ในตอนนี้นั้นหลงหยุนนั้นได้เข้ามาในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ตอนนี้เขานั้นกำลังรอกินอาหารอยู่
“ มาแล้วค่ะ ”
ทันใดนั้นเสียงของหญิงสาวก็ได้เอาอาหารมาวางไว้ที่โต๊ะ หลงหยุนเวลานี้ได้เห็นอาหารจำนวนมากกองอยู่ตรงหน้า เขาไม่รอช้าทำการกินทันที เพราะเขานั้นแทบไม่ได้กินอาหารแบบนี้มาหลายวันแล้ว
จนคนทั้งร้านใที่เห็นหลงหยุนกินแบบนั้นท่าทางกินของเขาเหมือนกับคนมูมมาม ด้านพวกหลงชุนและหลงกังกับหลงหนานได้เห็นคนทั้งร้านมองไปไปที่โต๊ะที่หลงหยุนนั้นกินอยู่
ทั้ง 3 คนก็ได้ลองมองไปจากที่ผู้คนกำลังพากันสนใจอยู่ เเละนั้นทำให้ 3 คนนั้นใอย่างมาก เพราะ พวกเขารู้จักกันดีคนที่นั่งโต๊ะก็คือขยะของตระกูลที่ถูกขับไล่ออกมา ทำให้พวกเขารู้สึกใไม่น้อยทีเดียวที่หลงหยุนนั้นยังไม่ตายนั้นเอง
“ นี้พี่หลงชุนทำไมเ้าหลงหยุนนั้นถึงได้มาอยู่ที่นี่ล่ะ ”
หลงหนานนั้นหลังจากได้เห็นหลงหยุนปรากฏตัวออกมาก็ได้กล่าวสนทนาก่อนทันที
“ ข้าจะไปรู้ได้ไงเล่า เพราะข้าก็คิดว่ามันตายไปแล้วซะอีก ไม่นึกเลยว่าตัวของมันยังมีชีวิตแถมดูเหมือนแข็งแรงดีซะด้วย ”
“ ดูเหมือนว่ามันจะรอดมาได้อย่างปาฎิหาริย์ซินะเนี้ย ” หลงกังที่นั่งอยู่นั้นก็เปิดปากกล่าวต่อมาอย่างติดๆ
“ งั้นพวกเราไปทักทายมันหน่อยไหม พี่หลงชุน ”
“ แน่นอนซิหลงหนาน พวกเราจะทำให้มันไม่กล้ามองหน้าใคร และสั่งสอนมันจนไม่กล้ามาปรากฏต่อหน้าให้พวกเราเห็นอีกเลย ”
หลงชุนได้เอ่ยตอบกลับไปด้วยสีหน้าน่ากลัว และยิ้มที่มุมปากด้วยความสะใจยิ่งนัก เมื่อตกลงกันได้ทันใดนั้นทั้ง 3 คนได้มีความคิดเห็นพร้อมเพรียงกันแล้วคิดจะลงไปด้านล่างทันที ทั้ง 3 คนนั้นได้เดินไปมุ่งตรงโต๊ะ ที่หลงหยุนนั้นกินอยู่ ทางด้านหลงหยุนนั้นเขาไม่ได้สังเกตเลยว่ามีคนเดินมาหาเขาแล้วในตอนนี้
“ ดูสิพี่หลงชุนขนาดพวกเรามายืนอยู่ข้างๆมันนั้นยังไม่หยุดกินอีก จัดมันสักหมัดไหมท่านพี่หลงชุน ”
“ ยังไม่ต้องหรอก ข้ามีวิธีง่ายกว่านี้เ้าคอยดูนะไว้ ”
ทันใดนั้นหลงชุนนั้นได้สูดหายใจแล้วะโทันที
“ เห้ย ไอขยะแกมาอยู่ที่นี้ได้ไงเนี้ย ”
หลังจากที่หลงชุนนั้นได้ะโไปทำให้หลงหยุนนั้นที่กำลังนั่งกินถึงกลับหันหน้ามาทันที และทำให้เขานั้นเห็นทั้ง 3 คน มันทำให้เขาแปลกใจไม่น้อยเลยทีเดียวที่ไม่นึกเลยว่าทั้ง 3 จะมาปรากฏตัวที่นี่ได้กัน
“ หือที่แท้ใครที่ไหน พวกเ้า 3 คนเองงั้นเหรอ ตอนนี้ข้ากำลังกินไม่มีเวลา มาเล่นกับพวกเ้ารีบไปซะ ข้าไม่อยากเสียเวลากับพวกเ้าหรอกนะ ”
ท่าทางหลงหยุนที่ได้ทำการขับไล่ หลงชุน หลงกัง และหลงหยุนทันทีโดยไม่แยแสต่อพวกเขาเลยสักนิด ด้านทั้ง 3 เมื่อได้เจอหลงหยุนทำลักษณะท่าทางเช่นนี้ใส่พวกเขา มันทำให้ทั้ง 3 คนนั้นโกรธเป็อย่างมาก และอยากจะจัดการหลงหยุนให้รู้จักที่ต่ำที่สูงว่าพวกมันทั้ง 3 ไม่ใช่คนที่หลงหยุนจะขับไล่ตามสบายได้
“ นี้แกที่เป็ขยะของตระกูลระดับ 2 พื้นฐาน กล้าอวดดีขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่หะ ”
หลงชุนได้กล่าวออกมาด้วยท่าทางมีน้ำโห ทว่าการกระทำนี้หลงหยุนนั้นก็ได้กินอาหารต่อ แล้วไม่ได้สนใจคำกล่าวของหลงชุนสักนิดเดียว
“ แล้วไงล่ะ ข้าไม่เกี่ยวกับเ้าแล้วไปซะ ”
หลังจากหลงชุนได้เห็นท่าทางของหลงหยุนนั้น ก็ได้โกรธมากขึ้นกว่าเดิมจนเขาแทบจะอดกลั้นไม่อยู่ แต่ทันใดก็ได้มีคนมาเดินอยู่ใกล้โต๊ะของหลงหยุน ได้ยกแขนขึ้นจากนั้นทำการมาทุบโต๊ะหลงหยุนนั่งกินอยู่ ตู้ม ! จนทำให้อาหารของหลงหยุนที่กำลังกินถึงกับตกพื้นไปทั่วร้าน
“นี่แกน่ะ เลิกกินได้แล้ว ”
คนที่ทุบนี้ไม่ใช่ใครคือหลงหนานก่อนจะะโขึ้นมากลางร้าน ทางผู้คนในร้านนั้นได้แต่นิ่งเงียบไม่กล้าเลิกกินได้แล้ว
“ นี้แกกล้ามากน่ะ หลงหนาน ”
หลงหยุนรู้สึกโกรธเป็อย่างมาก หลังจากได้เห็นอาหารสุดแสนอร่อยของตัวเองนั้นต้องตกพื้นไป ดวงตาของเขาฉายแววจริงจังรูม่านตาจ้องมองด้วยสายตาที่กดดัน ทางด้านหลงหนานไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด ยังเชิดชูเสื้อตัวเองต่อ
“ แล้วไงล่ะ! ขยะอย่างเ้าจะทำไรข้าได้ฮ่าๆๆ แน่จริงก็ต่อยข้าสักหมัดสิ ”
หลังจากที่หลงหนานกล่างจบ จู่ๆก็ได้มีหมัดหนึ่งลอยมาอย่างฉับพลัน พุ่งชกใส่ใบหน้าของหลงหนานด้วยความเร็วสูงทันที
ตู้ม ! หมัดนี้เมื่อได้โดนใบหน้าของหลงหนานไปเต็มๆ ทำให้ตัวของหลงหนานนั้นถึงกับกระเด็นออกไป มันทำให้ตัวของเขานั้นรู้สึกใเป็อย่างมากเมื่อโดนหมัดนี้
เขาได้กระเด็นไปที่ร้านไถลลงไปกับพื้น หลงหนานนั้นถึงกับมีเืออกมาจากร่างกาย เืที่ไหลออกมาจากจมูก และปาก มันทำให้หลงหนานก็รู้สึกถึงความเ็ปที่ไม่เคยเผชิญมาก่อนในชีวิต
“ อ๊ากๆๆ หน้าข้าแกบังอาจอยากตายใช้ไหม ”
หลงหนานหลังจากเขาได้โดนหมัดนี้เข้าไป ซึ่งมันก็คือหมัดของหลงหยุนได้ต่อยหน้าของเขา จนทำให้หน้าของเขานั้นเ็ปเป็อย่างมากในตอนนี้ เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะโดนหมัดของคนที่เขาไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาโจมตีเข้ามาที่ตัวเอง
ก่อนได้มองกลับไปทางที่หลงหยุนกำลังจ้องมองเขาด้วยสีหน้าน่ากลัวนั้นเอง เขานั้นได้ลุกขึ้นมาเพื่อเตรียมคิดจะล้างแค้น เขาไม่รอช้าพุ่งเข้าไปชกใส่ หลงหยุนด้วยพละกำลังเต็มกำลัง
ถึงกระนั้นก็ตามหลงหยุนนั้นไม่ได้กลัวหลงหนานเลยสักนิด ก่อนเอาหมัดของเขาปะทะกับหมัดของหลงหนาน
“ ฮ่าๆๆโง่จริงเ้าขยะแค่ระดับ 2 พื้นฐานนะเหรอจะมาสู้ระดับ 5 ของระดับพื้นฐานได้ หลังจากเ้าออกจากตระกูล ข้านั้นได้ทะลวงพลังมาแล้ว ”
หลงหนานตัวเขาได้เห็นความโง่ของหลงหยุนที่ไม่นึกจะคิดตื่นเขินเกินไป เขามีความเชื่อเต็มเปี่ยมหมัดของเขาหากหลงหยุนได้โดนไปรับลองกระดูกได้หักอย่างแน่นอน และแล้วหมัดทั้ง 2 ก็ได้เข้าปะทะกันในที่สุด
ทว่าหลังจากหมัดได้เข้าปะทะกันนั้นทำให้หลงหนานมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที เพราะเขาััได้ว่าหมัดของเขาได้ชนเข้ากับอะไรแข็งๆไม่รู้ และแล้วแรงหมัดของหลงหยุนที่มีพลังมากกว่าทำให้หลงหนานนั้นได้กระเด็นลอยไปไกลก่แนชนเข้ากับกำแพง
“ นี้มันอะไรกัน เ้านี้มันไม่ใช้ระดับ 2 พื้นฐานจะแสดงพลังขนาดนี้ได้ อย่าบอกนะเ้าทะลวงพลังแล้วงั้นหรอ เป็ไปไม่ได้ !! ”
หลงหนานนั้นเขาเป็ถึงระดับ 5 พื้นฐานกลับโดนหลงหยุนนั้นได้ชกสวนหมัดเดียวทำให้ตัวเองหมดสภาพเลย เดิมทีเขาคิดว่าหลงหยุนต้องเป็ฝ่ายกระเด็นถอยหลังไปในความคิดของเขา
แต่สิ่งนี้ที่เขาเผชิญมันกลับกลายเป็ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง มันเป็ไปได้อย่างไรกันแน่เขาไม่อาจจะทำใจเชื่อได้ว่านี้มันคือความจริง
ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เข้าใจถึงหลงหยุนนั้นทะลวงพลังได้แต่ควรจะอยู่ในระดับ 3 ระดับพื้นฐานสิ และทำไมระดับ 5 แบบเขาถึงโดนหมัดเดียวชกมาหมดสภาพ แต่ทันใดนั้นระหว่างหลงหนานกำลังคิดอยู่ ซึ่งทุกคนที่อยู่ที่แห่งนี้ไม่อาจจะมองตามด้วยทันด้วยซ้ำไป
“ ไม่มีอะไรเป็ไปไม่ได้ ตาข้าเอาคืนบ้างแหละ ”
ต่อมาหลงหยุนได้ลงมือทำการเหยียบไปที่แขนข้างที่หลงหนานทุบโต๊ะทันที ข้อหาบังอาจมาทุบโต๊ะอาหารของเขา และมันทำให้หลงหนานนั้นร้องออกมาอย่างเ็ป
“ นี่สินะคือมือที่บังอาจมาทำลายอาหารบนโต๊ะของข้า แล้วนี้สำหรับตอนที่เ้าทำไว้กับตอนที่ข้าอยู่ในตระกูลหลง ”
ทันใดนั้นหลงหยุนได้ชกไปที่หน้าของหลงหนานซ้ำเติมไปเต็มๆ ตู้ม ! บู้ม ! ใบหน้าของหลงหนานนั้นถึงกับยุบลงไปแล้วตามด้วยฟันหักหลายซี่เมื่อเจอหมัดนี้เข้าไป ส่วนทางด้านหลังชุน
หลงกังที่เห็นแบบนั้นก็ใอย่างมากที่แทบจะทำตัวไม่ถูก หลงหยุนนั้นสามารถจัดการหลงหนานได้อย่าง ง่ายดาย มันเป็ไปได้เช่นไรกันแน่เขาไม่อาจรู้เลย
“ พอแล้วหลงหยุนเ้าบังอาจโอหังต่อหน้าพวกข้ามากไปแล้ว ”
คนที่กล่าวออกมาไม่ใช้ใครที่ไหนคนนั้นก็คือหลงชุนนั้นเอง หลังจากที่เขาได้เห็นการกระทำของหลงหยุนที่เกรี้ยวกราด
ด้านหลงหยุนนั้นก็ไม่ได้สนใจ 2 คนนั้นเลยได้ชกไปที่หลงหนานต่ออีกหมัดหนึ่ง จนทำให้หลงหนานนั้นถึงกับสลบไปด้วยใบหน้าที่เปื้อนโลหิตของตัวเอง
“เ้ากล้าทำขนาดนี้หลงหยุน เคยดูเถอะเ้าจะไม่ตายดี ”
หลงชุนนั้นได้กล่าวะโด้วยน้ำเสียงดุดันเพื่อทำให้หลงหยุนมีความหวาดกลัว ทว่าแววตาดูเหมือนหลงหยุนนั้นไม่เกรงกลัวเลยสักนิดเดียว
“ พูดมากจริงเลยนะเ้าบิดา มารดา เ้าไม่สั่งสอนหรือไง ถึงได้คอยกล่าวโน่นกล่าวนี้อยู่นั้นแหละ ถ้าแน่จริงเข้ามาเลยดีกว่าอย่ามัวแต่เสียเวลา ”
เขาได้ตอบกลับไปที่หลงชุนด้วยท่าทางสบายๆ และคำพูดแต่ล่ะคำของเขานั้นมันบ่งบอกถึงการดูิ่แจะด่าทออย่างชัดเจน ว่าเขาไม่เกรงกลัวชายตรงหน้านี้อีกต่อไปแล้ว ทำไมเขาต้องสนใจคกพูดของหลงชุนด้วยเล่า
“ได้ข้าเตือนเ้าแล้วน่ะ ”
ทันใดนั้นหลงชุนนั้นได้ทำการพุ่งเข้าโจมตีใส่หลงหยุนด้วยความโกรธทันที แล้วได้เตรียมง้างหมัดรวบรวมพลังใส่หลงหยุนสุดกำลัง เพื่อให้แน่ใจว่าหลงหยุนจะได้รับาเ็เป็จำนวนมากจากการโจมตีครั้งนี้ของเขา
ทางด้านหลงหยุนที่ได้เห็นแบบนั้นก็ไม่กลัวการโจมตีของหลงชุนเลยสักนิดเดียว หลงชุนนั้นหลังจากได้เห็นอาการสีหน้าที่ดูเหมือนจะสบายๆไม่รู้สาอะไร มันทำให้เขาก็มีโทสะมากกว่าเดิมซะอีก เพราะเขานั้นอยู่ระดับที่ 6 ของระดับพื้นฐานแล้วตอนนี้ ถึงอย่างนั้นหลงหยุนมันดูไม่ใส่ใจกับการโจมตีของเขามากนัก
“หลงหยุน เข้ากล้าโอหังนักจงตายไปซะเถอะ"
การโจมตีที่กำลังมุ่งตรงมาหาตัวของหลงหยุนเขาก็ตาม ต่อให้อย่างนั้นเขาในตอนนี้ก็เพียงแค่ได้พ่นหายใจเบาบางออกมาเท่านั้น
ทันใดนั้นหมัดของหลงชุนก็ได้มาถึงหลงหยุนรวดเร็ว แต่สิ่งหลงหยุนนั้นกระทำเขาแค่เอามือออกมากันด้านหน้าเท่านั้น เพื่อเตรียมรับหมัดของหลงชุนนั้นเอง ทางหลงชุนได้เห็นการกระทำของหลงหยุนได้ก็ได้หัวเราะะออกมา
“ ฮ่าๆ โง่จริงกล้ารับการโจมตีของข้าคนนี้ตายไปซะเถอะ ไอขยะ ”
ตู้ม! เกิดการปะทะกันขึ้นทันที หมัดนี้ได้โดนมือของหลงหยุนอย่างจังและรุนแรง มันทำให้เกิดกลุ่มควันลอยฟุ้งไปทั่วนั่นเอง
“ เห้ นายคิดว่าเด็กคนนั้นจะรอดไหม “
“ ไม่นะข้าคิดว่าเขารับหมัดไปเต็มๆ คิดว่าไม่น่ารอดแล้วล่ะ ”
ผู้คนในร้านนั้นต่างได้ซุบซิบกันในการคิดว่าตัวหลงหยุนจะรอดหรือไม่ หลังจากที่ได้เห็นว่าหลงหยุนได้รับหมัดเข้าไปเต็มๆ ในเวลาไม่นาน 3 ลมหายใจควันที่ลอยอยู่ก็ได้ค่อยเลือนลางหายไปและสิ่งที่ทุกคนเห็นนั้นใอย่างมาก
ภาพตรงหน้านี้คือ หลงหยุนนั้นยังอยู่นั้นเองแถมไม่ได้รับาเ็เลยด้วย ขนาดรับหมัดของหลงขุนได้สบาย
ทางด้านหลงชุนได้เห็นว่าการโจมตีของตัวเองถูกหยุดไว้ก็สะดุ้งใอย่างมาก ว่ามันเป็ได้อย่างไรกัน ดวงตาของเขามองตาค้างเลยทีเดียว
“ อะไรน่ะ แกใช้หลงหยุนแน่เหรอ ”
หลงชุนหลังจากได้เห็นการโจมตีของตัวเองนั้นได้โดนหยุดไว้อย่างง่ายดาย ก็ไม่อยากจะเชื่อเลยสักนิดเดียว มุมปากของเขาสั่นด้วยความแตกตื่นสั่นผวา
“ ข้าจะบอกไรให้ว่าตัวเ้าในตอนนี้มันอ่อนแอขนาดไหน เมื่ออยู่ต่อหน้าข้า ”
หลังจากนั้นหลงหยุนก็ได้จับไปที่แขนของหลงชุนแล้วทำการดึงเข้ามาหาตนทันที
“แน่แกจะทำไร ”
หลงชุนนั้นได้หวาดกลัวถึงขีดสุดแล้ว เขาััได้ถึงลางไม่ดีที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้า
“ หือง่ายๆ แบบนี้ไง ”
เขาจับแขนหลงชุนแล้วทำการฟาดไปที่พื้นทันที อย่างรุนแรงและหนักหน่วงจนพื้นถึงกับแตก และมันหลงชุนเ็ปจนถึงที่สุด หลงหยุนยังไม่หยุดเพียงเท่านี้เขาจับแขนหลงชุนแหว่งไปมาอีกหลายรอบจน กระแทกเข้ากับพื้นหลายตลบ ตุบ ! ตุบ !จนร่างกายหลงชุนนั้นาเ็มากมายแล้ว กระดูกเหมือนกับกำลังจะหัก
“มันยังไม่จบ ”
หลงหยุนไม่นอมหยุดแค่นั้นได้ทำการหักแขนของหลงชุนต่อทันที มันทำให้หลงชุนนั้นกรีดร้องขึ้นมาด้วยรวดร้าว
“ อ๊าก ! อ๊าก ! แขนข้า หลงหยุน เ้าบังอาจๆ ข้าจะฆ่าเ้าให้ได้ ”
หลงชุนได้โกรธแค้นหลงหยุนถึงขีดสุดแบบไม่เคยเป็มาก่อน ไม่นึกเลยว่ามันจะมีวันที่เขาโดนหลงหยุนนั้นจัดการได้ ปกติตัวเขาตัวหากคนที่คอยรังแกหลงหยุนอย่างง่ายดาย และในตอนนี้มันคืออะไรกลับตาลปัตรสิ้นเชิง
“ต่อไป ก็หนี้สำหรับข้าอยู่ในตระกูล ”
หลังจากได้ยินคำกล่าวของหลงหยุน หลงชุนนั้นได้หวาดกลัวและผวาพร้อมกันจนไปถึงกระดูก
“ เ้าจะทำไร ”
“ ไม่ต้องถามอีกเดี๋ยวตัวเ้าก็จะได้รับรู้ด้วยตัวของเ้าเอง ”
ต่อมาหลงหยุนได้ยกเท้าขึ้นแล้วทำการถีบไปหน้าทันทีด้วยความรุนแรง ยังไม่หมดแค่นั้นตามด้วยได้กระทืบใบหน้าซ้ำอีกหลายที จนทำให้ใบหน้านั้นถึงกับเละเป็โจ๊กเลยทีเดียว เืไหลอาบทั่วใบหน้ามากมาย
ผู้คนในร้านนั้นต่างพากันตกตะลึงหลังจากได้เห็นการกระทำอันป่าเถื่อนนี้ หลงชุนนั้นเขาได้โดนอย่างนี้เรื่อยๆจนได้สลบไปแล้วในตอนนี้
และเมื่อเห็นเช่นนั้นหลงหยุนได้ทำการหันไปหาหลงกังต่อในทันที ทางหลงกังได้เห็นการจ้องมองสีหน้าของหลงหยุนที่มองมาที่เขานั้น มันทำให้หวาดกลัวและขนลุกเป็อย่างมาก
เพราะแม้แต่หลงชุนที่มีระดับเดียวกับเขานั้นยังโดนหลงหยุนนั้นอัดจนปางตาย แล้วเขาจะเหลืออะไรล่ะ ทว่ายังไม่ให้เขาทำอะไรหลงกังก็ได้คิดจะหนีไปจากที่นี้ แต่ทันใดนั้นเองหลงหยุนก็ได้เคลื่นไหวโผล่มาตรงหลงกังโดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยแม้แต่นิด
“ ส่วนเ้าเอานี้ไปกินซะ กรงเล็บั ”
หลงหยุนนั้นได้ทำการโจมตีด้วยกรงเล็บัใส่หลงกัง ทันใดนั้นการโจมตีของหลงหยุนได้พุ่งเข้าใส่ตัวของหลงกังไปเต็ม กรงเล็บันั้นได้ตะปบไปที่ร่างของหลงกังกระเด็นออกไปอย่างไกล ทำให้บนร่างกายนั้นเกิดาแทั่วร่างกายของหลงกัง แลแล้วก็สลบไปในที่สุด
“ ถ้าข้าคนนี้เป็ขยะ พวกเ้าควรเรียกว่าขยะยิ่งกว่าขยะสินะ ”
เมื่อจัดการเื่ทุกอย่างเสร็จสิ้นทันใดนั้นหลงหยุนได้หันไปหาคนเสริฟอาหารทันที
“ เอาล่ะจัดการตัวปัญหาเสร็จแล้ว ถึงเวลากินต่อ แม่นางช่วยเอาอาหารมาให้ข้าหน่อย ”
“ได้เ้าค่ะ”
ทันใดนั้นผู้สาวเสริฟอาหารนั้นได้เข้าไปในครัวแล้วบอก พ่อครัวทำอาหารให้ หลงหยุนทันที ไม่นานหลังจากนั้นอาหารก็ถูกเสริฟในที่สุด หลงหยุนนั้นได้กินจนอิ่ม แล้วทำการจ่ายเงิน
“อาหารอร่อยมาก ไว้เดียวข้ามากินอีก ”
ทางด้านของหญิงนางนั้นก็พยักหน้าแล้วตอบ
“ เป็เกียรติมากค่ะ ”
หลังจากนั้นหลงหยุนก็ออกจากร้านปล่อยให้ 3 คนอย่าง หลงชุน หลงกัง และหลงหนานนอนสลบอยู่แบบนั้นโดยไม่หันกลับไปมองเลยสักนิด
21K
![[นิยายแปลจีน] ทะลุมิติไปเป็นเพื่อนสมัยเด็กของหวานใจในนิยาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686119563_54554754.webp)
![อัลฟ่าเถื่อน [omegaverse] พรีออเดอร์หนังสือถึง 2 พ.ค. 64](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618913655_95554513.webp)
