สามวันมานี้เสิ่นอันลั่วและน้องช่วยกันทำผงปรุงรสกับสบู่ นางอยากจะทำสบู่น้ำนมเอาไว้ล้างหน้า คงต้องไปหาซื้อนมวัวนมแพะจากชาวบ้านมาลองทำดูก่อน และวันนี้นางกับน้องๆจะเข้าเมืองไปดูผลสอบของเสิ่นอันหยวนนางเชื่อว่าน้องชายของนางต้องสอบติด ชาติก่อนเรียนจบการประกอบอาหารเอกภาษาจีน
แถมวิชาเขียนพู่กันสมัยม.ปลายนางยังได้เกรดสี่ตตลอด
ทุกวันนางจะสอนเขียนพู่กัน คัดหนังสือ น้องชายทั้งสองคิดเลขเก่งกว่าเด็กทั่วไปเยอะ
เพราะนางใช้สูตรคูณมาสอนพวกเขาในการบวกเลข ตอนนี้น้องชายนางคิดเลขได้เร็วขึ้นมาก
และตอนนี้นางก็แต่งตัวเสร็จมายืนรอน้องชายคนเล็กที่หน้าบ้าน
เพราะเสิ่นอันหยวนแต่งตัวเสร็จก่อนนางอีก คงตื่นเต้นกับผลสอบล่ะดูออก
“พี่ใหญ่พี่รอง ข้าแต่งตัวเสร็จแล้วขอรับ เอ๋.. พวกท่านทำไมแต่งตัวกันเร็วจัง”
เสิ่นอันหยางวิ่งิอกมาจากห้องของตัวเองก็เห็นว่าพี่สาวและพี่ชายมายืืนรอกันแล้ว
“ก็เ้ามัวแต่เลือกชุดอยู่ได้ ข้าเห็นชุดเ้ากองอยู่ที่พื้นตั้งหลายชุด”
"ก็ข้าเลือกไม่ได้นี่ขอรับ พี่ใหญ่บอกจะพาเราไปกินอาหารร้านเจียงซินโหรว
ข้าเลยอยากแต่งตัวให้มันดูดีสักหน่อย"
ใช่เขาจะต้องแต่งตัวให้ดูดี และตอนนี้เขามีเสื้อผ้าใหม่มากมายที่พี่ใหญ่ซื้อให้
“แค่นี้เ้าก็ดูดีแล้ว น้องชายข้ารูปงามแต่เด็กขนาดนี้ใส่เสื้อผ้าขาดก็ยังดูดี”
“ไม่เอานะพี่ใหญ่ข้าไม่อยากใส่เสื้อผ้าขาด”
“ฮ่าๆๆๆ… เสร็จแล้วก็ไปกันเถอะ เดียวจะไม่ทันรถรอบเช้า”
เสิ่นอันลั่วที่เกียจต่อล้อต่อเถียงกับน้องชายคนเล็กแล้วชวนทุกคนออกจากบ้าน
ไปขึ้นเกวียนรับจ้างท่านลุงจง
“ขอรับ/ขอรับ”
……. สำนักศึกษาฉางซิน
เสิ่นอันลั่วพาน้องไปดูประกาศผลสอบนางเลือกจะมา่สายเพราะคนน้อยไม่ต้องเบียดใคร
หลังจากพาน้องทั้งสองไปยืนไล่ะดูลายชื่อ
“พี่ใหญ่ข้าสอบติดแล้วขอรับ พี่ใหญ่”
เสิ่นอันลั่วไล่ดูตามก็เจอชื่อน้องชายบนใบประกาศผลสอบ น้องชายนางสอบติดแล้ว
เขาจะได้เรียนหนังสือ มีความรู้ ในภายภาคหน้าเขาจะเลือกเส้นทางไหนนางก็พร้อมจะสนับสนุน
ส่วนเสิ่นอันหยางนั้น….
“พี่ใหญ่พี่รองสอบติดแล้ว เราไปกินอาหารร้านเจียงซินโหรวได้หรือยังขอรับ”
นั้นไง เด็กคนนี้เห็นแก่กินเป็ที่สุด เอาน่าเขาพึ่งจะแปดขวบ เด็กกำลังโต
“ไปกันวันนี้พี่ใหญ่เลี้ยงเต็มที่” น้องของนางจะกินอะไรจะทำอะไรนางพร้อมสนับสนุน
ขอแค่ไม่ผิดศีลธรรมและกฏหมายเป็พอ
เสิ่นอันลั่วและน้องชายทั้งสองก็เลือกจะนั่งห้องส่วนตัว
ถังเทาเทียพอรู้ว่านางมาก็รีบมาหา นางคือเทพเ้าของร้านเขาเชียวนะ
ตอนนี้ยอดขายร้านเจียงซินโหรวเพิ่มขึ้นจนเขายังใ
จะไม่ให้เขาดีใจได้อย่างไรที่นางมา ถึงจะไม่ได้มาหาเขาก็เถอะ เขาเคยขอไปบ้านนาง
นางก็บอกว่ารอบ้านใหม่เสร็จก่อนค่อยไป ตอนนี้ไม่สะดวกรับแขก
“อันลั่วเ้ามาทำไมไม่บอกข้า”
“สวัสดีเ้าค่ะคุณชายเทาเทีย ข้าแค่พาน้องชายมาทานอาหารไม่อยากรบกวนท่านเ้าค่ะ”
“รบกวนอะไรกัน เราคนกันเองทั้งนั้น พวกเ้าอยากกินอะไรสั่งได้เลยมื้อนี้ข้าเลี้ยงเอง”
“ขอบคุณเ้าค่ะ แต่ข้าจ่ายเองได้ไม่ต้องให้คุณชายลำบาก”
"ไม่ลำบากๆ เ้ารู้ไหม เพราะผงปรุงรสขและสูตรอาหารของเ้าทำให้พ่อครัวร้านจียงซินโหรว
ทำอาหารแทบจะไม่ทัน"
“ข้ายินดีกับท่านด้วยเ้าค่ะ”
“ว่าแต่เ้ามีสูตรอาหารใหม่ เ้าต้องเอามาขายให้ร้านค้าเท่านั้นนะ”
“คุณชายเทาเทีย ถ้าข้าไม่อยากขาย แต่อยากกินส่วนแบ่งล่ะเ้าคะ ท่านว่าเป็อย่างไร”
ไหนๆเป็หญิงตัวคนเดียวกับเด็กอีกสองคน ที่พึ่งก็ไม่มี ถังเทาเทียคนนี้เื้ัก็ยิ่งใหญ่
ไม่ผิดหรอกมั๊งที่นางหวังจะผูกมิตรกับเขา และการเป็หุ้นส่วนนั้นดีสุดแล้ว ดีกว่าขายสูตรอาหารกินได้ครั้งเดียว
แต่กินส่วนแบ่งมันกินระยะยาว
“เ้าลองว่ามา”
“ข้าจะเขียนสูตรอาหารให้ท่าน มีทั้งอาหารคาวหวานต่างๆ และสูตรยำรสจัดจ้าน เ้าค่ะ
และจะมีสูตรอาหารใหม่ทุกเดือน เดือนล่ะสองสูตร ข้าขอส่วนแบ่งจากยอดขายสามส่วน"
ถังเทาเทียที่ตอนนี้สนใจกับสูตรยำ มันเป็แบบไหนกัน หรือจะเป็อาหารชาวต่างแคว้นกัน
“อันลั่ว ไอ้ยำที่เ้าว่ามานี่หน้าตามันเป็อย่างไร”
“ ยำก็คืออาหารที่มีรสจัด มีเปรียว เผ็ด หวาน เค็ม ผสมผสานกันอย่างลงตัว ข้าเรียกมันว่ายำ”
“เ้าพูดมาแบบนี้ข้าชักอยากจะลองชิมดูแล้วสิ ”
“ พรุ่งนี้เช้าข้าจะมาทำให้ท่านได้ชิมทุกอย่างเ้าค่ะ วันนี้ข้าขอไปหาซื้อวัตถุดิบก่อนเ้าค่ะ และมีบางอย่างที่ให้ท่านเตรียมไว้ เดี๋ยวข้าจะจดให้เจ้สค่ะ ”
“ดีๆ อาหารมาแล้วกินกันก่อน กินเลยๆไม่ต้องเกรงใจ” หลังบอกสามพี่น้องกินกันตามสบาย ถังเทาเทียก็วิ่งไปหากระดาษกับพู่กันมาให้เสิ่นอันลั่วจดรายการที่เขาจะต้องซื้อมาเตรียมไว้ให้นาง จะเรียกใช้พนักงานก็ไม่ได้ ่นี้ค้ากำลังเยอะ
ถังเทาเทียแทบจะอยากให้ถึงพรุ่งนี้ไวๆ เขาอยากเห็นหน้าจาอาหารที่นางว่ามาและอยากจะรู้
ว่ามันจะรสชาติเป็อย่างไร ภายในห้องได้ยินแต่เสียงถังเทาเทียพูด
จนเสิ่นอันลั่วคิดว่านางมีน้องชายเพิ่มมาอีกคน พูดมากจนอยากเอากระดูกหมูยัดปากไปสะ
ส่วนภายในห้องด้านข้างชินอ๋องมู่ไป๋เชวียนที่นั่งมองดูอาหารสามสี่อย่างบนโต๊ะ
เขาไม่ได้แตะอาหารเลยสักคำ เพราะเขากินอิ่มมาจากจวนแล้ว
เขาได้ยินนางคุยกับถังเทาเทียทุกประโยค เขาเป็ผู้ฝึกยุทธย่อมหูตาไวกว่าคนทั่วไป
แม่นางน้อยคนนี้ในสมองของนางมีสูตรอาหารมากน้อยขนาดไหนกัน
นางฉลาดที่เลือกจะกินส่วนแบ่งจากยอดขาย ยิ่งทำให้เขาสนใจนางมากขึ้น
สาวงามมากมายที่้าเข้าหาเขา แต่เขาก็ไม่เคยจะสนใจ ทำไมพอเป็นาง
เขาถึงได้สนใจมากนางมากขนาดนี้ ทำไมกัน พรุ่งนี้นางจะทำเมนูใหม่ให้ถังเทาเทียได้ชิมอีก
เขาก็อยากชิม ไม่เป็ไรพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่