การรักษาผู้ฝึกยุทธนั้นนอกจากกินโอสถแล้วยังมีอีกวิธีคือการถ่ายทอดพลังลมปราณให้โดยวิธีนี้ผู้ที่สามารถทำได้จะต้องมีความเข้าใจพลังปราณอยู่ไม่น้อย
สตรีท่านนี้คือผู้ฝึกยุทธที่เก่งกาจเป็แน่เพราะการโคจรพลังปราณนี้ไม่สร้างความเสียหายให้กับเส้นลมปราณของเหิงเยว่แม้แต่น้อยอีกทั้งมันช่วยเยียวยาาแภายใน อาการทรุดของเขาค่อย ๆ หายไปอย่างเห็นได้ชัด
ผ่านไปไม่กี่ลมหายใจนางละมือออกและกระแทกฝ่ามือเข้ากลางแผ่นหลังลมปราณถูกส่งเข้ามาอย่างมากจนเหิงเยว่กระอักเืออกมา
สิ่งที่นางทำคือการโคจรเพื่อเยี่ยวยาและอัดพลังปราณเข้ามาเพื่อรีดพิษตกค้างในร่างของเหิงเยว่ออก
“จิวซื่อ”นางตอบคำถามนั้นกลับ หลังจากที่ลดมือลงและหยุดโคจรพลังปราณ
“จิวซื่อ?”เหิงเยว่ย้ำชื่อนั้นพลางคิดย้อนกลับไปว่าเขาเคยเห็นหน้าสตรีท่านนี้ที่ไหนและเขาก็คิดออก
จิ่วซื่อหมอยาระดับผู้เชี่ยวชาญและมีฉายาว่า ผู้สรรสร้างโอสถแห่ง์ นางกำลังถูกทางสมาคมปรุงยาตัวเพราะอยู่ๆ นางก็หายสาบสูญไปจากสมาคมโดยไม่ได้ทิ้งจดหมายหรืออะไรไว้เลยแม้แต่น้อย
ใช้เวลาตามหาตัวนางอยู่หลายปีจนยกเลิกการค้นหาไปเพราะคิดว่านางตายไปแล้วและทางสมาคมก็เรียกชื่อนางด้วย หมอยาที่หายสาบสูญ แทน
“จิวซื่อท่านเป็หมอยาที่หายสาบสูญไปใช่หรือไม่” เหิงเยว่ถามออกไปตามตรงขณะที่หันหน้ากลับมาเพื่อสบตา
“เ้าพูดเื่อะไรของเ้าหมอยานั่นเป็ใครข้าไม่รู้จัก คงจะบังเอิญชื่อเดียวกันกับข้าเฉย ๆ”นางส่ายศีรษะเพื่อเสริมคำปฏิเสธนี้ “ว่าแต่เ้าน่ะ ไม่คิดจะเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้ข้าฟังเลยหรือว่าเพราะเหตุใดเ้าจึงนอนจมกองเือยู่ที่นั่น”
“เมื่อราตรีที่ผ่านมา...”
เหิงเยว่ใช้เวลาราวหนึ่งเค่อในการสรุปเื่ราวต่างๆ ให้จิวซื่อฟัง นางก็ไม่ได้สงสัยในคำพูดของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย
“แล้วเหตุใด ท่านจึงตัดสินใจช่วยข้าในสภาพแบบนั้นล่ะมันไม่น่าจะรอดชีวิตออกมาได้แล้วมิใช่หรือ”
“ข้าเพียงแค่อยากได้ลูกมือมาช่วยก็เท่านั้นเอง” จิวซื่อบอกปัดพลางลุกขึ้นยืนและสบตา“แล้วเ้ายังประสงค์ที่จะตายอยู่อีกหรือไม่ถ้าหากว่าข้าสามารถนำพลังลมปราณของเ้ากลับมาได้”
เหิงเยว่เบิกตากว้างไปครู่หนึ่งด้วยความใจากนั้นก็ส่งสีหน้าหม่นหมองออกมา “เส้นปราณฉีกขาด แก่นปราณถูกทำลายด้วยพิษร้ายท่านจะใช้วิธีไหนมารักษาข้า ในตอนนี้ข้าแค่โคจรพลังปราณเพื่อบ่มเพาะยังทำไม่ได้ ข้ายังมีวิธีไหนอีกหรือที่จะนำพลังปราณกลับมาท่านเป็คนใช้ฝ่ามือนั่นเพื่อเยียวยาเส้นลมปราณของข้าท่านน่าจะเป็คนที่รู้ดีที่สุดมิใช่หรือว่าสภาพในตอนนี้ข้านั้นน่าสมเพชแค่ไหน”
จิวซื่อที่รู้ดีที่สุดนั้นหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ “เพราะข้ารู้ดีข้าถึงได้ถามเ้าออกไปแบบนั้น หากเ้าตอบกลับมาแบบนี้แสดงว่าเ้ายังศึกษาไม่มากพอเหิงเยว่”