กริ๊ง กริ๊งเสียงนาฬิกาปลุกดังสนั่นทั่วห้อง แขนอ้วนๆ ยื่นออกมาจากผ้าห่มเอื้อมมือปิดเสียงนาฬิกาปลุกทันที
“โอ๊ยยยยจะปลุกอะไรกันนักกันหนา คนจะหลับจะนอนเว้ย!”
หลังจากนั้นเธอก็นอนต่อผ่านไปสักพักก็มีเสียงเคาะประตูห้องดังรัวๆ
“ยัยชาม! ตื่นนนนไม่ทำงานทำการแล้วรึไง”
หญิงร่างอ้วนงังเงียลุกขึ้นมานั่งเธอะโตอบไปว่า “วันนี้วันอาทิตย์มึงจะปลุกกูทำไมวะ”
สาวสวยที่ยืนอยู่หน้าประตูเอามือเท้าสะเอวพูดโต้กลับไปว่า “วันอาทิตย์บ้านพ่อมึงสิ! วันนี้วันจันทร์”
เมื่อได้ยินว่าวันนี้เป็วันจันทร์เธอตาสว่างขึ้นมาทันที
“ห๊า อะไรนะวันนี้วันจันทร์!”
“เออ!”
เธอกระวนกระวายลุกขึ้นจากเตียงรีบล้างหน้าแปรงฟัน แต่งตัว มือคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งออกจากห้องไปอย่างทุลักทุเลโดยด้านหลังเธอมีเสียงของเพื่อนสนิทลอยตามมา
“มึงนี้นะถ้ากูไม่มาปลุกก็ไม่ตื่น ดีนะวันนี้กูไม่มีไฟล์ทบินไม่งั้นมึงคงได้หางานใหม่อีกรอบแน่”
ห้องพักของเธอกับเพื่อนอยู่แค่ชั้นสองไม่ต้องรอลิฟต์วิ่งลงบันไดก็ได้แล้วเธอยืนโบกมือเรียกพี่วินที่ขับผ่านมาให้ไปส่ง
เมื่อรถมอเตอร์ไซค์ขับจอดริมฟุตบาทหน้าบริษัทเธอจ่ายตังค์ให้เขาก่อนที่จะรีบวิ่งเข้าไปในบริษัท แต่แล้วจู่ๆไม่ทันเห็นถังน้ำถูพื้นที่อยู่ตรงหน้า เธอวิ่งชนจนล้มลงกับพื้นเสื้อผ้าเลอะเปรอะเปื้อน
“หนูจามเป็ยังไงบ้างลูกเดี๋ยวป้าช่วยพยุง”
“ไม่เป็ไรค่ะแต่ที่แน่ๆ หนูไม่ได้ชื่อจาม ชื่อชามค่ะป้า! เจอกันทุกวัน ยังเรียกชื่อผิดตลอด”
“แกดูอีอ้วนนี้ซิไม่สวยแล้วยังเดินซุ่มซ่ามอีก”
“จริงแกมาสายเป็ครั้งที่ร้อยแล้วมั้ง”
เธอมองสองสาวหุ่นแซ่บตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ
“ฉันอ้วนแล้วมันหนักนมพวกเธอรึไง สวยซะเปล่านิสัยหัดปรับปรุงบ้างนะจะได้สวยครบสูตร”
“อีอ้วนแกว่าพวกฉันเหรอ”
“แกอย่าไปสนใจยัยหมูบ้านี้เลยเพราะอีกไม่นานยัยนี้ก็คงไม่ได้ทำงานอยู่ที่นี้แล้วมั้ง”
“จริงด้วยแก”
“หมายความว่าไง”
“เดินไปหาหัวหน้าที่ห้องก็รู้เองแหละตอนนี้หัวหน้ารอเธออยู่นะ”
“โชคดีนะชาม”
พวกเธอหัวเราะคิกคักก่อนเดินสะบัดบ๊อบจากไปชามรู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
“ตายแน่กู!”
เธอค่อยๆเดินเข้าไปในห้องทำงานของหัวหน้าจอมบ้ากามซึ่งเขานั่งกอดอกหน้านิ่วคิ้วขมวดรอเธออยู่
“ชามวลี!มาสายอีกแล้วนะ ฉันหักเงินเดือนเธอจนจะไม่มีให้หักอยู่แล้ว งานก็ทำไม่ได้เื่หมดปัญญาจะหาคำมาด่าเธอแล้วจริงๆ”
เธอพูดงึมงำ “หาไม่ได้ก็ไม่ต้องหาสิ”
“เมื่อกี้พูดอะไร”
เธอฉีกยิ้มอย่างตอแหลให้เขา“ไม่มีไรค่ะหัวหน้า”
เขาชี้นิ้วไปที่หน้าเธอ แล้วพูดว่า“ฉันจะให้โอกาสเธอเป็ครั้งสุดท้าย ถ้าเธอยังมาสาย ทำงานไม่ได้เื่อีกก็ลาออกไปซะ”
เสียงด่าทอของหัวหน้าดังทะลุห้องออกมาเหล่าเพื่อนร่วมงานต่างพากันหัวเราะคิกคัก เธอเดินคอตกออกมาจากห้องสายตามองไปยังเพื่อนร่วมงานที่หัวเราะชอบใจ
“วันเฮงซวยอะไรของฉันวะเนี่ย!”
“ชาม โอเคนะ”
“ฉันโอเคก็อีกแค่โดนด่า”
“หัวหน้าบ้ากามนั้นก็เป็แบบนี้แหละทีพวกสาวๆ สวยๆ ทำผิดไม่เคยว่า ทีพวกเราทำผิดด่ายับแค่พวกเราอ้วนไม่สวยเหมือนพวกนมโตตูดเด้งพวกนั้น เหตุผล Buffalo มาก ความเสมอภาคไม่เคยมี”