ทั้งสองฝ่ายนิ่งเงียบกันอยู่นานแสนนาน ประมาณว่าไม่รู้จะพูดอะไร ชั่วครู่ มารีนก็เอ่ยถามเรียบๆว่า….
“ เ้าจะไปไหน ”
“ เอ่อ…อ่า…..” กล้าได้แต่อ้ำอึ้ง ครั้นจะบอกตามตรงว่าเผ่นหนี ก็คงไม่แคล้วโดนส้นตึก จึงทดลองโกหก เผื่อว่าถ้าอีกฝ่ายเชื่อ จะได้พ้นบาทาภัย
“ พอดี ผมตั้งใจจะตรงไปที่ลานประลอง แต่ดันหลงทางน่ะ ฮะ ฮะ ฮะ ” พอพูดจบ กล้าก็หัวเราะแฮะๆ พร้อมยกมือขวาขึ้นตบศีรษะเบาๆ ท่าทางดูคล้ายเด็กเนิร์ดในยามสำนึกผิด
แต่แทนที่มารีนจะนึกเอ็นดู เธอกลับเอียงคอมองด้วยความสงสัย ในใจแอบขบคิด
“ เ้าเซย่ามันทำท่าอะไร ดูหน่อมแน้มสุดๆ หรือว่ามันจะฝึกหนักจนเพี้ยนไปแล้ว ”
ระหว่างที่ทั้งสองยังคงยืนเฉย มารีนก็เกิดคิดได้….ตอนนี้ไม่ใช่เวลามามัวสงสัย เพราะใกล้จะได้ฤกษ์ประลองเต็มที จึงละทิ้งทุกสิ่ง แล้วลากเซย่าไปยังลานต่อสู้
“ เดี๋ยวก่อน คุณมารีนจะไปไหน ทำไมต้องรีบขนาดนั้น ”
“ ก็จะไม่ให้รีบได้ไง นี่ใกล้จะได้เวลาประลองแล้ว ” มารีนตอบโดยเร็ว พร้อมลากเซย่าไปตามทาง
กล้าในร่างเซย่านึกเสียดาย เพราะถ้ารู้ว่ามารีนแอบมาดักที่ประตูทางออก เขาคงเลือกหลบซ่อนแทน แล้วรอให้หมดเวลาประลอง จะได้ไม่ต้องสู้กับคาชิออส
“ ฮึ่ม…เจ็บใจนัก ดันอ่านเกมพลาด ”
…………………
สองศิษย์อาจารย์ถึงลานประลองทันเวลา เพราะเคียวโก ประธานของแซงทัวรี่ยังมาไม่ถึง การแข่งจึงยังไม่เปิดฉาก และทันทีที่กล้าในร่างเซย่าเหยียบพื้นสนาม เ้าั์คาชิออสก็เปิดปากแซว
“ ไง เ้าเซย่า ทีแรกข้าคิดว่าแกจะหนีไปแล้วเสียอีก ไม่รักชีวิตบ้างรึไง ”
พอเซย่าได้เห็นคาชิออสแบบเต็มสองตา สองขาก็เริ่มสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว เพราะเ้าั์คนนี้น่าจะมีความสูงไม่ต่ำกว่า 2 เมตร แถมทั่วร่างยังอุดมไปด้วยมัดกล้าม ผิวพรรณก็ออกแนวดำแดง ใบหน้าแลถมึงทึง
“ บรื้อ….พอได้เห็นคาชิออสใกล้ๆ ยิ่งน่ากลัวกว่าในการ์ตูนนับสิบเท่า แล้วคนที่ใช้คอสโมไม่เป็อย่างเรา จะชนะมันยังไง ”
แต่เหมือนกล้าจะนึกอะไรขึ้นมาได้….เราเป็พระเอกของเื่นี่หว่า ยังไงก็ชนะอยู่แล้ว จึงข่มความกลัว แล้วฝืนตอบกลับไป ด้วยท่วงท่าที่พยายามจะเข้มแข็ง
“ คนอย่างข้าไม่คิดหนีอยู่แล้ว มาดวลกันได้เลย เ้าคาชิออส ”
“ ยังปากดีเหมือนเดิม แล้วข้าจะมอบความตายให้ แต่อย่าคิดนะว่าจะไปแบบสบาย เพราะข้าจะค่อยๆทรมานเ้า ”คาชิออสพ่นคำอาฆาต จากนั้นก็ถลึงตาให้ กล้าจึงใจนเกือบสะดุ้ง แต่ก็เก็บอาการไว้ได้ทัน และทำทีเป็ตาขวางใส่
มารีนลอบสังเกตท่าทีของลูกศิษย์หนุ่มทุกอิริยาบถ จึงดูออกว่าอีกฝ่ายแสร้งทำเป็กล้า ทำให้รู้สึกประหลาดใจเป็อย่างยิ่ง
“ แปลกเหลือเกิน ปกติเ้าเซย่าจะกล้าบ้าบิ่น ทว่าคราวนี้ มันกลับแสร้งทำตัวห้าว หรือหมอนี่จะเป็คนอื่นปลอมตัวมา แต่จะเป็ไปได้ยังไง เพราะรูปร่างหน้าตาก็ยังเป็เซย่าคนเดิม”
ไม่ทันที่มารีนจะได้คำตอบ ประธานที่ทุกคนรอคอย ก็มาถึง
“ ท่านเคียวโกมาแล้ว ทุกคนแสดงความเคารพ ”
เหล่านักสู้ในที่นั้น หันไปมองปะรำพิธี ซึ่งอยู่บริเวณที่นั่งฝั่งประธาน จึงพบกับชายร่างสูงคนหนึ่ง แต่เราไม่มีทางรู้อายุของเขา เพราะบุรุษนายนี้ได้สวมผ้าคลุมขาวที่ปกคลุมทั้งตัว บนศีรษะสวมหมวกเหล็กที่มีรูปทรงน่ากลัว แถมยังปิดบังใบหน้าอีกต่างหาก
“ โอ้ว…..นี่หรือเคียวโก รูปลักษณ์เหมือนในการ์ตูนเป๊ะ ”กล้าในร่างเซย่าเริ่มเปลี่ยนเป็ทึ่ง เพราะเขากำลังได้พบกับประธานของแซงทัวรี่ตัวเป็ๆ
และเพื่อให้ฉากนี้สมบูรณ์ ก็มีนักรบชายอีกสี่คนหามเสลี่ยงไม้มายืนข้างๆ บนนั้นมีบรรทุกกล่องเหล็กใบเขื่องที่สลักลายเป็รูป….ม้าบิน อึดใจต่อมา เหล่าบุรุษในชุดเกราะหนังก็วางสิ่งนั้นลง
“ว้าว…..นั่นมันชุดครอธเพกาซัสในตำนานนี่นา ชั้นอยากสวมใส่มันเหลือเกิน ถ้าได้มา จะเท่ขนาดไหนกันนะ ” กล้ารู้ทันทีว่าสิ่งนั้นคืออะไร เขาจึงอยากได้มันจนตัวสั่น เพราะสาวกเซนต์เซย่ารู้ดีว่าสิ่งนี้คือไอเท็มระดับตำนาน
ทว่าระหว่างที่กล้ากำลังฝันหวาน ก็ได้ยินเสียงคำรามเบาๆของเ้าั์คาชิออส
“ นั่นน่ะหรือครอธเพกาซัส ข้าต้องเอามันมาให้ได้ เพราะนี่คือสมบัติของชาวกรีซ จะให้คนนอกอย่างเ้าเซย่าคว้าไปไม่ได้ ”
“ ใช่แล้ว คาชิออส พอออกไปประลอง ก็โชว์ฝีมือให้เต็มที่ อย่าให้เ้าเซย่าได้ผุดได้เกิด ”อาจารย์สาวผมเขียวที่ยืนอยู่ข้างๆ พูดขึ้นมาบ้าง ถึงไม่บอก กล้าก็รู้ทันทีว่านี่คือ “ไชน่า”คู่ปรับสาวของเซย่า
“ ว้าว…นี่น่ะเหรอ คุณไชน่า หุ่นดีกว่าในการ์ตูนอีก รูปร่างอย่างกับพวกนางแบบผสมนักมวย ปราดเปรียวและสูงเพรียว นี่ยังไม่รวมถึงเธอมีใบหน้าที่งดงาม” สองแก้มของกล้าเริ่มแดงก่ำ ด้วยความเขินอาย เพราะรู้ดีว่าถ้าตนไม่ตายด้วยน้ำมือคาชิออสหรือคู่ต่อสู้คนอื่นๆ จะได้เข้าฉากจิ้นกับสาวงามนางนี้
“ เฮ้…เ้ายังไม่เลิกเหม่ออีกเหรอ รีบทำความเคารพท่านเคียวโกเดี๋ยวนี้” แต่ไม่ทันจะหลุดจากภวังค์ มารีนก็เอาศอกกระทุ้งสีข้าง พร้อมกล่าวเตือน
“ เอ๊ะ! ครับ ” กล้าในร่างเซย่าสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะก้มหัวคำนับท่านประธานตามคำสั่งของอาจารย์สาว
มารีนยังคงเหล่มองลูกศิษย์ด้วยหางตา ภายในนึกแปลกใจ
“ นอกจากนิสัยที่เปลี่ยนไป เ้าเซย่ายังดูตื่นๆ ราวกับเพิ่งเคยเจอผู้คน ทั้งที่มันฝึกวิชาที่นี่ตั้งหลายปี เจอคาชิออสกับไชน่ามาเกินกว่าร้อยครั้ง”
หลังจากทุกคนโค้งคำนับอยู่สองสามอึดใจ เคียวโกก็กล่าวทักทาย และเริ่มอารัมภบท
“ เอาล่ะ ทุกคนเงยหน้าขึ้น ที่พวกเรามารวมตัวในวันนี้ เพื่อเป็สักขีพยานในการประลองชิงชุดครอธเพกาซัส อันเป็หลักฐานแห่งการเป็เซนต์ นักรบผู้ปกป้องอาเธน่า และนี่ก็เดินทางมาถึงจุดสุดท้าย เหลือผู้ท้าชิงเพียงสองคน นั่นก็คือเซย่าและคาชิออส ”
“ เฮ……คาชิออสสู้ๆ เอาชนะ แล้วชิงครอธเพกาซัสมาให้ได้ ”เสียงเฮดังกังวาน ส่วนใหญ่จะเชียร์เ้าถิ่น ทำให้กล้าในร่างเซย่ารู้สึกใจเสีย หูเลยดับไป ไม่ได้ยินน้ำคำของเคียวโกที่กำลังสาธยายความเป็ไปอย่างเมามัน
“ ตกลงจะไม่มีใครเชียร์ชั้นเลยหรือนี่ เซย่าช่างอาภัพจัง แต่เอ…..เราก็รู้เื่นี้อยู่แล้วนี่นา เพราะดูการ์ตูนมาเกินกว่าร้อยครั้ง และจะเศร้าทำไม ไปหุบปากของเ้าคาชิออสด้วยหมัดดีกว่า”
ในระหว่างที่จิตใจของกล้ากลับมาเป็ปกติ หูก็ได้ยินคำสุดท้ายของเคียวโก
“ ขอให้เ้าต่อสู้กันอย่างยุติธรรม เริ่มการประลองได้ ”
เสี้ยววินาทีที่คำนั้นเข้าสู่โสตประสาท กล้าก็นึกถึงเื่หนึ่งขึ้นมาได้ เพราะในการ์ตูน เซย่าเองก็หูดับเช่นกัน ด้วยมัวแต่เหม่อมองชุดครอธเพกาซัส ทว่าเขากลับไหวทัน เนื่องจากรู้ล่วงหน้าว่าพระเอกหนุ่มจะเจอกับอะไร
“ ฟุบ ”
ประสาทััของกล้าจับกระแสลมแรงที่พุ่งปะทะต้นคอ เขาจึงม้วนตัวไปข้างหน้าทันควัน ทำให้คาชิออสคว้าจับไม่ทัน
กล้าพลิกกายหันกลับมาประจัน ใบหน้าแลซีดเผือด เพราะถ้าเมื่อกี้ ตัดสินใจช้าไปนิดเดียว คงโดนคาชิออสคว้าคอได้แน่นอน และเขาน่าจะไม่พ้นจากความตาย ด้วยไม่มีพลังคอสโมคุ้มกายเหมือนเซย่าตัวจริง
“ บรื้อ..เกือบไปแล้ว และชั้นจะเอาชนะหมอนี่ได้ยังไง ”
คาชิออสดูประหลาดใจมาก เพราะเมื่อกี้ เขากะว่าน่าจะบีบคอของเซย่าได้ เพราะเด็กหนุ่มกำลังเหม่ออยู่ แต่แล้วหมอนั่นกลับม้วนตัวหลบได้อย่างหวุดหวิด ทำให้รู้สึกหัวเสียนิดๆ
“ ฮึ่ม….หลบเก่งนักนะ เ้าเซย่า แต่แกคิดว่าจะหนีรอดไปได้ซักกี่น้ำ ”
กล้าในร่างเซย่าไม่ตอบคำใด เพราะในใจมัวแต่กลัว ไม่กี่วินาทีต่อมา คาชิออสก็บุกมาคว้าจับอีก ทว่าพระเอกหนุ่มฉากหลบได้ไม่ยาก และพอเ้าั์เริ่มรุกไล่ เขาก็ทำในสิ่งที่ไม่มีในการ์ตูน นั่นก็คือ.......วิ่งหนี
“ เฮ้ย! หยุดนะ เ้าเซย่า มาให้ข้ากระทืบเดี๋ยวนี้ ไวเป็ลิงเลย ” คาชิออสพยายามวิ่งไล่ ซึ่งก็เร็วพอสมควร แต่ก็ตามเซย่าไม่ทัน ด้วยเขาตัวเล็กและปราดเปรียวกว่า
“ หยุดวิ่ง ก็โง่อ่ะดิ ชั้นยังรักชีวิตของตัวเองอยู่นะเฟ้ย” กล้าโต้ตอบอยู่ในใจ พร้อมตั้งหน้าตั้งตาวิ่งต่อไป
ฉากอันชวนหัวตรงหน้า ทำให้เหล่านักสู้นับร้อย ถึงกับตะลึงงันไปอึดใจ ก่อนจะปล่อยเสียงหัวเราะออกมา
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่มันอะไรกันเนี่ย เ้าสองคนนี้แสดงละครตลกกันอยู่รึไง”
ฉากตลกตรงหน้ามีดาเมจที่รุนแรง แม้แต่เคียวโกก็ไม่ยกเว้น เพราะถึงเขาจะนั่งเท้าคางอยู่บนเก้าไม้ทรงหรู ทว่าหัวไหล่กลับสั่นหงึกๆ ประมาณว่าแอบขำเล็กน้อย
บุคคลที่ฮาไม่ออกจริงๆมีเพียงสองคน หนึ่งคือมารีนที่ยืนกอดอกนิ่ง และถ้าเปิดหน้ากากออกมา ก็จะพบกับสีหน้าที่ฉายแววเซ็ง ส่วนอีกคนคือไชน่า ที่ตอนนี้เริ่มโวยดังไปตามประสา
“ แล้วเ้าจะไปร่วมเล่นตลกกับเซย่าทำไม จับมันให้ได้ แล้วรีบฆ่าสิ ”
คาชิออสเองก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน แต่อีกฝ่ายวิ่งเร็วเหลือประมาณ ทำให้ยากจะไล่ทัน ไม่นาน ั์ใหญ่ก็เริ่มหมดแรง เลยหยุดนิ่งอยู่กับที่ พร้อมก้มหน้าลงสู่พื้น
“ แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก วิ่งไม่ไหวแล้ว ”
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
32K
