ผมแค่อยากเป็นคนธรรมดาที่จืดจางไปวันๆ เองครับ {END}

    บทที่ 22 : ต้องเอาคืน

     “ถ้าเป็นอย่างที่เจ้าเล่าเรื่องนี้ก็ยุ่งยากแล้ว”เมอร์ลินนั่งกอดอกอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย ปลายนิ้วไล้ริมฝีปากอย่างครุ่นคิดคนที่สามารถใช้หนังสือของหอสมุดได้แม้เป็นฉบับย่อก็ไม่น่าจะใช่คนธรรมดา อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้รอบรู้ที่มีพลังเวทอยู่ในตัวคนประเภทนี้ต้อ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ