บทที่ 15 รอดูเื่ตลกหรือ? เดี๋ยวก็รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็ตัวตลก
ถงชุนจิ้งก็ไม่คิดว่าน้องสาวของเขาจะมีความสามารถขนาดนี้ ตอนแรกเขาก็หมายตาบ้านของหัวหน้าหน่วยเฉิงเหมือนกัน แต่หัวหน้าหน่วยเฉิงปฏิเสธด้วยเหตุผลว่าต้องเก็บไว้เป็ห้องสำหรับลูกสาวที่แต่งงานและจะกลับมาเยี่ยมบ้านเกิด
หวังเฉิงไม่คิดว่าผู้หญิงจากในเมืองที่บอบบางจะปรับตัวเข้ากับชีวิตในชนบทได้
"ยังมีเวลาอีกมาก บางทีไม่กี่วันเธอคงจะกลับมาขอโทษและยอมรับผิดกับนายเอง" แม้แต่ตัวเขาเองยังต้องใช้เวลาครึ่งปีกว่าจะปรับตัวได้อย่างทุลักทุเล
สวีม่านพูดว่า "พี่ถง ฉันไม่ได้จะยุแยงตะแคงรั่วนะ แต่น้องสาวของคุณใจร้ายเกินไปแล้ว คุณห้ามใจอ่อนกับเธอเด็ดขาด ถ้าไม่สั่งสอนให้เธอจำไปจนตาย วันนี้เธอกล้าชี้มีดใส่คุณ พรุ่งนี้เธอก็จะทำอีก ถ้าวันนี้ไม่มีพี่หวัง คุณคงไม่รอดมาแล้ว!"
ถงชุนจิ้งพยักหน้า "วางใจเถอะ ฉันจะไม่ใจอ่อน พ่อแม่ไม่อยู่ข้างกาย ฉันเป็พี่ชายของเธอย่อมมีหน้าที่ต้องสั่งสอนเธอให้ดี"
ปล่อยให้เธอได้รับบทเรียนเสียบ้าง เธอถึงจะรู้จักก้มหัวยอมรับความผิด
ในคืนนั้น ด้วยความช่วยเหลือของป้าเฉิงและลูกสาวคนเล็กของตระกูลเฉิง เฉิงเสี่ยวอวี่ ห้องของถงฮั่วจึงถูกจัดเก็บจนเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว
เครื่องเรือนส่วนใหญ่ยังอยู่ครบ ส่วนของชิ้นเล็ก ๆ น้อย ๆ ถงฮั่วก็มีเก็บไว้ในพื้นที่มิติของเธอ
ไม่ต้องพูดถึงว่าถงฮั่วจะไม่ยอมให้ถงเหล่าเอ้อร์เข้ามาในห้องนี้ แม้ว่าเขาจะเข้ามาได้ แต่เพราะเขาไม่ได้กลับบ้านตัวเองมาหลายปีแล้ว บางทีอาจจะจำสิ่งของในบ้านตระกูลถงไม่ได้ด้วยซ้ำ
ถงฮั่วตกลงกับหัวหน้าหน่วยเฉิงว่าเธอจะจ่ายค่าเช่าบ้านเป็บุหรี่สองแพ็คสำหรับปีแรก ส่วนปีถัดไปจะคิดเป็ค่าเช่าเดือนละหนึ่งหยวน
บุหรี่เฟยเนี่ยวราคาซองละสามเหมาห้าเฟินและต้องใช้คูปองบุหรี่ด้วย โดยทั่วไปคนธรรมดาไม่กล้าสูบบุหรี่ยี่ห้อนี้ จึงมักจะใช้เป็ของกำนัลในการติดต่อสัมพันธ์กันมากกว่า
ในตลาดมืดไม่ต้องใช้คูปอง บุหรี่เฟยเนี่ยวหนึ่งซองขายได้ราคาห้าสิบเฟิน หนึ่งแพ็คก็ห้าหยวน สองแพ็คก็สิบหยวน เฉลี่ยแล้วเดือนละไม่ถึงหนึ่งหยวน
แต่อย่าลืมว่าก่อนหน้านี้ถงฮั่วได้ 'มอบ' บุหรี่เฟยเนี่ยวให้หัวหน้าหน่วยเฉิงไปแล้ว
ปกติเขาสูบกล้องยาสูบ บางครั้งก็สูบบุหรี่อาเออร์บาที่ราคาหนึ่งเหมา แต่ตอนนี้ได้บุหรี่เฟยเนี่ยวมาถึงสามแพ็ค หัวหน้าหน่วยเฉิงดีใจจนตอนหลับก็ยังยิ้มออกมา...
วันต่อมา เนื่องจากถงฮั่วเพิ่งมาถึง หัวหน้าหน่วยเฉิงจึงให้เวลาพักผ่อนหนึ่งวันเหมือนกับคนอื่น ๆ
ถงฮั่วใช้ครีมบำรุงผิวของหวังฟางเป็ของขวัญเพื่อสร้างมิตรภาพกับเฉิงเสี่ยวอวี่ จากนั้นก็ได้เกวียนเทียมวัวของชุมชนไปกับเฉิงเสี่ยวอวี่เพื่อสำรวจรอบ ๆ ทำให้คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมและรู้ว่าตลาดมืดอยู่ที่ไหน
ถงฮั่วฝากเฉิงเสี่ยวอวี่ไปซื้อเนื้อที่ร้านสหกรณ์ ส่วนตัวเธอเองก็ไปที่ตลาดมืด
มีของหลายอย่างที่ไม่สามารถนำออกมาจากพื้นที่มิติได้ ถงฮั่วจึงถือโอกาสนำกระทะใบใหญ่จากบ้านตระกูลถงออกมาผ่านตลาดมืด
เฉิงเสี่ยวอวี่รู้จักกับพนักงานขายที่ร้านสหกรณ์จึงซื้อเนื้อหนึ่งชั่งและยังซื้อเครื่องปรุงรสตามที่ถงฮั่ว้า
สิ่งที่้าอย่างเปิดเผยถงฮั่วซื้อมาหมดแล้ว ต่อไปจะใช้เมื่อไหร่ก็ขึ้นอยู่กับเธอจะตัดสินใจ
เฉิงเสี่ยวอวี่คิดว่าถงฮั่วคงหาซื้อกระทะเหล็กในตลาดมืดไม่ได้แน่ ๆ กระทะเหล็กจะหาซื้อได้ง่ายขนาดนั้นเชียว?
แต่เมื่อเธอเห็นถงฮั่วแบกกระทะเหล็กมาก็ถึงกับตกตะลึง เธอซื้อมาได้จริง ๆ หรือนี่
"วันนี้โชคดีเป็พิเศษเลยนะ!" ถงฮั่วพูดพลางหัวเราะ
เฉิงเสี่ยวอวี่พยักหน้าแรง ๆ โชคของเธอดีจริง ๆ!
ปีที่แล้วพ่อเธอซื้อกระทะเหล็กยังต้องฝากคนไปต่อชื่อซื้อตั้งครึ่งปีกว่าจะซื้อกลับมาได้
"มันแพงมากใช่ไหม?"
"เป็ของมือสองเลยไม่ต้องใช้คูปองอุตสาหกรรม เขา้าใช้เงินจึงขายให้ฉันแค่ยี่สิบหยวน"
เฉิงเสี่ยวอวี่สูดหายใจเฮือก แพงก็แพง แถมยังเป็ของมือสองอีก แต่คูปองอุตสาหกรรมนี่หายากนะ!
ทั้งสองคนนั่งเกวียนเทียมวัวกลับบ้าน บนรถมีคนจากหน่วยอยู่ไม่น้อย พวกเขาถามตลอดทางว่ากระทะของถงฮั่วได้มาจากไหน? ทำไมถึงไปอยู่ที่บ้านตระกูลเฉิง? แล้วทำไมถึงชี้มีดใส่พี่ชายแท้ ๆ?
เื่การซื้อกระทะ ถงฮั่วและเฉิงเสี่ยวอวี่ตกลงกันแล้วว่าจะไม่บอกว่าซื้อมาจากตลาดมืด จึงบอกว่าอาศัยความสัมพันธ์ของตระกูลเฉิงซื้อแทน
ส่วนเื่ที่ทะเลาะกับพี่ชายแท้ ๆ ถงฮั่วไม่ได้พูดถึง แต่เฉิงเสี่ยวอวี่ที่คิดว่าตัวเองสนิทกับถงฮั่วก็ไม่พอใจ "มีแต่พี่ชายตีน้องสาวได้อย่างเดียวหรือไง? น้องสาวก็ต้องลงมือตอบโต้บ้างสิ"
"แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรใช้มีดนะ? มีพี่น้องบ้านไหนทะเลาะกันแล้วใช้มีดบ้าง?"
"แต่แขนขาคุณเล็กแบบนี้ ถ้าไม่จับมีดขู่เอาไว้ คงโดนพี่ชายซ้อมตายพอดี"
เื่ที่ถงฮั่วมีปัญหาทางจิต ถือมีดจะฆ่าพี่ชายแท้ ๆ ซึ่งเป็เื่ใหญ่ กลับถูกชาวบ้านในหน่วยหงหนิวบิดเบือนให้กลายเป็แค่เื่ข่มขู่เล็ก ๆ น้อย ๆ เพราะตอนนั้นมีแต่เยาวชนนักเรียนเห็นเหตุการณ์ ไม่มีใครคนอื่น
ถงฮั่วเป็คนนอก คำพูดของเธออาจไม่มีน้ำหนักพอจะทำให้ชาวบ้านเชื่อ แต่เฉิงเสี่ยวอวี่นั้นต่างออกไป เธอเป็คนในท้องถิ่น ทั้งยังเป็ลูกสาวของหัวหน้าหน่วยเฉิง คำพูดของเธอหนึ่งประโยคมีน้ำหนักเท่ากับสิบประโยคของถงฮั่ว
หากสหายถงเป็คนบ้าหรือเป็คนอกตัญญูจริง หัวหน้าหน่วยเฉิงจะยอมให้เธออาศัยอยู่ในบ้านของเขาหรือ? จะยอมให้ลูกสาวของตัวเองมาเป็เพื่อนกับสหายถงหรือ? แล้วจะใช้เส้นสายของครอบครัวไปซื้อกระทะให้สหายถงด้วยหรือ?
แต่ก็ไม่รู้ว่าหัวหน้าหน่วยเฉิงจะมีเส้นสายอยู่จริงหรือเปล่า? จะสามารถซื้อกระทะได้จริงหรือไม่?
คนที่คิดมากจึงวางแผนว่าจะกลับไปสืบข่าวที่บ้านตระกูลเฉิงดู
หลังกลับมาที่บ้านตระกูลเฉิง ถงฮั่วไม่ปล่อยให้เฉิงเสี่ยวอวี่กลับห้อง แต่ขอให้เธอช่วยจัดการทำความสะอาดบ้านด้วยกัน
หากไม่รบกวนผู้อื่นก็ไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์ได้ หากไม่ใช่คำขอที่มากเกินไปก็สามารถรบกวนได้อย่างสบายใจ
ชาติที่แล้วนอกจากความแค้นที่ทิ้งไว้ให้ถงฮั่ว การเรียนรู้มารยาทในสังคมก็ถือเป็สิ่งที่เธอมีตัดตัว
ถงฮั่วและเฉิงเสี่ยวอวี่ยุ่งวุ่นวายอยู่ทั้งวันจนในที่สุดทุกอย่างก็เรียบร้อย
ถงฮั่วพูดด้วยสีหน้าซาบซึ้งว่า "เสี่ยวอวี่ วันนี้ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว"
เฉิงเสี่ยวอวี่เป็คนนิสัยตรงไปตรงมาอยู่แล้ว พอถูกถงฮั่วแสดงความขอบคุณแบบนี้ก็รู้สึกเก้อเขิน ความจริงเธอช่วยก็เพราะเห็นแก่ครีมบำรุงผิว แต่ดูแล้วถงฮั่วก็ไม่เลว ต่อไปเธอจะคอยดูแลอีกฝ่ายเอง
"ตอนนี้คุณอยู่บ้านฉัน การช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ คุณไม่ต้องเกรงใจหรอก"
ถงฮั่วหัวเราะพลางกล่าวว่า "เสียเวลาเธอไปทั้งวัน ฉันเลี้ยงข้าวเธอดีกว่า ฉันไม่เกรงใจเธอ คุณเองก็ไม่ต้องเกรงใจฉันเหมือนกัน"
เฉิงเสี่ยวอวี่อยากจะปฏิเสธแต่พอนึกถึงเนื้อหมูที่เธอซื้อมาเองกับมือก็คิดว่าเดือนนี้เธอยังไม่ได้กินเนื้อเลย... ถ้าอย่างนั้นเธอจะไม่เกรงใจแล้ว!
ฝีมือการทำอาหารของถงฮั่วนั้นถูกฝึกฝนมาจากชาติก่อน คนตระกูลกู้เป็คนจู้จี้จุกจิกมาก เธอเป็สะใภ้ตระกูลกู้มาเจ็ดปี ฝีมือการทำอาหารของเธอถ้าเอาไปใช้เปิดร้านก็ยังได้
ด้วยอาหารมื้อนี้เองทำให้เธอได้พรรคพวกมาอีกหนึ่งคน
เฉิงเสี่ยวอวี่กินหมูตุ๋น ซาบซึ้งจนแทบจะร้องไห้
ตอนนี้เธอถึงได้รู้ว่าอาหารที่แม่ของเธอทำนั้นเหมือนอาหารหมู แต่อาหารที่สหายถงทำต่างหากที่เป็อาหารคน!
โดยไม่รู้ตัว คำเรียกขานว่าสหายถงของเฉิงเสี่ยวยวี่ก็เปลี่ยนเป็ พี่สาวถง
ตามที่หัวหน้าหน่วยเฉิงบอก ที่นี่กำลังจะเข้าสู่ฤดูฝนแล้ว ดังนั้นมันฝรั่งในไร่จึงต้องรีบเก็บเกี่ยว ไม่เช่นนั้นถ้าฝนตกติดต่อกัน น้ำจะท่วมไร่ มันฝรั่งก็จะเก็บไว้ไม่ได้และเน่าเสียได้ง่าย
แต่เดิมถงฮั่วในฐานะเยาวชนนักเรียน จำเป็ต้องมีรุ่นพี่คอยแนะนำและช่วยให้เธอคุ้นเคยกับงานในไร่
แต่พวกหนุ่มสาวในเขตพักอาศัยเยาวชนไม่อยากพาถงฮั่วไปทำงานด้วยเพราะเื่ของถงชุนจิ้ง
หัวหน้าหน่วยเฉิงรู้สึกว่าเยาวชนนักเรียนจากในเมืองนี่ช่างใจแคบเหลือเกิน เื่ของพวกเธอพี่น้องเกี่ยวอะไรกับพวกเขา? ถึงได้รวมหัวกันแบ่งพรรคแบ่งพวกแบบนี้!
"เสี่ยวอวี่ เธอพาสหายถงไปด้วยสิ!"
เฉิงเสี่ยวยวี่รับปากทันที "พี่สาวถง ตามฉันมาเลย!"
หัวหน้าหน่วยเฉิงมองเฉิงเสี่ยวยวี่และถงฮั่วด้วยความประหลาดใจ แค่หนึ่งวันเท่านั้น แต่ลูกสาวของเขากับสหายถงก็สนิทสนมกันขนาดนี้แล้วหรือ?
ถงชุนจิ้งแค่นเสียงเ็า แล้วเธอจะประจบเอาใจหัวหน้าหน่วยเฉิงไปทำไมกัน?
ทำงานในไร่ก็ทำไม่ดี หัวหน้าหน่วยเฉิงจะให้คะแนนงานเธอเพิ่มหรือไง? คนในครอบครัวหัวหน้าหน่วยเฉิงจะมาช่วยเธอทำงานในไร่หรือ?
ถงฮั่วที่ผิวขาว รูปร่างบอบบาง ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่จะทำงานในไร่ได้
เหล่าเยาวชนนักเรียนต่างรอดูการขายหน้าของถงฮั่ว พวกชาวบ้านก็ชินกันแล้ว เยาวชนนักเรียนนี้ไม่ว่าจะชายหรือหญิงก็ไม่มีใครทำงานเป็สักคน
เฉิงเสี่ยวอวี่สอนถงฮั่วให้รู้จักมันฝรั่งและวิธีใช้จอบขุดมันฝรั่ง
หลังจากแน่ใจว่าถงฮั่วไม่มีปัญหาแล้ว เธอจึงไปทำงานของตัวเอง
ถงฮั่วไม่ได้เป็อย่างที่พวกเขาคิด ชาติที่แล้วเธอทำงานในไร่บนูเามาสิบกว่าปี
ถงฮั่วสวมถุงมือก่อนแล้วถอนหญ้าและมันฝรั่งที่งอกขึ้นมาในแปลงออกให้หมดในคราวเดียว นำไปกองไว้ที่หัวแปลง จากนั้นใช้จอบขุดมันฝรั่งที่ถอนไม่ออกขึ้นมา สุดท้ายก็หิ้วตะกร้าไปเก็บมันฝรั่งในแปลง
ในอดีตเธอเคยลองทำแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน วิธีนี้สามารถประหยัดเวลาได้บ้าง
เฉิงเสี่ยวยวี่ถึงกับตกตะลึง เธอเพิ่งจะทำงานเสร็จแค่ครึ่งเดียวเองนะ แต่ทำไมถงฮั่วถึงทำเสร็จแล้วล่ะ?
1K
![เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นผู้ดูแลฟาร์มผู้มั่งคั่งบ้างได้ไหมคะ？[แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289001_54748035.webp)
