ราชาไร้บัลลังก์

เจ้าสำนักและคนอื่นๆในตอนนี้ไม่สามารถต้านทานพลังของมิคาเอลได้โดยสิ้นเชิงหากเป็นแบบนี้ต่อไปพวกมันได้จบชีวิตลงตรงนี้แน่ๆ เจ้าสำนักที่เช็ดเลือดออกจากมุมปากนำยาออกมาจากแหวนมิติ1เม็ด มันกลืนเม็ดยาเม็ดนั้นลงไปทันทีนี่คือเม็ดยาต้องห้ามที่จะช่วยยกระดับพลังไปถึง5ขั้นแต่ต้องแลกด้วยค่าตอบแทนที่มหาศาลคือระดับพลังทั้งหมดจะลดลงไป7ระดับหลังฤทธิ์ยาหมด นั่นหมายความว่าจากเดิมเจ้าสำนักมีพลังระดับ6ต้านแรงดึงดูดพลังของมันตอนนี้จะทะยานขึ้นไปที่ระดับ11ต้านแรงดึงดูดทันที
''เรร่าหากมีโอกาศให้รีบใช้ยาพิษนั่นกับมันซะ''เจ้าสำนักพูดกับคนรักของตนเองเพราะขนาดมันกินเม็ดยาเข้าไปจนพลังมากขึ้นขนาดนนี้แล้วแต่มันยังรู้สึกว่าระดับพลังของมันยังไม่มากพอที่จะจัดการกับมิคาเอลได้
''ตะ...แต่ว่าท่านพี่ยาพิษตัวนั้นมัน...''
''หุบปากถึงจะเหลือชุดเดียวก็ตามอย่าได้เสียดาย หรือเจ้าอยากจะตายตอนนี้''เจ้าสำนักโมโหมากเพราะขนาดสถานการณ์ตอนนี้ที่ยังเสียเปรียบอยู่คนรักของมันกลับเสียดายยาพิษที่ผู้ก่อตั้งสกัดและทิ้งเอาไว้อีก
''ข้าเข้าใจแล้วท่านพี่''เร่ร่าก้มหน้าลงก่อนจะเตรียมพร้อมทันทีเพื่อรอโอกาส
''ผู้อาวุโสทั้งหลายเตรียมตัวโจมตีเมื่อมีโอกาส ส่วนเจ้าไอ้เด็กเวรเข้ามาเจอกับข้า''เมื่อได้ยินคำท้าทายของอีกฝั่งมิคาเอลกลับลังเล เพราะมันมีความรู้สึกที่ไม่สบายใจตอนนี้ทุกอย่างเหมื่อนจะราบรื่นก็จริงแต่มีบางสิ่งบอกให้มันหนีไปซะ
''...''มิคาเอลยังคงเงียบและไม่ขยับตัวมันกำลังคิดถึงความเป็นไปได้ทั้งหมด แต่แล้วในขณะที่มันกำลังคิดเจ้าสำนักก็พุ่งเข้ามาหามิคาเอล ปัง! มิคาเอลถูกต่อยจนกระเด็นไปทางท้ายสำนัก โดยไม่รอช้าเหล่าอาจารย์และเจ้าสำนักตามไปโจมตีซ้ำใส่มิคาเอลทันที มิคาเอลเองก็ได้แต่ป้องกันเพราะการโจมตีและแต่ละการโจมตีที่เข้ามาล้วนแฝงไปด้วยพิษหากจะเรียกเบบี้ออกมาช่วยก็ไม่ได้เพราะกลัวว่าเบบนี้จะโดนพิษตายไปซะก่อน
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเด็กปากดีทำไมตอนนี้เงียบไปซะล่ะ เรร่าตอนนี้แหละจัดการมันซะ''ในเมื่อตอนนี้มิคาเอลเปิดช่องว่างเจ้าสำนักจึงสั่งให้เรร่าลงมือใช้ยาพิษกับมิคาเอล ซวบ! เพื่อให้ไวต่อการออกฤทธิ์เรร่าได้เคลือบยาพิษไว้ที่ดาบก่อนจะปาใส่มิคาเอลด้วยพลังระดับ2ต้านแรงดึงดูด
''บัดซบจริงๆ ข้าไม่น่าลังเลเลยไม่งั้น...''มิคาเอลดึงดาบออกมาเพราะพิษที่โดนเข้าไปเริ่มจะลดระดับของมันอย่างช้าจนมิคาเอลนึกได้ทันทีว่านี่ต้องเป็นพิษชนิดเดียวกันกับที่อสูรหมื่นพิษได้รับเพราะกลิ่นอายของพิษมันเหมือนกันมากๆเพียงแต่พิษที่มิคาเอลโดนร้ายแรงน้อยกว่าเท่านั้น
''พวกเจ้าอย่าได้คิดว่ามันจะจบแค่นี้ เมื่อข้ากลับมาครั้งหน้าพวกเจ้าจะทำได้เพียงคุกเข่าไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง ฮ่า ฮ่า ฮ่า''หลังมิคาเอลพูดออกมาอย่างบ้าคลั่งจากนั้นจึงฟันดาบออกไปด้วยพลังทั้งหมด โดยครั้งนี้ผู้อาวุโสในสำนักหมื่นพิษได้ตกตายลงไปถึง5คนนี่ถือเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของสำนักเลยทีเดียว จากนั้นมิคาเอลจึงได้หนีลงเหวไปอย่างรวดเร็วเพราะเหมือนมีบางสิ่งที่อยู่ใต้ก้นเหวกำลังเรียกร้องให้มิคาเอลลงไปหาเจ้าสำนักหมื่นพิษเห็นแบบนั้นก็ยิ้มขึ้นเพราะการลงไปที่เหวนั่นก็เหมือนกับตายไปแล้ว
''อ่า จบแล้วสินะ อสูรคลั่งนั่นแข็งแร่งจริงๆถึงขนาดทำให้เจ้าสำนักและอาจารย์ระดับสูงร่วมมือกันลงมือได้หากเป็นข้า ข้าคงตายไปตั้งแต่ยังไม่เริ่มสู้ด้วยซ้ำ''เหล่าศิษย์ที่มองดูเหตุการเริ่มพูดคุยและเริ่มตระหนักถึงระบบของสำนักและเริ่มคิดว่าอาจารย์ทั้งหลายไร้ยางอายสิ้นดีถึงขนาดร่วมกันฆ่าศิษย์เพียงคนเดียวและศิษย์คนนั้นยังเป็นเพียงแค่เด็กอายุ10ปีเท่านั้น ทั้งหมดพากันหันหลังแยกย้ายกันไปโดยไม่สนใจอาจารย์
''ท่านพี่หลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ศิษย์ทั้งหลายคงเริ่มไม่เชื่อใจและเชื่อฟังเราแล้ว''เรร่าพูดออกมาขณะเห็นศิษย์แทบจะทั้งหมดหันหลังกลับโดยไม่สนใจพวกมัน
''ช่วยไม่ได้หากเราไม่จัดการเจ้าเด็กนั่นพวกเราเองที่ต้องตาย เรื่องศิษย์ช่างมันเถอะยังไงพวกมันก็ต้องพึ่งเราอยู่ดีหากใช้เวลาหน่อยเดี๋ยวพวกมันก็กลับมาเหมือนเดิมเอง''
''แล้วอาจารย์ที่ตายไปล่ะท่านพี่ สำนักเราจะอ่อนแอลงหากเป็นแบบนี้ข้ากลัวว่า...''
''หึ เจ้าไม่ต้องกลัวเรายังมีเจ้าสำนักรุ่นก่อนอยู่อีกไม่นานท่านก็จะออกมาจากการฝึกแล้ว ถึงตอนนั้น...เราจะจัดการกับสำนักครั้งใหญ่และครั้งนี้ทุกคนจะไม่มีทางขัดขืนได้''
''อืม...ท่านพี่ท่านไปพักเถอะข้าคิดว่าผลของเม็ดยาต้องห้ามใกล้จะหมดแล้ว ส่วนเจ้าครูซข้าจะส่งคนไปตามล่ามัน''เรร่ากำมือแน่นโดยไม่รู้ว่าทำไมนางถึงไม่ชอบครูซก็ไม่รู้ หรือเป็นเพราะคนรักของนางปลูกฝังความคิดของนางมานานจึงทำให้นางมีความคิดแบบนี้
''ข้าอาจจะไม่ออกมาซัก2เดือนเพราะข้าต้องรีบฟื้นฟูพลังที่ลดลงไปกลับมา เรื่องในสำนักต้องฝากเจ้าด้วยส่วนเจ้าครูซหากจับมันได้อย่าเพิ่งฆ่ามัน เราจะค่อนทรมานมันจนกว่าจะตาย''
ส่วนมิคาเอลหลังจากลงเหวมามันกำลังอยู่ในอาการตึงเครียดเพราะมันไม่สามารถใช้พลังของมันลอยตัวได้มันจึงหล่นลงไปด้วยความรวดเร็ว และยิ่งหล่นลงไปมากเท่าไหร่แรงดึงดูดใต้เหวนี่ก็เหมือนจะเพิ่มมากขึ้นทุกที จนในที่สุดมันก็มองเห็นก้นเหว ตูม! ในเวลาต่อมาร่างของมิคาเอลก็กระทบกับก้นเหวแต่ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งมันจึงไม่เป็นอะไรมาก แต่มันก็ไม่สามารถขยับตัวได้เนื่องจากน้ำหนักของแรงดึงดูดที่กดทับมันอยู่มิคาเอลทำได้แค่นอนคว่ำอยู่ในหลุมแค่นั้น 1วันผ่านไปมันได้แต่นอนนิ่งๆอยู่ที่เดิม 3วันมันเริ่มขยับนิ้วได้ 6วันมือเริ่มขยับ 1เดือนผ่านไปตอนนี้มิคาเอลเดินได้อย่างปกติแต่พลังของมันก็ลดลงไปเหลือเพียงระดับ1ต้านแรงดึงดูดเท่านั้นเพราะพิษที่ได้รับมาออกฤทธิ์อยู่ตลอดเวลาและด้านล่างเหวนี่เองก็มืดมิดเอามากๆไม่มีแสงลอดผ่านเข้ามาได้แม้แต่น้อย ประตูพรสวรรค์ทั้งหมดก็ถูกปิดหนึกโดยบางสิ่ง ที่นี่ถือเป็นสิ่งที่มิคาเอลไม่เข้าใจอย่างแท้จริง
''ไม่มีทางเลือก ข้าต้องก้าวไปข้างหน้าต่อไป ข้าจะมาตายตรงนี้ไม่ได้''มิคาเอลเดินไปเรื่อยๆโดยไร้จุดหมายตอนนี้มันเริ่มมองเห็นบ้างแล้วเพราะสายตาของมิคาเอลเริ่มปรับตัวเข้ากับความมืดด้านล่างนี่จนกระทั่งทางเดินเริ่มกว้างขึ้นและมีต้นไม้ขึ้นหนาตา มิคาเอลเดินเข้าไปในป่าด้วยความระมัดระวังเพราะจากที่อสูรหมื่นพิษเคยเล่าให้ฟังที่นี่เต็มไปด้วยพิษ แต่แล้วมิคาเอลก็ต้องหยุดเดินหลังจากเดินเข้าป่ามาได้ไม่นาน
''บ้าน่า ใครกันที่สามารถอาศัยอยู่ที่นี่ได้''มิคาเอลพูดออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อเพราะมันเห็นบ้านไม้หลังเล็กๆอยู่ข้างหน้าของมันและภายในบ้านกลับมีแสงสีฟ้าลอดออกมาด้านนอก
''เจ้าเป็นใคร มายืนทำอะไรที่หน้าบ้านของข้า''ชายหนุ่มที่เข้ามาจากด้านหลังของมิคาเอลพูดขึ้นโดยที่มิคาเอลไม่สามารถรู้สึกตัวได้เลย
''...''มิคาเอลไม่ได้ตอบมีเพียงเม็ดเหงื่อเท่านั้นที่ไหลลงมาที่หน้าผากของมัน เพราะถ้าหากอีกฝ่ายต้องการจะฆ่ามิคาเอลมันคงตายไปแล้ว
''ข้าถามเจ้าอยู่ ตอบมาซะ''อีกฝ่ายถามขึ้นอีกครั้งและดูเหมือนครั้งนี้มันใกล้จะหมดความอดทนลงแล้ว
''ข้าตกลงมาที่นี่ จากนั้นจึงหาทางออกข้าเดินไปเรื่อยๆจนมาพบกับที่นี่เข้า หากนี่เป็นการรบกวนท่านข้าจะจากไป''มิคาเอลหันหลังกลับมาโดยไม่มองชายหนุ่มคนนั้นมันค่อยๆเดินผ่านไปแต่แล้วอีกฝ่ายกลับใช้มือจับไปที่ไหล่ของมิคาเอล
''เดี๋ยวก่อน ข้าคิดว่าเจ้ายังไม่ได้บอกเรื่องทั้งหมดกับข้า ตอนนี้เจ้ามากับข้าก่อนก็แล้วกันบางที...ข้าอาจจะช่วยเจ้าได้และเจ้าอาจจะช่วยข้าได้เช่นกัน''มิคาเอลพยายามจะพูดอะไรบางอย่างออกมาแต่ก่อนที่มิคาเอลจะได้พูดมันกลับถูกชายหนุ่มคนนั้นลากตัวไปโดยที่มันไม่สามารถขัดขืนได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่53:ที่ก้นเหว

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่53:ที่ก้นเหว

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้