ตอนที่ 4 เควสสำเร็จ
ออกมานอกเมือง ไทยะกับอลิซเข้ามายังแคมป์ที่พักของเหล่านักผจญภัยแคมป์จะถูกจัดขึ้นใกล้ๆกับประตูมิติที่เป็ทางเข้าสู่ดันเจี้ยน
ภายในแคมป์แห่งนี้มีหน่วยพยาบาลฉุกเฉิน มีร้านขายยา และร้านซ่อมอาวุธเล็กๆที่เปิดแบบง่ายๆ มีแท่นตีและอุปกรณ์ที่เก็บย้ายได้ตลอดมีร้านอาหารเครื่องดื่มง่ายๆ เช่น แซนวิช กาแฟ น้ำชา และยังมีที่พักจึงเป็เหมือนจุดพักผ่อนรักษาตัวเฉพาะนักผจญภัย
นอกจากนี้ยังมีเ้าหน้าที่ของกิลด์และทหารที่เข้ามารักษาความปลอดภัย แต่ในความจริง เหมือนเป็หน่วยสนับสนุนและคอยส่งข่าวร้ายมากกว่า
อลิซยิ้มเมื่อเห็นชายคนหนึ่งนั่งสูบบุหรี่อยู่เป็ชายมีอายุ ไว้หนวดเครา รูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้างลำแขนมีมัดกล้ามไม่แพ้ช่างตีเหล็กเลย สวมหมวกฟาง เธอก็รีบเข้าทักไปทันที
“พี่กัน...มาถึงนานแล้วเหรอคะ”
ชายชื่อกันยิ้มอ่อนแล้วหยุดสูบบุหรี่
“สักพักแล้วละนั่นคนที่ชวนมาเหรอ ทำไมถึงเลือกมาทำภารกิจนี่ละ เห็นว่าน้อยหรือไงกัน”
“ก็เพราะว่าคนน้อยและเหมาะมากที่จะฝึกการใช้ฟิลด์หรือสนามพลังป้องกันตัวด้วย”อลิซตอบกลบเกลื่อนเพราะไม่รู้ว่าบอกเหตุผลตามใจเพื่อนใหม่ พี่กันจะคิดยังไง
“ฮ่าฮ่า ฮ่า มันก็ใช่อยู่ แต่นั่นในกรณีที่มีประสบการณ์ใช้ฟิลด์บ้างแล้วนี่เพิ่งปลุกพลังจะมาฆ่าสไลด์ซะละไม่ใช่เกมที่เปิดเข้ามาเอามีดจิ้มสไลด์แล้วมันแตกนะ แล้วน้องๆจะแตกแทนเอา”
“พี่กันเลิกหัวเราะเยาะแล้วสอนเถอะนา จริงสิพี่กัน นี่เพื่อนชายของอลิซนะ ชื่อไทยะ”
“บอกว่าเพื่อนชายนี่ทำให้เข้าใจผิดได้นะ ใช้ภาษาให้ถูกๆหน่อย”
หลังจากถูกตำหนิเื่ภาษาพวกเขาก็ทำความรู้จักกัน พี่กัน คนนี้เคยเป็ลูกน้องเก่าของพ่ออลิซเรียกว่าเป็ลูกศิษย์มาก่อน ตอนนี้เป็ถึงนักผจญภัยระดับ ทองคำเลยทีเดียว
พอรู้ว่าอลิซจะมาปลุกพลังจึงได้อาสามาสอนการใช้ทักษะฟอร์ซ
ขณะที่กันจะเริ่มสอนทั้งคู่จู่ๆก็มีจดหมายแจ้งเตือนไทยะอีกฉบับ พอเขาเปิดดูก็พบภารกิจใหม่
[ภารกิจใช้ฟอร์ซครั้งแรก]
สร้างสนามพลังรอบตัว (0/1)
แบบนี้ก็เข้าทางเลยจะได้รู้สักทีว่าทำเควสสำเร็จจะได้อะไร
“มันก็ไม่ยากอะไรหรอกให้ยืนหลับตาลง แล้วลองจินตนาการ...”
กันหยุดอธิบายเพราะทั้งคู่แค่ทำตามที่เขาบอกข้างต้น ทั้งสองนักผจญภัยใหม่ก็ยืนแผ่พลังงานออกมารอบๆตัว โดยมีแสงขาวๆแผ่ออกมา
ยังไม่ทันบอกให้จินตนาการบังคับพลังห่อหุ้มรอบตัว พวกเขาก็ทำได้ราวกับเป็ธรรมชาติ
ไทยะััได้ถึงความรู้สึกอุ่นๆเหมือนไอน้ำอุ่นที่กำลังห่อหุ้มรอบตัวเรา พอเขาลืมตาขึ้นก็มีสีแสงขาวใสๆห่อหุ้มร่างเอาไว้
พอหันไปมองที่ใบภารกิจก็พบข้อความใหม่
ภารกิจสำเร็จ คุณจะได้รางวัล พลังธาตุแบบสุ่ม และระดับพลังงานเป็ 5
กล่องสุ่มรางวัลสีทองก็พลันปรากฏบนหน้าจอ
“เปิดกล่อง”ไทยะออกคำสั่งทันที
แสงจากกล่องพุ่งออกมาก่อนที่จะหายไปแล้วมีพลังงานบางอย่างลอยออกมามันเป็สีดำที่แผ่ออกมารอบจากแกนกลางสีม่วงเข้มจนเกือบเป็สีดำ
ยินดีด้วยคุณได้รับพลังธาตุความมืด เลเวล 1
“อะไรเนี่ย”
เสียงใของกันทำให้ไทยะหันมาสนใจอีกฝ่าย เขาเองก็ใเื่พลังธาตุอยู่เหมือนกัน
“ทำกันได้ง่ายๆแบบนี้ทำเอาฉันที่มาสอนแทบอยากร้องไห้เลยนะ แบบนี้โฟนอินมาสอนก็ได้มั้ง อุตส่าห์ขอลางานจนเพื่อนด่า”
“เอาน่าทีนี้ลองสอนเทคนิคอื่นๆหน่อยสิ อย่างพวกพลังธาตุ หรือการปล่อยพลัง”อลิซพูดปลอบ
“ค่าพลังควบคุมเธอคงสูงแน่ๆเลยการห่อหุ้มพลังไปที่อาวุธก็แค่ใช้จินตนาการนี่แหละคล้ายๆกันเลยง่ายกว่าห่อหุ้มตัวเองเสียอีก”
มันง่ายกว่าจริงๆไทยะคิด แต่พลังที่ปล่อยออกมาให้กับดาบทำให้ฟิลด์ที่ห่อหุ้มร่างตัวเองเบาบางลงด้วย
“นั่นเป็จุดที่ต้องระวังสำหรับคนที่ระดับพลังงานน้อยเลยละถ้าแบ่งพลังมาที่อาวุธ พลังป้องกันจะเบาบางลงด้วย แถมการเหนี่ยวนำพลังก็แบ่งสมาธิอีก ทำให้ห่อหุ้มดาบให้มีพลังฟาดฟันได้ไม่เพียงพอ เมื่อพลังอาวุธกับพลังอาวุธหรือเกราะกระทบกันพลังที่ห่อหุ้มก็จะลดลงด้วย”
“ผมมีระดับพลังน้อยซะด้วยสิ”
“เท่าไรรึ”กันถามไทยะแล้วเขาก็รีบยกมือห้ามไทยะ
“ไม่ๆ...ลืมไปเื่นี้ห้ามบอกใครเด็ดขาดเื่ค่าพลังของตัวเอง จำไว้นะ แม้แต่เพื่อนร่วมทีมควรเก็บเป็ความลับนะ”
กันเล่าให้ฟังว่าเื่ระดับพลังไม่ควรบอกใคร เพราะมันเสี่ยงที่จะถูกคนอื่นทำร้ายเอาได้ถ้าเขารู้ว่าเราอ่อนแอกว่า แถมยังอาจถูกขายเป็ข้อมูลให้กลุ่มคนร้ายได้
ขณะที่ไทยะกำลังห่อหุ้มพลังดาบเขารู้สึกว่าพลังงานที่ห่อหุ้มดาบเปลี่ยนสีจากขาวใสๆ เริ่มสีเข้มลงจนกลายเป็สีดำเขาใแล้วพลังของดาบก็หายไป
จู่ๆเขาก็รู้สึกหน้ามืดเล็กน้อยหายใจแรงขึ้น เหมือนเรี่ยวแรงหายไปอย่างรวดเร็ว
“เอ้าดื่มนี่ซะ”กันหยิบขวดยามีน้ำสีเหลืองให้
“อะไรครับเนี่ย”
“เครื่องดื่มชูกำลังสำหรับนักผจญภัยราคาถูกกว่ายารักษาเสียอีก เอาไปดื่มซะการใช้พลังฟอร์ซก็เหมือนการเผาพลังงานแคลอรี่แหละ บางคนหายอ้วนเลยละ”
“ขอบคุณครับ”
ไทยะรับมาขณะหันไปมองอลิซที่ยังฝึกห่อหุ้มพลัง และเหนี่ยวนำให้นานที่สุดพร้อมกับลองเคลื่อนไหวไปพร้อมกับอาวุธคู่ใจ ทันใดนั้นเขาก็เห็นว่าอากาศรอบตัวอลิซกำลังห่อหุ้มเธออยู่
“ให้ตายสินี่แหละดูไว้ พร์จริงๆ ไม่ได้สอนแท้ๆแต่สามารถดึงพลังธาตุออกมาจากตัวได้เป็ธรรมชาติ ธาตุลมถือว่าเป็ขั้นพื้นฐานเลยละขนาดฉันกว่าจะดึงพลังธาตุได้นี่ใช้เวลาตั้ง 3 เดือน”
ไทยะรู้สึกทึ่งตามแม้ว่าเขาจะดึงพลังธาตุได้ แต่ก็มาจากภารกิจลึกลับ เขาไม่แน่ใจเลยว่าหากบอกชายชื่อกัน เื่ที่เขามีพลังธาตุความมืด มันจะดูผิดปกติไปหรือเปล่าเพราะไม่รู้ว่าจะส่งผลร้ายหรือผลดี
เขาเองก็เคยได้ยินมาว่ามีนักผจญภัยที่มีพลังธาตุความมืดหลายคน แต่ก็ไม่ได้เยอะและส่วนใหญ่จะกลายเป็อาชญากรนี่สิ
หลังจากฝึกใช้พลังได้ในระดับหนึ่งจนไทยะสามารถเปิดปิดการใช้พลังธาตุได้อย่างคล่องแคล้วซึ่งเขาก็ไม่ได้แสดงพลังธาตุให้ใครได้เห็น
กันแนะนำการต่อสู้ด้วยฟอร์ซแล้วจึงขอตัวกลับก่อนเพราะหมดหน้าที่ของเขาแล้ว อีกอย่างเขาก็ตามเข้าไปทำภารกิจร่วมกับไทยะไม่ได้
ดันเจี้ยนแต่ละแห่งจะถูกกำหนดแรงค์เอาไว้พวกแรงค์ที่สูงกว่าจะถูกห้ามไม่ให้เข้าไปด้วยนอกจากได้รับการอนุญาตจากสมาคมนักผจญภัยเสียก่อนเพื่อไม่ให้พวกแรงค์ที่สูงกว่ามารังแกคนที่อยู่ระดับต้นๆ
“เอาละพร้อมแล้วนะ”
อลิซถามไทยะขณะที่ทั้งคู่ยืนอยู่หน้าประตูมิติสีเทาที่เหมือนมีม่านหมอกปิดอยู่บริเวณผนังถ้ำ
“ไปกันเถอะ”ไทยะอดคิดไม่ได้ว่าหากเขาทำภารกิจนี้สำเร็จเขาจะได้รับรางวัลอะไรต่อไป