Bustling Officialdom กลรักเกมอำนาจ [นิยายแปล]

ตอนที่ 5 ป่วยก็คอยเฝ้าไข้ (8)

        กู้ชิงไม่เข้าใจสาเหตุที่ชายหนุ่มข้างหลังแวะมาที่บ้านสักเท่าไร แม้ว่าการที่เขาป่วยเป็นไข้จะเกี่ยวข้องกับอีกฝ่ายโดยตรงก็ตาม แต่ไม่เห็นต้องมาดูแลด้วยตนเองถึงที่ แถมต่อหน้าเซวียติ้งจะจะอีก

        ทีนี้ละยิ่งอธิบายยากเลย...ต่อให้อธิบายไปก็คงเปล่าประโยชน์ละมั้ง เซวียติ้งต้องไม่เชื่อแน่นอน แต่จะปักใจเชื่อว่าเขากับหยวนจุนไม่ได้มีแค่ความสัมพันธ์ทางกายต่อกัน แต่เลือกจะเข้าพวกตระกูลหยวนด้วย

        คนที่คิดแบบนี้ยังมีเซี่ยเจี่ยนอี้อีกคน แบบนี้ก็เท่ากับว่าเขากระตุ้นตระกูลเซวีย ตระกูลเซินและตระกูลเซี่ยรวมสามตระกูลมาจับมือเป็นพันธมิตรเข้าข่มอำนาจเขา ทั้งยังกระตุ้นผลกระทบต่อธุรกิจตระกูลหยวนโดยไม่ได้ตั้งใจอีก

        แต่พอผลออกมาเป็นอย่างนี้ เขาต้องเลือกตระกูลหยวนเลยเหรอ ไม่สิ ไม่ว่าสี่เจ้าสัวใหญ่จะลอบลงมือกระตุ้นอะไรก็ตาม เขาก็จะแสดงท่าที ‘วางตัวเป็นกลาง’ เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างหยวนจุน...ก็แค่สิ่งที่ต้องเผชิญหน้าในการทำงานโดยหลีกเลี่ยงการพบหน้ากันไม่ได้ แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงตั้งใจมาเฝ้าไข้เขาถึงที่บ้านล่ะ แค่ความผิดพลาดเมื่อคืนนี้ ไม่เห็นจะต้องทำอย่างนี้เลยสักนิด

        พอนึกถึงคำที่หยวนจุนพูดไว้เมื่อเช้าว่า ‘แต่คุณใช้อำนาจของตระกูลหยวนได้นะ’ หรือว่าจะเป็นเพราะประเด็นนี้กันนะ

        เขาปฏิเสธอย่างชัดเจนไปแล้ว อีกฝ่ายก็น่าจะเข้าใจแล้วสิ...

        ในใจหยวนจุนกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

        ขณะนึกข้อสงสัยนี้อยู่ เขาก็ค่อยๆ หลับลึก ระหว่างกึ่งหลับกึ่งตื่น ก็สัมผัสได้ว่ามีใครเข้ามาพลิกตัวของเขา แล้วเปลี่ยนท่านอนให้เพื่อให้เขาสบายตัวขึ้นอีกหน่อย เขารู้สึกได้รางๆ ว่าเป็นหยวนจุน แต่พูดไม่ได้ ได้แต่จมลงไปในห้วงนิทราด้วยท่านอนที่สบายที่สุด

        ชายหนุ่มบนเตียงกำลังเอนกายตะแคงข้าง ขณะมองคนที่กำลังนอนหงาย ก็ใช้มืออังกับหน้าผากของอีกฝ่ายไป

        ไม่ได้ร้อนจัดขนาดนั้นแล้ว ไข้กำลังลดลง พอเข้าพรุ่งนี้ เรี่ยวแรงน่าจะไม่ถึงกับเพลียขนาดนี้อีก

        หลังจากเอ่ยคำว่า “ฝันดี” หยวนจุนก็นอนเคียงข้างเขา เข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกัน

        คืนนี้กู้ชิงไม่ฝัน แต่หลับสนิทกระทั่งฟ้าสว่าง ในขณะที่เขาลืมตา ก็กำลังซุกหน้ากับแผงอกเปลือยเปล่าของชายหนุ่ม เพราะแรกลืมตายังไม่รู้ตัว เขาสะดุ้งไปเฮือกหนึ่ง ก่อนจะนึกถึงหยวนจุนขึ้นมาได้

        เขาตั้งใจว่าจะลงจากเตียงแบบไม่ปลุกอีกฝ่าย แต่ทันทีที่ขยับกาย หยวนจุนก็ลืมตา แถมยังจ้องเขาอีก

        หลังหลบตาอีกฝ่าย เขาก็เอ่ยนิ่งๆ ประโยคหนึ่งว่า “ประธานหยวนน่าจะกลับได้แล้วนะครับ” จากนั้นก็ลุกขึ้นนั่งคิดจะลงจากเตียง ทว่าอีกฝ่ายจับข้อมือของเขาแล้วใช้มือทาบหน้าผาก

        “ไข้ลดแล้ว” หยวนจุนเอ่ยปาก “วันนี้กับพรุ่งนี้กินยาติดต่อกันสองวัน เดี๋ยวร่างกายก็หายดีแล้ว”

        เขาส่งเสียง “อืม” คำหนึ่งพลางพยักหน้า ดิ้นหลุดจากมือของเขาแล้วลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ สิบนาทีต่อมาถึงออกจากห้องน้ำ หยวนจุนผู้สวมเสื้อผ้าเสร็จแล้วยื่นน้ำอุ่นให้ ถามว่าจะกินมื้อเช้าในบ้านหรือจะไปนอกบ้าน

        “ประธานหยวนงานยุ่งนี่ครับ กลับไปเลยดีกว่า” เขายกแก้วน้ำแล้วเดินไปที่ระเบียง แสงแดดอบอุ่นยามเช้าส่องกระทบใบหน้า ขณะมองคนสัญจรในซอยเสี่ยวโหลว เขาก็ดื่มน้ำอุ่นลงไปครึ่งแก้ว วันนี้คอหอยไม่ได้แหบแห้งรุนแรงอีกแล้ว ความรู้สึกรวดร้าวนั้นก็หายไปเกือบหมด

        “เว้นเสียว่าจะมีเรื่องใหญ่ ถ้าไม่งั้น ผมก็ไม่จำเป็นต้องไปถึงที่ทำงานเครือบริษัทตงฟางทุกวันหรอก” หยวนจุนตอบ ก่อนจะเลือกรายการอาหารผ่านมือถือ แล้วสั่งคนมาส่งอาหารเช้า

        “เสี่ยวเจวี๋ยอาจจะรอคุณกลับบ้านอยู่นะครับ” เขาเอ่ยเสียงเฉยชา

        “ถ้าเปรียบเทียบกับผมแล้ว เขาน่าจะอยากเจอคุณมากกว่าอีก” หยวนจุนสั่งอาหารเช้าเสร็จ ก็เดินเข้าไปข้างๆ เขา

        “แล้วประธานหยวนไม่มีธุระอื่นให้ทำแล้วเหรอครับ” กู้ชิงหันข้างเอ่ยถาม

        “มีสิ” หยวนจุนตอบคำ แล้วยกมือไล้พวงแก้มของเขา “ตอนนี้กำลังดำเนินการอยู่ครับ”

        กู้ชิงขยับกายเบี่ยงหนี แล้วเบือนหน้ามามองข้างล่างต่อ

        หยวนจุนหดมือกลับ การมองใบหน้าด้านข้างของเขาช่างเหมือนกับการชมทิวทัศน์งดงามท่ามกลางฤดูร้อน

        กระทั่งอาหารเช้ามาส่ง กู้ชิงก็ไม่ได้คุยกับชายหนุ่มอีกเลย เขาตัดสินใจจะเพิกเฉยโดยถือว่าเสียว่าอีกฝ่ายเป็นอากาศธาตุ ถ้าทำแบบนี้แล้ว คนปกติต่างก็จะรู้จักถอยห่างไปเอง

        หยวนจุนไม่ได้กลับ แต่ไม่ใช่แค่ไม่กลับเท่านั้น ซ้ำยังหยิบชุดสูทที่ลืมไว้ที่นี่เมื่อครั้งก่อนขึ้นมา แล้วนำไปแขวนที่ตู้เสื้อผ้าในห้องนอน ก่อนจะนำเสื้อและกางเกงที่เขาสวมเมื่อวานส่งไปซักแห้ง ทั้งยังสั่งอาหารมื้อเที่ยงและช่วงบ่ายมา พลางเฝ้าเขากินยาให้หมด

        เขาข้องใจเหลือเกิน ทั้งยังจมลึกกับการครุ่นคิด

        จุดประสงค์ที่อีกฝ่ายดื้อด้านขนาดนี้คืออะไรกันแน่

        ไม่เข้าใจชายหนุ่มคนนี้เลยจริงๆ ดังนั้นช่วงค่ำถึงได้ฉวยจังหวะระหว่างเขาเข้าไปอาบน้ำ มาล็อกประตูห้องนอนจากด้านในแล้วเข้านอนเลย