ปกครองดาวดวงนี้ให้รอดพ้นจากสงครามอวกาศ

    บทที่ 4 ใครมาเอ่ย ?

    “วันนี้จะมีแขกรับเชิญสุดพิเศษมาใช่ไหม” เอเรวาธอสเอียงคอสงสัย ใบหูจิ้งจอกของเขาชูขึ้น

    “ใช่ครับเป็๞แขกรับเชิญจากดินแดนอมรินทร์สุขาวดีครับเห็นว่าเป็๞ท่านพระโพธิสัตว์ที่เคยช่วยเหลือทำให้ดาวดวงนี้กลับมามีชีวิตและอุดมสมบูณร์อีกครั้งครับ”

    องครักษ์กล่าวด้วยเสียงหนักแน่น แววตาของเอเรวาธอสแฝงไปด้วยความยินดีที่ทราบว่าท่านพระโพธิสัตว์ผู้เคยช่วยเหลือพวกเราในอดีต กำลังจะเสด็จมาหาพระองค์อีกครั้ง ความรู้สึกนี้ทำให้เขารู้สึกอุ่นอย่างบอกไม่ถูกจนหางกระดิกไปมาราวกับลูกสุนัขจิ้งจอกที่น่ารักน่าเอ็นดู

    เอเรวาธอสรีบรุดไปอาบน้ำและแต่งตัว พร้อมกับสั่งให้องค์รักษ์จัดเตรียมขนมหวานแสนอร่อยและน้ำชาหอมกรุ่นเพื่อต้อนรับท่านพระโพธิสัตว์ที่จะมาเยือนยังดาวของเราในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

    “อีกไม่กี่ชั่วโมง ท่านพระโพธิสัตว์ก็จะมาแล้วครับ”

    “งั้นก็ดี” เอเรวาธอสกล่าวพลางก้าวลงบันไดอย่างสง่างามไปยังห้องรับแขกทางซ้ายมือของประตูทางเข้า

    เมื่อก้าวผ่านธรณีประตูเข้าไป แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ ก็สาดลงบนพื้นไม้ขัดเงา ภายในห้องรับแขกนั้นมีเก้าอี้สีทองอร่ามสี่ตัวตั้งเรียงรายรอบโต๊ะไม้แกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจง 

    บนผนังห้องเรียงรายไปด้วยชั้นหนังสือไม้เนื้อดีที่เต็มไปด้วยสมุดบันทึกและตำราโบราณ มีแจกันเคลือบสีขาวบรรจุช่อดอกลิลลี่สีเหลืองสดใสส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ แขวนอยู่บนผนังด้านหนึ่ง ส่วนอีกด้านเป็๞กระจกบานใหญ่ที่สะท้อนภาพสวนดอกไม้ภายนอกคฤหาสน์

    เอเรวาธอสนั่งบนเก้าอี้สีทองอร่ามตัวหนึ่งพร้อมกับองครักษ์และพ่อบ้านได้วางถาดน้ำชาหอมกรุ่นและขนมหวานรสเลิศลงบนโต๊ะไม้

    ไม่นานนัก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น องครักษ์เดินไปเปิดประตูเผยให้เห็นร่างสูงสง่างามของท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ โพธิสัตว์แห่งมหาจรรยา ที่ยืนอยู่หน้าประตู

    ท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ โพธิสัตว์แห่งมหาจรรยา โบกมือทักทายเอเรวาธอสด้วยรอยยิ้มอบอุ่น เรือนผมสีขาวบริสุทธิ์ของท่านยาวสลวยลงมาถึงกลางหลัง ๲ั๾๲์นาสีทองอร่ามและใบหน้าหล่อเหลาเปล่งประกาย 

    สวมชุดคลุมสีขาวสะอาดตาที่มีแถบสีทองอร่ามทอดยาวลงมาตามแนวไหล่ มงกุฎทองคำประดับอัญมณีล้ำค่าส่องประกายระยิบระยับอยู่เหนือศีรษะ ผิวกายของท่านขาวผ่องราวกับแสงอันบริสุทธิ์

    เอเรวาธอสลุกขึ้นยืนพลางโค้งศีรษะเล็กน้อยอย่างเคารพและทักทาย “สวัสดีครับท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ โพธิสัตว์แห่งมหาจรรยา”

    ท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ ยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางกล่าว “สวัสดีเด็กน้อย เป็๞อย่างไรบ้าง สบายดีหรือเปล่า”

    “สบายดีครับท่าน แต่พักนี้เ๱ื่๵๹บริหารประเทศค่อนข้างยุ่งนิดหน่อยครับ” เอเรวาธอสตอบพลางยิ้มอ่อนๆ

    “ลำบากแย่เลยนะ” ท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม “๰่๭๫นี้ฉันมาเยี่ยมดาวดวงนี้บ่อยหน่อยนะ เนื่องจากเป็๞ดาวที่งดงามมาก ๆ ฉันจึงอยากจะไปเยี่ยมเยือนสถานที่ต่างๆ บ้างน่ะ”

    เอเรวาธอสขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางเอียงคอสงสัยที่ท่านเมียวโอไม่มากับท่านพระโพธิสัตว์ด้วยจึงกล่าวถาม “แล้วท่านเมียวโอไม่ได้มากับท่านด้วยหรือครับ” เมื่อท่านพระโพธิสัตว์ได้ยินก็ตอบกลับ

    “เมียวโอน่ะหรือ ตอนนี้น่าจะกำลังเที่ยวอยู่ที่ดาวดวงนี้น่ะ” ท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ โพธิสัตว์แห่งมหาจรรยา กล่าวพลางหัวเราะเบา ๆ “เห็นว่าสักพักคงกลับมาหาฉันล่ะนะ”

    เอเรวาธอสยิ้มอย่างโล่งใจ “ดีใจที่ท่านและท่านเมียวโอชอบดาวของพวกเรานะครับ”

    “หากมีเ๹ื่๪๫อะไรที่เราพอจะช่วยได้ เพียงแค่ส่งข้อความมา เราก็จะพร้อมช่วยเหลือ” ท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ โพธิสัตว์แห่งมหาจรรยา กล่าวพลางลูบศีรษะเอเรวาธอสอย่างเอ็นดู

    “ขอบคุณครับท่าน” เอเรวาธอสกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม

    ท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ โพธิสัตว์แห่งมหาจรรยาก้าวเท้าเข้ามาในห้องรับแขกอย่างสง่างาม แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องผ่านกระจกทำให้ชุดคลุมสีขาวแถบสีทองอร่ามของท่านเปล่งประกายระยิบระยับ ท่านทอดสายตาสำรวจห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ก่อนจะเดินไปยังเก้าอี้สีทองอร่ามตัวหนึ่ง แล้วนั่งลงท่าทางของท่านดูผ่อนคลายจากการเดินทาง พ่อบ้านที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รินชาใส่แก้วชาสีทองอร่ามสวยงามแล้ววางแก้วชาที่มีกลิ่นหอมกรุ่นนี้ไว้เบื่องหน้าท่านพระโพธิสัตว์

    “ขอบใจมาก ชานี่กลิ่นหอมจริงๆ” ท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ โพธิสัตว์แห่งมหาจรรยากล่าว

    “ท่านลองชิมก่อนได้น่ะครับ หากไม่ถูกปากท่าน สามารถเติมน้ำผึ้งหรือน้ำตาลลงไปในน้ำชาเพื่อเพิ่มรสชาติได้น่ะครับ และคุกกี้นี้ผมอยากให้ท่านได้ลองมาก มันเป็๞คุกกี้ทำจากแป้งสาลีผสมนมถั่วเหลือง รสชาติอร่อยมากครับ” เอเรวาธอสกล่าว ก่อนจะตักน้ำผึ้งสีทองอร่ามลงในชาของตนเองเล็กน้อย แล้วจิบชาอุ่น ๆ รสชาติขมปนหวานละมุนลิ้นพลางได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ทำให้เขารู้สึกดีไม่น้อย เหนือสิ่งอื่นใดยังทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายอีกด้วย

    ท่านมหาปัญญาธิปัตย์ยุติ สมาธิชยาวุธาอาทรโพธิสัตว์ โพธิสัตว์แห่งมหาจรรยา ยกแก้วชาขึ้นจรดริมฝีปาก สูดกลิ่นหอมกรุ่นของชาเบา ๆ ก่อนจะจิบชาทีละนิด