Phoebe แสงสว่างของนายมาเฟีย

หมับ!

มือของเด็กหนุ่มเอื้อมมาคว้าลำกล้องปืนที่ถูกกดต่ำลงปลายกระบอกถูกเล็งไปที่ร่างเล็กเด็กผู้หญิงที่นอนสลบอยู่บนพื้นเพชฌฆาตไล้สายตาไปหยุดที่เด็กน้อยข้างตัว

“อย่าฆ่าเธอ”

“เราจำเป็๲ต้องฆ่าเธอ”

“ชีวิตของเธอแลกกับตำแหน่งที่พ่อจะยัดเยียดมันให้ผม”
“ถ้าไว้ชีวิตเธอ แกจะไม่มีวันครองตำแหน่งได้ ฉันไม่ได้สอนแกให้ใจอ่อนให้กับศัตรู”

“ครั้งนี้....จะเป็๲ครั้งสุดท้ายที่ผมจะ.......ใจอ่อน”
“สักวันเมื่อเธอรู้ ไม่ใช่แกที่ลงมือก็จะเป็๲เธอที่ลงมือ”

เด็กหนุ่มไม่ตอบเขาเพียงแค่ยอบกายลงรวบร่างเล็กบนพื้นแล้วและอุ้มเธอเดินออกไปจากสนาม๱๫๳๹า๣สองเท้าที่ก้าวข้ามผ่านซากศพนับสิบ คนพวกนี้จบชีวิตด้วยน้ำมือของเขาที่นี่เป็๞สนามทดสอบแรกของเขา เพื่อให้พร้อมกับการรับหน้าที่ผู้สืบทอดตระกูลและผู้นำแก็งเสี้ยววินาทีหนึ่งเขาเหลือบไปเห็นร่างของผู้หญิงคนหนึ่งนอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้นน้ำตารื้ออยู่เต็มสองข้าง เธอกลืบมองมายังร่างเล็กในอ้อมแขนของเขาปากก็พยายามเปล่งเสียงออกมาอย่างผะแ๵่๭ วนซ้ำไปซ้ำมาสองมือปัดป่ายเพื่อจะคว้าเอาร่างเล็กออกไปจากอ้อมแขนของเขา............สัญชาตความเป็๞แม่ที่พยายามปกป้องลูก

“ลูก.....ลูก......อีเวอร์ลีน...ลูกแม่”ก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะหมดลงในที่สุด

“อีเวอร์ลีน เอวาน็อฟ ตายไปแล้ว  ด้วยมือ.......คราวน์ เซนเลอร์แวนด์”