แสงจันทร์สีนวลสาดส่องลงมายังโถงกลางอารามเทียนซานที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับพิธีชำระมลทิน บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมพัดแ่เบาและเสียงน้ำที่กระเพื่อมไหวในสระน้ำทิพย์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางโถง กลิ่นหอมของไม้สนที่อบอวลมาั้แ่เมื่อคืนยังคงคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ผสมผสานกับกลิ่นกำยานอ่อนๆ ที่จุดไว้ตามมุมห้อง สร้างบรรยากาศที่ทั้งศักดิ์สิทธิ์และเย้ายวนใจไปพร้อมกัน
เหมยฮวา หลินซู และชิงชิงยืนอยู่เบื้องหน้าจ้าวหลงในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวบางเบาที่เขาจัดเตรียมไว้ให้ ใบหน้าของพวกนางแดงก่ำด้วยฤทธิ์ของยากระตุ้นกำหนัดที่ซึมซาบเข้าสู่ร่างกายตลอดทั้งคืน ดวงตาฉ่ำเยิ้มด้วยความปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าให้ตื่นขึ้นอย่างช้าๆ แต่ละคนต่างพยายามเก็บซ่อนความรู้สึกที่พลุ่งพล่านไว้ภายใต้ท่าทีที่สงบเสงี่ยม
จ้าวหลงในชุดนักพรตสีขาวบริสุทธิ์ยืนอยู่เบื้องหน้าพวกนาง ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาคมกริบกลับกวาดมองสำรวจเรือนร่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าคลุมบางเบาอย่างพินิจพิเคราะห์ เขายกมือขึ้นประสานกัน ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ก้องกังวานไปทั่วโถง
"ตามคัมภีร์โบราณแห่งเทียนซาน การชำระล้างมลทินจากโลกภายนอกนั้นจำเป็ต้องกระทำอย่างละเอียดถี่ถ้วน" จ้าวหลงเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ "เสื้อผ้าจากโลกภายนอกนั้นมีไออัปมงคลติดมามากนัก หากไม่ชำระล้างออกเสียก่อน จิตใจก็ไม่อาจสงบและรับพลังงานบริสุทธิ์จากฟ้าดินได้เต็มที่"
เหมยฮวาฟังด้วยความตั้งใจ แม้จะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยกับคำอธิบายของจ้าวหลง แต่นางก็พยายามเข้าใจและยอมรับ เพราะนางเชื่อว่าอารามแห่งนี้ต้องมีพิธีกรรมที่ศักดิ์สิทธิ์และลึกซึ้งกว่าที่อื่น
จ้าวหลงหยุดเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตาไปยังพวกนาง "น้ำในสระนี้ไม่ใช่น้ำธรรมดา แต่เป็น้ำทิพย์ที่ข้าได้ปลุกเสกด้วยมนต์โบราณมาเป็เวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน ผสมผสานกับสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์จากยอดเขาเทียนซาน น้ำนี้มีพลังในการชำระล้างไออัปมงคลและปลุกเร้าพลังงานภายในร่างกายให้ไหลเวียนอย่างบริสุทธิ์"
เขาเดินไปมาข้างสระน้ำทิพย์อย่างช้าๆ "แต่เพื่อให้พิธีนี้มีประสิทธิภาพสูงสุด พวกเ้าจงเปลื้องผ้าออก แล้วลงไปในสระน้ำทิพย์นี้เสียเถิด เพราะเสื้อผ้าจะเป็สิ่งกีดขวางการไหลเวียนของพลังงานศักดิ์สิทธิ์"
คำกล่าวของจ้าวหลงทำให้ทั้งสามสาวใจเต้นระรัว เหมยฮวา มารดาของหลินซู มีสีหน้าตื่นตระหนกและเขินอายอย่างเห็นได้ชัด นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะต้องเปลื้องผ้าในพิธีกรรมใดๆ แม้แต่ในการอาบน้ำมนต์ที่บ้าน นางก็ยังคงสวมเสื้อผ้าบางเบา
"ท่านนักพรต..." เหมยฮวาเอ่ยขึ้นด้วยเสียงสั่น "นี่เป็พิธีที่จำเป็จริงๆ หรือเ้าคะ ข้าไม่เคยได้ยินเื่เช่นนี้มาก่อน"
จ้าวหลงหันมามองเหมยฮวาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ "ท่านหญิงเหมยฮวา ข้าเข้าใจความกังวลของท่าน แต่นี่เป็พิธีกรรมโบราณที่สืบทอดมาจากปรมาจารย์รุ่นแรกของอารามเทียนซาน พิธีนี้จะช่วยให้ร่างกายและจิตใจของท่านบริสุทธิ์อย่างแท้จริง และที่สำคัญ มันจะช่วยเสริมสร้างพลังชีวิตให้แก่ท่าน"
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะเสริมด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงใจ "ท่านได้เห็นแล้วว่าหลังจากครั้งที่แล้ว สุขภาพของท่านดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ นั่นเป็เพราะพลังของน้ำทิพย์นี้เอง หากท่าน้าให้ผลลัพธ์ดียิ่งขึ้น การชำระล้างครั้งนี้จึงจำเป็อย่างยิ่ง"
เหมยฮวาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางมองไปยังหลินซูและชิงชิง ทั้งสองมีใบหน้าแดงก่ำ แต่แววตาของพวกนางกลับแฝงไปด้วยความคุ้นเคยและความคาดหวังที่ยากจะปกปิด เมื่อเห็นว่าลูกสาวและสาวใช้ไม่ได้แสดงความต่อต้านใดๆ นางจึงคิดว่านี่อาจเป็พิธีกรรมพิเศษที่มีเฉพาะในอารามแห่งนี้เท่านั้น
"หากเป็เช่นนั้น..." เหมยฮวาเอ่ยขึ้นเสียงแ่ "ข้าจะทำตามที่ท่านแนะนำ"
จ้าวหลงยิ้มด้วยความพึงพอใจ "ท่านตัดสินใจได้ถูกต้องแล้ว ท่านหญิงเหมยฮวา ข้าจะหันหลังให้ท่านเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เพื่อรักษาความสุภาพ"
เขาหันหลังให้กับทั้งสามสาว แต่ในความเป็จริงแล้ว เขาสามารถมองเห็นทุกอย่างผ่านการสะท้อนของน้ำในสระที่เขาจัดวางไว้อย่างลำดับ
ชิงชิงเป็คนแรกที่ปลดชุดคลุมออก เผยให้เห็นเรือนร่างอรชรที่เปลือยเปล่าภายใต้แสงจันทร์ ผิวขาวผ่องราวหิมะสะท้อนแสงระยิบระยับ ทรวงอกอิ่มกระเพื่อมไหวเล็กน้อยเมื่อนางถอนหายใจ ใบหน้าของนางแดงก่ำจนถึงใบหู แต่แววตาที่ฉ่ำเยิ้มกลับแฝงไปด้วยความปรารถนาที่ยากจะปกปิด
นางรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นไม่ใช่พิธีธรรมดา แต่เป็การเริ่มต้นของคืนแห่งความเร่าร้อนอีกครั้ง ร่างกายของนางสั่นะเืเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้นที่ถูกกดขี่มาตลอดหลายวัน นางค่อยๆ ก้าวลงสู่สระน้ำทิพย์ที่เย็นเยียบ แต่เมื่อร่างกายัักับน้ำ ความเย็นนั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็ความซ่านสยิวที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง
น้ำในสระมีคุณสมบัติพิเศษที่จ้าวหลงได้ผสมผสานยาสมุนไพรกระตุ้นกำหนัดเข้าไปด้วย ทำให้ผู้ที่แช่ตัวอยู่ในนั้นรู้สึกถึงความอบอุ่นและความเสียวซ่านที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย นางยืนนิ่ง ปล่อยให้ร่างกายคุ้นชินกับอุณหภูมิที่แตกต่าง ก่อนจะหันไปมองหลินซูด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก
ต่อมาคือหลินซู นางปลดชุดคลุมออกอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นเรือนร่างที่งดงามและเย้ายวนยิ่งกว่าชิงชิง ทรวงอกอิ่มใหญ่กว่าเล็กน้อย เอวคอดกิ่ว สะโพกผายกลมกลึง ผิวเนื้อเนียนละเอียดราวกับหยกขาวที่เจียระไนมาอย่างดี จ้าวหลงจ้องมองเรือนร่างของนางอย่างไม่วางตา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่ได้เห็นผลลัพธ์ของยาที่เขาปรุงขึ้น
หลินซูรู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องมายังตัวนาง แม้จ้าวหลงจะหันหลังให้ แต่นางก็รู้ดีว่าเขากำลังมองอยู่ ความรู้สึกนั้นทำให้ร่างกายของนางสั่นะเืด้วยความตื่นเต้นที่ปนเปกับความเขินอาย นางก้าวลงสู่สระน้ำทิพย์อย่างสง่างาม น้ำในสระสูงเพียงแค่เอว ทำให้เรือนร่างส่วนบนของนางยังคงโดดเด่นอยู่เหนือน้ำ
เมื่อร่างกายของนางัักับน้ำทิพย์ ความรู้สึกแปลกๆ ก็เริ่มก่อตัวขึ้น น้ำที่ดูเย็นเฉียบจากภายนอกกลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและเสียวซ่านเมื่อัักับผิวกาย ราวกับมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ไหลผ่านทุกส่วนของร่างกาย หลินซูหันไปมองมารดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเห็นใจและความกังวลเล็กน้อย
สุดท้ายคือเหมยฮวา มารดาของหลินซู แม้จะอายุมากที่สุดในกลุ่ม แต่เรือนร่างของนางยังคงงดงามและสมบูรณ์แบบไม่แพ้สาวแรกรุ่น ทรวงอกอิ่มใหญ่ที่ผ่านการให้นมบุตรมาแล้วยังคงเต่งตึง สะโพกผายรับกับเอวที่ยังคงคอดกิ่ว ผิวเนื้อขาวผ่องที่ผ่านกาลเวลามานานกลับยิ่งดูเย้ายวนใจ
นางปลดชุดคลุมออกด้วยท่าทีที่เขินอายที่สุด มือสั่นเครือเล็กน้อยขณะที่ผ้าคลุมหลุดลื่นลงมาจากร่างกาย ใบหน้าแดงก่ำจนถึงลำคอ ดวงตาหลุบต่ำลงด้วยความประหม่าและความไม่คุ้นชินกับสถานการณ์เช่นนี้ นางไม่เคยเปลื้องผ้าต่อหน้าชายใดมาก่อน แม้แต่สามีของนางก็ยังต้องดับไฟก่อนเสมอ
"ข้า... ข้าไม่แน่ใจว่านี่ถูกต้องหรือไม่" เหมยฮวากระซิบเสียงแ่ แต่เมื่อเห็นลูกสาวและสาวใช้ทำตามด้วยท่าทางที่ดูเป็ธรรมดา นางจึงคิดว่านี่คงเป็พิธีกรรมพิเศษของอารามแห่งนี้ที่นางไม่เคยรู้จักมาก่อน
นางก้าวลงสู่สระน้ำทิพย์อย่างช้าๆ ด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความเขินอาย ความหวาดกลัว และความตื่นเต้นที่ยากจะอธิบาย เมื่อเท้าของนางแตะน้ำ ความรู้สึกแปลกๆ ก็เริ่มขึ้น น้ำที่ควรจะเย็นเฉียบกลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีพลังงานแปลกๆ ที่ทำให้ร่างกายของนางสั่นะเื
"ความรู้สึกนี้..." เหมยฮวาคิดในใจ "มันแตกต่างจากน้ำธรรมดาจริงๆ"
เมื่อทั้งสามสาวเปลือยกายลงไปในสระน้ำทิพย์แล้ว จ้าวหลงก็หันกลับมา เขาเดินเข้ามาใกล้สระอย่างช้าๆ ดวงตาของเขากวาดมองไปยังร่างกายเปลือยของทั้งสามสาวด้วยความพึงพอใจ แต่ยังคงรักษาท่าทีที่เคร่งขรึมและศักดิ์สิทธิ์
"ขั้นตอนต่อไปคือการรดน้ำทิพย์เพื่อชำระล้างไออัปมงคล" จ้าวหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ "ข้าจะต้องใช้มือััเพื่อนำพลังงานศักดิ์สิทธิ์ไปยังจุดสำคัญต่างๆ ของร่างกาย เพื่อให้การชำระล้างมีประสิทธิภาพสูงสุด"
เขายกขันทองเหลืองขึ้นตักน้ำในสระ ก่อนจะเริ่มรดลงบนร่างของชิงชิงเป็คนแรก น้ำเย็นเฉียบไหลรดลงบนศีรษะและแผ่นหลังของนาง ทำให้นางสั่นะเืเล็กน้อย
"จงสงบจิตใจ ปล่อยวางทุกสิ่ง" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ให้สายน้ำนี้ชำระล้างไออัปมงคลออกจากกายเ้า ปล่อยให้พลังงานศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย"
ชิงชิงหลับตาพริ้ม พยายามทำตามคำสั่งของจ้าวหลง แต่เมื่อเขาเริ่มใช้มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของนางอย่างแ่เบา นางก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ร่างกายของนางสั่นสะท้านเล็กน้อยเมื่อััที่คุ้นเคยนั้นเริ่มปลุกเร้าความทรงจำอันเร่าร้อน
จ้าวหลงเลื่อนมือลงมาบีบคลึงสะโพกกลมกลึงของนางอย่างจงใจ "ไออัปมงคลมักจะเกาะกินอยู่ตามส่วนที่อ่อนไหวของร่างกาย" เขาอ้างด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูจริงจัง "ข้าจึงต้องชำระล้างให้ละเอียดถี่ถ้วน"
เสียงครางแ่เบาหลุดรอดจากริมฝีปากของชิงชิง ร่างกายของนางแอ่นรับััของเขาอย่างคุ้นเคย ยาที่ผสมอยู่ในน้ำทิพย์เริ่มออกฤทธิ์ ทำให้ความรู้สึกทุกอย่างเพิ่มขึ้นเป็สิบเท่า น้ำรักเริ่มไหลซึมออกมาจากกลีบกุหลาบที่บวมช้ำ ผสมปนเปกับน้ำในสระ
เหมยฮวาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับชิงชิง นางรู้สึกแปลกใจและกังวลเล็กน้อย "ท่านนักพรต... ทำไมชิงชิงถึงดูเหมือนจะ..." นางหยุดพูดเมื่อไม่รู้จะอธิบายอย่างไร
จ้าวหลงหันมามองเหมยฮวาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ "ท่านหญิงเหมยฮวา นี่เป็ปฏิกิริยาธรรมดาของร่างกายเมื่อไออัปมงคลถูกขับออก บางครั้งร่างกายอาจจะมีปฏิกิริยาที่ดูแปลกๆ แต่นั่นแสดงว่าพิธีกำลังได้ผล"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจและน่าเชื่อถือ "ยิ่งปฏิกิริยาแรง ยิ่งแสดงว่าไออัปมงคลมีมาก การชำระล้างจึงต้องใช้เวลาและความพิถีพิถัน"
เหมยฮวาพยักหน้าด้วยความเข้าใจ แม้จะยังรู้สึกแปลกๆ อยู่ แต่นางก็เชื่อในคำอธิบายของจ้าวหลง เพราะนางเห็นผลลัพธ์ที่ดีจากการรักษาครั้งก่อนแล้ว
จ้าวหลงยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะหันไปหาหลินซู เขารดน้ำลงบนศีรษะของนางเช่นกัน น้ำเย็นเฉียบไหลผ่านเส้นผมยาวสีดำและลื่นไหลลงมาตามเรือนร่างอันงดงาม
"เ้าเองก็เช่นกัน หลินซู ปล่อยใจให้ว่างเปล่า" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ให้พลังงานศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียนผ่านร่างกายของเ้า"
หลินซูไม่สามารถทำตามได้ เมื่อมือหนาของจ้าวหลงเริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของนางอย่างช้าๆ ความทรงจำของคืนวันที่ผ่านมาผุดขึ้นมาอย่างชัดเจน ร่างกายของนางตอบสนองต่อััของเขาทันที ราวกับถูกโปรแกรมมาให้รู้จักกับมือเ่าั้
จ้าวหลงเลื่อนมือขึ้นมาบีบเคล้นทรวงอกอิ่มที่ชูชันอยู่เหนือน้ำอย่างจงใจ นิ้วของเขาเล่นกับจุดสีชมพูที่แข็งตัวขึ้นจากความเย็นของน้ำและความตื่นเต้น "ไออัปมงคลของเ้าดูจะฝังลึกนัก" เขาพูดเสียงกระซิบ "ข้าต้องใช้วิธีพิเศษในการชำระล้าง"
ใบหน้าของหลินซูแดงก่ำจนถึงใบหู เสียงครางหวานหลุดรอดจากริมฝีปากของนางอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างกายของนางแอ่นรับััของเขาอย่างเต็มที่ ความโหยหาที่ถูกปลุกเร้ามาทั้งคืนปะทุขึ้นอย่างรุนแรง น้ำรักไหลซึมออกมาจากหว่างขาของนางอย่างไม่อาจควบคุมได้
นางจ้องมองมารดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและตื่นเต้นไปพร้อมกัน นางรู้ว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นไม่ใช่พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็การเล่นกับร่างกายของนางอย่างเปิดเผย แต่นางก็ไม่สามารถต่อต้านได้ เพราะร่างกายของนาง้าััเหล่านี้
เหมยฮวาสังเกตเห็นปฏิกิริยาของลูกสาว นางเริ่มรู้สึกสงสัยมากขึ้น "หลินซู... ลูกเป็อะไรหรือเปล่า ทำไมดูเหมือนจะ..." นางหยุดพูดเมื่อไม่รู้จะพูดอย่างไร
จ้าวหลงตอบแทนเหมยฮวาด้วยน้ำเสียงที่สงบ "ท่านหญิงเหมยฮวา ท่านหลินซูมีไออัปมงคลมากกว่าคนอื่น เพราะนางยังเป็สาว ไออัปมงคลจึงสะสมอยู่ในร่างกายมากกว่าปกติ การชำระล้างจึงต้องใช้เวลาและความพิถีพิถันมากกว่า"
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะเสริม "และที่สำคัญ เนื่องจากนางกำลังจะแต่งงานเร็วๆ นี้ การชำระล้างครั้งนี้จะช่วยให้นางมีพลังชีวิตที่แข็งแรงและเป็มงคลแก่ชีวิตสมรสในอนาคต"
เหมยฮวาพยักหน้าด้วยความเข้าใจ นางคิดว่าการอธิบายของจ้าวหลงสมเหตุสมผล และเมื่อคิดถึงการแต่งงานของลูกสาวที่กำลังจะมาถึง นางก็รู้สึกว่าพิธีนี้อาจจะเป็ประโยชน์จริงๆ
สุดท้าย จ้าวหลงก็หันไปหาเหมยฮวา มารดาของหลินซู เขารดน้ำลงบนร่างของนางอย่างแ่เบา น้ำเย็นเฉียบทำให้นางสั่นะเื
"ท่านหญิงเหมยฮวา ท่านเองก็ต้องชำระล้างเช่นกัน" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพ "แม้ท่านจะเป็ผู้ใหญ่และมีประสบการณ์ชีวิต แต่ไออัปมงคลจากโลกภายนอกก็ยังคงเกาะกินอยู่ในร่างกายของท่าน"
เหมยฮวาตัวสั่นสะท้านอย่างรุนแรงที่สุดเมื่อมือหนาของจ้าวหลงเริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของนางอย่างช้าๆ เนิบนาบ ราวกับจะสำรวจทุกตารางนิ้วของผิวเนื้อที่ยังบริสุทธิ์จากััเช่นนี้
ััของจ้าวหลงแตกต่างจากสามีของนางอย่างสิ้นเชิง มันเต็มไปด้วยความมั่นใจ ความแข็งแกร่ง และความปรารถนาที่แฝงอยู่ มือของเขาไม่ได้แค่ัั แต่เป็การสำรวจและร่างกายของนางอย่างช้าๆ
เขาเลื่อนมือลงมาบีบคลึงสะโพกผายของนางอย่างจงใจ "ไออัปมงคลของท่านดูจะซับซ้อนนัก" เขาพูดเสียงกระซิบ "เพราะท่านได้สะสมมาเป็เวลานาน การชำระล้างจึงต้องใช้เทคนิคพิเศษ"
ใบหน้าของเหมยฮวาแดงก่ำจนถึงลำคอ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความใปนเสียวซ่าน นางไม่เคยได้รับััที่เร่าร้อนเช่นนี้มาก่อนในชีวิตสมรสของนางกับสามีที่แสนจะสุภาพและอ่อนโยน สามีของนางมักจะัันางด้วยความระมัดระวังและรวดเร็ว ไม่เคยใช้เวลาสำรวจร่างกายของนางอย่างละเอียดเช่นนี้
ความรู้สึกใหม่ที่ถาโถมเข้ามาทำให้ร่างกายของนางสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ เสียงครางแ่เบาหลุดรอดจากริมฝีปากของนางอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างกายของนางแอ่นรับััของเขาอย่างลืมตัว ราวกับถูกสะกดด้วยมนต์ใดมนต์หนึ่ง
น้ำรักเริ่มไหลซึมออกมาจากหว่างขาของนางอย่างไม่อาจควบคุมได้ นางรู้สึกอับอายและสับสนกับปฏิกิริยาของร่างกายตัวเอง นางไม่เข้าใจว่าทำไมร่างกายถึงตอบสนองต่อััของชายแปลกหน้าได้เช่นนี้
จ้าวหลงสังเกตเห็นปฏิกิริยาของเหมยฮวา เขาจงใจบีบคลึงเนินเนื้อนุ่มของนางอย่างช้าๆ และหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะสอนให้นางรู้จักกับความปรารถนาที่แท้จริง มือของเขาเลื่อนไปมาระหว่างทรวงอกอิ่มและสะโพกผาย ทำให้นางรู้สึกเหมือนจะเสียสติ
"ท่านหญิงเหมยฮวา ท่านมีร่างกายที่สวยงามมาก" เขากระซิบข้างหูของนาง "แม้จะผ่านกาลเวลามานาน แต่ความงดงามของท่านยังคงเปล่งปลั่งเหมือนดอกไม้ที่เบ่งบาน"
คำชมเชยของจ้าวหลงทำให้เหมยฮวารู้สึกทั้งอับอายและภูมิใจไปพร้อมกัน นางไม่เคยได้ยินคำชมเชยเช่นนี้จากสามี ที่บ้าน นางเป็เพียงภรรยาที่ดูแลบ้านและลูก ไม่มีใครมองนางในฐานะผู้หญิงที่มีเสน่ห์
จ้าวหลงยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของทั้งสามสาว เขารู้ดีว่ายาที่เขาปรุงขึ้นนั้นได้ผลเกินคาด โดยเฉพาะกับเหยื่อรายใหม่อย่างเหมยฮวา ร่างกายของนางที่ไม่เคยได้รับการปลุกเร้าอย่างเต็มที่กลับตอบสนองได้ดีเยี่ยม
เขากวาดสายตามองไปยังสามสาวที่ยืนตัวสั่นสะท้านอยู่ในสระน้ำทิพย์ แต่ละคนต่างมีใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาฉ่ำเยิ้ม และร่างกายที่แอ่นรับััของเขาอย่างลืมตัว เสียงครางแ่เบาที่ดังขึ้นเป็ระยะๆ ในโถงเงียบสงัดยิ่งเพิ่มความเร่าร้อนให้กับบรรยากาศ
โดยเฉพาะเสียงครางของเหมยฮวาที่ดังชัดเจนกว่าใครเพื่อน ราวกับจะประกาศว่านางได้ก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่แห่งตัณหาแล้ว เสียงครางของนางมีความหวานหอมและเซ็กซี่ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเป็แม่บ้านที่สุภาพเรียบร้อย
"พิธีชำระล้างยังไม่จบเพียงเท่านี้" จ้าวหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยอำนาจ "การชำระล้างภายนอกเป็เพียงขั้นตอนแรกเท่านั้น ยังมีอีกหลายขั้นตอนที่พวกเ้าต้องผ่าน เพื่อให้ร่างกายและจิตใจบริสุทธิ์อย่างแท้จริง"
เขาเดินไปมาข้างสระน้ำทิพย์อย่างช้าๆ "ขั้นตอนต่อไปคือการชำระล้างภายใน ซึ่งต้องใช้เทคนิคพิเศษที่สืบทอดมาจากปรมาจารย์รุ่นแรกของอารามเทียนซาน"
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตาไปยังพวกนางอีกครั้ง "คืนนี้... พวกเ้าจะได้เรียนรู้ถึงการปลดปล่อยพลังงานที่แท้จริงจากภายใน การปลดปล่อยที่จะทำให้พวกเ้าเกิดใหม่และมีพลังชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าเดิม"
คำกล่าวของจ้าวหลงทำให้ทั้งสามสาวใจเต้นระรัว พวกนางรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้จะไม่ใช่แค่พิธีชำระล้างธรรมดาอีกต่อไป แต่จะเป็การปลดปล่อยความปรารถนาที่ถูกกักเก็บไว้มานานให้พรั่งพรูออกมาอย่างเต็มที่
เหมยฮวาแม้จะยังรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่ร่างกายของนางที่ถูกปลุกเร้าจนไม่อาจควบคุมได้กลับทำให้นางไม่สามารถคิดใสได้ นางรู้สึกเหมือนจะเป็ลม ความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายทำให้นางต้องพิงกำแพงสระเพื่อไม่ให้ล้มลง
จ้าวหลงเดินออกจากสระน้ำทิพย์ไปยืนอยู่เบื้องหน้าแท่นบูชาที่ตั้งอยู่กลางโถง เขายกมือขึ้นประสานกันอีกครั้ง ก่อนจะกล่าวบทสวดโบราณด้วยน้ำเสียงที่ก้องกังวานไปทั่วอาราม
บทสวดนั้นฟังดูศักดิ์สิทธิ์และลึกลับ เต็มไปด้วยคำโบราณที่ไม่มีใครเข้าใจ แต่สำหรับสามสาวที่ยืนอยู่ในสระน้ำทิพย์ มันกลับเป็เหมือนบทเพลงแห่งความปรารถนาที่กำลังจะนำพาพวกนางไปสู่ห้วงแห่งความสุขสมที่ไม่อาจคาดเดาได้
เสียงบทสวดผสมผสานกับเสียงครางแ่เบาของทั้งสามสาว สร้างบรรยากาศที่ทั้งศักดิ์สิทธิ์และเร่าร้อนไปพร้อมกัน แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาในโถงยิ่งทำให้ทุกอย่างดูลึกลับและน่าหลงใหล
หลินซู ชิงชิง และเหมยฮวาต่างมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก ความเขินอายและความหวาดกลัวเริ่มจางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นและความปรารถนาที่พลุ่งพล่าน ร่างกายของพวกนางร้อนรุ่มราวกับถูกไฟสุม เสียงครางแ่เบาที่หลุดรอดจากริมฝีปากของแต่ละคนบ่งบอกถึงความ้าที่ยากจะระงับ
ยาที่ผสมอยู่ในน้ำทิพย์เริ่มออกฤทธิ์อย่างเต็มที่ ทำให้ร่างกายของทั้งสามสาวไวต่อการััมากขึ้นเป็สิบเท่า ความรู้สึกทุกอย่างถูกขยายและเพิ่มขึ้น จนแม้แต่การััของน้ำก็ทำให้พวกนางรู้สึกเสียวซ่าน
จ้าวหลงหันกลับมามองพวกนางอีกครั้ง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่ได้เห็นผลลัพธ์ของยาที่เขาปรุงขึ้น ทั้งสามสาวต่างอยู่ในสภาพที่พร้อมจะรับสิ่งใดก็ตามที่เขาจะให้
"จงเตรียมตัวให้พร้อมเถิด..." เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ "คืนนี้จะเป็คืนที่พวกเ้าจะไม่มีวันลืม คืนที่พวกเ้าจะได้รู้จักกับตัวตนที่แท้จริงของพวกเ้าเอง"
สิ้นเสียงของจ้าวหลง แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาในโถงก็ดูจะสว่างไสวขึ้นกว่าเดิม ราวกับเป็พยานให้กับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในค่ำคืนแห่งการชำระล้างที่แฝงไปด้วยตัณหาและราคะอันเร่าร้อนนี้
บรรยากาศในโถงเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความคาดหวัง ทั้งสามสาวต่างรู้ดีว่าพิธีกรรมที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และครั้งนี้ จะไม่มีการหลีกหนีหรือการปฏิเสธใดๆ อีกต่อไป
1K
