คำประกาศกร้าวของอ๋องเฟยหลงที่ดังก้องไปทั่วจวนแม่ทัพ ไม่เพียงแต่ทำให้หลี่เจิ้งตกตะลึงจนพูดไม่ออก แต่ยังส่งผละเืไปทั่วทั้งเมืองหลวงในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม
ข่าวที่ว่าอ๋องปีศาจผู้ไม่เคยสนใจสตรีใด ประกาศให้ความคุ้มครองแก่ "บุปผาไร้ค่า" อย่างหลี่เหยา กลายเป็หัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุด แซงหน้าข่าวการคุกเข่าของซูเม่ยหลินไปอย่างขาดลอยภายในตำหนักองค์ชายรอง จ้าวเหวินขว้างถ้วยชาในมือทิ้งอย่างหัวเสีย!
"เปรี้ยง!"
เศษกระเบื้องเคลือบชั้นดีกระจายเกลื่อนพื้น
"เฟยหลง! เ้ากล้าดียังไงมายุ่งกับหมากของข้า!"
ใบหน้าอ่อนโยนที่ใช้หลอกลวงผู้คนเสมอมา บัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาฉายแววอำมหิตอย่างไม่ปิดบัง เขาสนใจในตัวหลี่เหยา ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เพราะสัญชาตญาณบางอย่างบอกเขาว่าสตรีผู้นี้มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่
เขาวางแผนที่จะค่อยๆ หลอกล่อนางให้ติดกับ แล้วใช้ประโยชน์จากนางเพื่อต่อกรกับเฟยหลงและแย่งชิงบัลลังก์ แต่ตอนนี้...แผนการทั้งหมดกลับพังไม่เป็ท่า!
"ไปสืบมา! ไปสืบให้ละเอียดว่าเกิดอะไรขึ้นที่จวนแม่ทัพ! ทำไมเฟยหลงถึงได้ไปที่นั่น และทำไมเขาถึงประกาศตัวเช่นนั้น!"
เขาตวาดสั่งองครักษ์ลับทางด้านจวนราชครู บรรยากาศก็มืดครึ้มไม่ต่างกัน ซูเม่ยหลินที่เพิ่งผ่านความอัปยศมาหมาดๆ เมื่อได้ยินข่าวนี้ก็ถึงกับทรุดลงกับพื้น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเื
"เป็ไปไม่ได้...เป็ไปไม่ได้!"
นางพึมพำราวกับคนเสียสติ
"ท่านอ๋อง...ท่านอ๋องจะไปสนใจนังแพศยาไร้ค่านั่นได้อย่างไร! ข้าไม่ยอม! ข้าไม่ยอมเด็ดขาด!"
ความริษยาและความเกลียดชังที่นางมีต่อหลี่เหยาพุ่งสูงขึ้นจนแทบกระอักเป็เื จากที่เคยเห็นเป็เพียงเศษธุลีที่น่ารำคาญ บัดนี้หลี่เหยากลายเป็ศัตรูตัวฉกาจที่นางต้องกำจัดให้สิ้นซาก!แต่ท่ามกลางคลื่นลมที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอก
เยว่ซินกลับปิดประตูขังตัวเองอยู่ในห้องอย่างสงบ หลังจากที่เฟยหลงกลับไปแล้ว นางก็ใช้เวลาอธิบายให้บิดาฟัง (เพียงผิวเผิน) ว่านางบังเอิญไปล่วงรู้ความลับบางอย่างของท่านอ๋องเข้า จึงเกิดเป็ข้อตกลงในการคุ้มครองเพื่อแลกกับการปิดปาก แม้หลี่เจิ้งจะยังคงกังวล แต่เมื่อเห็นความแน่วแน่ในแววตาของบุตรสาว
เขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจและเฝ้าดูอยู่ห่างๆบัดนี้...ถึงเวลาที่นางจะจัดการกับ "ร่างกาย" ของตัวเองอย่างจริงจังเสียทีเบื้องหน้าของเยว่ซินคือยาฟื้นฟูพลังปราณชั้นเลิศสามสิบขวดที่ได้มาจากซูเม่ยหลิน และโสมราชันย์พันปีที่เฟยหลงมอบให้ กลิ่นอายพลังงานที่เข้มข้นจากของล้ำค่าทั้งสองอย่างแผ่กระจายไปทั่วห้อง
"เสี่ยวชุ่ย เฝ้าหน้าห้องไว้ให้ดี ไม่ว่าใครจะมาเรียกก็ห้ามให้เข้ามาเด็ดขาด แม้แต่ท่านพ่อก็ห้าม"
เยว่ซินสั่งการด้วยน้ำเสียงจริงจัง"เ้าค่ะ คุณหนู"
เสี่ยวชุ่ยรับคำอย่างแข็งขัน แม้นางจะไม่เข้าใจว่าคุณหนูจะทำอะไร แต่นางเชื่อมั่นในตัวนายสาวคนใหม่ของนางอย่างหมดใจเมื่ออยู่ตามลำพัง เยว่ซินก็นั่งขัดสมาธิลงบนพื้น นางหลับตาลง รวบรวมสมาธิทั้งหมดเพื่อสื่อสารกับพลังงานลึกลับที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง
พลังที่เย็นเยียบราวกับห้วงอวกาศและทรงพลังดุจหลุมดำในเมื่อมันคือพลังของข้า ข้าก็ต้องควบคุมมันให้ได้!นางเริ่มจากการเปิดขวดยาฟื้นฟูพลังปราณแล้วดื่มเข้าไปหนึ่งขวดทันที พลังงานอันอบอุ่นและบริสุทธิ์จากตัวยาแล่นเข้าสู่เส้นชีพจร
แต่แทนที่มันจะเสริมสร้างพลังปราณเหมือนคนทั่วไป มันกลับถูก "หลุมดำ" ในจุดตันเถียนของนางดูดกลืนเข้าไปจนหมดสิ้นในพริบตา!
"อึก!"
เยว่ซินรู้สึกเหมือนโยนก้อนหินลงไปในทะเลสาบอันไร้ก้น มันไม่เกิดปฏิกิริยาใดๆ เลย!
"ขวดเดียวไม่พอสินะ"
นางพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่คนอื่นอาจจะมองว่าบ้าคลั่ง...นางเปิดขวดยาทั้งหมดที่เหลือ แล้วดื่มรวดเดียวจนหมดสิ้น!พลังงานมหาศาลจากยาฟื้นฟูพลังปราณสามสิบขวดะเิขึ้นในร่างของนางพร้อมกัน! มันรุนแรงจนเส้นชีพจรของคนธรรมดาต้องฉีกขาด
แต่สำหรับเยว่ซิน มันกลับเป็เพียง "อาหารเรียกน้ำย่อย" ของหลุมดำเท่านั้น!"ครืนนน!"พลังงานทั้งหมดถูกดูดเข้าไปในจุดตันเถียนอย่างรวดเร็ว และครั้งนี้...หลุมดำที่เคยสงบนิ่งก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง!
มันหมุนวนเร็วขึ้นและเร็วขึ้น ใจกลางของมันปรากฏจุดแสงสีขาวเล็กๆ ขึ้นมาหนึ่งจุดยังไม่พอ!เยว่ซินไม่ลังเล นางหยิบโสมราชันย์พันปีขึ้นมา แล้วกัดเข้าไปคำใหญ่! เนื้อโสมที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยพลังชีวิตบริสุทธิ์ละลายในปาก กลายเป็กระแสพลังงานที่ยิ่งใหญ่กว่ายาฟื้นฟูพลังปราณทั้งหมดรวมกันหลายสิบเท่าพุ่งเข้าสู่ร่างกาย!
"อ๊ากกก!"
คราวนี้นางไม่อาจทนได้อีกต่อไป ความเ็ปราวกับร่างจะะเิออกเป็เสี่ยงๆ ทำให้เยว่ซินต้องกรีดร้องออกมา พลังงานสองสายที่แตกต่างกันสุดขั้วความเย็นเยียบของหลุมดำและความอบอุ่นอันมหาศาลของโสมราชันย์กำลังปะทะกันอย่างรุนแรงภายในร่างของนาง!
เส้นเืทั่วร่างของนางปูดโปนขึ้นมา เหงื่อไหลท่วมกายราวกับอาบน้ำ เสื้อผ้าที่สวมใส่ถูกฉีกกระชากด้วยแรงกดดันจากภายใน!หากเป็คนอื่นคงตายไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่ด้วยจิตใจที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าของเยว่ซิน ประกอบกับความรู้ด้านกายวิภาคของแพทย์ ทำให้เธอบังคับตัวเองให้มีสติอยู่ได้
นางกัดฟันกรอด เพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่การควบคุมพลังงานทั้งสองสายให้ผสานเข้าด้วยกันแทนที่จะต่อต้านกัน
"ผสานกันสิ! พวกเ้าเป็ของข้าทั้งคู่! จงเชื่อฟังข้า!"
นางะโก้องในใจราวกับรับรู้ถึงเจตจำนงอันแรงกล้าของผู้เป็นาย พลังงานทั้งสองสายที่เคยปะทะกันก็ค่อยๆ สงบลง และเริ่มหมุนวนเข้าหากันอย่างช้าๆ พลังเย็นเยียบของหลุมดำโอบล้อมพลังอันอบอุ่นของโสมราชันย์ ก่อเกิดเป็สภาวะสมดุลที่สมบูรณ์แบบภายในจุดตันเถียนของนาง
"ฟู่..."
เยว่ซินพ่นลมหายใจออกมาอย่างยาวเหยียด ความเ็ปทั้งหมดหายไปราวกับปลิดทิ้ง เหลือเพียงความรู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เมื่อนางลองสำรวจร่างกายอีกครั้งก็ต้องตกตะลึง!จุดแสงสีขาวในใจกลางหลุมดำได้ขยายใหญ่ขึ้น กลายเป็ดวงดาวดวงแรกที่ส่องสว่างอยู่ในห้วงมิติของนาง
และจากดวงดาวดวงนั้น...กระแสพลังงานสายใหม่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น!มันไม่ใช่พลังปราณที่คนในโลกนี้รู้จัก มันไม่ใช่พลังเย็นเยียบของหลุมดำ หรือพลังอบอุ่นของโสม แต่เป็พลังงานสีเงินระยิบระยับที่ทรงอานุภาพและบริสุทธิ์อย่างหาที่เปรียบมิได้ เยว่ซินเรียกมันว่า
"ปราณดารา"
นางลองโคจรปราณดาราสายแรกไปตามเส้นชีพจร มันไหลลื่นอย่างง่ายดายและรวดเร็วจนน่าใ นางลองรวบรวมมันไว้ที่ปลายนิ้ว…
"ฟึ่บ!"
ปราณดาราสีเงินพุ่งออกจากปลายนิ้วของนาง กลายเป็เข็มพลังงานเล็กๆ ที่คมกริบพุ่งเข้าปักที่เสาไม้ของเตียงนอน ทะลุผ่านเนื้อไม้หนาๆ ไปอย่างง่ายดายราวกับแทงเต้าหู้!เยว่ซินเบิกตากว้าง...นี่คือพลังปราณระดับไหนกันแน่? แม้จะเป็เพียงสายแรกที่ถือกำเนิดขึ้น แต่ความรุนแรงของมันน่าจะเทียบเท่าได้กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับ "ปฐี" ขั้นปลายเลยทีเดียว!นี่คือการก้าวะโจาก "คนไร้ค่า" ไปสู่ "ยอดฝีมือ"
ในชั่วข้ามคืน!เยว่ซินกำหมัดแน่น ความรู้สึกของการมีพลังอำนาจอยู่ในมือมันช่างหอมหวานยิ่งนัก นี่เป็เพียงการเริ่มต้น...ดาวดวงแรกเพิ่งจะถือกำเนิดขึ้นเท่านั้นนางมองออกไปนอกหน้าต่าง
ดวงตาเป็ประกายลุ่มลึก ซูเม่ยหลิน...จ้าวเหวิน...และศัตรู
ที่มองไม่เห็นจากดินแดนเบื้องบนของมารดาข้า...เกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!
11K
