เปลือกตาบางกระพริบไหวเบา ๆ ก่อนที่ดวงตาเรียวสวยจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาเพื่อปรับระดับโพกัสจนกระทั่งมองเห็นสิ่งต่าง ๆ รอบตัวชัดเจนขึ้น สมองน้อย ๆ กำลังประมวลผลว่าเ้าของมันกำลังทำอะไรที่ไหนกับใคร ดูเหมือนเบลอ ๆ เลอะเลือนไปบ้างแต่เมื่อสมองได้ทำงานเต็มที่แล้วก็พบว่าเธอไม่ได้อยู่ที่บ้านแต่มาดูงานที่ต่างจังหวัดกับคุณพร้อมเ้านายสาว แล้วมันมีเกิดเหตุการณ์ทำให้เธอต้องเมามายแล้วเธอก็กับคุณพร้อมก็…....... ภาพต่าง ๆ กำลังไหลออกมาเป็ฉาก ๆ เหมือนเรากำลังดูหนังเรท+ยังไงยังงั้น “ว๊อย!!" เมื่อคืนเรา… เราขอให้คุณพร้อมสอนเื่บนเตียงให้ โอ้ว!! แม่เ้านี่เราหื่นขนาดนี้เลยหรอเนี่ยกล้าดียังไงไปใช้เ้านายสอนเื่อย่างว่าให้ ตาย ๆ คุณพร้อมจะไม่ว่าเราสิบเอ็ดรอดอหรือนี่
“โอ๊ย!! ไอ้กะทิแกช่างกล้านั้นมันเ้านายใหญ่เลยนะโว้ยแกกล้าทำได้ยังไง ถ้าคุณพร้อมตื่นขึ้นมาเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเนี่ย” กะทิเผลอพึมพำอยู่คนเดียวจนไม่ได้สังเกตสิ่งรอบ ๆ ตัว
“ก็เอาไว้ที่ตัวเธอนั้นแหละกะทิ หึ ๆๆๆๆ ตื่นเช้าจังเลยนะทำไมรีบตื่นจัง เมื่อคืนได้เราทำกิจกรรมการเรียนการสอนเสียค่อนคืนนอนตื่นสาย ๆ ก็ได้นะวันนี้เราฟรีทั้งวันไม่ต้องเข้าไปดูงานแล้ว”
“คุณพร้อม… เมื่อคืนกะทิเมามากไม่มีสติ เลยกะทิขอโทษนะคะ คุณพร้อมช่วยลืมมันไปได้ไหมคะคิดเสียว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น"
“ให้ลืมทำไมฉันต้องลืมด้วยละ เื่แบบนี้มันลืมกันง่าย ๆ ได้ด้วยหรือ”
“คุณพร้อม!!…คุณพร้อมเป็เ้านายกะทิแล้วกะทิก็เป็เลขาคุณพร้อม เราจะมีอะไรกันไม่ได้มันดูไม่โอเค คนอื่นจะคิดยังไงเขาจะไม่คิดว่ากะทิใช้เต้าไต่เพื่อได้เป็เลขาคุณพร้อมหรือไงคะ ?”
“เธอไม่พูด ฉันไม่พูดใครมันจะไปรู้หืมยัยเด็กจอมแสบเมาแล้วรั่วนะเรา ฉันไม่ยอมหรอกนะเมื่อคืนฉันต้องสูญเสียพลังงานไปเยอะในการสอนรักให้กับเธอจนถึงฝั่งฝัน เธอต่างหากที่จะต้องขอบคุณฉันที่ช่วยให้เธอมีประสบการณ์ความสุขที่มันจี๊ดถึงใจ”
“คุณพร้อม!!”
“จะเสียงดังทำไมกัน อยู่ใกล้กันแค่นี้ ว่าแต่ว่าเช้านี้เรามาลองกันอีกไหม ?”
“ลองอะไร๊!! โนคะ โนโนโน ” กะทิที่คุณพร้อมเห็นเมื่อคืนมันคือร่างอวตารของกะทิเองคุณพร้อมอย่าถือสามันเลยเนอะลืมมันไปเถอะนะคะ แฮะ ๆๆๆๆ
"อุ๊ย!!!" กะทิใเมื่อต้องโดนคุณพร้อมพลิกร่างเล็กให้นอนหงายพร้อมกับตรึงไว้ทั้งสองแขน ก่อนจะขึ้นคร่อมร่างเล็กของฉันแล้วโน้มตัวลงมางับไหล่บาง ๆ ของฉันเล่น
“งือ… คุณพร้อม… ท่านี้กะทิว่ามันดูไม่ดีน้ามันสุ่มเสี่ยง… ถ้าเกิดคุณพร้อมมีอารมณ์จุดติดขึ้นมากะทิก็แย่นะสิ” นั้นไงหน้าเริ่มหน้าแดงตาเริ่มปรือแล้วอย่าบอกนะว่าคุณพร้อมเริ่มมีอารมณ์รักแล้ว…ไม่นะ!!
ฉันพยายามดันไหล่ของคุณพร้อมออกจากการคร่อมร่างของฉัน แต่เหมือนฉันยิ่งพลักเ้าตัวยิ่งทิ้งตัวลงมาทับบนตัวฉันทั้งตัวแถมไม่พอยังใช้ลิ้นเลียที่ลำคอของฉันอีก
“อื้อ … คุณพร้อมไม่เอาไม่เล่น”
“แล้วใครบอกว่าฉันเล่นละ ฉันเอาจริงทุกรอบบอกเลย” มือหนวดปลาหมึกของคุณพร้อมลูบไล้มาที่ร่างของฉันที่นอนเปลือยเปล่าภายใต้ผ้าห่มผืนหนา
“อื้อ…ทำไงดีกะทิถึงจะหยุดคุณพร้อมได้ ตดใส่ผ้าห่มแล้วจับคุณพร้อมมุดเข้าไปดมดีไหมนะ โทษฐานขี้หื่นดีนักตื่นขึ้นมานี่เล่นจะจับฉันกดอย่างเดียว”
“กะทิขา… กะทิไม่อยากขึ้นครูบ้างหรอคะ”
“อูยย...ขนลุกเสียงหวาน ๆ ก็มา..กะทิไม่คุ้นเลยเสียงสองของคุณพร้อมแบบนี้...ไม่ค่ะเอ่อ...วันนี้วันพระกะทิถือศีลบริสุทธิ์เราต้องสะอาดทั้งกายและใจค่ะ ยุบหนอ...พองหนอ..คุณพร้อมสวยหนอ" ปากก็ท่องไปแต่สายตาก็วาววับสั่นระริกเมื่อเห็นคุณพร้อมในเวอร์ชั่นนางแมวยั่วสวาท
“มองฉันนาน ๆ ฉันคิดค่าดูนะกะทิ”
“ใคร๊ใครมองคุณพร้อมกะทิเปล่ามองสักหน่อย พอดีกะทิคิดอะไรเพลิน ๆ ไม่ได้มองคุณพร้อมเลยสักนิด”
"สาบาน..ไหนว่าถือศีลวันพระแต่สายตาเธอมันไม่บริสุทธิ์ในแววตาของเธอมันฟ้องว่าในนั้นนะมีแต่ราคะอยู่เต็มไปหมดเลย หึ ๆๆๆ"
"คุณพร้อมกะทิอยากไปเดินเล่นชายหาดบ้างตอนเช้า ๆ แบบนี้อากาศกำลังเย็นสบายเลยน้านะคะ พากะทิไปเดินเล่นหน่อยจิคะเ้านาย"
"เอาจริงเดินไหวหรอเรา ลองยืนให้ขาไม่สั่นก่อนไหม หึๆๆๆ"
"คุณพร้อม!!!"
"จะะโร้องเรียกชื่อฉันทำไมเนี่ย"
"ทำไมคุณพร้อมร่างนี้กับร่างที่กะทิเจอตอนแรก ๆ ไม่เหมือนกันทำไม?ร่างนี้ถึงขี้กวนแบบนี้"
"ทำไมละฉันก็เป็ของฉันแบบนี้มาตั้งนานแล้วเธอแค่ไม่รู้ก็แค่นั้น"
"กะทิหนักคุณพร้อมลงจากตัวกะทิก่อนได้ไหมคะ"
"หนักได้ยังไง เมื่อคืนฉันก็อยู่บนตัวเธอตั้งค่อนคืนไม่เห็นเธอบ่นสักคำว่าหนักมีแต่กระโจนดึงฉันเอาไว้"
"คุณพร้อมลืม ๆ มันไปบ้างก็ได้ค่าาาไม่ต้องจำมันทุกอย่างก็ได้"
"ก็ใช่สิเธอได้สมใจอยากแล้วนิ พวกได้แล้วไสหัวผู้มีพระคุณทิ้งแบบเธอน่ะนิสัยไม่ดีทีหลังมาขอให้ช่วยฉันไม่ช่วยเธอแล้ว"
"โอเคค่ะกะทิไม่กล้าใช้คุณพร้อมอีกแล้ว"
"เอ๊ะ!! ทำไม เธอจะไปให้ใครช่วยกะทิบอกมา"
"อ้าว...อิหยังว่ะ! เมื่อกี้ยังบอกปาว ๆ ว่าจะไม่ช่วย พอเราไม่ให้ช่วยดันมาตาเขียวใส่เรา อีกห้วย!! กะทิตามอารมณ์คุณพร้อมไม่ทันแล้วเด้อ"
"ฉันถามเธอว่าเธอจะไปให้ใครช่วยสอนกะทิตอบมา ทำไมชอบอั้มอึ้ง"
"กะทิจะไปให้ใครเค้าช่วยเื่แบบนี้กันละคะ กะทิก็แค่ช่วยตัวเองก็แค่นั้น คุณพร้อมเป็อะไรมากไหมคะเนี่ยหรือว่ายังไม่สร่างเมา"
" ใช่ฉันยังไม่สร่างเมา...เพราะเมื่อคืนฉันดื่มน้ำกะทิไปเยอะมันก็เลยดูอึน ๆ ไปบ้าง"
"คุณพร้อม!! " ใบหน้าน่ารักของกะทิขึ้นสีระเรื่อด้วยความเขินอายเมื่อได้ฟังคำบอกเล่าของเ้านายสาวสวย
"ทำไมก็มันจริงฉันเมาน้ำกะทิจริง ๆ นี่นาแบบนี้เค้าบอกว่ามันต้องถอนมันถึงจะหายเมาใช่ไหมกะทิ"
"ไม่ใครบอกคุณพร้อมว่าต้องถอน ปล่อยกะทิเลยนะ"
"ไม่ปล่อย หึ ๆๆๆ เถียงกับเธอมาก ๆ แล้วเจ็บคอ ฉันขอกินน้ำหน่อยนะ" พันธ์ธีราส่งสายตาวาววับมองสบตากับเ้าเด็กแสบที่ตอนนี้กำลังดิ้นหนีจากการควบคุมของเธอ
"คุณพร้อมกะทิไม่เล่นนะคะ กะทิอยากไปดูพระอาทิตย์ขึ้น"
"ดูทำไมพระอาทิตย์มันก็ขึ้นของมันอยู่ทุกวัน ถ้ามันขึ้นทางทิศตะวันตกกะว่าไปอย่างแบบนั้นละถึงจะพาไปดู"
"ว๊อย!! คุณพร้อมไม่เอากะทิไม่เอา ปล่อยกะทิน้า แม่แก้วจ๋าช่วยกะทิด้วย"
"ร้องจนเจ็บคอแม่แก้วก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอก มีแค่ฉันนี้แหละจะช่วยให้เธอมีความสุขแม่ศิษย์เอกของครู มันยังมีหลายกระบวนท่าที่เธอต้องเรียนรู้ หึ ๆๆๆๆ "
"อื้อ..อ๊ะ.."