ในขณะที่กระดุมน้อยกำลังเพลิดเพลิน และสังเกตดูบรรยากาศรอบๆในวันสิ้นโลกไปด้วย ว่ามีอะไรที่น่าสนใจอีกในบรรดาพืชพันธุ์ที่เติบโตสูงใหญ่ผิดจากปรกติแล้ว
พี่สาวโส่วผ้า ก็พูดทักขึ้นมาว่าทางแยกข้างหน้าก็จะถึงที่พักแล้ว เลยอดไม่ได้ที่จะชะเง้อมองดูสถานที่แห่งนั้น ที่จะเห็นในไม่ช้านี้
เพราะในความทรงจำของเด็กน้อยคนนี้นั้น คำว่าที่พักมันไม่ใช่บ้านเก่าดั้งเดิมที่ครอบครัวของเด็กคนนี้เคยอาศัยอยู่นั่นเอง
เป็เพราะว่าบ้านที่เคยอาศัยอยู่ที่ชนบทนั้นเอง ก็มีต้นไม้กลายพันธุ์ขึ้นเต็มไปหมดเลย ทำให้บ้านพังทลายลง เพราะต้นไม้ เถาวัลย์กลายพันธุ์ที่ขึ้นมากมายจนดูน่ากลัว บ้านหลายต่อหลายหลังอาศัยต่อไปไม่ได้อีก
เพราะว่าแหล่งตามชนบทที่ห่างไกลส่วนมากผู้คนเองก็จะมีการทำอาชีพเกษตรกรรม ทำไร่ ทำสวน ทำนา กันเสียเยอะ การปลูกพืชผัก สมุนไพร ผลไม้เองก็เยอะมากๆ พอถึง่เวลาที่ลูกอุกกาบาดนอกโลกตกลงมาก็มีผลกระทบต่อพวกมันทันทีเลย
ต้องบอกได้เลยว่าบางอำเภอ หรือบางจังหวัด ต้องหาที่อพยพอยู่กันใหม่ หาที่ปลูกบ้านกันใหม่หมด
และที่เลวร้ายไปกว่านั้นก็คือว่า ปู่ และย่า ของกระดุมน้อยนั้นเสียชีวิต ในระหว่างการเดินทางเข้าตัวจังหวัด แน่นอนว่าการเดินทางที่ผ่านป่าใหญ่ ใน่ที่เกิดลูกอุกกาบาดหลายลูกตกลงทั่วทุกมุมโลก และมีผลต่อพืชพันธุ์ สัตว์ และคน
ด้วยความที่โชคร้ายของปู่ และย่า อยู่ตรงบริเวณป่าที่มีต้นไม้ สมุนไพรมีพิษ ที่มันได้รับแสงรังสีจากลูกอุกกาบาดนอกโลก ทำให้มันเติบโตรวดเร็ว และออกดอกออกผลละอองเกสรพิษของพวกมันฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณป่าแถวๆนั้น ทำให้มีผู้คนล้มตายเป็จำนวนมาก ที่สูดดมสารพิษโดยตรงเข้าไป
โดยปรกติแล้วพิษจากต้นไม้ สมุนไพรพิษเหล่านี้ก็ไม่ได้มีอัตราที่จะทำร้ายคนถึงแก่ชีวิตได้มากพอ แต่ว่านี่มันมีต้นไม้พิษมากกว่าหนึ่งชนิดนี่น่ะสิที่เติบโตในผืนป่าบริเวณนั้น
พ่อของพวกเด็กๆ ที่เป็ลูกชายเพียงคนเดียวของปู่ และย่าเองก็เศร้าโศกเสียใจเป็อย่างมาก กว่าเหตุการณ์ที่ต้นไม้ สัตว์จะหายบ้าคลั่งกันได้ก็กินเวลาไปเป็อาทิตย์ บรรยากาศลม ฟ้า ผมก็เริ่มปรกติขึ้น ไม่บ้าคลั่งเหมือนตอนที่ลูกอุกกาบาดตกลงใหม่ๆ
กว่าพ่อจะเข้าไปในพื้นที่เพื่อช่วยกันค้นหาครอบครัวสมาชิกของคนที่ตัวเองรักได้ แต่ในโชคร้ายก็ยังถือว่าโชคดีตรงที่ว่า ศพคนเสียชีวิตทุกๆร่างบริเวณแถวนั้นไม่มีการเน่าเปื่อยเลย ไม่อย่างนั้นแล้วก็คงยากต่อการพิสูจน์ตัวตนในวันที่โลกปั่นป่วนแบบนี้ โรงพยาบาลทุกๆแห่งต่างเต็มแน่นไปหมด ไหนจะบางแห่งเสียหายจากพวกต้นไม้กลายพันธุ์ที่ไปขยายที่โรงพยาบาลอีก
งานศพปู่ และย่า เป็ไปอย่างเรียบง่ายที่สุด เพราะไม่สามารถนำเคลื่อนย้ายศพไปที่อารามใดๆได้เลย นอกจากหาที่เหมาะที่พอจะทำได้ และทำการเผากันเองอีกด้วย
และในตอนนั้นเองที่พ่อ แม่ และพวกเด็กๆรอดชีวิตมาได้ก็เป็ เพราะว่ากลับมาเยี่ยมตากับยายนั่นเองที่อยู่คนละเขตอำเภอ ไม่อย่างนั้นแล้วก็คงจะไม่รอดกันแม้แต่คนเดียว
“เฮ้อ…..น่าสงสารจังเลย วันสิ้นโลกของแท้จริงๆ ผู้คนาเ็ ล้มตายกันมากมายเป็ล้านๆคนเลยน่ากลัวมาก จะว่าโชคดีก็ถือว่าใช่นะเราที่ไม่ได้มาโลกใบนี้ตอนที่ลูกอุกกกาบาดกำลังตกน่ะ
แต่ละครอบครัวมีทั้งการสูญเสีย และการได้รับพลังพิเศษ แต่ครอบครัวของเรานี่น่าจะโชคร้ายอย่างเดียวที่เสียปู่ และย่าไป พึ่งจะมาโชคดีก็ตอนที่เราลืมตาขึ้นมาที่โลกใบนี้ล่ะมั้ง จู่ๆก็กลายเป็คนมีพลังพิเศษกับเขาด้วยน่ะ
ไม่เป็ไร ต่อจากนี้ไปกระดุมนี่ล่ะจะดูแลทุกๆคนเองนะคะ พวกเราจะผ่านพ้นวันสิ้นโลกนี้ไปให้ได้เลย สู้ๆๆๆๆ”กระดุมน้อย
เ้าตัวเล็กที่พูดพึมพำเบาๆอยู่คนเดียว และตั้งหน้าตั้งตารอพบครอบครัวใหม่ในโลกวันสิ้นโลกแห่งนี้
ความทรงจำเก่าๆที่หลั่งไหลเข้ามาปะติดปะต่อเื่ราวของครอบครัววังของพ่อ และครอบครัวฉือของแม่ อย่างชัดเจนเหมือนกับเคยร่วมอยู่กับพวกเขามาก่อน
ณ ที่พักพิงของครอบครัว
“พวกเด็กๆ ไปเล่นกันที่ไหนนะป่านนี้ยังไม่กลับมากันอีก”ป้าสะใภ้
“ก็นั่นน่ะสิคะ ให้พวกพี่ใหญ๋ กับพี่เชิ่นซันไปตามดีกว่าค่ะ ไปนานๆแบบนี้ไม่ดีเลย”แม่
“ใช่ๆ แม่ก็ว่าอย่างนั้นแหละ โลกของเราตอนนี้ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วนะ อย่างไรก็ต้องระมัดระวังไว้ก่อน”ยาย
“เดี๋ยวเหวยจินไปตามพวกพี่ๆเองค่ะ เอ๊ะ….????”แม่
“มีอะไรเหรอน้องเหวยจิน…???”ป้าสะใภ้
“นั่นน่ะค่ะทางแยก ใช่พวกเด็กไหมคะ…????”แม่
“พวกเด็กๆกลับมากันแล้ว…!!!!”ยาย ป้าสะใภ้
“ฟู่…..ฟู่……”
“ค่อยโล่งอกหน่อย พากันกลับมากันแล้วนี่ไปเล่นกันถึงไหนนะ บอกแล้วว่าอย่าพากันไปไกลน่ะ”ยาย
“เ้าตัวเล็กน่ะ กำลังเห่อรถสามล้อปั่นของเขาน่ะสิคะ ให้พาออกไปปั่นเล่นข้างนอกทุกวันเลย พวกพี่ชายก็ตามใจน้องสาวกันน่าดู”แม่
“แต่จะว่าไปนะคะแม่ น้องเหวยจิน อย่างไรเสียพวกเราเองก็จะให้พวกเด็กๆ หลบอยู่แต่ในที่พักไม่ได้หรอกค่ะ อย่างน้อยๆก็ต้องสอนให้พวกเด็กๆเรียนรู้เหตุการณ์ต่างๆในวันสิ้นโลกแบบนี้ ว่าควรจะปฎิบัติตัวอย่างไร และเอาชีวิตรอดได้อย่างไร ถึงแม้จะดูอันตรายก็ตามที แต่จะทำอย่างไรได้เล่าคะ”ป้าสะใภ้
“ก็จริงนะ”ยาย
“เฮ้อออ………..”แม่ ป้าสะใภ้
“ถ้าพวกเราไม่อยู่แล้ว อย่างน้อยๆพวกเด็กๆก็ต้องดูแลตัวเองกันได้ นี่สำคัญที่สุดค่ะ เพราะพวกเราไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลยกับวันสิ้นโลกแบบนี้ว่าจะดีขึ้น หรือเลวร้ายลงกว่าเดิม เ้าลูกอุกกาบาดเ้าปัญหาพวกนั้นจะตกลงมาอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้นะคะ…!!!”แม่
“ขออย่าให้ตกลงมาอีกเลย แค่ตกลงมาวันนั้นวันเดียว พวกเราก็สูญเสียไปเยอะแล้วนะ…!!!!”ยาย
“จริงค่ะแม่”ป้าสะใภ้ แม่
“ยังดีที่พวกเราทุกๆคน ยังได้อยู่รวมกันจนถึงวันนี้นะคะ ไม่อย่างนั้นแล้วไม่อยากคิดเลยจริงๆค่ะ”แม่
“นั่นน่ะสิ”ยาย
ยาย แม่ ป้าสะใภ้ พวกท่านหันไปตามทางที่พวกเด็กๆกำลังพากันกลับมาอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ มีทั้งความเหนื่อยล้า ความสุข ความเศร้า ความสิ้นหวัง ความหวัง มากมายปะปนกันใบกับวันสิ้นโลกแบบนี้
“ตรงนั้นล่ะมั้งที่พักน่ะ”กระดุมน้อย
“ยายคะ แม่คะ ป้าสะใภ้คะ พวกเรากลับมาแล้วค่าาา”พี่สาวโส่วผ้า
“กลับมาแล้วค่าาาาา”กระดุมน้อย
พวกเด็กๆ ะโส่งเสียงทักทาย ยาย แม่ ป้าสะใภ้ มาแต่ไกลกันเลย
“ส่งเสียงทักมาแต่ไกลกันแล้ว”แม่
“ดูท่าจะอารมณ์ดีกันมากด้วยนะนั่นน่ะ ได้ปั่นสามล้อสุดโปรดออกไปแบบนั้น พากันหน้าบานเชียวเ้าสองแสบน่ะ”ป้าสะใภ้
“ั้แ่ลุง กับพ่อไปเจอรถสามล้อคันนี้น่ะ แทบจะไม่วางมือเลยนะคะเ้าตัวเล็กสองคนของพวกเราน่ะค่ะ ดูจะชอบใจมากจริงๆเลย”แม่
“ก็ในวันสิ้นโลกแบบนี้ ของเล่นก็กลายเป็ของที่หายากอย่างหนี่งล่ะนะ ถ้าบ้านของแต่ละคนไม่เสียหาย ก็น่าจะเก็บข้าวของเครื่องใช้ติดไม้ติดมือมากันได้บ้าง”ยาย
“ก็จริงค่ะ”แม่ ป้าสะใภ้
“อย่างน้อยๆ เ้าสามล้อคันนี้ก็ทำให้ลูกสาวสองคนของหนูมีความสุข ลืมเื่เลวร้ายในวันแรกที่ลูกอุกากาบาดตกใส่โลกของเราก็คุ้มค่าอยู่ค่ะ”แม่
“ก็นั่นน่ะสินะ”ยาย ป้าสะใภ้
ถึงจะเริ่มทำใจ และยอมรับสภาพในปัจจุบันกันแล้วก็ตามที แต่ว่า ทุกๆคนย่อมยังนึกถึงเื่เลวร้ายที่พึ่งเกิดขึ้นไม่ได้จริงๆ กับสภาพ ณ ปัจจุบันในตอนนี้อีก
มันมีหลากหลายเื่ราวที่จะต้องดำเนินชีวิตแบบเริ่มต้นกันใหม่หมดเลย คนที่เคยมั่งมีก็ร่วงหล่นลงมา คนที่ไม่มีก็ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ นอกเสียจากในครอบครัวจะมีผู้มีพลัง ที่พลังตื่นขึ้นมาครอบครัวนั้นจะเหมือนได้เกิดใหม่กันเลยทีเดียว
“แกร๊กกก….แกร๊กกก…..เอี๊ยดดดด……”
“ฮึ่บบบ…….จุ๊บ….จุ๊บ……”
แม่ที่เดินไปรอรับลูกๆหลาน ๆ อุ้มเ้าตัวเล็ก และหอมลูกสาวตัวน้อยทั้งสองคนต้อนรับกลับที่พักกัน
“แม่ขาาาา….”สองสาวน้อย
“เป็อย่างไรกันบ้างเ้าตัวเล็ก ไปเที่ยวกับพวกพี่ๆกันที่ไหนบ้าง ไม่ได้ไปไกลใช่ไหมลูกรัก…????”แม่
“ยายครับ แม่ครับ ป้าสะใภ้ครับ พวกผมมีเื่ใหญ่มากจะบอกครับบบ…!!!!”พวกลูกชายหลานชาย
“ใจเย็นๆ ค่อยๆพูดทีละคนลูก”ยาย
“คะคะๆๆๆคือว่า…”พวกลูกชายหลานชาย
“อ้าว…ทีนี้พากันพูดติดอ่างกันไปเลย”ป้าสะใภ้
“คืออย่างนี้ค่ะ ยายขา แม่ขา ป้าสะใภ้ขา น้องกระดุมน้อยปลุกตื่นแล้วค่าาาาา”พี่สาวโส่วผ้า
“ปลุกตื่น….?????”ยาย แม่ ป้าสะใภ้
“อ้าววว…..เด็กๆกลับมากันแล้วเหรอลูก..???”พ่อ
“มีอะไรกันน่ะ หน้าตาตื่นกันเชียว????”ตา
“น้องกระดุมน้อยตื่นแล้วครับ…!!!!”พวกพี่ชาย
“อ้าว….ทีนี้ก็งงใหญ่เลย โส่วผ้าบอกปลุกตื่น พวกหลานชายบอกตื่น กระดุมน้อยนอนหลับกลางทางอีกแล้วเหรอลูก…???? พวกพี่ๆเลยฟ้องใหญ่เลยน่ะฮะเราน่ะ”ป้าสะใภ้ เอ่ยหยอกเย้าพวกลูกๆหลาน
“ไม่ใช่ค่ะ” “ไม่ใช่ครับ”โส่วผ้าและพวกพี่ชาย
“น้องกระดุมน้อยมีพลังพิเศษแล้วค่าาาาา…!!!!”พี่สาวโส่วผ้า
“น้องกระดุมน้อยพลังตื่นขึ้นมาแล้วคร้าบบบบ….!!!!”พวกพี่ชาย
“ห๊าาาาาาาาา….???!!!!”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้
“ชู่ววววว์……!!!!”
“พากันเงียบก่อน ไปคุยกันด้านใน”ตา
“ได้ค่ะ” “ได้ครับ”ทุกๆคน
ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ เ้าสองตัวเล็ก และพวกพี่ชาย พากันเดินเข้าไปในที่พักส่วนตัวของครอบครัววัง และครอบครัวฉือกัน
“ไหนเกิดอะไรขึ้นเด็กๆ …???!!!”พ่อ
“คืออย่างนี้ครับ น้องกระดุมน้อยแค่แตะลำต้นข้าวโพดกลายพันธุ์ พวกมันก็ล้มครืนลงมาเลยครับ..!!!!”พี่ทีซวี่
“แตะทีเดียว…!!!!??”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้
“แล้วน้องกระดุมน้อยก็เก็บฝักข้าวโพดกลายพันธุ์มาหมดทีเดียวเลยค่ะ เพราะน้องกระดุมน้อยมีพลังมิติค่าาาา…!!!!”พี่สาวโส่วผ้า
“มิติ……????!!!!”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้
“นะนะๆๆๆนี่หมายความว่า กระดุมน้อยมีไม่ใช่แค่ปลุกพลังตื่นขึ้นมาได้ แต่ยังมีพลังมิติเก็บของอย่างนั้นเหรอคะเนี่ย…????!!!!”แม่
“ใช่ค่ะ / ใช่ครับ น้องกระดุมน้อยมีมิติ”พวกพี่ๆ
“แล้วพลังที่ว่าแค่แตะลำต้นข้าวโพดกลายพันธุ์แล้วสามารถล้มได้ เก็บเกี่ยวฝักข้าวโพดได้แบบนี้มันคือพลังอะไรกันคะ…????”ป้าสะใภ้
“ก็นั่นน่ะสิพลังอะไรกันนะ…??????!!”ตายาย พ่อแม่ ลุง
เพียงแค่ได้ยินว่าเ้ากระดุมน้อยตัวเล็กที่สุดของบ้านอายุเพียงแค่ 3 ปีเท่านั้นสามารถปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้พวกท่านเองก็ทั้งมีความสุข ตื่นเต้น และดีใจกันเป็อย่างมาก แต่ก็ใยิ่งกว่าที่ว่าดูเหมือนว่าเ้ากระดุมน้อยจะไม่ได้ปลุกพลังพิเศษตื่นขึ้นมาเพียงแค่พลังเดียวนี่น่ะสิ….!!!!
*****************
ครอบครัวที่เจอกันเป็ครั้งแรกของกระดุมน้อยในโลกคู่ขนานแห่งนี้ เป็ครอบครัวใหญ่พอสมควรเลย มีพี่น้องรวมกันถึง 6 คน และลูกพี่ลูกน้องอีกสองคน ……….!!!!