ตอนที่ 3
รับปาก
“ทำไมล่ะขอรับ”หลินฟานมองาุโิซานด้วยท่าทีไม่เข้าใจอย่างน้อยก็อยากทราบว่าทำไมาุโิซานถึงไม่ยอมสร้างอาวุธให้ตน
“การสร้างอาวุธระดับสูงใช้เพียงวัสดุธรรมดาไม่ได้”าุโิซานยืนขึ้นก่อนจะเดินไปที่ค้อนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางบ้านแต่เื่วัตถุดิบหลินฟานเพิ่งบอกไปเองไม่ใช่หรือว่ายินดีจะหามาให้
“แต่วัตถุดิบเ่าั้ล้วนแล้วมีความแข็งแกร่งระดับสูงเช่นกันการจะเปลี่ยนรูปวัตถุดิบพวกนั้นจำเป็ต้องใช้กำลังมหาศาลและค้อนเอง...ก็ต้องสามารถทนกำลังขนาดนั้นได้ด้วย”าุโิซานพูดจบก็เอามือแตะไปที่ด้ามค้อนด้วยท่าทีเศร้าๆ
“แต่ว่าข้าตอนนี้ไม่อาจยกค้อนคู่กายอันนี้ขึ้นมาได้อีกแล้ว”าุโิซานกำด้ามค้อนด้วยมือทั้งสองข้างก่อนจะออกแรงยกจนกล้ามเนื้อส่วนแขนแทบจะปูดโปนออกมาไม่ใช่แค่กำลังกายาุโิซานยังใช้พลังิญญาจนพลังกดดันแผ่ไปทั่วห้องจนรู้สึกอึดอัดไปหมดแต่ถึงอย่างนั้นค้อนที่วางอยู่บนพื้นก็ไม่มีท่าทีจะขยับเลย
“............”แม้จะพยายามจนสุดแรงแต่าุโิซานก็ไม่สามารถยกค้อนขึ้นมาได้ ทำให้หลินฟานพอจะเข้าใจอะไรบางอย่างบางทีที่าุโิซานไม่สร้างอาวุธให้ตนอาจจะไม่ได้มาจากความผิดของหลินฟานแต่อาจจะเป็เพราะร่างกายของท่านเอง
“ข้าได้รับาเ็เมื่อหลายปีก่อนตอนนี้แม้จะหายดีจนสามารถใช้กำลังได้ตามปกติแล้วแต่ค้อนอันนี้หนักเกินไปไม่สามารถยกขึ้นมาได้อีกแล้ว”าุโิซานตอบพลางเปิดเสื้อของตนออกให้หลินฟานเห็นาแที่บ่าของตนตลอดมาที่าุโิซานไม่เคยรับคำขอของใครเลยก็เพราะตนไม่สามารถสร้างอาวุธระดับสูงได้อีกแล้วแม้จะยังสามารถยกค้อนธรรมดาเพื่อสร้างอาวุธระดับกลางๆได้แต่สำหรับช่างฝีมือที่เคยสร้างผลงานชั้นเลิศมาก่อนไม่อาจทนกับผลงานพวกนั้นได้สุดท้ายาุโิซานก็ไม่ได้สร้างอาวุธอีกเลย
“เป็..เช่นนี้เองหรือขอรับ”หลินฟานเห็นาแของาุโิซานจะไม่เชื่อก็ไม่ได้แล้วแผลเป็นั่นใหญ่มาก ตอนที่โดนทำร้ายคงเกิดาแหนักเป็แน่ไม่แปลกเลยที่จะยกของหนักอย่างค้อนอันนั้นไม่ขึ้นเช่นนั้นแล้วการขอร้องาุโิซานให้สร้างอาวุธให้ก็ไม่มีทางเป็ไปได้มาแต่แรกแล้ว
“หวังว่าเ้าจะเก็บเื่นี้เป็ความลับข้าอยู่ในยุทธภพมานาน การบอกเรื้องนี้ออกไปไม่ใช่เื่ดี”าุโิซานว่าพลางสวมเสื้อของตนกลับเข้าไปเหมือนเดิมการเป็ช่างตีเหล็กในตำนานนั้นาุโิซานก็คงผ่านอะไรมามากมายคงมีทั้งศัตรูทั้งมิตร การบอกว่าตนไม่มีความสามารถจะสร้างอาวุธระดับสูงได้แล้วออกไปคงทำให้มิตรบางคนห่างเหินรวมถึงศัตรูบางพวกหันมาเล่นงานด้วย หลินฟานย่อมเข้าใจความหมายข้อนี่ของาุโดี
“ขอรับข้าเข้าใจแล้ว”หลินฟานได้ยินเช่นนั้นก็ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อมแต่ภายในหัวของหลินฟานกลับว่างเปล่าไปหมด เขาควรทำเช่นไรดีช่างตีเหล็กที่สร้างอาวุธระดับราชันขึ้นมาได้มีเพียงหยิบมือแต่คนที่สร้างอาวุธระดับราชันขั้น 10 ได้นั้นไม่มีอยู่เลยทั่วแผ่นดินนี้มีเพียงาุโิซานเท่านั้นที่ทำได้แต่ก็อย่างที่เห็นตอนนี้ท่านทำไม่ได้แล้วเช่นนั้นผู้ที่จะสร้างอาวุธระดับราชันขั้นที่ 10 ได้นั้นก็ไม่มีอีกแล้วนอกจากจะโชคดีเจอช่างตีเหล็กลึกลับมากความสามารถที่โลกใบนี้ไม่รู้จักหลินฟานก็คงต้องไปชิงอาวุธระดับราชันขั้นที่ 10 มาจากที่อื่นเท่านั้นแต่การทำแบบนั้นก็ไม่ต่างจากฆ่าตัวตายนักกระบี่เ้าัที่โดนชิงไปก็ไม่ทราบข่าวว่าอยู่ที่ไหน อาวุธชิ้นอื่นก็อยู่ในมือผู้ถือครองที่เข้าถึงยากทั้งสิ้นแต่ละชิ้นคุ้มกันหนาแน่นไม่ต่างจากในวังของราชวงศ์ัครามเลยหลินฟานเพียงคนเดียวไปชิงอาวุธเ่าั้มาผลลัพธ์มันก็เห็นกันอยู่แล้ว
“...............”หลินฟานที่มืดแปดด้านก้มหน้าลงด้วยใบหน้าซีดเผือดหากไม่นำอาวุธระดับราชันขั้นที่ 10 กลับไปตระกูลหลินของเขาจะถูกปะาทั้งตระกูลแถมความผิดฐานทำสมบัติของแผ่นดินสูญหายไปก็หนักมากบางทีชื่อของตระกูลหลินอาจจะกลายเป็ชื่อที่น่าอายในประวัติศาสตร์ไปเลยก็ได้แบบนั้นต่อให้หลินฟานตายไปแล้วจะไปสู้หน้ากับบรรพบุรุษบน์ได้อย่างไรแล้วแบบนี้เขาควรทำเช่นไรดี......
กึก.....
หลินฟานเหลือบตามองไปที่ค้อนขนาดใหญ่ที่เป็ค้อนคู่ใจของาุโิซานพริบตานั้นก็ราวกับมีเสียงกระซิบเข้ามาในหูของหลินฟานให้เดินไปหยิบค้อนอันนั้นเสีย
“ไม่ได้หรอก ต่อให้เ้ายกมันได้ค้อนสดับทศทิศอันนี้ก็เป็เพียงอาวุธระดับตำนานขั้นที่สิบไม่สามารถเอาไปไถ่ชีวิตคนตระกูลเ้าได้หรอก”าุโิซานเห็นหลินฟานเข้ามาจับค้อนของตนก็ไม่ได้มีท่าทีแตกตื่นอะไรค้อนสดับทศทิศสร้างขึ้นมาให้ทนทานและหนักอึ้งเพื่อใช้ในงานสร้างอาวุธโดยเฉพาะน้ำหนักของมันไม่ใช่น้อยๆแต่เพราะไม่ได้สร้างมาเป็อาวุธก็เลยมีฐานะเป็เพียงอาวุธระดับตำนานที่ต่ำกว่าระดับเซียนและราชันไปอีก
“ข้าทราบแล้วขอรับ”หลินฟานตอบพลางออกแรงยกค้อนสดับทศทิศขึ้นมาจากพื้นพอได้ลองยกดูก็พบว่าค้อนสดับทศทิศหนักกว่าที่เห็นภายนอกหลายร้อยเท่ามิน่าเล่าถึงได้ไม่มีใครยกมันขึ้น ยามนี้เหมือนหลินฟานกำลังพยายามยกูเาขึ้นมาทั้งลูกไม่มีผิด
กึก....
หลินฟานใช้ทั้งพลังิญญาและพลังกายที่มีทั้งหมดเพื่อยกค้อนสดับทศทิศขึ้นมาแต่หลินฟานไม่ใช่ผู้ฝึกฝนพลังิญญาด้านกำลังอยู่แล้ว ประกอบกับก่อนหน้านี้อดข้าวอดน้ำเป็เดือนจนแรงแทบไม่เหลือทำให้ยามนี้หลินฟานยกค้อนสดับทศทิศขึ้นมาได้เพียงคืบเดียวเท่านั้นแต่ถึงอย่างนั้นหลินฟานก็ยังยกมันขึ้นมาได้
ตึง!!
หลินฟานที่ออกแรงจนสุดกำลังปล่อยค้อนตกลงมาบนพื้นอีกครั้งจนพื้นดินสั่นะเืเลยทีเดียวสมแล้วที่ได้ชื่อว่าสดับทศทิศ แค่ปล่อยตกพื้นยังเสียงดังขนาดนี้หากสามารถยกขึ้นใช้ตีเหล็กได้เสียงของมันคงดังไปถึง์และนรกจริงๆ
“ท่านาุโถ้าข้าได้พักฟื้นพลังรับรองว่าข้าต้องยกขึ้นแน่ๆขอรับ ได้โปรดรับข้าเป็ศิษย์ด้วยขอรับ”หลินฟานปล่อยค้อนไปก็ก้มลงคุกเข่าอีกครั้งนี่คือความคิดที่แล่นเข้ามาในหัวของหลินฟานหากาุโิซานไม่สามารถสร้างอาวุธระดับราชันขั้นที่ 10ขึ้นมาได้เพราะยกค้อนไม่ขึ้น เช่นนั้นเขาจะเป็ผู้ยกมันขึ้นมาเองขอเพียงาุโิซานยอมถ่ายทอดวิชาให้หลินฟานจะสร้างอาวุธระดับราชันขึ้นมาเองให้ดู
“การเป็ช่างตีเหล็กไม่ใช่เื่ง่ายๆนะ”าุโิซานเห็นเช่นนั้นก็ลังเลไปนิดหน่อยหลินฟานไม่เหมือนคนที่จะมาเป็ช่างตีเหล็กเลยแต่การยกค้อนเมื่อครู่ก็ทำให้เห็นแล้วว่าหลินฟานมีกำลังไม่ธรรมดาเผลอๆด้านพลังิญญาอย่างเดียวอาจจะเหนือกว่าาุโิซานไปหลายขั้นแล้วก็ได้อย่างว่าองครักษ์หลวงจะเป็คนธรรมดาได้อย่างไร
“ข้าจะพยายามขอรับเพราะข้าเดิมพันกับมันด้วยชีวิตอยู่แล้ว”หลินฟานตอบพลางก้มหัวต่อหน้าาุโิซานอย่างจริงจังหากสร้างอาวุธระดับราชันไม่ได้ตระกูลหลินก็ถูกปะาไม่มีใครจริงจังเื่นี้ไปกว่าหลินฟานอีกแล้วแน่นอน เพราะงั้นเื่ความตั้งใจนั้นไม่ต้องถามอะไรให้มากความ
“.........”าุโิซานมองไปทางหลินฟานด้วยท่าทีครุ่นคิดหลายปีมานี้ตนไม่ได้แตะ้าสร้างอาวุธเลยในใจย่อมเสียดายวิชาของตนที่ต้องทิ้งร้างไปไม่น้อยหนิงหลงเองแม้จะเรียนรู้วิชาตีเหล็กไปมากแล้ว แต่เพราะยังเด็กกำลังยังไม่ถึงขั้นจึงได้แต่ให้ช่วยงานทั่วไปเท่านั้นหากรับศิษย์อีกคนก็ถือเป็เื่ดีมากกว่าไม่ดีอยู่แล้วไม่ใช่หรืออย่างไร
“ได้ ข้าจะรับเ้าเป็ศิษย์แต่ข้ามีข้อแม้อย่างหนึ่ง”าุโิซานพยักหน้าช้าๆก่อนจะมองไปทางหนิงหลงครู่หนึ่งแม้จะมีพลังิญญา แต่าุโิซานไม่ได้เป็ผู้ฝึกฝนพลังิญญาระดับสูงส่งอะไรนักทำให้าุโิซานไม่สามารถสั่งสอนวิธีฝึกฝนพลังิญญาให้หนิงหลงได้ดีเท่าที่ควร
“เพื่อแลกกับวิชาตีเหล็กข้าอยากจะให้เ้าถ่ายทอดวิชาฝึกฝนพลังิญญาให้กับหนิงหลงเ้าทำได้หรือไม่”ได้ยินาุโิซานพูดเช่นนั้นหลินฟานก็ชะงักไปครู่หนึ่งวิชาที่หลินฟานฝึกฝนเป็วิชาลับในตระกูลหลิน ปกติไม่ถ่ายทอดให้ผู้คนนอกตระกูลแต่ทว่าครั้งนี้ภัยร้ายมาถึงตระกูลแล้ว จะมัวหวงวิชาไม่ยอมรับข้อเสนอได้งั้นหรือ
“ทราบแล้วขอรับ”หลินฟานคิดอยู่ครู่เดียวก็รีบประสานมือตอบาุโิซานอย่างเข้มแข็งทันทีเพื่อรักษาชีวิตคนในตระกูลเอาไว้แค่ถ่ายทอดวิชาให้หนิงหลงนับว่าไม่ใช่เื่ใหญ่เลย
“ดีหลังจากนี้เลิกเรียกข้าว่าาุโแล้วเรียกข้าว่าอาจารย์ซะ”าุโิซานว่าพลางพยักหน้าอย่างพึงพอใจไม่ใช่แค่ได้ศิษย์คนใหม่มาเพิ่ม แต่ยังสามารถกลบจุดอ่อนให้หนิงหลงได้อีกด้วยเรียกว่าทุกฝ่ายได้ผลประโยชน์กันถ้วนหน้าเลยก็คงได้
“ขอรับอาจารย์”หลินฟานได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกว้างกราบาุโิซานเป็อาจารย์ทันทีไม่นึกเลยว่าเหตุการณ์ในวันนั้นจะทำให้หลินฟานต้องมาเรียนเป็ช่างตีเหล็กเช่นนี้แต่หากหลินฟานสร้างอาวุธระดับราชันขั้นที่ 10ได้จริงหลังจากนี้ตระกูลหลินคงยิ่งใหญ่ขึ้นมากแน่ๆบางทีนี่อาจจะเป็การชี้นำจาก์ก็เป็ได้
“แล้วแบบนี้ข้าควรเรียกพี่หลินว่าศิษย์น้องหรืออาจารย์ดีล่ะขอรับ”หนิงหลงที่นั่งดูเหตุการณ์มาั้แ่ต้นมองไปทางอาจารย์และหลินฟานด้วยท่าทีสับสนเื่ราวของหลินฟานรวมถึงการเข้าเป็ศิษย์ของหลินฟานน่าแปลกใจก็จริงแต่หนิงหลงกลับหนักใจตรงนี้มากกว่าเพราะหลังจากนี้หลินฟานก็จะเข้ามาเรียนเื่การตีเหล็กร่วมกับหนิงหลงแต่ในขณะเดียวกันก็ต้องถ่ายทอดวิชาให้หนิงหลงด้วยเช่นนั้นการเรียกขานกันก็ออกจะสับสนไปหมดหรือเปล่า
“วิชาของข้าถ่ายทอดกันในตระกูลไม่ได้นับกันเป็ศิษย์อาจารย์หรอกเช่นนั้นก็ฝากตัวด้วยนะขอรับศิษย์พี่”หลินฟานยิ้มออกมาก่อนจะประสานมือคารวะหนิงหลงด้วยอีกคนทำเอาหนิงหลงทำตัวไม่ถูกไปเลย
“ฮะๆหนิงหลงเ้าไปเตรียมอาหารให้ศิษย์น้องของเ้าเถอะวันนี้ให้หลินฟานพักผ่อนให้เต็มที่พรุ่งนี้เราจะเริ่มฝึกกัน”าุโิซานเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะออกมาด้วยท่าทีชอบใจเห็นหนิงหลงทำตัวไม่ถูกแบบนั้นแล้วก็อดแกล้งไม่ได้