ครึ่งชั่วโมงต่อมา...
“ผ….ผม เอา…ไปจำนำ…อึก”
นาวากล่าวเสียงกระเส่า ดวงตากลมโตของเขาเหม่อลอย มุมปากเต็มไปด้วยยางน้ำลายที่ยืดออกมาเป็ฟอง
“ที่ไหน”
“ผม…ผมไม่รู้ พ…พรุ่งนี้ ผม…จะไปไถ่คืนมาให้”
“…..”
นาวาพูดเสียงสั่น น้ำหูน้ำตาของเขาไหลอาบแก้มแดงระเรื่อ บั้นท้ายเต็มไปด้วยรอยแดง แต่ถึงอย่างนั้นพ่อเลี้ยงก็ยังคงถือเข็มขัดไว้ในมือ วุฒิคลานขึ้นไปบนเตียงช้าๆ เขายกบั้นท้ายกลมงอนของเด็กหนุ่มขึ้นมา ก่อนจะใช้มือหนาลูบไปตามรอยนูนสีแดงสด
“อ…โอ๊ย”
“เจ็บหรอ”
“จ…เจ็บครับ ลุงวุฒิ ผมขอโทษ ปล่อยผมไปเถอะ ผมจะเอานาฬิกามาคืนให้พรุ่งนี้”
“เด็กขี้โกหกขี้ขโมยอย่างแก ฉันจะเชื่อได้สักแค่ไหน”
“ผ…ผมสัญญาครับ”
“อย่าสัญญาเลย สัญญาไปก็ตายเปล่าอยู่ดี”
ฝ่ามือหนาของพ่อเลี้ยงลูบไล้ไปตามแผ่นหลัง สายตาจ้องมองความกลมกลึงแดงแจ๋เหมือนกับผลมะเขือเทศสุกงอมสองผล ในขณะที่เด็กหนุ่มตัวสั่น บั้นท้ายที่โดนหวดฟาดก็กระเด้งกระดอนเป็จังหวะไปด้วย วุฒิเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมา ก่อนจะโชว์ให้เห็นว่าภายในห้องนอนมีกล้องติดตั้งเอาไว้ มันจับภาพทุกอย่างได้รวมถึงการขโมยนาฬิกาที่ลูกเลี้ยงแอบหยิบไปคาหนังคาเขา
หลักฐานทุกอย่างมัดตัวนาวาชัดเจน เล่นเอาความกลัวจับไปทั่วหัวใจจนพูดไม่ออก
“ให้ตำรวจจัดการเื่นี้ดีกว่า”
“อย่านะครับลุงวุฒิ ผมขอร้อง ผมขอร้อง!”
“อายุก็บรรลุนิติภาวะของเด็กแล้ว น่าจะโดนหนักอยู่นะ”
“อย่านะครับ ผม…ผมผิดไปแล้ว ผมยอมแล้ว”
“กลัวหรอ”
“ก…กลัวครับ”
นาวาตอบเสียงสั่น...
ความกลัวที่เข้าครอบงำจิตใจเล่นเอาลิมความเ็ประหว่างบั้นท้ายไปเลยทีเดียว นาวาไม่อยากให้เื่นี้ถึงตำรวจ ถึงตอนนั้นทั้งพ่อและแม่คงจะผิดหวังในตัวของเขามาก เด็กหนุ่มยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เื่นี้จบสิ้น นาวาได้แต่หวังว่าสามีใหม่แม่จะยังหลงเหลือความเป็คุณลุงใจดีอยู่บ้าง!
“ถ้าไม่อยากให้เื่นี้ถึงตำรวจ ก็ต้องโดนดัดนิสัยอย่างอื่น”
“ข….ขอบคุณครับ ลุงวุฒิ ผม…ผมสำนึกผิดแล้ว”
“แสดงว่าแกเลือกแล้วใช่มั้ย ว่าจะให้ฉันเป็คนดัดนิสัยแทน”
“ค…ครับ”
“ดี”
นาวาถอนหายใจเฮือกใหญ่เหมือนได้ยกูเาออกจากอก แต่หลังจากที่เขาเห็นพ่อเลี้ยงถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ความสับสนก็ค่อยๆแสดงออกมาทางสีหน้าแดงระเรื่อ เด็กหนุ่มได้เห็นอาวุธลับขนาดใหญ่ของพ่อเลี้ยงอีกครั้ง ลำของมันแข็งตั้ง รอบข้างเต็มไปด้วยเส้นเืปูดปูนมากมายน่าเกรงขาม!
“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มดัดนิสัย…ด้วยวิธีของฉันเลยก็แล้วกัน”
“ล…ลุงวุฒิ หมายความว่ายังไงครับ ลุงวุฒิ อ๊าาาา อ๊าาาาาา!!!”
เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ!
พ่อเลี้ยงจับเอวเด็กหนุ่มยกขึ้น เมื่อบั้นท้ายกลมงอนโก่งโค้งได้รูป ฝ่ามือทั้งสองข้างก็หวดฟาดสลับกันไปมาแทนเข็มขัด นาวาร้องโอดโอยออกมาด้วยความเ็ปอีกครั้ง เขาไม่เข้าใจว่าถ้าลุงวุฒิ้าเพียงแค่หวดก้น ทำไมชายวัยกลางวคนต้องถอดเสื้อผ้าตัวเองออกด้วย
บั้นท้ายของนาวาแดงแจ๋จนแสบไปทั่วผิว ฝ่ามือหนาหระหน่ำฟาดพร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำเหมือนกับสนุกสนาน ตูดอวบอ้วนบิดเบี้ยวไปมาตามแรงกระทบ ไม่นานแก้มก้นก็แดงสดและเริ่มขึ้นเป็สีม่วง นาวาตัวสั่นจนไม่เหลือเรี่ยวแรง ขนตาเปียกแฉะจนลืมแทบไม่ขึ้น
แต่หลังจากที่แก้มก้นถูกแหกจนเห็นรูสีสด ลูกเลี้ยงก็เข้าใจว่าทำไมพ่อใหม่ของเขาถึงต้องถอดเสื้อผ้า!
“ลุงวุฒิ อย่านะครับ โอ๊ยยยยยยย”
“อยู่นิ่งๆ หรือจะให้ฉันเรียกตำรวจ!”
“ผมไม่คิด….ว่าการดัดนิสัยของลุงมันจะเป็วิธีนี้!!!”
“เปลี่ยนใจตอนนี้ไม่ทันแล้ว!”
ใบหน้าคมเข้มของชายวัยกลางคนมุดเข้าไปในร่องก้นแดงก่ำ จากนั้นลิ้นสากกร้านก็ล้วงทะลวงเข้าไปในรูประตูหลังอันแสนบริสุทธิ์ นาวาอ้าปากตาเหลือกโพลน การดัดนิสัยให้เด็กใจแตกกลับมาเป็ผู้เป็คนอีกครั้งเริ่มต้นขึ้นด้วยความมูมมาม!
1K
![[จบ] ย้อนเวลากลับมาป่วนหัวใจนายทหารใหญ่ในยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1736504015_2034701.webp)