ตอนที่ 30 การเรียกตัวไปพบจักรพรรดิ
จู่ๆ เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลัง พวกเขาหันไปมองและเห็นอาจารย์หวังชางเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่น “เหว่ยหลิง ซ่งหลิน หลิวหยา ข้ารู้สึกภูมิใจในพวกเ้า การฝึกฝนและพัฒนาความสามารถของพวกเ้าทำให้ข้าเห็นถึงความมุ่งมั่นและความพยายาม”
เหว่ยหลิง ซ่งหลิน และหลิวหยาต่างรู้สึกประทับใจและขอบคุณอาจารย์หวังชาง “ขอบคุณอาจารย์ ข้ารู้สึกว่าการสนับสนุนและคำแนะนำของท่านมีความสำคัญอย่างมากในการพัฒนาตนเองของพวกเรา” เหว่ยหลิงกล่าวด้วยความจริงใจ
อาจารย์หวังชางพยักหน้า “ข้ารู้สึกยินดีที่ได้เห็นพวกเ้ามีความก้าวหน้า ข้าอยากให้พวกเ้ารู้ว่า การยอมรับไม่ได้มาจากความสำเร็จเพียงอย่างเดียว แต่ยังมาจากความมุ่งมั่นและความพยายามที่พวกเ้ามี”
เสียงฝีเท้าเพิ่มเติมดังขึ้น นักเรียนหลายคนที่เคยเห็นการฝึกฝนของเหว่ยหลิงในวันนี้เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มและคำชื่นชม “เหว่ยหลิง เ้าทำได้ดีมาก ข้ารู้สึกภูมิใจในความสามารถของเ้า” นักเรียนคนหนึ่งกล่าว
“ใช่ ข้าเห็นด้วย เ้าทำให้พวกเรามีกำลังใจและแรงบันดาลใจในการฝึกฝนต่อไป” อีกคนหนึ่งเสริม
เหว่ยหลิงรู้สึกอบอุ่นในใจ เขารู้สึกว่าความพยายามและความมุ่งมั่นของเขาได้รับการยอมรับจากเพื่อนๆ และอาจารย์ “ข้ารู้สึกขอบใจพวกเ้าทุกคน ข้าจะพยายามให้ดีที่สุดเพื่อพวกเรา เพื่อสถาบันหลงหยวน และเพื่อความฝันของข้า”
ซ่งหลินและหลิวหยามองดูเพื่อนของพวกเขาด้วยความภาคภูมิใจ “ข้ารู้ว่าเหว่ยหลิงจะสามารถพัฒนาตนเองได้มากกว่านี้ ข้าภูมิใจที่ได้เป็เพื่อนของเขา” ซ่งหลินกล่าว
หลิวหยายิ้มและพูด “ข้ารู้สึกว่าความสำเร็จของพวกเราเป็ความสำเร็จของทุกคน ข้าภูมิใจที่ได้เป็ส่วนหนึ่งของทีมนี้”
บรรยากาศที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความยินดีทำให้เหว่ยหลิงรู้สึกมีกำลังใจและความมุ่งมั่นมากขึ้น การยอมรับจากเพื่อนๆ และอาจารย์ทำให้เขารู้สึกถึงความสำคัญของการร่วมมือและการสนับสนุนจากคนรอบข้าง
“เราจะทำให้ดีที่สุดและผ่านพ้นทุกอุปสรรคไปด้วยกัน” เหว่ยหลิงกล่าวด้วยความมั่นใจ
นักเรียนคนอื่นๆ ต่างพากันยิ้มและพูดพร้อมกัน “ใช่ พวกเราจะผ่านพ้นทุกอุปสรรคไปด้วยกัน”
ยามเย็นที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความยินดีทำให้เหว่ยหลิง ซ่งหลิน และหลิวหยารู้สึกมีกำลังใจและความมุ่งมั่นในการพัฒนาตนเองต่อไป พวกเขารู้ว่าด้วยความสามัคคีและการสนับสนุนจากเพื่อนๆ และอาจารย์ พวกเขาจะสามารถเผชิญหน้ากับความท้าทายทุกอย่างและผ่านพ้นอุปสรรคไปได้
ยามเช้าที่สดใส พระราชวังจักรพรรดิเต็มไปด้วยความสง่างามและศักดิ์สิทธิ์ แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมาทำให้โคมไฟสีทองที่ประดับประดาทั่วพระราชวังเปล่งประกายระยิบระยับ พื้นที่รอบพระราชวังเต็มไปด้วยสวนดอกไม้ที่งดงาม เสียงนกร้องเพลงเบาๆ ทำให้บรรยากาศดูเงียบสงบและเป็มงคล
เหว่ยหลิง ซ่งหลิน และหลิวหยาถูกเรียกตัวเข้าพบจักรพรรดิ พวกเขาเดินผ่านประตูใหญ่ของพระราชวัง ทหารยามที่ยืนเฝ้าดูด้วยความเคารพ ทุกย่างก้าวที่เดินไปบนพื้นหินอ่อนเงาวับทำให้ทั้งสามรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่และความสำคัญของภารกิจที่รออยู่
เมื่อเดินผ่านโถงทางเดินยาวที่ประดับด้วยภาพวาดและผ้าม่านสีทอง ทั้งสามเข้าสู่ห้องบรรยายใหญ่ จักรพรรดิยืนอยู่กลางห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ทรงเครื่องทรงสีทองเปล่งประกาย มีแสงไฟจากโคมไฟที่ส่องสว่างเพิ่มความสง่างาม
“เหว่ยหลิง ซ่งหลิน หลิวหยา ข้าดีใจที่พวกเ้ามาเร็ว” จักรพรรดิกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและอ่อนโยน “เรามีเื่สำคัญที่้าความช่วยเหลือจากพวกเ้า”
ในขณะที่จักรพรรดิกำลังจะเริ่มเล่าเื่ ทหารคนหนึ่งรีบเข้ามาในห้องพร้อมกับใบหน้าที่เคร่งเครียด “ทูลจักรพรรดิ ข้ามีข่าวร้าย เผ่าัได้เริ่มโจมตีหมู่บ้านที่ขอบเขตของเราแล้ว ทำให้ประชาชนตื่นตระหนกและหวาดกลัว”
จักรพรรดินิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะหันกลับมามองเหว่ยหลิงและเพื่อนๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย “พวกเ้าคงได้ยินแล้ว เผ่าักำลังรุกรานดินแดนของเรา เรา้าผู้กล้าที่จะเดินทางไปยังหุบเขาัฟ้าเพื่อค้นหาแหล่งพลังงานโบราณที่สามารถป้องกันพวกมันได้”
เหว่ยหลิงมองดูเพื่อนๆ ของเขาก่อนจะตอบกลับด้วยเสียงมั่นคง “ข้าพร้อมที่จะรับภารกิจนี้เพื่อนำความสงบสุขกลับคืนมาให้กับแว่นแคว้นของเรา”
ซ่งหลินและหลิวหยาก็พยักหน้าพร้อมกัน “พวกเราจะทำให้ดีที่สุด”
จักรพรรดิมอบแผนที่และข้อมูลเกี่ยวกับหุบเขาัฟ้า พร้อมทั้งเตือนถึงอันตรายและอุปสรรคที่พวกเขาจะต้องเผชิญ “ข้าหวังว่าพวกเ้าจะนำความสำเร็จกลับมา ข้าขอให้โชคดีจงอยู่กับพวกเ้า”
เมื่อได้รับภารกิจสำคัญ เหว่ยหลิง ซ่งหลิน และหลิวหยารู้สึกถึงความรับผิดชอบอันใหญ่หลวง พวกเขาเดินออกจากห้องบรรยายใหญ่พร้อมกับความมุ่งมั่นในใจ เตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับอันตรายและความท้าทายในการเดินทางสู่หุบเขาัฟ้าเพื่อปกป้องแว่นแคว้นไท่เหอ
หลังจากที่ได้รับการเรียกตัวเข้าพบจักรพรรดิ เหว่ยหลิง ซ่งหลิน และหลิวหยาถูกนำไปยังห้องบรรยายพิเศษภายในพระราชวัง ห้องนี้ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของพระราชวัง ซึ่งมีแสงแดดสาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างบานใหญ่ ทำให้ห้องสว่างไสวและอบอุ่น ผนังของห้องถูกตกแต่งด้วยภาพวาดประวัติศาสตร์และแผนที่โบราณที่สวยงาม โต๊ะยาวกลางห้องถูกปูด้วยผ้าลายละเอียดสีทอง และบนโต๊ะมีแผนที่และเอกสารต่างๆ วางอยู่เรียบร้อย
จักรพรรดินั่งอยู่บนเก้าอี้ที่มีพนักสูงตกแต่งด้วยทองคำ สายตาของพระองค์เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความหวัง เมื่อเหว่ยหลิงและเพื่อนๆ เข้ามานั่งที่โต๊ะ จักรพรรดิยิ้มอย่างอบอุ่นและเริ่มต้นการบรรยายภารกิจ
“พวกเ้าคงทราบดีว่าการรุกรานจากเผ่าัครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ” จักรพรรดิกล่าวพร้อมกับเปิดแผนที่ที่แสดงตำแหน่งของหุบเขาัฟ้า “หุบเขาัฟ้าเป็สถานที่ที่มีพลังปราณโบราณซึ่งสามารถใช้ในการป้องกันเผ่าัได้ ข้า้าให้พวกเ้าเดินทางไปที่นั่นและนำพลังงานนี้กลับมา”
เหว่ยหลิงมองแผนที่ด้วยความสนใจ ขณะที่จักรพรรดิอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับหุบเขาัฟ้าและเส้นทางที่ต้องเดินทางผ่าน ภาพแผนที่บนโต๊ะมีความซับซ้อนและเต็มไปด้วยเส้นทางที่คดเคี้ยวผ่านูเา แม่น้ำ และป่าทึบ
“พวกเ้าต้องระวังตัว หุบเขาัฟ้าเต็มไปด้วยอันตราย ทั้งจากสิ่งมีชีวิตที่ปกป้องมันและจากกับดักที่ซ่อนอยู่” จักรพรรดิเตือน “มีรายงานว่าัทองคำและสัตว์อสูรหลายตัวถูกปล่อยให้เฝ้าระวังและปกป้องแหล่งพลังงานนี้”
ซ่งหลินมองดูแผนที่ด้วยความสงสัย “เราจะรู้ได้อย่างไรว่าพลังงานโบราณนี้อยู่ที่ไหน?”
จักรพรรดิวางมือลงบนแผนที่และชี้ไปยังจุดกลางของหุบเขา “ที่นี่ พลังงานโบราณอยู่ในถ้ำที่ซ่อนอยู่ใตู้เาัฟ้า ข้าจะให้คาถาและอุปกรณ์พิเศษแก่พวกเ้าเพื่อใช้ในการค้นหาและนำพลังงานนี้กลับมา”
หลิวหยาฟังอย่างตั้งใจและถาม “มีอะไรที่เราต้องระวังเป็พิเศษนอกจากัและกับดัก?”
จักรพรรดิพยักหน้า “ใช่ นอกจากัและกับดักแล้ว ยังมีข่าวลือว่าเผ่าัมีผู้นำที่ทรงพลังและฉลาด เขาอาจจะวางแผนโจมตีและจับกุมพวกเ้าเพื่อหยุดยั้งภารกิจนี้ ข้าขอให้พวกเ้ามีความระมัดระวังและพร้อมที่จะเผชิญกับทุกสถานการณ์”
เหว่ยหลิงรับฟังทุกคำพูดของจักรพรรดิด้วยความตั้งใจและมุ่งมั่น “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าสัญญาว่าจะนำพลังงานนี้กลับมาเพื่อปกป้องแว่นแคว้นของเรา”
เมื่อการบรรยายภารกิจเสร็จสิ้น จักรพรรดิยืนขึ้นและมอบแผนที่และอุปกรณ์พิเศษแก่เหว่ยหลิงและเพื่อนๆ “ข้าขอให้พวกเ้าประสบความสำเร็จในภารกิจนี้ และข้าหวังว่าจะได้เห็นพวกเ้ากลับมาพร้อมกับชัยชนะ”
เหว่ยหลิง ซ่งหลิน และหลิวหยารับแผนที่และอุปกรณ์พิเศษด้วยความขอบคุณและมุ่งมั่น พวกเขาออกจากห้องบรรยายพร้อมกับภารกิจสำคัญที่ต้องทำให้สำเร็จเพื่อปกป้องแว่นแคว้นไท่เหอจากการรุกรานของเผ่าั
เมื่อออกจากพระราชวังจักรพรรดิ เหว่ยหลิง ซ่งหลิน และหลิวหยากลับมายังสถาบันหลงหยวน เพื่อเตรียมตัวสำหรับภารกิจที่ได้รับมอบหมาย บรรยากาศในสถาบันหลงหยวนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง นักเรียนหลายคนต่างมองตามเหว่ยหลิงและเพื่อนๆ ด้วยความชื่นชมและเชื่อมั่น