ตอนที่ 19 ณ ทุ่งดอกไม้
เื่ าาปีศาจกลับมาจากต่างโลก
บนดาดฟ้าของที่พักหน้าชายหาดที่พวกนักเรียนได้มาพักร้อนหลังสอบกลางภาคไป
หนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังอยู่ด้วยกันโดยมีสายตาคู่หนึ่งมองมายังพวกเขา
“ไม่ได้จะเข้าไปห้ามซะหน่อย” เรนตอบกลับแมวสาวที่ห้ามเธอเอาไว้
“งั้นเหรอ เหมือนเ้าอยากจะเข้าไปห้ามนะ” แมวสาวรู้ได้จากพลังจิตที่เชื่อมทั้งสองเข้าด้วยกัน
แมวสาวจึงรับรู้สิ่งที่อยู่ในหัวของเรน เรนเดินกลับลงมาด้านล่างโดยไม่ได้เข้าห้ามทั้งสอง
“มีอะไรหรือเปล่าดูเศร้าๆ นะ” อีฟสังเกตเห็นเรนที่มีท่าทางแปลกๆ
“ไม่มีอะไรหรอก” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงเ็า หลังจากนั้นแม็กม่ากับจิน่าก็ได้เดินลงมา
เรนขอตัวขึ้นไปนอนก่อน ทำให้แม็กม่าและจิน่าสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรน
“ไม่รู้สิ” อีฟไม่รู้อะไรเลยเธอนั่งกินข้าวเย็นอยู่ด้านล่างตลอด
แต่เหมือนว่าจิน่าจะพอเดาได้ว่าเรนเป็อะไร เธอจึงบอกให้แม็กม่าตามเธอขึ้นไป
“ไปคุยกับเรนหน่อยสิ” จิน่าหันมาบอกแม็กม่า นั้นทำให้เขาสงสัยว่าทำไม
“ขึ้นไปเถอะน่า” จิน่าย้ำจนทำให้แม็กม่าตามขึ้นไป
“เธอไม่ควรทำแบบนั้นนะ” จิน่าร่างมืดไม่เห็นด้วยที่จิน่าตัวจริงให้แม็กม่าตามเรนขึ้นไป
“เรนคงเห็นฉันกับแม็กม่าอยู่บนดาดฟ้าด้วยกัน เธอเลยไม่พอใจเป็ฉันก็ไม่พอใจเหมือนกัน”
จิน่าตัวจริงตอบกลับร่างมืด แต่จิน่าร่างมืดก็ยังไม่พอใจอยู่ดี
“แค่ครั้งนี้เท่านั้นแหละ” จิน่าตัวจริงบอกกับร่างมืด
“แบบนี้จะได้ผลงั้นเหรอ” ตอนนี้เรนนั่งอยู่ในห้องของเธอและกำลังคุยกับแมวสาวอยู่
“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า เราใช้พลังบังคับจิตใจจิน่าไปนิดหน่อยแล้ว เดียวนายท่านก็ตามขึ้นมา”
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็ไปตามแผนของแมวสาวทุกอย่าง เธอแอบใช้พลังควบคุมจิน่าเล็กน้อย
และให้เรนทำตามที่เธอบอก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
“ลากนายท่านเข้ามาด้านในให้ได้แล้วกัน” แมวสาวให้เรนไปเปิดประตู
เรนเดินไปเปิดประตูซึ่งมีแม็กม่ายืนรออยู่ เธอไม่รอช้าดึงแขนแม็กม่าเข้ามาด้านในห้อง
“มีอะไรงั้นเหรอ” แม็กม่าใเล็กน้อยที่อยู่ๆ เรนดึงแขนเขาเข้ามาด้านใน
ในห้องของเรนมีเทียนบางอย่างถูกจุดเอาไว้ ซึ่งแมวสาวเป็คนให้กับเรนเอง
ควันของเทียนกระจายไปทั่วห้อง หน้าของเรนเริ่มแดงและแม็กม่าก็สังเกตเห็นหน้าจองเรน
“ไม่สบายงั้นเหรอ” แม็กม่าที่เห็นเรนหน้าเริ่มแดงก็คิดว่าเธอไม่สบาย
สติของเรนตอนนี้เหมือนจะหลุดลอย แม็กม่าหันเห็นเทียนแปลกๆ ถูกจุดเอาไว้
“นี่มันเทียนของพวกซัคคิวบัสนี้ เรนไปเอามาจากไหน” แม็กม่าที่เห็นเทียนนี้ได้ก็จำได้ทันที
เป็ยเทียนที่พวกซัคคิวบัสใช้กระตุ้นอารมณ์ของคนที่สูดควันเข้าไป แต่คำถามคือเรนได้มายังไง
ต้องเป็แมวสาวไม่ผิดแน่นอน เพราะแมวสาวอยู่กับเรนตลอดเวลา เขารีบดับเทียนทันที
“เอ็น! นี่เธอให้เรนสูดมันเข้าไปเนี่ยนะ” แม็กม่าพูดกับแมวสาวที่อยู่ในเงาของเรน
“คนที่นายท่านต้องห่วงไม่ใช่เราหรอก แต่เป็เรนต่างหาก” แมวสาวตอบกลับ
เรนพุ่งเข้ามากอดแม็กม่าจนล้มลง ตอนนี้เรนตกอยู่ในภวังค์ เธอขึ้นไปคร่อมตัวแม็กม่า
และถอดเสื้อของเธอออก “ในนี้ร้อนจังนะ” เรนพูดขึ้นทั้งที่ห้องนี้ก็เปิดเครื่องปรับอากาศอยู่
เธอใส่บราขนาดใหญ่เพื่อให้เข้ากับหน้าอกของเธอ ดูภายนอกอาจจะไม่ใหญ่มาก
แต่พอเรนถอดเสื้อออกมาหน้าอกของเธอมันดูใหญ่มาก
“ชอบแบบนี้หรือเปล่า” เรนพูดพร้อมจับมือแม็กม่าขึ้นมาจับที่หน้าอกของเธอ
แม้จะดับเทียนไปแล้วแต่เรนสูดมันเข้าไปเยอะ เธอจึงยังไม่ได้สติ
“เดียวเรนตั้งสติก่อน” แม็กม่าพยายามเรียกสติเรนกลับมาแต่ก็ไม่เป็ผล
“ไม่ชอบงั้นเหรอ” เรนพูดด้วยสีหน้าออดอ้อน ทำให้แม็กม่าต้องรีบพูดว่าชอบกลับไป
“ชอบสินะ งั้นช่วยทำให้หน่อยสิ ไม่ค่อยจะมีแรงเลย” เรนตอบกลับ
พร้อมจูบแม็กม้าไปหนึ่งครั้ง เธอพลิกตัวมาอยู่ด้านล่าง ตอนนี้แม็กม่าขึ้นคร่อมตัวของเรนอยู่
จิน่าและอีฟที่เป็ห่วงเรนก็ได้เดินตามขึ้นมา ทั้งสองเปิดประตูมาเห็นแม็กม่ากำลังจับเรนกดกับพื้น
“นายมันไอ้โรคจิต” อีฟพูด หลังจากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
“ให้ขึ้นมาดูอาการ ไม่ได้ให้มาทำแบบนี้ซะหน่อย” จิน่าด่าใส่แม็กม่า
“ไม่ใช่เข้าใจผิดแล้ว” แม็กม่ารีบลุกขึ้นทันที เรนเองก็ลุกขึ้นมา
แม็กม่าพยายามอธิบาย แต่เรนพุ่งเข้าใส่แม็กม่าจากด้านหลัง แต่แม็กม่าหลบได้ทัน
ทำให้เรนพุ่งใส่จิน่าจนล้ม “โอ๊ย! เรนเป็อะไรหรือเปล่า” จิน่าถามเรนที่มีอาการแปลกๆ
“ผิวเธอสวยจังเลยนะ” เรนพูดพร้อมลูบหน้าท้องของจิน่าทำให้เธอใ
จิน่าพยายามดิ้นแต่ดิ้นเท่าไรก็ไม่หลุด อีฟยังยื่นงงอยู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
“เรนอย่าไปจับตรงนั้น” จิน่าพูดในขณะที่เรนเอามือไปจับที่แปลกๆ
“ท่าทางเธอน่ารักสุดๆ ไปเลยละ” เรนยังไม่ได้สติและยังมีอาการแปลกๆ อยู่
เธอจับจิน่าถอดชุดออก แม็กม่าที่เห็นก็รีบขอตัวออกไปจากห้อง
“งั้นผมไปดีกว่า จัดการกันเอาเองนะ” แม็กม่าพูดพร้อมวิ่งออกไป อีฟพยายามจะเรียกให้หยุด
เพื่อถามหาสาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ไม่ทัน แถมยังโดนเรนดึงแขนลงกับพื้นอีกคน
“หน้าตาเธอน่ารักมากเลยละ แถมผิวยังขาวอีก” ตอนนี้เรนหันมาสนใจอีฟแล้ว
เธอจับอีฟกดลงกับพื้นและขึ้นไปคร่อมตัวเธอ
“ขอชิมเลยแล้วกันนะ” เรนเอามือทั้งสองข้างจับหน้าอีฟและจูบเธอ
ซึ่งอีฟก็พยายามดิ้นให้หลุด แต่เหมือนว่าแรงของเรนจะมากกว่าเธอ
จิน่าเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดและพยายามจะหนีออกไป แต่ก็โดนเรนคว้าตัวเอาไว้
“เื่นี้ชักจะไปกันใหญ่แล้วสิ หนีไปนอนก่อนดีกว่า” แมวสาวที่เห็นก็เข้าไปนอนเพื่อหนีปัญหา
“จะรีบไปไหนละคนสวย ยังไม่ได้ให้รางวัลเธอเลยนะ” เรนพูดกับจิน่าที่พยายามหนี
เธอถึงแขนจิน่าจนล้มและทำกับเธอแบบเดียวกันกับอีฟ
สองสาวดิ้นจนหลุดออกมาได้ แต่เรนเข้ามาขว้างประตูเอาไว้
“จะรีบไปไหนละ คืนนี้พึ่งจะเริ่มเองนะ” แม้เวลาจะพาไปแต่เรนยังไม่ได้สติ
หลังจากคืนนั้นผ่านไป เรนได้ตื่นขึ้นมาบนห้องของเธอ โดยมีอีฟกับจิน่านอนอยู่ข้างๆ
เธอจำทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้ทันที เธอแทบเสียสติที่จำมันได้
“เราทำอะไรลงไปเนี่ย” เรนะโขึ้นท่ามกลางความเงียบ
ทำให้เพื่อนที่นอนอยู่ห้องข้างๆ สะดุ้งตื่นทันที แม็กม่าที่ได้ยินเสียงเรนก็ตื่นเหมือนกัน
เขากลับมาดูในห้องของเรนก็พบจิน่าและอีฟนอนอยู่ในห้องของเรน
ส่วนเรนอยู่ในห้องน้ำกำลังพูดกับแมวสาวอยู่
“เ้าเหมียวเธอทำอะไรเนี่ย เทียนนั้นมันอะไร” เรนพูดกับแมวสาวขณะอาบน้ำอยู่
“เอาน่าอย่างน้อยก็สำเร็จไปอีกขั้น แต่ผิดแผนไปหน่อย”
แมวสาวพูดพร้อมััได้ว่านายท่านของเธออยู่ในห้องนี้ จึงใช่พลังจิตเปิดประตูห้องน้ำ
และลบเสียงที่อยู่ในห้องน้ำเหมือนว่าไม่มีคนอยู่ แม็กม่าที่เห็นประตูห้องน้ำเปิดเองก็เข้าไปดู
เขาไม่ได้ยินเสียงอะไร จึงเดินเข้าไปก็พบเรนที่อาบน้ำอยู่แมวสาวใช้พลังจิตปิดประตูเสียงดัง
ทำให้จิน่ากับอีฟที่นอนหลับอยู่ตื่นขึ้น เธอเรียกหาเรนทันที
“เรนอยู่ในห้องน้ำเหรอ” สองสาวเรียกหาเรน
“ฉันอยู่ในห้องน้ำ” เรนตอบกลับ
“อย่าส่งเสียงดังละ เดียวพวกเธอจับได้เอานะ” เรนพูดไปตามที่แมวสาวบอก
แมวสาวออกจากเงาของเรน และขอให้ทั้งสองอาบน้ำให้หน่อย
“นายท่านกับเรนอาบน้ำให้เราหน่อยสิ ั้แ่มาโลกนี้ ยังไม่ได้อาบน้ำเลย”
แมวสาวพูดกับทั้งสองที่อยู่ในห้องน้ำ
“ถ้านายไม่ทำ ฉันจะส่งเสียงให้ทุกคนรู้จริงๆ นะ” เรนขู่ห่างแม็กม่าไม่ทำตาม
ซึ่งเขาไม่มีทางเลือกจึงต้องทำตามที่เรนบอก ทั้งสองอาบน้ำให้แมวสาวจนเสร็จ
จิน่ากับอีฟกลับห้องไปแล้ว เรนออกมาดูสถานการณ์ก่อนและให้แม็กม่าออกตามมาที่หลัง
เสียงหัวหน้าของเรียกให้ทุกคนลงมารวมตัวกันดังขึ้น แม็กม่าตึงรีบกลับห้องไปเตรียมตัว
“ตอนนี้เ้าก็มีคะแนนนำแล้ว” แมวสาวพูดกับเรน แต่เหมือนว่าเรนตอนนี้จะหน้าแดงสุดๆ
เธอพึ่งอยู่ในห้องกับผู้ชายแถมเธอยังเปลือยเปล่าอีก ทำให้เธอใจเต้นแรงสุดๆ
นักเรียนได้มารวมตัวกันเพื่อกลับไปขึ้นเรือและจะได้กลับบ้าน