งานเลี้ยงมาเฟีย ไวน์แดงปนเืเนื้อ ฟินิกซ์ถูกจ้องมองดั่งเหยื่อในกรงทอง ัหึงหวงโหมไฟ
แสดงเขี้ยวเล็บดุร้าย รักดิบเถื่อนะเิ ด้วยความลึกซึ้ง
ัดำฟินิกซ์ (The Untamed Love)
ไม่กี่วันหลังศึกใหญ่ข่าวชัยชนะของัดำแพร่สะพัดไปทั่วยุทธภพ เสวียนหลงได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงใหญ่ที่จัดโดยพันธมิตรมาเฟียหลายพรรคพวก ณ“หอสุราทองคำ” ในเมืองการค้าใหญ่ริมเส้นทางสายไหม
หอสุราทองคำโอ่อ่าตระการไฟโคมสว่างไสว ประดับด้วยหยกและทองคำ กลิ่นไวน์หอมกรุ่น กลิ่นอาหารชั้นเลิศและกลิ่นธูปหอมโบราณอบอวล ทั่วทั้งหอเต็มไปด้วยหัวหน้าพรรคพวก นักรบและสตรีงามจากทั่วสารทิศ
เสวียนหลงสวมชุดคลุมสีดำปักัทองหลิวเฉิงถูกพาไปด้วยในฐานะ “ผู้ติดตามพิเศษ” สวมชุดนักปราชญ์-นักรบสีครามเข้มผมยาวมัดหลวม ใบหน้าหล่อเหลาคมคายดึงดูดสายตาจากทุกคนในงาน
“คืนนี้เ้าจะอยู่ข้างข้า ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น” เสวียนหลงกระซิบข้างหูหลิวเฉิงมือกุมเอวเขาแน่น
งานเลี้ยงและการถูกแย่งชิง
งานเลี้ยงดำเนินไปด้วยการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์การเต้นรำ และการดื่มสุรา หัวหน้าพรรคพวก “ฉือหลง” จากสำนักเสือเงินที่เหลือ(น้องชายของฉือเฟิง) สายตาจับจ้องหลิวเฉิงด้วยความปรารถนาอย่างเปิดเผย
“เสวียนหลงท่านได้เชลยงามสง่ามากนัก ข้าเสนอแลกด้วยเส้นทางสายไหมสามสายและทองคำหนึ่งพันตำลึง” ฉือหลงหัวเราะลั่น
หลิวเฉิงตัวแข็งทื่อเสวียนหลงยิ้มเย็น “เขาไม่ใช่ของที่จะแลกเปลี่ยน”
แต่ฉือหลงไม่ยอมแพ้ระหว่างการเต้นรำ เขาส่งคนสนิทลักพาตัวหลิวเฉิงไปยังห้องส่วนตัวด้านหลังหอ
หึงหวงโหดร้าย
เมื่อเสวียนหลงรู้ข่าวความโกรธะเิออกดั่งัคำราม เขาพุ่งเข้าไปในห้องส่วนตัวด้วยพลังภายในสุดขีดฉือหลงกำลังพยายามแตะต้องหลิวเฉิง
“กล้าดียิ่งนัก!”เสวียนหลงฟันดาบลงไป ฉือหลงถูกฟันาเ็สาหัส เืสาดกระจายเสวียนหลงเหยียบอกเขา แล้วหันไปอุ้มหลิวเฉิงออกมา
ในห้องส่วนตัวนั้นเสวียนหลงแสดงความหึงหวงอย่างโหดร้าย เขากดหลิวเฉิงลงกับผนังห้องด้านหลังงานเลี้ยง เสียงดนตรีและเสียงหัวเราะจากด้านนอกยังดังก้อง
“ใครก็ตามที่กล้าแตะต้องเ้า...ข้าจะฆ่ามัน” เขากระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำเครือ แล้วจูบหลิวเฉิงอย่างดุเดือด
ความหึงหวง รุนแรงแรง และการ
การในห้องลับครั้งนี้เต็มไปด้วยความหึงหวงรุนแรงเสวียนหลงฉีกเสื้อผ้าของหลิวเฉิงออก มือใหญ่บีบรัดและทิ้งรอยแดงไว้ทั่วร่างกายการเคลื่อนไหวดุเดือด รวดเร็ว และหนักแน่น ดั่ง้าประทับตราแห่งการ
หลิวเฉิงครางและร้องไห้ปนความเสียวซ่าน“เสวียนหลง... ช้าๆ... อ๊ะ!”
“เ้าต้องจำไว้...ว่าเ้าเป็ของข้าเท่านั้น” เสวียนหลงคำรามในลำคอขณะที่ทั้งคู่เชื่อมโยงกันอย่างรุนแรง
เสียงครางและเสียงเนื้อกระทบกันปะปนกับเสียงงานเลี้ยงด้านนอกหลิวเฉิงยอมจำนนมากขึ้นในยามนี้ ร่างกายตอบสนองอย่างเต็มที่
หลังจบลงเสวียนหลงกอดเขาไว้แน่น เช็ดน้ำตาและเหงื่อให้
“ข้าจะไม่ให้ใครมาแย่งเ้าไปได้...แม้ต้องฆ่าทั้งแผ่นดิน”
หลิวเฉิงซุกหน้าลงกับอกเขา“เ้า... โหดร้ายเกินไป... แต่ข้า... เริ่มกลัวการสูญเสียเ้าแล้ว”
หึงหวงเพลิงัลุกโหม ฆ่าคนเพื่อฟินิกซ์ เืแดงในงานเลี้ยงปนรักดิบเถื่อนลึกซึ้ง น้ำตาและครางเสียง ผสานเป็หนึ่งเดียว ชะตารักต้องห้าม...ยิ่งพันธนาการแ่า
..สุสาส์นราคะ..