“วันแต่งงาน?”
อู๋ฉือชะงักงันพลันเอ่ยถามด้วยความตกตะลึง “เธอไม่ได้ถูกอัญเชิญมาหลังจากเสียชีวิตไปแล้วหรอกเหรอ?”
“ไม่เ้าค่ะ”
ฉินเข่อชิงเผยแววเขินอายเล็กน้อยนางเม้มริมฝีปากกล่าว “ท่านลอร์ดอัญเชิญข้ามาขณะกำลังอยู่ใน่พิธีแต่งงานไม่รู้เลยว่าภายในงานแต่งงานจะเกิดความวุ่นวายอะไรขึ้นบ้าง”
“แค่กๆ... เธอกับหลินไต้อวี้นี่ไม่เหมือนกันเลยนะ”
อู๋ฉือลังเลเล็กน้อยก่อนกล่าว“ต่อไปนี้เธอคือฮีโร่ของฉัน เธอน่าจะได้รับข้อมูลที่เกี่ยวข้องแล้วหากมีข้อสงสัยหรือไม่เข้าใจอะไรก็ถามฉันได้เลย!”
“ยังมีเพื่อนของเธอรออยู่ด้านนอกด้วย เธอคนนั้นชื่อหลินไต้อวี้”
ยุคแห่งลอร์ดมิติว่างเปล่าไร้ขอบเขต สรรพ์หมื่นโลก รวมถึงเทพเซียนปีศาจการ่ชิงอำนาจของเผ่าพันธุ์นับหมื่น...
ฉินเข่อชิงค่อยๆรับรู้ข้อมูลทั้งหลายจนครบถ้วน
ในฐานะฮีโร่ข้อมูลพื้นฐานบางอย่างที่เกี่ยวกับนางจะถูกส่งให้โดยอัตโนมัติไม่จำเป็ต้องให้ลอร์ดสอนใหม่ั้แ่ต้น
แต่ข้อมูลอันน่าตกตะลึงเ่าั้ทำให้ฉินเข่อชิงมึนงงอยู่พักใหญ่ไม่รู้ว่าจะสื่อสารกับอู๋ฉืออย่างไรดี
ตามคำสั่งของบิดามารดาและคำชี้แนะของแม่สื่อแม่ชัก...
นางต้องแต่งงานกับเจี่ยหรงตามความ้าของแม่บุญธรรมและนางได้ยอมรับชะตากรรมของตนเองไปแล้ว
แต่ไม่คาดคิดเลย...
ขณะนั้นนางอยู่ภายในห้องหอกำลังรอคอยสามีในอนาคตด้วยใจที่สั่นคลอน
แต่เพียงพริบตาเดียวนางกลับหลุดพ้นจากห้องหอ กระทั่งหลุดพ้นจากโลกใบนั้นและก้าวเข้าสู่ยุคสมัยอันรุ่งโรจน์แห่งนี้!
และ...
ชายหนุ่มตรงหน้าคือเ้านายของนาง...
ฉินเข่อชิงไม่ใช่คนเข้มแข็งแต่เดิมนิสัยอ่อนแอของนางทำให้นางมองอู๋ฉือด้วยความเก้อเขินและประหม่า พลางเอ่ยตอบเบาๆ
ในใจคิดเพียงว่า“อย่างมากก็แค่ตาย”
แต่...
ภาพอันน่าหวาดกลัวที่นางจินตนาการไว้กลับไม่ปรากฏขึ้นแม้แต่น้อย
อู๋ฉือไม่ได้เข้ามารังแกนางแต่กลับอธิบายสถานการณ์อย่างอ่อนโยน และยังจะแนะนำเพื่อนให้นางอีก?
ความหวาดกลัวและความกังวลในใจของฉินเข่อชิงลดลงเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวความอบอุ่นจางๆ พลันเอ่อท้นขึ้นในใจ
“จริงสิ ชุดแต่งงานมงกุฎหงส์ของเธอก็คงไม่คล่องตัวเท่าไร”
อู๋ฉือตบหัวตัวเองเบาๆแก้เขิน แล้วนำชุดที่เพิ่งสุ่มได้ออกมา พลางยิ้มแล้วกล่าวว่า“นี่... ไปเปลี่ยนชุดใหม่นะ”
“ข้าน้อมรับบัญชาท่านลอร์ดเ้าค่ะ”
ฉินเข่อชิงตอบรับแล้วยื่นมือเรียวสวยขึ้นไปปลดมงกุฎหงส์อันหนักอึ้งออก
เส้นผมสีดำสลวยพลิ้วไหวลงมา
ใบหน้าอันงดงามและน่ารักริมฝีปากสีแดงระเรื่อเม้มเล็กน้อย
สีแดงสดที่แต่งแต้มดวงตาไม่อาจปกปิดสีสันของดวงตาคู่งามที่ชวนมองได้เลย
ชุดแต่งงานของนางนั้นหรูหราเป็อย่างยิ่งทั้งใหญ่โตและซับซ้อน มีลายปักหงส์และเครื่องประดับต่างๆ มากมาย
ฉินเข่อชิงมองดูเสื้อผ้าบนโต๊ะแล้วก็อดทึ่งไม่ได้
เสื้อผ้าหลายชุดบนโต๊ะแต่ละชุดล้วนเป็ผลงานชิ้นเอกของช่างฝีมือ การออกแบบและวัสดุล้วนไร้ที่ติ
ต่อให้อยู่ในโลกเดิมของนางก็เป็ของที่ยากจะหาซื้อได้ แม้จะใช้เงินทองมากมาย!
เสื้อผ้าที่สวยงามมักทำให้ผู้หญิงหลงใหล
ฉินเข่อชิงกำลังจะหยิบขึ้นมาแต่พลันนึกขึ้นได้ว่าอู๋ฉือยังอยู่ข้างๆ จึงลังเลเล็กน้อย
นางอยากให้อู๋ฉือออกไปก่อนแต่ก็กลัวเขาจะโกรธ...
ต้องรู้ว่า...อู๋ฉือคือเ้านายของนางในตอนนี้!
เธอจึงลังเลอยู่ครู่หนึ่งเม้มปากเล็กน้อย แล้วมือที่สั่นเทาก็ค่อยๆ ปลดชุดแต่งงานออก
ในไม่ช้าชุดแต่งงานและเครื่องประดับมากมายก็ร่วงหล่นลงที่พื้น เกิดเสียงดังกรอบแกรบ
อู๋ฉือจึงเงยหน้าขึ้นมองและดวงตาก็เบิกกว้าง
ฉินเข่อชิงสวมเพียงชุดชั้นในผมยาวสยาย ใบหน้าอันงดงามเปี่ยมไปด้วยความเขินอาย ความสดใส และความอ่อนโยน
เรือนร่างงดงามที่โค้งเว้าได้สัดส่วนปรากฏขึ้นอย่างเด่นชัด
ก่อนหน้านี้เธอสวมชุดที่หนาและใหญ่โตอู๋ฉือจึงไม่ทันสังเกตเห็นเลย!
“ท่านลอร์ด...”
อาจเป็เพราะััได้ถึงสายตาของอู๋ฉือฉินเข่อชิงจึงอดไม่ได้ที่จะเรียกเขาเบาๆ
เสียงของนางเหมือนเสียงสะอื้นไห้ที่แ่เบา!
อู๋ฉือหน้าแดงก่ำแอบมองดูด้วยความอาลัยอาวรณ์อีกสองสามครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินออกไป
เมื่อเห็นเขาจากไป...
ฉินเข่อชิงก็ถอนหายใจโล่งอกแล้วมองดูเสื้อผ้าบนโต๊ะด้วยความดีใจ ก่อนจะเลือกชุดหนึ่งขึ้นมา
..........
เมื่อเดินออกจากหอแดง
อู๋ฉือพลันถอนหายใจยาวรู้สึกคอแห้งผากเป็อย่างมาก จึงรีบหยิบน้ำแร่มาดื่ม
ด้านข้างประตูหลินไต้อวี้ดวงตางามแย้มยิ้ม พลางกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า“ท่านลอร์ดเ้าคะ น้องสาวคนใหม่งดงามมากเลยหรือเ้าคะถึงทำให้ท่านลอร์ดร้อนรนเช่นนี้”
“เธอน่าจะรู้จักดี... ฉินเข่อชิง!”
อู๋ฉือกลืนน้ำลายลงคอแล้วกล่าวเสริม“แต่ว่า เธอถูกฉันอัญเชิญมาจากงานแต่งงานของเธอกับเจี่ยหรง”
“ทำแบบนี้ได้ด้วยหรือเ้าคะ?”
หลินไต้อวี้ก็รู้สึกประหลาดใจมาก
เธอกับฉินเข่อชิงไม่เคยพบกันแต่ก็รับรู้ชะตากรรมอันน่าเศร้าของหญิงสาวผู้บอบบางคนนี้ดี
เธอคนนั้นถูกบิดาและบุตรตระกูลเจี่ยทำร้ายจนเสียชีวิต
“ดีแล้วเ้าค่ะ หากเธอแต่งงานเข้าจวนหนิงกั๋ว ไม่ช้าก็เร็วเธอคงต้องตาย”
หลินไต้อวี้ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองอู๋ฉือ แล้วหยอกเย้าว่า “ท่านลอร์ดน่าจะดีใจนะเ้าคะเธอเป็สาวบริสุทธิ์เชียวนะเ้าคะ”
“...”อู๋ฉือเงียบไปเลย
แต่เดี๋ยวก่อนนะถ้าคิดแบบนั้นแล้ว...
ดูเหมือนจะไม่ได้แย่สักเท่าไร?