หลังจากที่มาสเตอร์แอรอนทำการะเิชุดเกราะอัศวินต้องสาปเเห่งเมืองเชอร์ลีนไปเรียบร้อยแล้ว เขาจึงร่ายเวทย์ลบความทรงจำเข้าใส่ตัวประกันทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ในครั้งนี้
มาสเตอร์เเอรอนให้แอนดรูว์ทำการเก็บรวบรวมเศษชิ้นส่วนของชุดเกราะอัศวินต้องสาปที่ถูกะเิเพื่อนำกลับไปวิจัย
แล้วมาสเตอร์แอรอนก็เงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า พร้อมกับชี้นิ้วไปที่จุดๆหนึ่งบนท้องฟ้า มาสเตอร์แอรอนชี้นิ้วอยู่ประมาณ 5 วินาที จากนั้นเขาจึงเดินทางกลับไปที่คฤหาสน์ของตระกูลเวียร์โบเคติก
ภายในห้องบัญชาการลับแห่งหนึ่งของหน่วยงานความมั่นคงระดับสูงสุดของประเทศอิงค์เธอร์แลนด์ มีภาพๆหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอถ่ายทอดสดจากดาวเทียมสอดแนม ภาพนั้นคือภาพของมาสเตอร์แอรอนกำลังยืนชี้นี้วมาที่กล้องของดาวเทียมสอดแนมที่กำลังโคจรอยู่นอกโลกนั่นเอง
แล้วบุคคลผู้ที่เป็หัวหน้าในการติดตามสถานะการณ์จับตัวประกันในครั้งนี้ก็กล่าวขึ้นมาว่า "เอาล่ะ..เื่จับตัวประกันจบลงแล้ว ถึงแม้ว่าเราจะยังไม่รู้ว่าไอ้ตัวชุดเกราะอัศวินสีแดงโลหิตนั่นมันเป็ใคร หรือเป็อะไรก็ตาม"
"แต่คราวนี้พวกคุณต้องช่วยกันคิดเป็การด่วนว่าเราจะตอบสังคมในเื่นี้ยังไงว่าพวกเราใช้วิธีไหนในการจัดการกับผู้ก่อการร้ายทั้ง 120 คนนี้ลงได้ โดยไม่สูญเสียตัวประกันที่เหลืออยู่เลยแม้แต่คนเดียว นอกจากคุณผู้หญิงคนที่ถูกตัดศีรษะออกทางทีวี"
"ถึงเวลาเก็บกวาดแล้ว..!!!"
"ผู้ก่อการร้ายพวกนี้ก็ไม่ดูตาม้าตาเรือเอาเสียเลย ดันไปยุ่งกับเมืองแกรนด์เชสเตอร์ของพวกตระกูลเวียร์โบเคติก คราวนี้ถือว่าเป็โชคดีของพวกเราที่พวกมันเลือกลงมือในเมืองนี้ ถ้าเป็เมืองอื่นเื่คงยุ่งยากกว่านี้อีกหลายเท่า"
"เอาล่ะ..แยกย้ายกันไปทำงานได้" หัวหน้าคนนั้นสั่งการ
เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ของตระกูลเวียร์โบเคติกแล้วทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปทำภารกิจของตัวเอง
ส่วนมาสเตอร์แอรอนกับเ้าแจ็กแมวดำก็เข้าสู่ห้วงมิติพื้นที่อาณาเขตเฉพาะของมาสเตอร์แอรอนซึ่งติดตั้งอยู่อย่างถาวรภายในคฤหาสน์ของตระกูลเวียร์โบเคติก
ห้วงมิติพื้นที่อาณาเขตเฉพาะนี้มาสเตอร์แอรอนตั้งชื่อเอาไว้ว่า *ห้วงมิติพื้นที่ปราสาทดำ* เนื่องมาจากมาสเตอร์แอรอนได้สร้างปราสาทสีดำขนาดใหญ่เอาไว้ภายในห้วงมิติพื้นที่อาณาเขตเฉพาะแห่งนี้
ห้วงมิติพื้นที่อาณาเขตเฉพาะนี้ไม่ใช่ว่าพ่อมด,แม่มดคนไหนๆก็จะมีได้ ต้องเป็พ่อมด,แม่มด ที่มีกายาเวทย์แห่งมิติ หรือเป็ผู้ที่มีพลังพิเศษเกี่ยวกับมิติเท่านั้นถึงจะสามารถสร้างขึ้นมาได้
ส่วนกระเป๋ามิติที่มาสเตอร์แอรอนมอบให้กับลูกศิษย์ทั้ง 3 คน ตลอดจนถึงกระพรวนมิติของเ้าเเจ็ก มาสเตอร์แอรอนก็ใช้วัตถุด้านมิติประกอบกับเวทย์แห่งมิติของเขาสร้างขึ้นมา
แต่กระเป๋ามิติและกระพรวนมิติก็ใช้เก็บของได้ไม่มากนัก เพราะขนาดมิติภายในมีขนาดกว้าง 3.00 เมตร ยาว 3.00 เมตรและสูง 3.00 เมตร หรือ 27 ลูกบาศก์เมตรเพียงเท่านั้น
เมื่อ 1 คนกับ 1 ตัวเข้าไปภายในปราสาทดำแล้ว เ้าแจ็กแมวดำก็แยกตัวไปที่ห้องของมันเอง
เ้าแจ็กได้รับสิทธิพิเศษเป็การเฉพาะ มีมันแค่ตัวเดียวเท่านั้นที่ได้รับการร่ายเวทย์เชื่อมมิติจากมาสเตอร์แอรอน ทำให้มันสามารถเข้า-ออก ห้วงมิติพื้นที่ปราสาทดำของมาสเตอร์แอรอนแห่งนี้ได้ตลอดเวลา
แต่คนอื่นๆจะต้องขออนุญาตมาสเตอร์แอรอนเสียก่อนถึงจะสามารถเข้า-ออกมิติพื้นที่ปราสาทดำแห่งนี้ได้
เมื่อมาสเตอร์แอรอนเดินเข้ามาที่โถงรับแขกของปราสาทดำก็มีุ์ 3 ตน เข้ามาหามาสเตอร์แอรอน ุ์ตนหนึ่งกล่าวขึ้นว่า "มาสเตอร์ครับ ท่านมีอะไรให้พวกเรารับใช้เป็พิเศษหรือไม่ครับ"
"ไม่ต้องหรอก..คราวนี้ผมเเวะเข้ามาในปราสาทไม่นาน พวกคุณมีอะไรก็ไปทำเถอะ ไม่ต้องมาคอยตามผมหรอก" มาสเตอร์วิลเเอรอนกล่าว
"ครับ-ค่ะ มาสเตอร์" ุ์ทั้ง 3 ตนรับคำ
ุ์ทั้ง 3 ตนนี้เป็เผ่าพันธุ์กิ้งก่ามิติและรับหน้าที่คอยดูแลปราสาทให้กับมาสเตอร์แอรอน
เผ่าพันธุ์กิ้งก่ามิตินี้มาจากมิติโลกอื่น พวกเขามีลักษณะเป็มนุษย์กิ้งก่า คล้ายๆกันกับพวกมนุษย์หมาป่า
พวกเขาเป็ครอบครัวกิ้งก่ามิติตระกูลเกรน 3 ตน พ่อ,แม่และลูกชาย ทำหน้าที่ดูแลปราสาทดำหลังนี้แลกกับการได้อาศัยอยู่ในมิติพื้นที่ปราสาทดำของมาสเตอร์แอรอน รวมถึงได้รับทรัพยากรทางด้านมิติเพื่อใช้ในการพัฒนาตนเองให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น โดยที่มาสเตอร์แอรอนจะเป็ผู้จัดหามาให้
ส่วนการดูแลปราสาทดำหลังนี้ก็ไม่ได้ยากเย็นอันใด เพราะมีเวทย์มนต์ทำความสะอาดและเวทย์มนต์บำรุงรักษาปราสาทตลอดเวลาอยู่แล้ว
การที่ครอบครัวกิ้งก่ามิติ ตระกูลเกรนได้อยู่ในห้วงมิติพื้นที่ปราสาทดำของมาสเตอร์แอรอนนี้เป็ประโยชน์กับพวกเขามาก รวมถึงเป็ประโยชน์กับเผ่าพันธุ์ที่มีความเกี่ยวข้องกับมิติในแทบทุกเผ่าพันธุ์
เพราะความเข้มข้นของพลังงานมิติภายในมิติพื้นที่อาณาเขตเฉพาะจากกายาเวทย์แห่งมิติของมาสเตอร์แอรอนนั้นมีความเข้มข้นมากกว่าภายนอกมากมายหลายเท่า ทำให้เผ่าพันธุ์มิติแทบทุกเผ่าพันธุ์สามารถพัฒนาพลังของตนเองได้มากขึ้น
และการอยู่อาศัยในห้วงมิติพื้นที่ปราสาทดำของมาสเตอร์แอรอนก็ไม่ได้น่าเบื่อแต่อย่างใด เพราะภายในตัวปราสาทมีเครื่องอำนวยความสะดวกที่ทันสมัยเอาไว้ให้อย่างครบครัน
รวมถึงมาสเตอร์แอรอนได้ดึงสัญญาณอินเตอร์เน็ตเข้ามาใช้ในปราสาทดำหลังนี้ด้วย จึงทำให้รู้สึกเหมือนอยู่บ้านธรรมดาๆทั่วๆไป เพียงแต่เป็บ้านหลังที่มีขนาดใหญ่โตมากๆก็เท่านั้น
แล้วมาสเตอร์แอรอนก็เดินเข้าไปที่ห้องๆหนึ่งซึ่งมีขนาดที่กว้างขวางใหญ่โต นี่ก็คือห้องวิจัยและทดลองหลักทั้งในทางเวทย์มนต์,ทางยาวิเศษ,ยาพิษ,วัตถุลึกลับและคำสาป เหมือนกับพ่อมด,แม่มดทั่วๆไปที่จะต้องมีห้องทำงานแบบนี้
"เป็ยังไงบ้าง *ชาน* งานวิจัยของนายไปถึงไหนแล้ว" มาสเตอร์แอรอนเอ่ยถามชาน สหายของเขา
"ยังไม่คืบหน้าไปถึงไหนเลย ฉันจะทำน้ำยาเพิ่มความสูง แต่มันยังไม่ลงตัวสักที" ชานตอบ
"ฮ่าๆๆ..ตัวนายก็ไม่ได้เตี้ยนี่ แล้วจะทำไปทำไม" มาสเตอร์แอรอนถามต่อ
"ก็เ้าหลานชายตัวดีของฉันน่ะสิ มันดันเกิดมาตัวเตี้ย เลยมาอ้อนวอนขอให้ฉันทำน้ำยาเพิ่มความสูงให้" ชานตอบไปบ่นไป
"น้ำยาเพิ่มความสูงมันก็มีขายไม่ใช่เหรอ แล้วนายจะมาปรุงมันอีกทำไมล่ะชาน" มาสเตอร์แอรอนสงสัย
"เฮ้อ..สายเืตระกูลของฉันแพ้น้ายาเพิ่มความสูงที่มีขายอยู่น่ะสิแอรอน ฉันเลยต้องมาปรุงเอง" ชานตอบ
"เอาเถอะ.ขอให้สำเร็จเร็วๆก็แล้วกัน" มาสเตอร์แอรอนกล่าวยิ้มๆ
*ชาน* เป็ชาวเผ่าพันธุ์ปีศาจน้ำแข็ง เขามีร่างกายเป็ผลึกแก้วคริสตัลสีฟ้าใส ชานมีรูปร่างที่ใหญ่โตและมีความสูงถึง 2.70 เมตร บนศีรษะของชานมีเขาปีศาจอยู่ 3 เขา แต่ไม่มีปีกและหางเหมือนกับปีศาจทั่วๆไป
ชานเป็สหายสนิทที่มีอยู่เพียงไม่กี่คนของมาสเตอร์แอรอนและชานก็เป็แขกประจำของมิติพื้นที่ปราสาทดำแห่งนี้
ชานมักจะมาพักในมิติพื้นที่ปราสาทดำอยู่บ่อยครั้ง เพราะชานมีความชอบในการวิจัยทดลองเหมือนๆกันกับมาสเตอร์แอรอนและแอนดรูว์
เพียงแต่แอนดรูว์ชอบวิจัยทดลองไปในแนวทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมเทคโนโลยีที่ผสมผสานเข้ากับเวทย์มนต์
ส่วนมาสเตอร์แอรอนกับชาน ชอบที่จะวิจัยทดลองไปในแนวทางชีวะวิทยาเละเคมีที่ผสมผสานเข้ากับเวทย์มนต์
ดังนั้นเศษชิ้นส่วนของชุดเกราะอัศวินต้องสาปเเห่งเชอร์ลีนจึงตกเป็ทรัพยากรในการวิจัยทดลองของแอนดรูว์ไปโดยปริยาย
เหตุผลที่ชานชอบมาใช้ห้องวิจัยทดลองของมาสเตอร์แอรอนในการวิจัยก็เป็เพราะว่าห้องวิจัยทดลองของมาสเตอร์แอรอนนั้นเป็ห้องแล็บที่มีความทันสมัย มีเครื่องไม้เครื่องมือไฮเทคมากมาย ช่วยให้การวิจัยทดลองทำได้ง่ายดายยิ่งขึ้น
ซึ่งทางมิติโลกแห่งเผ่าพันธุ์ปีศาจหาวิทยาการไฮเทคแบบนี้ไม่ได้ แต่ภายในห้องวิจัยทดลองห้องนี้ก็ยังคงมีหม้อใบใหญ่ๆ ที่ใช้ต้มน้ำยาแบบพ่อมด,แม่มดในยุคเก่าอยู่ด้วยหลายใบ
โดยปรกติแล้วห้องวิจัยทดลองหลักนี้จะมีแค่มาสเตอร์แอรอน,ชานและแอนดรูว์เท่านั้นที่เข้ามาใช้งาน
โดยเฉพาะแอนดรูว์ซึ่งเป็พ่อมดขั้นกลาง เขาชอบงานด้านการวิจัยทางเทคโนโลยีเวทย์มนต์มากกว่าด้านการต่อสู้และการร่ายเวทย์มนต์คาถา
ซึ่งมาสเตอร์แอรอนก็สนับสนุน มาสเตอร์แอรอนให้เเอนดรูว์เลือกเส้นทางเดินของตัวเองได้อย่างอิสระ
ส่วนโซเฟียกับโทมัส ตอนนี้ทั้ง 2 คนยังเป็เพียงแม่มดและพ่อมดขั้นต้น ยังคงต้องฝึกฝนสะสมตบะญาณเวทย์ให้มั่นคงเสียก่อนถึงจะเริ่มทำการวิจัยทดลองได้ พวกเขาจึงเข้ามาใช้ห้องวิจัยทดลองแห่งนี้น้อยครั้ง
แล้วก็มีเสียงโทรศัพย์มาถึงมาสเตอร์แอรอนผ่านทางสัญญาณอินเตอร์เน็ตเข้ามาภายในมิติพื้นที่ปราสาทดำแห่งนี้ "สวัสดีครับ..ท่านย่าทวด มีอะไรหรือครับ" มาสเตอร์แอรอนรับสายและพูดออกไป
"หลานมาพบย่าหน่อย ย่ามีเื่จะคุยด้วย"
"ครับท่านย่าทวด ผมจะรีบไปครับ"
แล้วท่านย่าทวดก็วางสายไป
"ชาน..ฉันต้องไปพบท่านย่าทวดก่อน เดี๋ยวแอนดรูว์ก็คงจะเข้ามา ฝากนายช่วยดูแลเขาด้วยนะ"
"ตอนนี้มีเศษชิ้นส่วนของชุดเกราะอัศวินต้องสาปแห่งเมืองเชอร์ลีนที่ฉันเพิ่งะเิไป"
"เดี๋ยวแอนดรูว์ก็คงจะเอามาทำการวิจัย"
"ได้..แอรอน ไอ้เ้าชุดเกราะบ้านี่มันป่วนไปทั่วมาเกือบ 600 ปีแล้ว เดี๋ยวฉันจะดูแลแอนดรูว์ให้ เผื่อไอ้เ้าชุดเกราะบ้านี่มันจะแผลงฤทธิ์อะไรขึ้นมาอีก"
"มันเคยเป็แค่ชุดเกราะรบธรรมดาๆของเ้าเมืองเชอลีน แต่ดันไปโดนคำสาปของไอ้เ้าปีศาจกลืนิญญาจนต้องเดือดร้อนกันไปหมด" ชานกล่าวตอบออกมา
"แล้วฉันฝากความเคารพถึงท่านย่าทวดด้วยนะ" ชานเอ่ยฝากความถึงท่านย่าทวดของมาสเตอร์แอรอน
"ได้..ฉันจะบอกท่านย่าทวดให้" มาสเตอร์แอรอนรับคำ
มาสเตอร์แอรอนจึงเคลื่อนย้ายตัวผ่านมิติออกไปจากปราสาทดำของเขา แล้วมาปรากฏตัวที่มิติพื้นที่อาณาเขตเฉพาะของท่านย่าทวด
มิติพื้นที่อาณาเขตเฉพาะของท่านย่าทวดแห่งนี้ มาสเตอร์แอรอนเป็คนสร้างให้กับท่านย่าทวดของเขาเอง ถึงแม้จะไม่กว้างขวางใหญ่โตเท่ากับมิติพื้นที่ปราสาทดำของมาสเตอร์แอรอน แต่ก็ถือได้ว่ากว้างขวางและสวยงามเป็อย่างมาก
เมื่อเข้ามาถึงภายในมิติอาณาเขตเฉพาะซึ่งเป็ที่พำนักของท่านย่าทวดแล้ว มาสเตอร์แอรอนก็เดินไปที่บ้านแบบยุโรปโบราณหลังหนึ่ง
มาสเตอร์แอรอนยืนรอที่หน้าประตูบ้านเงียบๆอยู่สักครู่จึงมีเสียงสื่อจิตมาถึงว่า "เข้ามาสิ หลานแอรอน"
มาสเตอร์แอรอนจึงเข้าไปภายในบ้านแบบยุโรปโบราณหลังนั้น
ในห้องโถงรับแขก มาสเตอร์แอรอนก็ได้พบกับท่านย่าทวดของเขา
*เอ็มม่า เวียร์โบเคติก* ท่านย่าทวดเอ็มม่าเป็ทั้งแม่,พ่อ,อาจารย์และบุคคลที่มาสเตอร์แอรอนเคารพรักมากที่สุด
่ล่าแม่มด,พ่อมดในยุคมืด มาสเตอร์แอรอนที่ยังเป็เพียงเด็กอายุ 4 ขวบและเพิ่งรับรู้ได้ถึงกายาเวทย์แห่งมิติของตัวเอง มาสเตอร์แอรอนก็ได้ท่านย่าทวดเอ็มม่าคอยดูแลและต่อสู้เพื่อปกป้องเขาเอาไว้
พ่อกับแม่ของมาสเตอร์แอรอนที่เป็เพียงคนธรรมดาทั่วไป ไม่ได้เป็พ่อมด,แม่มด ล้วนต้องตกตายลงไปในเหตุการณ์การไล่ล่าแม่มด,พ่อมด รวมถึงผู้คนในตระกูลเวียร์โบเคติกอีกหลาย 10 ชีวิตที่ถูกต้องสงสัยว่าเป็ตระกูลของแม่มด,พ่อมดล้วนต้องตายลงไปในการล่าครั้งนั้น
แม้ตัวท่านย่าทวดเอ็มม่าในขณะนั้นจะเป็เพียงแค่แม่มดขั้นต้นก็ตาม แต่ท่านย่าทวดก็ต้องต่อสู้อย่างหนักหนาสาหัสเพื่อที่จะรักษาสายเืของตระกูลเวียร์โบเคติกเอาไว้ให้ได้ จนถึงเวลาที่ท่านบรรพชนกลับมาจากการทำศึกเพื่อยุติการล่าแม่มด,พ่อมดกับทางศาสนจักร ซึ่งมีพวกเทวดาหนุนหลังอยู่ แล้วมาตามหาลูกหลานในตระกูลจนเจอในภายหลัง
ทั้งท่านย่าทวดเอ็มม่าและคนในตระกูลเวียร์โบเคติกต่างก็ต้องหนีตายกันครั้งแล้วครั้งเล่า จากการล่าแม่มด,พ่อมดของศาสนจักรในครั้งนั้น
ท่านย่าทวดเอ็มม่าอยู่ในรูปลักษณ์ของหญิงอายุประมาณ 40 ปี เธอมีเส้นผมสีทองและตาสีฟ้าตามสายเืของตระกูลเวียร์โบเคติก
ท่านย่าทวดเอ็มม่าเป็ผู้มีกายาเวทย์แห่งลม
"ท่านบรรพชนหายไปอีกแล้ว ย่าติดต่อท่านไม่ได้เลย หลานช่วยไปตามท่านกลับมาหน่อยนะแอรอน" ท่านย่าทวดเอ็มม่ากล่าวกับมาสเตอร์แอรอน
"อีกแล้วเหรอครับ คราวนี้หายไปที่ไหนครับ" มาสเตอร์แอรอนถามออกไป
"ไปที่เมืองธารีส..จ๊ะ หลานไปดูท่านหน่อย ท่านบรรพชนยอมฟังแค่หลานคนเดียว"
"ครับ..ผมจะรีบไปรีบกลับครับ ท่านย่าทวด"
"อ้อ..ชานฝากความเคารพมาถึงท่านย่าทวดด้วยครับ" มาสเตอร์แอรอนบอกข้อความที่ชานฝากมา
"จ๊ะ..เอาไว้ย่าจะทำอาหารไปให้ชานกินสักมื้อหนึ่ง"
*โอลิเวอร์ เวียร์โบเคติก* บรรพชนของตระกูลเวียร์โบเคติก ผู้เป็พ่อมดคนแรกของตระกูลเวียร์โบเคติก ท่านบรรพชนโอลิเวอร์มีกายาเวทย์แห่งสายฟ้าที่หาพบได้ยากและทรงพลังเป็อย่างยิ่ง
ตอนที่ตระกูลเวียร์โบเคติกถูกไล่ล่าใน่ยุคมืด ท่านบรรพชนโอลิเวอร์ไม่สามารถอยู่ดูแลและปกป้องตระกูลได้ เพราะท่านบรรพชนโอลิเวอร์คือหนึ่งในแกนนำคนสำคัญของกองทัพพ่อมด,แม่มดและปีศาจ ที่ทำการผนึกกำลังกันบุกเข้าไปโจมตีฐานทัพใหญ่ของศาสนาจักรซึ่งมีเหล่าเทวดาเป็ผู้อยู่เื้ั
จนทำให้เกิดการสูญเสียอย่างหนักกันทั้ง 2 ฝ่าย
จากนั้นจึงเกิดการทำสนธิสัญญาสงบศึกขึ้น เหตุการณ์ล่าแม่มด,พ่อมดในยุคกลาง หรือที่เรียกกันว่ายุคมืดจึงได้ยุติลง..
เมื่อมาสเตอร์แอรอนกลับออกมาจากมิติพื้นที่อาณาเขตเฉพาะของท่านย่าทวดแล้ว เขาก็เคลื่อนย้ายตัวเองไปที่มิติพื้นที่ปราสาทดำตรงบริเวณชายป่าข้างๆตัวปราสาท
"เป็ยังไงบ้าง *เ้าเกียร์ * เ้าสบายดีไหม" มาสเตอร์แอรอนเอ่ยปากทักทายแพะตัวใหญ่ตัวหนึ่ง
เ้าเกียร์แพะผ่ามิติ ที่ตัวใหญ่ประมาณม้าั์ เมื่อเห็นมาสเตอร์แอรอนมาหา มันก็เอาเขาใหญ่ๆของมันถูเข้ากับขาของมาสเตอร์แอรอนอย่างดีอกดีใจ
"เอาล่ะๆ..เดี๋ยวเ้ากับข้าต้องเดินทางผ่านมิติไปที่เมืองธารีสกันหน่อย เ้าคงไม่เหนื่อยเกินไปนะ"
ได้ยินดังนั้น..เ้าเกียร์เเพะผ่ามิติก็ก้มตัวลงให้มาสเตอร์แอรอนขึ้นไปนั่งบนหลังของมัน
แต่ก่อนที่มาสเตอร์แอรอนจะได้ทำการเปิดประตูมิติเพื่อเดินทางไปสู่เมืองธารีส
เ้าแจ็กแมวดำตัวเล็ก อยู่ๆก็โผล่มานั่งอยู่บนหัวของเ้าเกียร์ในทันที
เ้าเกียร์พ่นลมหายใจฮึดฮัดออกทางจมูกด้วยความไม่พอใจ แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ มันจึงต้องปล่อยให้เ้าแจ็กนั่งอยู่บนหัวของมันไปอย่างปลงๆ
แล้วการเดินทางไปตามหาท่านบรรพชนโอลิเวอร์ เวียร์โบเคติก ผู้เป็คนแรกในตระกูล เวียร์โบเคติกที่เป็พ่อมดก็ได้เริ่มต้นขึ้น..