ในวันประกาศรับศิษย์ของเ้านคร มีคนอยู่ในห้องโถงแค่ 5 คนต่างจากตอนที่ทุกคนยังมีชีวิตอยู่อย่างมาก ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยความเงียบ ความตึงเครียด ความเกียจชัง และความโหยหา โดยดีออนนั่งอยู่บนบัลลังค์ด้านหน้าบราวยืนคุ้มกันอยู่ไม่ห่าง จู่ๆดีออนก็ประกาศ
"อย่างที่พวกเ้าทราบ วันนี้ข้าได้บอกแล้วว่าจะเป็วันรับศิษย์ของข้า ข้ามีชีวิตอยู่มานานมากแล้วการจะหาศิษย์สืบทอดสักคนข้าก็ต้องทดสอบกันนานหน่อย หวังว่าพวกเ้าจะเข้าใจ!"ดีออนหยุดพูดไป่นึง
"ใน2เดือนที่พวกเ้าอยู่ที่นี่ พวกเ้าคงผ่านอะไรมามากมาย ข้าได้ตัดสินใจั้แ่ก่อน จะประกาศแล้วว่าถ้าข้ารับใครอีก 4คนที่เหลือจะได้โอกาสไปเป็ศิษย์ของเ้าหอคอยอีก 2 คน คือเ้าหอคอยแห่งความยุติธรรมกับเ้าหอคอยแห่งพละกำลัง แต่ว่าสองเดือนที่ผ่านมามีเหตุการ์ณเกิดขึ้นมากมายนักจนทำให้คน5คนจากทั้งหมดเหลือแค่2อาจพูดได้ว่าพวกเ้าโชคดีหรือโชคร้ายข้าก็ไม่อาจพูดได้ เอาหล่ะถึงเวลาที่ข้าจะประกาศรับศิษย์อย่างเป็ทางการแล้ว! บราว!"ดีออนพูดขึ้น คำทุกคำที่ดีออน
กล่าวออกมาเต็มไปด้วยแรงกดดันทุกคำคลาวได้ยินอย่างชัดเจนเหมือนกับย้ำให้คลาวว่า
'ที่ผ่านมาเ้าทำดีแล้วหลังจากนี้เ้าก็รับผลการกระทำของเ้าซะ!'
"ประกาศผล!!"เสียงของบราวกระจายออกทั่วท้องพระโรง
"อันดับ 1 อาเทอร์เรีย!"
"อันดับ 2 ลูคัส!"
"อันดับ 1มีสิทธ์ที่จะปฏิเสธได้ เมื่อเ้าปฏิเสธอันดับ2จะขึ้นแทน ส่วนอันดับ2เ้ามีสิทธ์เข้าเฝ้าเ้าหอคอยแห่งพละกำลังและเ้าหอคอยแห่งความยุติธรรมได้ จบการประกาศ!"
หลังจากได้ยินคำประกาศของบราว คลาวรีบหันหน้าไปมองอาเทอร์เรีย คลาวกังวัลอย่างมากว่า
อาเทอร์เรียจะไม่รับการเป็ศิษย์ของดีออน
เมื่อคลาวหันมามอง อาเทอร์เรียรับรู้การที่คลาวมองมาสายตาของคลาวที่มองมาหาอาเทอร์เรียเต็มไปด้วยความกังวัล
'อย่างน้อยตอนนี้นายก็ไม่ได้โกหกชั้นนะคลาว'
อาเทอร์เรียคิดในใจ
หลังจากที่อาเทอร์เรียตัดสินใจ อาเทอร์เรียได้ก้มลงพร้อมกับคำนับไปที่ดีออน
"ข้ายินดีอย่างยิ่ง ที่ได้มหาจอมเวทย์เช่นท่านเป็อาจารย์!"เสียงของอาเทอร์เรียเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ
"หลังจากที่จะมีการประกาศไปทั่วนครแห่งนี่ว่าท่านเ้าเมืองได้มีศิษย์สืบทอดแล้ว นายหญิงท่านควรไปเตรียมตัวรับพิธีเถิด"บราวกล่าวพร้อมกับคำนับให้อาเทอร์เรียเสียงของบราวได้นุ่มนวลมากขึ้นในขณะที่คุยกับอาเทอร์เรีย
"ส่วนอันดับที่ 2 เ้าเลือกได้ว่าจะไปพบเ้าหอคอยทั้ง2หรือเปล่าก็ขึ้นอยู่ที่ตัวเ้า และอยู่ที่เ้าคอยทั้งสองด้วยว่าจะรับเ้าเป็ศิษย์หรือไม่ การแข่งขันหาศิษย์ผู้สืบทอดได้จบลงแล้ว!"บราวได้กล่าวขึ้น
"เอาหล่ะ เื่ยากๆได้ผ่านไปแล้วไปกันเถอะศิษย์ข้า"เมื่อดีออนพูดจบ
ทั่วทั้งสถานที่ ที่ๆพวกคลาวยังไม่สามารถระบุได้ว่ามันคืออะไรหรืออยู่ตรงส่วนไหนค่อยๆ เคลื่อนที่ไม่นานหลังจากนั้น 10วินาทีก็ได้หยุดลงบนจุดสูงสุดของหอคอยแห่งหนึ่ง เมื่อคลาวมองไปยังด้านนอก คลาวเห็นหอคอยมากมายและเห็นหอคอยที่สูงเสียดฟ้าอีก 2หอคอยแต่ถ้าเปรียบเทียบกับหอคอยที่คลาวอยู่ก็จะดูเล็กกว่านิดหน่อยแต่หอคอยอันอื่นนั้นไม่สามารถเทียบได้กับหอคอยที่คลาวอยู่แม้แต่น้อย
'เหมือนกับเรือเหาะ? หรืออะไร?' คลาวคลุ่นคิด
"บราวไปประกาศทั่วทั้งเมือง ว่าข้าได้รับศิษย์อย่างเป็ทางการแล้ว อีก3วันจะจัดพิธีรับศิษย์ขึ้น ข้าฝากเ้าด้วย!"ดีออนพูดไปทางบราว
"ขอรับ!"บราวตอบกลับ
เมื่อคลาวลงมาจากหอคอยคลาวพบกับจอมเวทย์จำนวณมากที่มารอต้อนรับเ้านครและมาดูหน้าของศิษย์ผู้สืบทอดมหาจอมเวทย์
ทางด้านคลาวที่หมดธุระแล้วก็เริ่มปลีกตัวออกไป ค่อยๆหายไปจากสายตาของคนอื่นอย่างเงียบเฉียบโดยที่ไม่มีผู้ใดสังเกตุเห็นหรืออาจมี คลาวหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยไม่แม้แต่ลูคัสที่คิดว่าจะสะสางกับคลาวก็ไม่มีโอกาสได้เจอ จึงทำให้ได้แต่แค้นไว้ในใจ
'หลังจากนี้เราคงเป็เป้าหมายของอาณาจักรอย่างไม่ต้องสงสัย เราที่ทำได้ก็ได้แค่หลบซ่อนตัวเงียบๆ'คลาวคิดในใจ
หลังจากผ่านเื่ราวมามากมายคลาวได้ล็อคเอ้าออกจากเกมส์ ในโลกของคลาวในตอนนี้เป็่เช้าพอดีกับเวลาอาหารของครอบครัว
คลาวได้ลงมาจากห้อง มองไปที่น้องและแม่พร้อมกับยิ้มขึ้นมาอย่างเศร้าๆ
"พี่เป็อะไรไปเนี่ย?"ฮาอึนถามขึ้น
"พี่ทำเื่ไม่ดีไว้หน่ะ"คลาวตอบอย่างหม่นหมอง
"อย่างพี่เนี่ยนะจะทำเื่ไม่มี เอางี้เดี๋ยววันนี้หนูเลิกเรียนแล้วเดี๋ยวมาพาพี่ไปเที่ยว โอเคไหม?"ฮาอึนพูดขึ้น ด้วยความเป็ห่วง
"ก็ดีพี่ได้เปลี่ยนบรรยากาศด้วยฮ่า ฮ่า"ซานย่าได้จับที่หัวของฮาอึนพร้อมกับลูบหัวฮาอึนไปด้วย
"เดี๋ยวหนูน้องไปโรงเรียนแล้ว เดี๋ยวตอนเย็นมารับนะพี่!"ฮาอึนพูดพร้อมกับวิ่งออกไปจากบ้าน
"ค่อยๆเดิน ฮาอึน!"เสียงแม่พูดขึ้น
"ดูท่าจะเจอเื่ไม่ดีสินะ?"แม่ได้พูดขึ้น
"ไม่ใช่หรอกแม่ ผมเนี่ยแหละที่ไปทำเื่ไม่ดีใส่คนอื่นไว้"ซานย่าพูดเสียงดังขึ้น
"แม่ก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าลูกไปทำเื่อะไรไว้ แม่ถามหน่อยว่าถ้าลูกย้อนเวลาไปได้ลูกจะทำมันอีกครั้งไหม?"แม่ถามขึ้น
"แน่นอน ถ้าย้อนไปได้ผมจะทำ!"ซานย่าตอบอย่างมั่นใจ
.....
3K
