เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

ไออุ่นและกลิ่นอายแห่งความรักจากการประสานหยินหยางอันแสนเร่าร้อนระหว่างหลีเฮงและหลินเสวี่ยเหยาเพิ่งจะจางหายไปได้ไม่นาน ทว่าความหนาวเย็นแสนละมุนของละอองหิมะยังคงอบอวลอยู่ในบรรยากาศรอบกาย ร่างจำแลงจิตวิญญาณของจักรพรรดินีเหมันต์สลายหายไปแล้ว หลงเหลือไว้เพียง "ผลึกปราณแกนน้ำแข็งวิเศษ" สีฟ้าครามเข้มส่องประกายเย็นยะเยือกในอุ้งมือแกร่งของหลีเฮง ชายหนุ่มหน้าหนาลูบสัมผัสผลึกแก้วชิ้นนั้นด้วยความรู้สึกคะนึงหา พลังความเย็นอันบริสุทธิ์แล่นริ้วเข้าสู่ชีพจร ช่วยฟื้นคืนพละกำลังที่เพิ่งกรำศึกรักมาอย่างหนักหน่วงให้กลับมาเต็มเปี่ยมล้นอีกครั้งในพริบตา

"เสวี่ยเหยานะเสวี่ยเหยา ทิ้งของล้ำค่าไว้ให้สามีเช่นนี้ ช่างรู้ใจเสียจริง" หลีเฮงพึมพำพลางจุมพิตเบาๆ บนผลึกแก้วก่อนเก็บมันลงข้างอกเสื้อ

ทว่าเวลาสงบสุขมีโอกาสให้เชยชมเพียงชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น!

ครืนนนนน! ครืนนนนน!

แผ่นดินใต้ป้อมปราการศิลากลับสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรงจนเสาหินและหลังคาเกิดรอยแตกร้าวร่วงกราว ฝุ่นทรายสีแดงฟุ้งกระจายบดบังสายตาจนมืดมิด ค่ายทหารและกระโจมที่พักรอบนอกป้อมสั่นคลอนโยกเยกจนแทบจะถล่มทลาย เหล่านางมดทรายอสูรและบริวารรับใช้ต่างส่งเสียงร้องเตือนภัยด้วยความโกลาหล พร้อมกับมีเสียงคำรามทุ้มต่ำทรงพลังสะเทือนเลื่อนลั่นดังมาจากใต้ผืนทรายแดงอันลึกล้ำ

หลีเฮงขมวดคิ้วฉับ ชายหนุ่มรีบสวมผ้าคลุมอย่างรวดเร็ว กระชับผลึกปราณแกนน้ำแข็งในอกเสื้อให้มั่นคง แล้วทะยานร่างขึ้นสู่ยอดกำแพงหินเพื่อประเมินสถานการณ์ ภาพเบื้องหน้าทำให้เขาต้องหรี่ตาลงทันที

ท่ามกลางพายุทรายแดงและท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ปั่นป่วน ผืนทรายนอกด่านเกิดรอยแตกแยกยาวเหยียด คลื่นกรดเพลิงกำมะถันสีม่วงเดือดระอุพวยพุ่งขึ้นสู่ฟากฟ้าดุจธารอัคคีจากอเวจี สาดซัดทำลายแนวป่ารอบนอกจนต้นไม้ใบหญ้ามอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน และส่งกลิ่นกำมะถันฉุนกึกแสบจมูกชวนวิงเวียนศีรษะ

และที่ใจกลางรอยแยกแผ่นดินเดือดพล่านนั้น ร่างมหึมาราวกับเทือกเขาขนาดย่อมชอนไชพ้นผืนทรายแดงพุ่งทะยานเด่นตระหง่าน!

มันคือ อสุรกายหนอนยักษ์โบราณตัวแม่ระดับจักรพรรดิ ร่างกายของมันยาวเหยียดหลายร้อยเมตร ลำตัวแบ่งออกเป็นปล้องดำทมิฬสะท้อนประกายหนาเตอะดั่งเหล็กกล้า แต่ละปล้องมีหนามแหลมคมสีแดงเพลิงงอกชี้ชันรอบตัว ส่วนหัวที่ไร้ดวงตามีเพียงปากกลมกว้างมหึมาสีม่วงคล้ำที่ภายในเต็มไปด้วยฟันแหลมกริบเรียงซ้อนกันเป็นวงกลมนับพันซี่ดั่งเครื่องบดสังหาร เมือกกรดเดือดพล่านสีเหลืองไหลหยดลงมาจากช่องปากส่งเสียงฟู่ร้อนแรง กัดกร่อนเม็ดทรายจนละลายยวบยาบ

"โฮกข์ข์ข์!"

มันแผดเสียงคำรามลั่นจนแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น คลื่นพลังอสูรอันป่าเถื่อนแผ่กระจายกดทับจนทหารมดทองคำหลายตนหมดแรงทรุดลงกับพื้น ทหารมดที่เหลือพยายามระดมยิงธนูและสกัดกั้น แต่พลังกรดเพลิงกำมะถันที่มันพ่นทะลักออกมากลับกัดกร่อนค่ายทหารจนละลายกลายเป็นจุลในชั่วพริบตา ควันพิษสีม่วงปกคลุมไปทั่วค่ายทหาร สร้างความเสียหายเป็นบริเวณกว้างอย่างรวดเร็ว

"นายท่าน! แย่แล้วเจ้าค่ะ!"

เสียงหวานที่แฝงด้วยความตื่นตระหนกดังขึ้นข้างกาย เมื่อหันไปมองก็พบกับ หม่าเสี่ยวหลิง ราชินีมดทรายทองคำคนงาม นางอยู่ในชุดเกราะอ่อนสีทองวาววับสะท้อนแสงไฟเกราะอกรัดแน่นเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอวบอัดใหญ่โตหน้าอกอวบอิ่มขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่หอบเหนื่อย สะโพกกลมกลึงงามงอนสั่นระริกตามสัญชาตญาณระวังภัย ใบหน้าสวยคมเข้มเปื้อนฝุ่นทรายสีแดง ทว่าดวงตาสีทองคู่สวยของนางยังคงจ้องมองหลีเฮงด้วยความเชื่อมั่นเป็นล้นพ้น

"อสุรกายหนอนยักษ์โบราณตัวแม่ระดับจักรพรรดิตัวนี้ ตื่นจากการหลับใหลใต้พิภพเพราะสัมผัสได้ถึงไอพลังหยินหยางแปรปรวนในป้อมของเราเจ้าค่ะ! มันกำลังคลุ้มคลั่งและต้องการกลืนกินปราณชีวิตในค่ายทั้งหมดเพื่อเสริมกำลัง! ลำตัวของมันเป็นเกราะเหล็กกล้าหนาเตอะ ทหารมดธรรมดาไม่อาจเจาะผิวหนังของมันเข้าได้เลยเจ้าค่ะ!" หม่าเสี่ยวหลิงรายงานพลางขบฟันแน่นด้วยความเจ็บใจที่เห็นบริวารของตนล้มเจ็บ

หลีเฮงกวาดสายตามองไปรอบสนามรบ สมองของเขาคิดคำวณอย่างรวดเร็ว หากใช้กำลังปะทะตรงๆ ค่ายทหารของเผ่ามดคงได้ราบพินาศ และทหารมดคงต้องล้มตายจำนวนมาก เขาจำเป็นต้องใช้แผนการและระบบช่วยเหลือ

"อาหลิง! สั่งการทหารมดที่มีทักษะในการขุดเจาะและก่อสร้างอักขระปฐพีทั้งหมดลงมือขุดเจาะใต้ผืนทรายแดงแนวหน้าเดี๋ยวนี้!" หลีเฮงสั่งการเสียงเฉียบขาด แววตาไร้ความตระหนก

"ท่านจะให้พวกนางขุดสิ่งใดกันหรือเจ้าค่ะ?" หม่าเสี่ยวหลิงถามอย่างเร่งร้อนด้วยความสงสัย

"สั่งให้พวกนางใช้พลังเจาะอุโมงค์ลึกรอบบริเวณแนวรบหน้าป้อม ขุดเป็นวงแหวนกลมขนาดใหญ่เชื่อมต่อกันใต้ดิน ทำลายความมั่นคงของหินฐานรากทั้งหมด พูดง่ายๆ คือข้าต้องการให้ปฐพีใต้ดินกลวงเปล่า เพื่อเตรียมสร้างเป็นกับดักทรายดูดดึงรั้งน้ำหนักมหาศาลของมันทันทีที่เลื้อยเข้ามา!" หลีเฮงชี้มือไปยังเนินทรายกว้างขวางเบื้องหน้า

หม่าเสี่ยวหลิงดวงตาเบิกกว้าง เข้าใจแผนการอันลึกซึ้งของชายหนุ่มทันที "ชาญฉลาดเป็นที่สุดเจ้าค่ะ! หากใต้พื้นดินกลวงเปล่าและมีอักขระทลายธาตุปฐพีคอยหนุน เมื่อหนอนยักษ์ตัวแม่เคลื่อนผ่าน น้ำหนักนับหมื่นตันของมันจะทำให้พื้นทรายยุบถล่มลงเป็นหลุมทรายดูดแช่แข็งมันไว้ทันที! ข้าจะรีบสั่งการเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ!"

ราชินีมดทรายทองคำพุ่งตัวลงจากกำแพงป้อม ส่งกระแสจิตสั่งการทหารมดสายเจาะหลายร้อยตนดิ่งลงใต้ดินอย่างรวดเร็ว เสียงขุดทำลายชั้นหินใต้พิภพดังขึ้นเป็นระยะอย่างเป็นระบบ ทรายแดงบริเวณแนวหน้าเริ่มทรุดตัวลงเล็กน้อยเป็นสัญญาณว่าฐานรากใต้ดินกำลังถูกทำลาย

หลีเฮงยกยิ้มกริ่มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม "กับดักสร้างเสร็จในไม่ช้า แต่จะล่อไอ้ตัวยาวร้อยปล้องนั่นให้เลื้อยเข้ามาตามทิศทางเป้าหมายได้อย่างไรโดยไม่ให้มันหันไปทำลายส่วนอื่นเสียก่อน?"

งานอันตรายแถมต้องใช้ความหน้าด้านท้าทายเช่นนี้ แน่นอนว่าไม่มีผู้ใดเหมาะสมไปกว่าเขาสามีสุดที่รักของพวกนางอีกแล้ว!

หลีเฮงสื่อสารกับระบบในจิตวิญญาณทันที หน้าต่างสถานะส่องประกายสว่างขึ้นกลางมโนสำนึกของเขา

[ ติ๊ง! ระบบเทพแมงดาพร้อมให้บริการโฮสต์ผู้ทรงเสน่ห์และเปี่ยมเล่ห์เหลี่ยมตลอดเวลา! ]
[ ข้อมูลบัญชีแต้มปัจจุบัน: 121,500 แต้มสะสม ]
[ ค่าศักดิ์ศรีสะสม: -82 แต้ม ]
[ แต้มวิบัติสะสม: 96 แต้ม ]
[ เกราะพลังเมีย: 10 หน่วย ]

"ระบบ! มีของวิเศษชิ้นไหนที่ดึงดูดความสนใจของสัตว์ร้ายโบราณแบบรุนแรงบ้างไหม? เอาแบบที่ล่อให้มันบ้าคลั่งไล่กวดข้าคนเดียวจนลืมโลกใบนี้ไปเลย!" หลีเฮงสอบถามในใจอย่างรวดเร็ว

[ ติ๊ง! ระบบขอแนะนำของวิเศษสุดวิเศษสำหรับผู้ใช้สายท้าทายหน้าหนาโดยเฉพาะ! ]
[ ของวิเศษ: 'เหยื่อล่อฟีโรโมนสัตว์ร้ายลวงโลก' ราคา 7,000 แต้มสะสม ]
[ คุณสมบัติพิเศษ: น้ำยาสารคัดหลั่งฟีโรโมนเข้มข้นที่จำลองกลิ่นอายอสุรตัวเมียติดสัด หรือเหยื่อรสเลิศที่สัตว์อสุรตัวผู้เพศพ่อพันธุ์เกลียดชังและอยากจะเขมือบทำลายล้างมากที่สุด! กลิ่นนี้มีผลโดยตรงต่อประสาทรับกลิ่นของสัตว์อสุรระดับจักรพรรดิ ทำให้ตกอยู่ในภาวะคลุ้มคลั่งและจะไล่ล่าเป้าหมายผู้ใช้กลิ่นเพียงอย่างเดียวอย่างดุร้าย ]
[ คำแจ้งเตือนจากระบบ: ของวิเศษชิ้นนี้อาจส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์และเกียรติยศอย่างรุนแรง เนื่องจากผู้ใช้จำเป็นต้องเคลื่อนไหวร่างกายในลักษณะยั่วยวนชวนมองเพื่อช่วยกระจายกลิ่นให้ขจรขจายอย่างเต็มประสิทธิภาพสูงสุด! ]

หลีเฮงมุมปากกระตุกเล็กน้อยเมื่ออ่านคำเตือน แต่แล้วชายหนุ่มหน้าด้านกลับแสยะยิ้มกว้างในใจอย่างไม่ยี่หระ "ภาพลักษณ์รึ? เกียรติยศรึ? ของพรรค์นั้นมันช่วยให้เมียและลูกน้องรอดพ้นความตายได้รึไงกัน! เพื่อช่วยราชินีมดสุดเร่าร้อนและกองกำลังทั้งหมด ต่อให้ต้องวิ่งสะบัดก้นเต้นระบำเปลื้องผ้าข้าก็ย่อมทำได้อยู่แล้ว! กดหักแต้มซื้อทันทีอย่าลีลาชักช้า!"

[ ติ๊ง! ทำการชำระแต้มสะสมจำนวน 7,000 แต้ม เพื่อจัดซื้อของวิเศษ 'เหยื่อล่อฟีโรโมนสัตว์ร้ายลวงโลก' เรียบร้อยแล้ว ]
[ ยอดแต้มสะสมคงเหลือชั่วคราว: 114,500 แต้ม ]

ในมือของหลีเฮงพลันปรากฏขวดแก้วผลึกใสขนาดกะทัดรัด ภายในบรรจุของเหลวสีชมพูประกายม่วงส่งระลอกคลื่นพลังเย้ายวน ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบดึงจุกขวดออกแล้วเทน้ำยาลูบไล้ไปตามเนื้อตัวท่อนบนที่อัดแน่นด้วยมัดกล้ามและแผ่นหลังกว้างของตนเองอย่างรวดเร็ว พริบตานั้น กลิ่นสาบล่อสัตว์ร้ายที่ปนเปความหอมหวานป่าเถื่อนแปลกประหลาดพลันฟุ้งกระจายออกจากตัวเขาเป็นวงกว้าง คลื่นกลิ่นลอยพุ่งตรงเข้าสู่จมูกและประสาทสัมผัสของอสุรกายหนอนยักษ์โบราณร้อยปล้องอย่างจัง

"โฮกข์?!"

ราชันหนอนยักษ์โบราณร้อยปล้องตัวแม่ชะงักนิ่งไปทันที ช่องปากกลมกว้างที่เต็มไปด้วยซี่ฟันคมกริบบิดสะบัดไปมา มันหมุนลำตัวส่วนหัวขวับกลับมาทางทิศทางที่หลีเฮงยืนอยู่ สัญชาตญาณสัตว์ป่าอันป่าเถื่อนพุ่งปะทุด้วยความอยากเขมือบและโทสะรุนแรง ดึงดูดเป้าหมายมาที่ชายหนุ่มเพียงคนเดียวโดยสิ้นเชิง!

"ฮ่าๆ! ได้ผลดีจริงๆ!"

หลีเฮงหัวเราะร่า ชายหนุ่มพุ่งทะยานลงจากกำแพงป้อม กระโดดร่างลงสู่ลานทรายแดงกว้างขวางเบื้องหน้าแนวรบ

เพื่อกระจายกลิ่นสาบและเบี่ยงเบนความสนใจให้หนอนยักษ์เพ่งเล็งมาที่เขาอย่างสมบูรณ์แบบ หลีเฮงจึงเริ่มวิ่งและเต้นสะบัดกวนโทสะอสุรกายร้าย ชายหนุ่มหน้าหนาส่ายเอวสอบไปมา สะบัดสะโพกบิดตูดเต้นระบำอย่างทะเล้นทะลึ่ง ยั่วเย้ากวนประสาทจนแทบไม่น่าเชื่อสายตา พลางกวักมือเรียกและส่งเสียงตะโกนท้าทายเสียงดังลั่นผืนทราย

"เฮ้ย! ไอ้หนอนร้อยปล้องหัวโตไร้ตา! หันมามองทางนี้สิเฟ้ย! ข้าอยู่นี่แล้ว! สะโพกของข้าตึงแน่นเปรี๊ยะน่าเคี้ยวเล่นกว่ากำแพงป้อมหินนั่นตั้งเยอะไม่ใช่เรอะ? แน่จริงก็เลื้อยมางับข้าให้ได้สิไอ้หนอนยักษ์หน้าโง่!"

หลีเฮงสะบัดบั้นท้ายขยับเอวสอบโยกสลับสับเปลี่ยนลีลาพิลึกพิลั่นอย่างลื่นไหล ผิวกายแกร่งชุ่มเหงื่อสะท้อนกับแสงเพลิงดูเร่าร้อนกวนประสาทถึงขีดสุด ท่าทางเต้นส่ายสะโพกของเขาทำให้เหล่าทหารมดสาวที่ยืนคุมเชิงอยู่บนกำแพงป้อมปราการถึงกับอ้าปากค้าง ตาเบิกกว้างด้วยความตะลึงลานระคนหวามไหวในอก

"นั่น... นายท่านหลีเฮงกำลังทำสิ่งใดอยู่กันแน่เจ้าค่ะ? เต้นระบำสะเดาะเคราะห์ล่ออสุรกายงั้นหรือ?" ทหารมดสาวตนหนึ่งกระซิบถามพลางเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก หอกยาวในมือเกือบร่วงหล่น

"แต่ว่า... ท่วงท่าบิดเอวส่ายสะโพกของนายท่านช่างทรงพลังและดูงดงามน่ามองเหลือเกิน..." อีกตนหนึ่งหน้าแดงแจ๋ มองดูท่อนบนล่ำสันและสะโพกสอบที่ขยับเขยื้อนด้วยความเสน่หาระคนเคลิบเคลิ้ม

ทางด้านอสุรกายหนอนยักษ์โบราณร้อยปล้องตัวแม่ เมื่อมันเห็นท่วงท่ายั่วยวนประกอบกับกลิ่นสาบเย้ายวนลวงโลกโชยเข้าประสาทรับกลิ่น มันก็กู่ร้องขู่คำรามด้วยความโมโหแค้นแสนสาหัส ร่างกายร้อยปล้องขนาดใหญ่ยักษ์พุ่งทะยานเลื้อยแหวกทรายแดงตรงเข้ามาหาหลีเฮงด้วยความเร็วปานพายุร้าย ฝุ่นทรายตลบอบอวลเป็นทางยาว พื้นแผ่นดินแตกร้าวระเบิดออกตามเส้นทางที่มันเลื้อยผ่านอย่างรวดเร็ว

"มาเลยไอ้หนอนหัวโต! ไล่กวดพ่อให้ทันสิ!"

หลีเฮงหัวเราะเสียงดัง พลางใช้วิชาตัวเบาผสานพลังปราณเหมันต์ที่ฝ่าเท้า ร่างกายบางเบาพุ่งแฉลบหลบกรดเพลิงกำมะถันที่หนอนยักษ์พ่นไล่หลังมาอย่างฉิวเฉียด เขาวิ่งวนเป็นแนวโค้ง นำทางมันตรงเข้าสู่กึ่งกลางลานทรายแดง ซึ่งเป็นจุดที่หม่าเสี่ยวหลิงและทหารมดขุดเจาะชั้นดินเบื้องล่างเตรียมกับดักไว้เรียบร้อยแล้ว

หนอนยักษ์บ้าคลั่งไร้สติจนลืมสังเกตความผิดปกติของพื้นดิน มันเลื้อยตามหลีเฮงอย่างไม่คิดชีวิต ลำตัวหนาร้อยปล้องหนักอึ้งนับหมื่นตันเคลื่อนทับลงบนทรายที่กลวงเปล่าเบื้องหลังแนวรบอย่างเต็มเหนี่ยว!

"อาหลิง! ลงมือทำลายค่ายอักขระได้เลย!" หลีเฮงร้องตะโกนก้องขณะที่เขาพุ่งตัวเหินทะยานข้ามขอบลานทรายไปยังพื้นที่ปลอดภัย

"รับทราบเจ้าค่ะนายท่าน!" หม่าเสี่ยวหลิงซึ่งยืนคุมเชิงอยู่บนโขดหินใหญ่ร้องตอบ นางประสานมือเรียวงามกระแทกอักขระสีทองอร่ามส่องแสงวาบลงสู่พื้นปฐพีทันที

บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!

เสียงระเบิดใต้ดินดังสนั่นหวั่นไหว โครงสร้างอุโมงค์ใต้ดินทรุดถล่มทลายลงในพริบตา ผืนทรายกว้างขวางเบื้องหน้ายุบตัวพังทลายกลายเป็นหลุมทรายดูดหมุนวนขนาดมหึมาดั่งกรวยน้ำวนยักษ์กว้างกว่าสามร้อยวา ดึงดูดและกลืนกินทุกสรรพสิ่งดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างรวดเร็วและทรงพลัง

"โฮกข์ข์ข์?!"

ราชันหนอนยักษ์โบราณร้อยปล้องส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความตกใจ ร่างอันมหึมาและหนักหน่วงของมันพลัดหล่นลงไปในใจกลางหลุมทรายดูดอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ลำตัวปล้องเหล็กกล้าบิดสะบัดดิ้นรนตะเกียกตะกาย พยายามจะเลื้อยหนีขึ้นมาจากขอบหลุม ทว่าเม็ดทรายที่ทรุดตัวรวดเร็วปานกระแสน้ำไหลกลับยิ่งดึงรั้งร่างของมันให้จมดิ่งลงลึกเรื่อยๆ จนกระทั่งครึ่งตัวล่างของมันจมมิดติดแน่นอยู่ในหลุมทรายดูดลึก ไม่อาจเลื้อยขยับเขยื้อนหนีขึ้นมาได้อีกต่อไป!

[ ติ๊ง! โฮสต์ประสบความสำเร็จในการล่อลวงราชันหนอนยักษ์โบราณร้อยปล้องตัวแม่เข้าสู่กับดักทรายดูดอย่างสมบูรณ์แบบ! ]
[ ระบบขอมอบโบนัสล่อหนอนยักษ์เข้ากับดักสำเร็จ: +1,500 แต้มสะสม ]
[ ยอดคงเหลือสะสมสุทธิปัจจุบัน: 116,000 แต้ม ]
[ ตรวจสอบค่าสถานะระบบปัจจุบัน: ค่าศักดิ์ศรีคงเดิมที่ -82 แต้ม, แต้มวิบัติสะสมเพิ่มขึ้น +1 แต้ม (รวมเป็น 97 แต้ม), เกราะพลังเมียคงเดิม 10 หน่วย ]

หลีเฮงยิ้มกว้างกริ่มใจกับตัวเลขสะสมระบบที่ได้รับ "ฮ่าๆ! ยอดแต้มสะสมเพิ่มกลับมาเป็นแสนหนึ่งหมื่นหกพันแต้มแล้ว แถมค่าศักดิ์ศรีก็รักษาระดับต่ำไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ช่างคุ้มค่ากับการออกแรงส่ายก้นยั่วอสุรกายจริงๆ!"

ทว่าชายหนุ่มยังไม่มีเวลาให้ยินดี หนอนยักษ์ตัวแม่ที่ติดอยู่ในหลุมทรายดูดยังไม่สิ้นฤทธิ์ง่ายๆ มันดิ้นรนสะบัดลำตัวท่อนบนที่โผล่พ้นทรายอย่างรุนแรง ปล้องหนามแหลมคมบดเบียดเข้ากับทรายจนเกิดประกายไฟพวยพุ่ง ปากกลมกว้างพ่นกรดเพลิงกำมะถันสีม่วงแฉลบผ่านไปทั่วทิศทางหวังทำลายกำแพงป้อมและทหารมดรอบๆ แรงระเบิดส่งผลให้เกิดความโกลาหลและเศษศิลาปลิวว่อนอย่างต่อเนื่อง

"ไอ้ตัวใหญ่นี่อึดถึกทนจริงๆ ขนาดติดทรายดูดยังฤทธิ์เยอะขนาดนี้! อาหลิง! ทหารมดทรายทุกคน! ระดมยิงธนูแช่แข็งสกัดมันไว้ ห้ามให้มันสะบัดตัวหลุดออกมาเด็ดขาด!" หลีเฮงออกคำสั่งเสียงกึกก้อง

ในจังหวะนั้น หลีเฮงล้วงเอาผลึกปราณแกนน้ำแข็งวิเศษของเมียหลวงออกมาจากอกเสื้อ ชายหนุ่มรวบรวมลมปราณในร่างประสานเข้ากับไอเย็นขั้วโลกที่บรรจุอยู่ภายในผลึกน้ำแข็ง ทันใดนั้น แสงสีฟ้าครามแช่แข็งเย็นยะเยือกปะทุพุ่งออกมาจากผลึกแก้วห้อมล้อมกายเขาไว้ดั่งสวมเกราะหิมะหนาทึบ

"พลังเหมันต์แช่แข็งปฐพี!"

หลีเฮงคำรามกึกก้องพลางทุบฝ่ามือแกร่งทั้งสองลงบนผืนทรายแดงขอบปากหลุมทรายดูดโดยพลัน

ฟู่... กริ๊กๆๆๆ!

ระลอกคลื่นพลังปราณความเย็นยะเยือกสีฟ้าครามไหลบ่าดุจแม่น้ำสายแช่แข็ง พุ่งทะลวงเข้าสู่ทรายแดงที่กำลังหมุนวนรอบตัวหนอนยักษ์ พริบตานั้น เม็ดทรายแดงพลันจับตัวแข็งกลายเป็นหินน้ำแข็งสีน้ำเงินครามเข้ม ตรึงร่างท่อนล่างและรอบลำตัวของหนอนยักษ์ให้ผสานรวมกับแผ่นหินน้ำแข็งแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ปล้องเหล็กของมันถูกความเย็นแช่แข็งจนขยับเขยื้อนไม่ได้ เมือกกรดในลำคอแปรสภาพเป็นลิ่มน้ำแข็งแห้งกรังขยับเขยื้อนไม่ได้

"ยิงได้!" หม่าเสี่ยวหลิงโบกมือส่งสัญญาณพลางยิงลูกธนูอาบปราณสีทองของนางนำร่องไปก่อน

ทหารมดทรายทองคำหลายร้อยตนที่อยู่บนกำแพงป้อมน้อมรับคำสั่ง ระดมยิงห่าฝนธนูสีเงินครามที่ผ่านการสวดคาถาแฝงไอปราณน้ำแข็งนับพันดอก ร่วงหล่นปักตรึงเข้าใส่เกราะปล้องเหล็กและปากกว้างของหนอนยักษ์ตัวแม่เสียงดังฉึกฉักไม่ขาดสาย ปราณน้ำแข็งซึมซาบเข้าไปแช่แข็งเนื้อหนังและขัดขวางการไหลเวียนของกระแสเลือดอสุรกายยักษ์จนมันแทบสิ้นฤทธิ์

"โฮก... โฮ..."

เสียงคำรามของราชันหนอนยักษ์โบราณร้อยปล้องเริ่มแผ่วเบาและขาดช่วง ร่างกายมหึมาของมันเกือบสิ้นฤทธิ์ ปล้องหนามแหลมคมรอบตัวมีน้ำแข็งเกาะกุมหนาทึบจนจับตัวเป็นก้อนน้ำแข็งย้อยสีคราม มันสะบัดกายดิ้นรนได้อย่างลำบากยากเย็นภายใต้การแช่แข็งที่หนาแน่น

"สำเร็จแล้ว! มันนิ่งไปแล้วเจ้าค่ะนายท่าน!" หม่าเสี่ยวหลิงตะโกนด้วยความยินดีล้นพ้น ใบหน้าสวยงดงามระบายยิ้มละไม ดวงตาสีทองมองสวามีด้วยความหลงใหลในความกล้าหาญที่พลิกวิกฤตได้เช่นนี้

ทว่าอสุรกายระดับจักรพรรดิโบราณย่อมไม่ยอมสลายฤทธิ์ง่ายๆ เช่นนั้น!

เมื่อสัมผัสได้ถึงความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาพร้อมกับปราณน้ำแข็งที่แช่แข็งแกนชีวิตอสูร สัญชาตญาณหนีตายเฮือกสุดท้ายก็ทำให้มันระเบิดพลังชีวิตทั้งหมดปะทุออกมาอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายส่วนหางที่ฝังลึกอยู่ใต้หลุมทรายสะบัดปัดป้องอย่างรุนแรง พลังปราณอสูรป่าเถื่อนปะทุระเบิดกระแทกผืนหินใต้ดินสะท้อนกึกก้อง!

บึ้มมมมมม!

เสียงระเบิดดังสนั่นสั่นสะเทือนจากใต้พื้นดินหนาราวแผ่นดินถล่ม แรงสั่นสะเทือนทำลายหินน้ำแข็งสีครามรอบกายมันจนแตกร้าวเป็นผุยผง เม็ดทรายแดงจำนวนมหาศาลปะทุพวยพุ่งขึ้นสู่อากาศดุจน้ำพุเดือด แรงระเบิดและแรงบิดเบี้ยวของปฐพีส่งผลให้ขอบปากหลุมทรายดูดทลายตัวทรุดฮวบลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว

หม่าเสี่ยวหลิงซึ่งยืนอยู่ขอบปากหลุมเพื่อคุมทหาร ไม่อาจต้านทานการพังทลายกะทันหันของแผ่นดินรอบตัวได้ ร่างระหงเอวบางสะโพกผึ่งผายของนางสูญเสียการทรงตัว ลื่นไถลตกจากปากหลุมทรายดูด ร่วงดิ่งลงสู่ความมืดมิดใต้พื้นทรายที่ถล่มทลายลงไปอย่างไม่อาจขัดขืน!

"กรี๊ด! นายท่านช่วยข้าด้วย!"

เสียงหวานร้องด้วยความตระหนกตกใจสุดขีด ร่างของนางกำลังถูกกระแสทรายดูดทับถมและกลืนจมลงสู่ห้วงลึกใต้ดิน

"อาหลิง!"

หลีเฮงเบิกตากว้าง หัวใจเต้นสะดุดจังหวะด้วยความกังวล ชายหนุ่มไม่รอช้าและไม่นำพาต่อแรงกระแทกของเศษหินหรือกรดพิษรอบข้าง เขากระชับผลึกน้ำแข็งวิเศษแน่น รวบรวมกำลังขาพุ่งตัวทะยานหลาวดำดิ่งโผตามลงไปในหลุมทรายดูดที่พังถล่มอย่างรวดเร็วปานพายุสายฟ้า

ร่างแกร่งของหลีเฮงพุ่งตัดผ่านม่านฝุ่นทรายสีแดงหนาทึบ ดำดิ่งลึกกระชากมือเรียวของหม่าเสี่ยวหลิงไว้ได้ทันท่วงทีก่อนที่นางจะจมหายลงไปในผืนทราย ชายหนุ่มออกแรงกระชากร่างระหงสะบึมอวบอัดของราชินีมดทรายทองคำเข้ามากอดกระชับแนบแน่นกับแผ่นอกกว้างของตนเอง โอบรัดเอวและสะโพกแน่นหนาเพื่อปกป้องนางจากแรงบดอัดของปฐพี

"เจ้าบ้า! โดดตามลงมาทำไมกัน! ใต้ดินนี้อันตรายมากนะเจ้าค่ะ!" หม่าเสี่ยวหลิงน้ำตาคลอเบ้า ซุกใบหน้าเข้ากับแผ่นอกอุ่น เอ่ยถามด้วยความซาบซึ้งใจและห่วงใยสวามีสุดพลังชีวิต

"จะให้ข้าปล่อยให้เมียรักของข้าตกลงมาคนเดียวได้ยังไงกันเล่า! นอนกอดข้าไว้ให้แน่นๆ เถอะน่า!" หลีเฮงหยอกเย้าตอบกลับในสถานการณ์วิกฤตพลางกระชับวงแขนแน่น

ร่างของทั้งสองโอบกอดเกี่ยวกระหวัดกันแน่น ดิ่งลึกลงสู่ความมืดใต้พิภพที่แผ่นดินถล่มทลายลงมาอย่างรวดเร็ว ทิ้งสถานการณ์ด้านบนที่เต็มไปด้วยซากฝุ่นทรายฟุ้งกระจาย และเสียงครวญครางของหนอนยักษ์โบราณร้อยปล้องไว้เบื้องหลัง...

ชะตากรรมของพวกเขาทั้งสองภายใต้ขุนเขาทรายมืดมิดจะเป็นอย่างไร? พวกเขาจะเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติถล่มทลายครั้งนี้ได้หรือไม่? หรือจะมีภัยอันตรายรูปแบบใดรอคอยพวกเขาอยู่ใต้โลกทรายแดงแห่งนี้!