ไม่มีใครอยากจะมองเห็น่เวลาที่กำลังจะตาย มองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่ตนเองสร้างขึ้นมาถูกทำลาย
เพราะแบบนี้ต่อให้ที่บ้านมีเงินมหาศาล มีฐานะดียังไง แต่การสั่งสอนไม่ควรจะปล่อยให้อิสระมากเกินไป
น้ำร้อนที่เราเคยอาบไม่ได้หมายความว่าลูกเราต้องอาบน้ำร้อนเหมือนกับเรา เพราะเ็ปและแสบทรมานมาก
แจ็คหันหน้ากลับไปพร้อมกับสาวใช้อีกสองคนของตนเอง วันนี้แจ็คไม่อยากจะกลับไปมือเปล่าจึงซื้อของกินมากมายและกินระหว่างที่เดิน
ระหว่างที่แจ็คกำลังจะเดินจากไป ปรากฏว่าแจ็คััได้ถึงคนที่สะกดรอยตามของตนเองก่อนจะพูดออกมา
“มีคนอยากรู้อยากเห็น “
“รับทราบค่ะ”
สาวใช้คนหนึ่งพูดออกมาพร้อมกับร่างกายของเธอหายไป ห่างไปจากแจ็คระยะ 10 กิโลเมตรมีคนหนึ่งกำลังใช้อุปกรณ์ส่องแจ็คอยู่
“มองเห็นไหม”
“ใช่ น่าจะลูกขุนนางหรืออะไรสักอย่างหนึ่ง”
“ลักพาตัวไหม”
“ภายในประเทศเพลิง์ พวกเ้ามีความคิดแบบนี้ได้ยังไง”
ระหว่างที่โจรสองคนกำลังพูดออกมา ปรากฏว่าด้านหลังของพวกเธอกลับมีสาวใช้ปรากฏออกมาอย่างรวดเร็ว
“อะไร…..”
ระหว่างที่โจรคนหนึ่งกำลังพูดออกมา ปรากฏว่าร่างกายของโจรทั้งสองแยกออกเป็ชิ้น ๆ และแตกสลายไปทันที
สาวใช้จับมีดในมือของตนเองและแปลกใจเล็กน้อยเพราะสิ่งที่ฆ่าโจรทั้งสองคือเส้นด้ายก่อนที่เธอจะมองเห็น
เธอมองเห็นเงาของโจรสั่นเทาก่อนที่จะมีเงาของแจ็คปรากฏออกมาและทำให้สาวใช้ใและคุกเข่าลงทันที
แม้ว่าเงาของแจ็คจะไม่ได้พูดอะไรมากมาย แต่สาวใช้ทุกคนเข้าใจว่าตำแหน่งเงาของแจ็คสูงส่งมาก
ไม่ว่าเมื่อก่อนเงาของแจ็คจะมีอดีตยังไง แต่ปัจจุบันคือเงาของจ็คและเงาของแจ็คมองสาวใช้เล็กน้อย
“ไป พื้นที่แห่งนี้ฉันจัดการเอง”
“รับทราบค่ะ”
สาวใช้ไม่กล้าขัดคำสั่งก่อนจะสลายหายไป เงาของแจ็คมองโจรทั้งสองและหรี่ดวงตาของตนเองเล็กน้อย
ผ่านไปสักพักหนึ่งเื เนื้อทั้งหมดสลายหายไปกลายเป็ฝุ่นกลางอากาศพร้อมกับเงามีดมีเสียงพูดออกมา
“ท่านไม่อยู่ในเงาของนายน้อยหรือยังไง”
สีหน้าของเงาของแจ็คเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยก่อนจะมองเห็นคนที่ปรากฏตัวออกมาคือเลาร์วัล
ทำให้เธอก้มหน้าเล็กน้อย
“ท่านเลาร์วัล”
“ธิดา”
เงาของแจ็คชื่อธิดาและเธอยังไม่พูดชื่อของตนเองให้แจ็คฟัง เพราะโรชิเฟสบอกว่าให้เธอเงียบไม่พูดจาอะไรกับแจ็ค
เลาร์วัลมองศพที่แตกสลายหายไปเล็กน้อยก่อนที่ดวงตาของเธอจะส่องประกายออกมาด้วยความน่ากลัว
“สายสืบหรือ”
“ไม่แน่ใจค่ะ”
ธิดาพูดออกมาและเลาร์วัลมองธิดาเล็กน้อยเพราะเงาแต่ละรุ่นจะถูกฝึกฝนเป็พิเศษจากเงาคนก่อน
ซึ่งธิดาถูกฝึกฝนกับเลาร์วัล แต่ก่อนที่จะถูกฝึกฝนกับเธอธิดาต้องฝึกฝนความสามารถพิเศษของตนเองมากมาย
แจ็คตอนนี้ยังไม่สามารถฝึกฝนได้เพราะยังไม่พร้อม แต่สำหรับคนอื่นไม่ใช่ คนที่เกิดมาไม่กี่ปีเพียงแค่สามารถจดจำหรืออ่านได้
ใคร ๆ ก็สามารถฝึกฝนได้ทั้งหมด แต่สำหรับลูกขุนนาง ลูกาาหรือคนพิเศษจะมีเงื่อนไขก่อนการฝึกฝนคือต้องเตรียม ร่างกาย พลังใจและการฝึกฝนให้เพียงพอ
เพื่อที่ภายในอนาคตข้างหน้าจะไม่มีกำแพงกั้นของการฝึกฝน ก่อนที่ธิดาจะมองเลาร์วัลเล็กน้อยและถอยหลังเบา ๆ
“ดิฉันขอตัวค่ะ”
ฟุบ
สิ้นสุดเสียงของธิดาเธอได้หายไปตัวและหลงเหลือเพียงเลาร์วัลอย่างเดียวเท่านั้นก่อนที่ด้านหลังของเลาร์วัลจะมีเงาปรากฏตัวออกมา
“หัวหน้า”
สาวใช้หลายสิบคนปรากฏตัวออกมาและสีหน้าของเลาร์วัลเปลี่ยนแปลงไปทันที
“ไปหาว่าพวกมันเป็ใครและ้าอะไร”
“รับทราบค่ะ”
ฟุบ ฟุบ ฟุบ ฟุบ
สาวใช้ทั้งหมดได้พุ่งตรงไปยังทิศทางที่แตกต่างกันเพราะตัวตนของแจ็คเป็ความลับอย่างมาก
การที่มีคนมาสะกดรอยตามของแจ็ค แม้ว่าจะด้วยเจตนาใด ๆ สุดท้ายผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดจะต้องถูกสังหารทั้งหมด
………………………….
แจ็คเดินกลับไปและััได้ถึงเงาของตนเองเคลื่อนไหวเล็กน้อย ทำให้แจ็คไม่สามารถทำอะไรได้
เพราะติดตามด้วยความช่วยเหลือ แจ็คจะไม่ว่าอะไรแม้แต่นิดเดียวแต่ถ้าติดตามเพื่อเฝ้าระวังตนเอง
แจ็คคิดว่าแปลก ๆ ทว่าตนเองไม่กล้าพูดอะไรออกมาเพราะตอนนี้แจ็คเริ่มเข้าใจว่าพ่อแม่ของตนเองยิ่งใหญ่แค่ไหน
หลังจากที่แจ็คกลับไปพบกับแม่ของตนเอง แจ็คได้กินอาหารและเข้านอนทันทีก่อนที่จะพบกับครูฝึกคนต่อไปที่สอนตนเอง
ตื่นเช้าขึ้นมาแจ็คพบกับสาวใช้และห้องของแจ็คถูกแยกออกมาจากพ่อและแม่ของตนเองแล้วเพราะว่าแจ็คเติบโตระดับหนึ่งแล้ว
ห้องของแจ็คกว้างใหญ่และเต็มไปด้วยเครื่องประดับมากมาย แต่กลับไม่มีสิ่งใดที่แจ็คชื่นชมแม้แต่นิดเดียว
แจ็คเริ่มกลับไปคิดถึงห้องเก่า ๆ ของตนเองที่เต็มไปด้วยฝุ่นและโต๊ะคอมที่ตนเองสามารถนอนตอนไหน ตื่นตอนไหนก็ได้ในวันหยุด
แต่ตอนนี้คำว่าวันหยุดได้ตายไปแล้ว แจ็คจะไม่มีวันหยุดของตนเองและตารางของตนเองแทบจะทำให้แจ็คกลายเป็ลม
แจ็คเรียนจบวิชาส่วนใหญ่แล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าการฝึกฝนของแจ็คจะหายไปและแจ็คยังต้องฝึกฝนอีก
สาวใช้พาแจ็คไปอาบน้ำและเตรียมกับข้าวให้กับแจ็ค แจ็คกินข้าวเสร็จและถอนหายใจออกมาเพราะนานมาก
ที่ตนเองไม่ได้กินข้าวร่วมกับคนอื่น ตอนนี้แจ็คกินข้าวคนเดียวเพราะทุกคนมีตารางในการทำงานที่เยอะมาก
หลังจากที่แจ็คถูกสาวใช้พาไป แม่ของแจ็คโรชิเฟสมีธุระของตนเองเช่นกันและวันนี้คนที่แนะนำแจ็คคือจิดา
“นายน้อยค่ะ ท่านผู้นี้คือท่านทูตของประเทศเพลิง์ของเราที่ท่านจะต้องไปเรียนรู้งานด้วยค่ะ”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ นายน้อย”
แจ็คพูดออกมาพร้อมกับชายตรงหน้าของแจ็คสวมใส่ชุดสูทที่ดูดีและแปลกตาสำหรับแจ็คมาก
“ท่านคือ…”
ระหว่างที่แจ็คกำลังพูดออกมา ชายคนนี้พูดออกมาทันทีพร้อมกับทำความเคารพแจ็ค
“ผมมีชื่อว่า ชอบะ เป็นักทูตประจำประเทศเพลิง์ค่ะ ผมจะสอนท่านทุกอย่างให้สุดความสามารถของผมครับ”
“ขอบคุณครับ”
“ด้วยความยินดีครับ”
ชอบะ พยักหน้าออกมาด้วยความดีใจก่อนจะแนะนำแจ็คอย่างแรกเพราะ่เวลา 3 เดือนแห่งการฝึกฝนจะไม่ได้ออกไปข้างนอก
ต้องเรียบรู้ทุกอย่างก่อนที่จะออกไปข้างนอกได้และแววตาของแจ็คส่องประกายออกมาเพราะชอบะพูดออกมาเล็กน้อย
“ผมจะแนะนำถึงหัวใจหลักของการทูตก่อนนะคะ”
“ได้ครับ”
“นั้นพวกเราไปห้องเรียนของท่านกันครับ”
“ได้ครับ”
แจ็คและชอบะเดินไปยังห้องเรียนที่ตนเองเรียนก่อนที่ ชอบะจะพูดออกมาและการลงโทษที่โหดร้ายนั้นจบไปแล้ว
เพราะว่าหลังที่แจ็คเข้าใจอะไรหลายอย่าง การเรียนรู้ด้วยความเ็ปจึงไม่จำเป็อีกต่อไป
“หัวใจหลักของการทูตคือความเป็กลางครับ”
“ความเป็กลาง”
“ใช่ครับ ความเป็กลางที่เราจะไม่ยึดติดในประเทศของเรามากเกินไป เช่นถ้าเราเจรจาต่อรองเราจะไม่เอาเปรียบศัตรูของเรามากเกินไปเพื่อลดแรงปะทะ การทูตหมายถึงการเจรจา ถ้าจำเป็จริง ๆ เราสามารถแลกเปลี่ยนแทนที่จะยึดครองครับ”
“ถ้าแบบนี้ถ้าศัตรูของเรา้ามายึดเราแบบนี้ เราจะเน้นหลักความเป็กลางไหมครับ”
แจ็คถามออกมาด้วยความสงสัยใจเพราะแจ็คมองเห็นคนหลายคนภายในมิติเก่าของตนเองที่เป็คนที่ขายชาติ
แจ็ครังเกียจคนที่อกตัญญูอย่างมาก ทำให้แจ็คถามออกไปก่อนที่ชอบะจะแปลกใจและส่ายหน้าออกมา
“ถ้าแบบนั้นเราควรจะบอกเขาไปตรง ๆ ว่าถ้าปะทะกับประเทศของเราแล้ว ควรจะสูญเสียอะไรให้เขาหวาดกลัวมากกว่า ถ้าทำได้คือการทำให้เขาถอยหลังออกไปจากการปะทะพวกเราครับ”