับผมที่สุดแล้วครับ" พวกเขาต่างแนะนำตัว โดยประกอบด้วย หวังกงยี่ ซุนหง อี้ฟาน เย่จูหลง “พวกนายต้องทำงานให้ฉัน ฉันจะหลอมศาสตราวุธเซียนให้ แต่พวกนายต้องทำให้ฉันประทับใจเสียก่อน"
ทั้ง 5 คนรู้สึกว่าวันนี้ เหมือนกับถูกล็อตเตอรี่รางวัลใหญ่ พวกเขาได้ยินข่าวลือมาเช่นกัน ว่าชิงเทียนสามารถหลอมอาวุธ ที่สามารถเก็บไว้ในจุดตันเถียนได้ อีกทั้งเพียงการตวัดกระบี่เพียงครั้งเดียว กระบี่ที่แสนภาคภูมิใจของจิ่วหยวนปิง ก็แยกออกเป็สองส่วน
ภายหลังจิ่วหยวนปิงได้มารับรู้ว่า เื่นี้ถูกเจิ้งจื่อตันที่เป็ผู้ฝึกสอน เอาไปนินทาอย่างสนุกปาก เธอก็ตามไปซัดเขาซะหมอบไปเลย ซึ่งเจิ้งจื่อตันมักจะทำตัวเช่นนี้อยู่เสมอ จนเหล่าสมาชิกของ หอนพเก้า ต่างก็ตั้งฉายาให้เขาว่า ‘เฒ่าขี้เมา ปากพาซวย'
ชิงเทียนทำการหลอมกระบี่เซียนให้กับ จิ่วหยวนปิง โดยที่เธอคอยมอง และเรียนรู้จดจำทุกขั้นตอน อย่างตั้งอกตั้งใจ ชิงเทียนรู้สึกอึดอัดจริงๆ ที่มีสาวงามมานั่งจ้องเขา เป็เวลานานแบบนี้ “อะแฮ่ม... คือว่า ใจคอจะจ้องกันจนกว่า ฉันหลอมกระบี่เสร็จเลยรึไง?"
จิ่วหยวนปิงเอียงคอสงสัย “ทำไมล่ะค่ะ?"
ชิงเทียนยื่นหน้าเข้ามาใกล้ “เอ่อ... ก็ถ้ามีผู้ชายมาจ้องเธอนานๆ จะรู้สึกยังไงล่ะ?" เขาตอบด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด
หน้าของจิ่วหยวนปิงแดงระเรื่อ “ข...ขอโทษที่เสียมารยาทค่ะ บอสใหญ่" เธอรีบเดินออกไปนอกห้อง แล้วใช้มือทาบไปที่หน้าอก “ทำไมกัน... เวลาอยู่ใกล้เขา หัวใจฉันถึงเต้นแรงทุกครั้ง" เธอคิดว่าบางทีเธออาจจะป่วยก็เป็ได้ หรือชิงเทียนจะทำบางอย่างกับเธอ ั้แ่เธอพบเขา ก็ถูกกลั่นแกล้งมาโดยตลอด
ชิงเทียน ทำการหลอมกระบี่จนสำเร็จ มันเป็กระบี่สีขาวเงิน งดงามดุจหิมะที่ต้องแสงอาทิตย์ จิ่วหยวนปิงรับมาอย่างทะนุถนอม เธอกลัวว่าจะทำให้ตัวกระบี่เป็รอย มันเป็กระบี่ที่ไร้ฝัก เนื่องจากสามารถเก็บไว้ในจุดตันเถียนได้ ฝักกระบี่จึงไม่จำเป็อีกต่อไป ชิงเทียนสอนเธอทำการตีตราด้วยเื โดยหยดเืลงไปบนกระบี่ แล้วใช้ปราณชักนำ ให้เืและปราณจากกระบี่หลอมรวมกัน
กระบี่ถูกเก็บเข้าจุดตันเถียน และเรียกออกมา ชิงเทียนมองดูการกระทำของเธอ ที่ดูเหมือนเด็กสาวได้ของเล่นชิ้นใหม่ “ลองฟันกระบี่ฉันดูสิ อย่าแรงมากนะ เธอในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าฉันมาก เดียวได้ข้อมือหักกันพอดี
เธอยั้งมือไว้แล้วฟันกระบี่สีขาวเข้าปะทะกับกระบี่ของชิงเทียน แรงปะทะทำให้บรรยากาศโดยรอบปั่นป้วนอย่างบ้าคลั่ง มันราวกับมีพายุเคลื่อนผ่านเข้ามาภายในห้อง
“นี่มัน... ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ !!!" เธอประทับใจกับกระบี่เล่มใหม่ของเธอจริงๆ มันสามารถเพิ่มพลังการโจมตีให้เธอ อย่างมหาศาล
-----------------------------------
หยวนปิงผู้ถูกกระทำ น่าสงสารแท้.... //Master_Ye
Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิต์
https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิต์-105158271890771