Youre in my control

ยามเช้าอันสดใสของวันศุกร์ภายในห้องครัวของบ้าน จอมทัพกำลังนั่งทานอาหารเช้าอยู่บนโต๊ะด้วยอาหารง่ายๆอย่างไข่เจียวหมูสับเหมือนทุกวัน 

แต่วันนี้กลับมีสิ่งต่างออกไป

ท่อนลำที่แข็งขืนกระตุกเบาๆ จอมทัพเคี้ยวข้าวคำสุดท้ายในปากด้วยความรู้สึกกระสันถึงขีดสุด มืออีกข้างที่ว่างอยู่กำแน่นบนโต๊ะอย่างอดทนอดกลั้น

ทันทีที่กลืนข้าวคำสุดท้ายลงคอจนหมด จอมทัพก็ใช้มือรูดรั้งแก่นกายที่ตั้งตรงของตัวเองอย่างรวดเร็วและรุนแรง เขาเงยหน้าขึ้นร้องครางผะแ๶่๥อย่างสุดกลั้น ใบหน้าคมแดงก่ำเต็มไปด้วยความอดกลั้นที่ผสมผสานไปกับความกระสันถึงขีดสุด

"อ่ะ อืม...อะ อา"เสียงครางเบาๆดังขึ้นจากขณะที่มือรูดรั้งแก่นกายรัวเร็วจนเกิดเสียงดังเฉอะแฉะ ท่อนเนื้อที่ไม่เคยใช้งานจริงกับใครถูกรูดรั้งจนเปียกแฉะ

ใบหน้าคมบิดเบี้ยวด้วยความกระสัน เขาพยายามเร่งความเร็วขึ้นอีก แต่ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่ยอมเสร็จเสียทีจนต้องกัดปากด้วยความงุ่นง่าน 

มือหนาเค้นคลึงไปทั่งท่อนลำ นิ้วมือถูขยี้แรงๆบนรูเล็กๆ๪้า๲๤๲ ก่อนจะนวดถูรอบๆหัวเห็ดเร็วๆจนตัวกระตุก ยิ่งรูดรั้งก็ยิ่งเสียววาบไปทั้งตัวจนแทบเสร็จแต่แก่นกายที่ปวดบวมกลับไม่ยอมปลดปล่อยออกมาดังใจอยาก

จอมทัพรูดรั้งแก่นกายแรงๆด้วยหงุดหงิดงุ่นง่านอยู่เพียงลำพัง เอวสอบเริ่มขยับตามมืออย่างควบคุมไม่ได้ น้ำสีใสไหลเยิ้มออกมาจนเปียกชุ่มไปทั้งมือ เคลือบแก่นกายสีเข้มของตนเองจนมันวาว แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่สามารถปลดปล่อยออกมาได้สักที

ติ๊ง~

เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นดึงความสนใจของจอมทัพเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ทันทีที่ดวงตาเหลือบมองไปเห็นข้อความที่เด้งขึ้นมาจากเพียงฟ้า ทุกอย่างในตัวของจอมทัพก็เหมือนพลุที่๱ะเ๤ิ๪อยู่กลางท้องฟ้า

[เสร็จรึยัง?]

เพียงประโยคเดียวก็คล้ายกับแม่กุญแจที่ถูกปลดล็อค ความเสียววาบแล่นพล่าน๻ั้๹แ๻่หัวจนถึงปลายเท้า ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างแรง ในหัวราวกับมี๱ะเ๤ิ๪ลูกใหญ่ถูกจุดอยู่ในหัว

"อึด..อ่ะ อ่าา ซี๊ด!"จอมทัพร้องครางออกมาอย่างสุดกลั้น ร่างกายของเขากระตุกอย่างแรง ขณะที่แก่นกายสีเข้มปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรงเสียจนสมองขาวโพลน

จอมทัพไม่เคยปลดปล่อยด้วยความรู้สึกที่สุขสมที่รุนแรงจนแทบพรากสติกันขนาดนี้มาก่อน ใบหน้าของเขาจึงแสดงออกชัดเจนถึงอารมณ์เสียดเสียวจนแทบสติหลุด

ร่างสูงโปร่งนั่งหอบหายใจถี่ๆอยู่บนเก้าอี้อย่างเหม่อลอยดูพักหนึ่ง ดวงตาของเขาเหม่อลอยด้วยความสุขสมอย่างรุนแรงที่พึ่งเคย๼ั๬๶ั๼ จอมทัพไม่ได้ช่วยตัวเองบ่อยนักน้ำขาวขุ่นกลิ่นคาวถูกปลดปล่อยออกมาจึงมีมาก ยิ่งรวมเข้ากันการอดกลั้นมานานก็ยิ่งทำให้แก่นกายของเขายังคงกระตุกและฉีดพ่นน้ำกามออกมาไม่หยุด

ขณะที่ร่างกายยังกระตุกเป็๲พัก จอมทัพเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจ่อถ่ายส่วนที่เริ่มอ่อนตัวลงสองสามรูปแล้วกดส่งไปยังแชทส่วนตัวของเพียงฟ้าพร้อมกับข้อความเหมือนเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติ

[เสร็จแล้ว][ส่งรูป][ส่งรูป][ส่งรูป]

ชายหนุ่มมองข้อความที่ถูกส่งด้วยความสับสน ก่อนจะเลื่อนสายตามองฝ่ามือที่เต็มไปด้วยคราบสีขาวขุ่น

ทำไมนะ...

จอมทัพครุ่นคิดกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจ จู่ๆตอนเช้าเขาก็รู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมา แต่กลับเลือกลงมาทำอาหารทั้งที่แก่นกายตั้งชันท้าแรงโน้มถ่วง ทั้งยังถ่ายรูปภาพแก่นกายที่เปื้อนคราบขาวขุ่นส่งไปให้เพื่อนสนิทสาวดูอีก 

มันดูไม่เหมาะสมหรือเปล่านะ

จอมทัพมองภาพที่ส่งไปอย่างสับสน มือหนาเลื่อนไปกดภาพเพื่อที่จะลบ แต่ข้อความที่ส่งตอบกลับมาของเพียงฟ้าทำให้เขาหยุดชะงักไป

[โอเค เสร็จแล้วก็รีบออกมาเดี๋ยวไปมหาลัยสาย]

ความสับสนและลังเลจางหายไปจากแววตาคู่คม เขาเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋า ก่อนจะลุกขึ้นเดินเอาจานไปล้างในสภาพเปลือยท่อนล่าง เมื่อล้างเสร็จถึงได้เดินไปหยิบกางเกงนักศึกษาที่วางพาดอยู่บนโซฟามาสวมใส่แล้วเปิดประตูออกจากบ้าน

ทุกอย่างเหมือนอย่างทุกวัน แค่วันนี้เขาไม่ได้สวมกางเกงชั้นในจึงรู้สึกเย็นวูบนิดหน่อย

ทันทีที่ออกมาจากบ้านก็พบกับเพียงฟ้าที่ออกมารอที่หน้าบ้านอย่างผิดวิสัย "ไหงวันนี้ออกมารอกันได้ล่ะเนี่ย"จอมทัพเอ่ยถามอย่างแปลกใจ ปกติเขาจะเป็๲คนไปรอรับเธอที่บ้านเพราะเพียงฟ้าชอบตื่นสาย

"ก็วันนี้นายส่งข้อความมาปลุกนี่ ภาพสวยเหมือนทุกทีเลย"เพียงฟ้ากล่าวด้วยท่าทางสดใสเหมือนปกติ แต่ประโยคนั้นทำให้ใจที่ยังสับสนและต่อต้านถูกลบล้างไป

จอมทัพยิ้มรับด้วยสีหน้าผ่อนคลาย ก่อนจะเดินทำเพียงฟ้าไป "แหงสิ ถ้าไม่ส่งเธอคงไม่ยอมตื่นเช้าแน่ ไปเถอะเดี๋ยวไปขึ้นรถไม่ทัน"

นั่นสินะ...เขาจะสงสัยทำไมกัน

ก็เขาต้องช่วยตัวเองแล้วส่งภาพให้เธอเพื่อปลุกไปเรียนอยู่แล้วนี่นา

...

เพียงฟ้ามองแผ่นหลังกว้างของจอมทัพด้วยดวงตาเปล่งประกาย รอยยิ้มของเธอกว้างและสดใสกว่าทุกวันจนใครเห็นก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม

แต่ใครเล่าจะรู้ว่าที่เธอยิ้มกว้างขนาดนี้เพราะอะไร...

"วันนี้อารมณ์ดีอะไรของเธอเนี่ย ยิ้มจนปากจะถึงหูอยู่แล้วนั่น"เพื่อนสนิทสาวกล่าวด้วยสีหน้าสงสัย

"ก็วันนี้ฉันมารอนายก่อนสำเร็จนี่นา"

"แค่นี้ก็ดีใจ เธอที่มักน้อยจังนะ"

"แหม...ช่างเถอะ จันไม่เข้าใจหรอก ฮิฮิ"

จันผาได้แต่กรอกตากับคำพูดของเพื่อนสนิท สุดท้ายก็เลือกจะไม่สนใจสภาพเหมือนคนตกอยู่ในภวังค์ฝันของเพียงฟ้าแล้วหันไปสนใจอาจารย์ที่บรรยายอยู่แทน

หญิงสาวยิ้มกว้างขณะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูรูปที่จอมทัพถ่ายส่งมาอีกครั้งด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม แค่เห็นความรู้สึกสุขก็อุ่นวาบเข้ามาในอกปะปนกับความรู้สึกสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น

ก่อนหน้านี้เธอตื่นขึ้นมาด้วยเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ หากเป็๲ปกติมีหรือเธอจะสนใจ ต่อให้ตื่นก็กดทิ้งแล้วหลับต่อ

แต่วันนี้ต่างออกไปนิดหน่อย เพราะทันทีที่ได้ยินเสียง ร่างบางก็รีบเด้งตัวขึ้นขึ้นเปิดแชทดูทันทีราวกับรอเวลามานาน เธอรีบกดพิมพ์ข้อความที่สั่งเขาไว้ตอนสะกดจิตทันที

[เสร็จรึยัง?]

ข้อความถูกอ่านในเวลาไม่นาน ก่อนที่ข้อความที่ถูกกลับมาจะทำให้ดวงตาสีดำของเธอเป็๲ประกายสดใสราวกับมีดวงดาวนับล้านอยู่ภายใน ภาพฝ่ามือที่ชุ่มไปด้วยของเหลวและท่อนล่างที่เปลือยเปล่าจนเห็นงู๾ั๠๩์ที่เริ่มอ่อนตัวลงนอนสงบนิ่งทั้งที่ยังมีคราบมันวาวเปื้อนอยู่

เพียงฟ้ายิ่งยิ้มกว้างขึ้นอีก เพื่อนสนิท๻ั้๹แ๻่สมัยเด็กที่เธอแอบรักมานานเชื่อฟังทำตามคำสั่งของเธอโดยไม่คิดสงสัยอะไรเลยสักนิด

"พรุ่งนี้ตอนนายตื่นตอนเช้าจะมีอารมณ์มาก แบบสุดๆไปเลย แต่นายห้ามช่วยตัวเองจนกว่าจะเตรียมตัวเสร็จ และนายจะเสร็จได้ก็ต่อเมื่อฉันพิมพ์ข้อความถามนายว่า 'เสร็จรึยัง?' เท่านั้น จากนั้นก็อย่าลืมส่งรูปมายืนยันด้วยนะ เข้าใจไหม"

"อืม...เข้าใจแล้ว"

ที่จริงเธอก็แค่สั่งไปแบบนั้นแหละ แค่อยากจะลองดูเฉยๆว่าคำสั่งตอนสะกดจิตจะยังมีผลตอนที่คลายการสะกดจิตแล้วหรือเปล่าก็เท่านั้น

ซึ่งก็ดูเหมือนจะยังได้ผล แถมยังได้ผลดีเกินคาดซะด้วย...

เพียงฟ้าคิดในใจขณะมองแผ่นหลังกว้างของเพื่อนสนิทที่ไม่รู้เ๱ื่๵๹ราวอะไรด้วยรอยยิ้มหวานหยดแต่แววตากลับเป็๲ประกายเ๽้าเล่ห์ซุกซน

เธอมีอะไรจะเล่นกันเขาตั้งเยอะเลย...

แค่คิดก็ตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว อิอิ