วริทธิ์นันท์มองร่างเปล่าเปลือยของตัวเอง ผ่านกระจกเงา ที่ติดอยู่ที่ผนังห้องน้ำ เรือนร่างสะโอดสะอง เย้ายวน โค้งเว้าสมส่วน ที่ตอนนี้คอและตรงเนินลูกมะพร้าวสองลูกนั้น มีจุดสีแดงช้ำโผล่ขึ้นมาให้เห็นเด่นชัด หญิงสาวเห็นอย่างนั้นแล้วก็ให้ใบหน้าสวยหวาน ร้อนผะผ่าวแดงระเรื่อซับสีขึ้นมาในทันที
“อีตาบ้า บ้าที่สุดเลย รังแกกันยังไม่พอ ยังมาทำรอยเอาไว้อีก มันน่าหาอะไรฟาดหัวสักทีดีไหมเนี้ย!!”
วริทธิ์นันท์บ่นอุบอิบ แบบอารมณ์กึ่งไม่พอใจและกึ่งรุ่มร้อน วาบหวามภายในกาย เมื่อคิดถึงสิ่งที่คนตัวโต ที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงนอนในขณะนี้ ได้ทำกับเธอเมื่อคืนที่ผ่านมา ใช่!!... นี่มันเป็ครั้งแรกของเธอ ถึงเธอจะเสียดายอยู่บ้าง แต่ยังไงผู้ชายที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไป ก็ได้ชื่อว่าเป็สามีเธอล่ะน่า เฉพาะฉะนั้นก็ไม่จำเป็ที่มีน้ำตาให้ความการสูญเสียในครั้งนี้
หรือแม้หากว่าเธอพลั้งเผลอไปสูญเสียให้ โดยที่ยังไม่ได้แต่งงานกัน เธอก็ไม่คิดจะร้องไห้ฟูมฟายออกมาให้เห็นเป็อันขาด เพราะในยุคสมัยนี้ คนเป็แฟนกันเขาก็มีอะไรกันแล้ว จึงถือเป็เื่ธรรมดามาก
แกร๊ก!!!!......
เสียงดังของประตูห้องน้ำ ทำให้วริทธิ์นันท์ตื่นจากพะวงความคิดของตัวเอง รีบหันหน้าไปมองยังประตูห้องน้ำในทันที และก็ต้องเบิกตากว้างอย่างใ เมื่อเห็นประตูห้องน้ำเปิดออก และดนวัตเดินแทรกตัวเข้ามาภายในห้อง
“คุณดน!!...... คุณเข้ามาในนี้ทำไม?? แต่เอ๊ะ!!??...... ฉันล็อคประตูอยู่นะ แล้วทำไมคุณถึงเปิดเข้ามาได้ล่ะ!!?”
วริทธิ์นันท์ยกมือเรียวเล็กขึ้นปิดทั้งล่างปิดทั้งบนเอาไว้อย่างเร็วไว เพื่อปิดบังไม่ให้สายตาคมเข้มนั้นมองเห็น แต่ถึงจะใช้มือเรียวเล็กปิดยังไงก็ปิดไม่มิดจากสายตาคมเข้ม ที่ตอนนี้จ้องเอาๆ จนตาเป็มันเลยก็ว่าได้
“ก่อนหน้านี้ที่เราจะแต่งงานกัน ห้องนี้ก็เป็นอนของผมนะ เพราะงั้นไม่มีตรงไหนที่ผมอยากเข้า แล้วผมจะเข้าไม่ได้หรอกเมียจ๋า”
ดนวัตกล่าวอย่างอารมณ์ดี ทั้งยังยิ้มกรุ้มกริ่มในหน้า โดยระหว่างที่กล่าวก็เดินเข้าหาคนตัวเล็ก ซึ่งคนตัวเล็กก็ไม่รู้จะหลีกหนีไปทางไหนได้ จะก้าวถอยหลัง ก็ติดอ่างล้างหน้า จึงทำให้ดนวัตเข้ามาประชิดร่างบาง และยื่นมือใหญ่โอบกอดร่างบางอย่างง่ายดาย
“นี่คุณปล่อยฉัน แล้วก็ออกไปเลยนะ ฉันจะอาบน้ำ!!!!......”
วริทธิ์นันท์ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง หวังจะให้คนตัวโตปล่อย แต่ยิ่งเธอดิ้นเนื้อตัวของคนทั้งสองก็ยิ่งแแ่กันมากยิ่งขึ้น และก็ทำให้อะไรๆ ที่นอนสงบอยู่ ดีดเด้งแข็งขืนขึ้นมาดันผ้าเช็ดตัวอย่างเห็นได้ชัด
หญิงสาวรับรู้ได้ถึงบางสิ่งบางอย่างจากกายแกร่ง ก็เบิกตากว้างมากยิ่งขึ้น ใบหน้าสวยหวานที่แดงระเรื่อซับสีอยู่แล้ว ก็ให้ขึ้นสีมากยิ่งขึ้นไปอีก ความวาบหวาม สยิว ซาบซ่าน มาจากแห่งหนตำบลใด ก็ยากจะเดา วิ่งพุ่งเข้าใส่ร่างบาง จนขนอ่อนลุกซู่ชูชันไปทั่วทั้งตัว
“ไหนๆ ก็ ไหนๆ แล้ว ก็อาบน้ำพร้อมกันเลย จะได้ไม่เสียเวลา เช้านี้เราต้องลงไปใส่บาตรกันนะ”
ดนวัตบอกกล่าวคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงกระเซ้าแหบพร่า ใช้มือใหญ่อีกข้างหนึ่ง ดึงผ้าเช็ดตัวออกจากสะโพกแกร่ง จนผ้าเช็ดตัวหลุดออกไป และถูกโยนไว้ที่ราวแขวน แล้วคนตัวโตก็กอดกระชับร่างบาง พาขยับไปอยู่ใต้ฝักบัว
ชายหนุ่มยื่นมือใหญ่ข้างหนึ่งไปเปิดน้ำ น้ำก็ไหลรินออกมาจากฝักบัว อาบรดร่างของคนทั้งสองจนเปียกชุ่มกันไปตามๆ กัน เขาใช้มือที่ยื่นไปเปิดฝักบัว มาจับที่ท้ายทอยคนตัวเล็ก บังคับให้คนตัวเล็กเงยหน้า แล้วเขาก็เข้าไปประกบปิดปากบางอวบอิ่ม ด้วยปากอันร้อนรุ่ม บดขยี้ เคล้าคลึง แทะเล็มไปรอบๆ ริมฝีปาก แล้วสอดลิ้นสากร้อนลื่นเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปาก
ซึ่งกว่าสามีภรรยาหมาดๆ จะออกจากห้องน้ำกันมาแต่งเนื้อแต่งตัว และลงไปใส่บาตรได้ ก็ใช้เวลานานพอสมควร นานจนทำให้วริทธิ์นันท์เหนื่อยล้า และเรี่ยวแรงที่มีอยู่อันน้อยนิดอยู่แล้วนั้น ก็ได้หดหายไปเลยในเช้านี้
๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔
1K
