2เดือนผ่านมา
ลูคัส: ปิดเทอมที่ผ่านมาพวกผมไม่ได้ไปเที่ยวตามที่วางแผนกันไว้นะครับ เพราะมีเพื่อนๆในห้องหลายคน ไปเรียนติวหนังสือเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาลัยกันครับ คงจะมีแต่พวกผมแหละที่ไม่มีการไปเรียนเสริมใดๆทั้งสิ้น
มินนี่ : ฉันไม่ได้เรียนไปเรียพิเศษค่ะ ทบทวนความรู้ด้วยตัวเองค่ะ
เคน: ผมกับเอเดน จองเรียน ปวส ไว้ครับ ต่อปริญญาตรี เราสองคนไม่รอดแน่ครับ อีกคน วิลลี่ น่าจะไปเรียนที่เดียวกับลูคัสครับ
...
นนท์ : ใน่การปิดเทอม พ่อของผม หรือ ผอ.พากเพียร ได้จ้างแม่บ้านหรือจ้างคนในชุมชนแถวโรงเรียน มาช่วยกันทำความสะอาดโรงเรียนครับ ห้องน้ำนี่เต็มไปด้วยชื่อนักเรียนที่จับจองไว้ หมึกบางชนิดล้างไม่ออกเลยครับ เลยต้องมีการเปลี่ยนประตูห้องน้ำใหม่เกือบทั้งโรงเรียน ห้องสมุดก็มีการทำความสะอาดครับ ห้องว่างห้องนั้นกลายเป็ห้องวิทยาศาตร์ไปเรียบร้อยแล้วครับ
เท่าที่ผมรู้จากพ่อมา โรงเรียนได้ออกกฎมาใหม่ เช่น ห้ามนักเรียนจับจองทรัพย์สินของโรงเรียนไปเป็ชื่อของตัวเอง , ห้ามเขียนชื่อหรือทำสัญลักษณ์ใดทั้งสิ้นในโรงเรียนแห่งนี้ , ห้ามใส่รองเท้าแตะมาโรงเรียน, นักเรียนคนใดทะเลาะกันจนเื่มาถึงห้องปกครอง นักเรียนคนนั้นต้องกลับมาเรียนเทอม1 ใหม่ทั้งหมดไม่มีข้อแม้ใดทั้งสิ้น
เคน: โห อะไรวะ กฎเพียบเลย
ลูคัส: ฉันเห็นด้วยนะ ห้องน้ำมันดูสกปรก เลอะเทอะ บางทีฉันก็ยังไม่อยากเข้าเลย
เอเดน: ห้ามมีเื่ ผอ. น่าจะไปห้ามไอ้ภูมินะ
นนท์: ฉันเห็นด้วยกับลูคัส
วิลลี่: โรงเรียนมีกฎบ้างก็ดีนะ
ทับทิม: ยังดีนะที่โรงเรียนไม่ออกกฎให้กลับมาใส่ชุดนักเรียน
เคน: หวังว่าโรงเรียนของเราจะน่าอยู่นะ หรือเปล่า
วิลลี่ : ถ้าพวกผู้หญิงตบกันล่ะ
เอเดน: เขาหมายถึงโดยรวม ต้องหยุดเรียนไปหนึ่งปี เลยนะโว๊ย
เคน: ระวังตัวกันด้วยล่ะ พยายามอย่าไปมีเื่กับใคร โดยเฉพาะไอ้วิลลี่
วิลลี่ : พวกมันหาเื่ฉันก่อน
ลูคัส : จริงเหรอไอ้วิล
มินนี่ : มินนี่มาแล้วค่ะ
ลูคัส : เท้าเธอไปโดนอะไรมา
มินนี่ : แก้วบาดที่เท้าค่ะ แผลลึกอยู่เหมือนกันค่ะ
เอเดน: เธอทำแก้วแตกเหรอ
มินนี่ : เปล่าค่ะ ลุงกับผู้หญิงคนใหม่ทะเลาะกันในบ้าน แล้วปาแจกันในบ้านแตกเกือบทั้งหมด บังเอิญมินนี่เพิ่งกลับมาจากข้างนอกไปเหยียบโดนเข้าจังๆ ผลออกมาเลยเป็แบบนี้ล่ะค่ะ
ลูคัส : เธอน่าจะหยุดเรียนไปก่อนนะ เดินมากเดี๋ยวก็เืไหลหรอก
มินนี่ : ฉันเอาข้าวมา อ่อ ฉันมีขนมมาฝากเพื่อนๆด้วย
เคน: ขอบใจ เอาห่อสีเหลืองส่งมาให้ฉัน
ลูคัส : ไอ้นี่เห็นแก่กิน
วิลลี่: งั้นเราไปซื้อข้าวมากินบนห้องมะ
นนท์: เฮ้ยๆ ความคิดว่ะ ไอ้วิล ไอ้ฉลาด
เคน: หึหึ เื่แค่นี้ก็ชมกันได้