"เข้ามิติ"หลังพูดเสร็จมู่ตานก็หายไปจากห้องทันทีทันที
"เกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี๊ยะใครตอบคำถามของฉันได้บ้าง"
จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากข้างหลัง"นังหนูเอ็งเหลือเวลาอีก 7 วันก่อนที่อายุขัยของเอ็งจะหมดลง"
มู่ตานที่กำลังใกับเสียงที่ดังขึ้นมาจากด้านหลังทำเธอใเกือบเป็ลมอยู่ตรงนั้น
เธอหันไปมองเจอชายชราคนหนึ่งท่าทางใจดีกำลังยืนอยู่ด้านหลังของเธอแต่ตอนนี้เธอกำลังจะเป็ลมรอบที่สองเมื่อได้ยินท่านเทพตรงหน้ากำลังบอกว่าเธอกำลังจะลาโลกนี้ไปแล้ว
ในขณะที่มู่ตานกำลังคิดอยู่นั้นท่านเทพตรงหน้าก็ได้พูดกับมู่ตานว่า
"นังหนูข้ามีอะไรจะบอกกล่าวกับหนูหน่อย ข้าคนนี้ได้ทำผิดกับเ้าอย่างหนักมากเพราะมัวแต่ทำงานจนลืมวันลืมเวลาทำให้ข้าส่งหนูมาผิดภพผิดที่
ทำให้ชาตินี้หนูถึงไม่เคยมีคนรักอย่างคู่อื่นๆ เขากว่าข้าจะหาหนูพบนั้นเมื่อมาเจอหนูก็เติบโตมากับครอบครัวที่มอบทั้งความรักและความสุขให้กับหนูแล้ว
ข้าคนนี้จึงดลใจให้หนูชอบอ่านนิยายย้อนยุคข้ามมิติ เพื่อให้หนูมีเวลาเตรียมตัวเตรียมความพร้อมในการย้อนเวลากลับไปในครั้งนี้"ไม่ทันที่ท่านเทพตรงหน้าจะพูดจบมู่ตานพูดขึ้นทันที
"หนูจะยกโทษให้ท่านแต่ท่านต้องมีของปลอบใจให้หนูด้วยเพราะท่านทำให้หนูไม่มีคนรักอย่างที่หนูใฝ่ฝัน ท่านต้องบอกให้ละเอียดน่ะว่าหนูจะย้อนเวลากลับไปยุคไหน ปีไหน หนูจะได้เตรียมความพร้อมถูก "
ทันทีที่มู่ตานพูดจบท่านเทพตรงหน้าถึงกับอุทานกับความเ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย
"นังหนูข้าคนนี้เห็นหนูเป็เด็กขี้อายพูดน้อย แต่ทำไมหนูช่างเ้าเล่ห์แบบนี้ เอาละในเมื่อเป็ความผิดของข้าคนนี้ ท่านเทพจะได้มอบสร้อยข้อมือเส้นนี้ให้กับหนูพร้อมมิติที่เรากำลังอยู่ตอนนี้
อีกทั้งยังมอบบ่อน้ำพุ์ให้กับหนูมันจะช่วยให้เ้าหายเหนื่อย รักษาได้ทุกโรคหากยังมีลมหายใจ ข้าคนนี้ยังจะให้หนูถูกรางวัลที่หนึ่งเพื่อที่หนูจะได้เอาเงินไปซื้อของใช้ที่เอามาใส่ในมิติของที่หนูนำเข้ามาในมิตินี้จะไม่มีวันหมด เมื่อเ้าหยิบออกไปของจะเติมทุกๆ 1 วัน มิตินี้นอกจากหนูจะไม่มีใครสามารถเข้ามาได้นอกเ้าจะพาเข้ามา "
เมื่อท่านเทพตรงหน้าพูดจบและได้มอบมิติให้แก่มู่ตาน ทำให้เธอได้แต่ทำหน้าใกับสิ่งที่ท่านเทพตรงหน้ามอบมาให้
"ท่านเทพให้หนูมากขนาดนี้นอกจากย้อนเวลากลับไปหนูยังมีหน้าที่อื่นอีกไหมค่ะ"มู่ตานถามออกมาด้วยความสงสัย ท่านเทพได้แต่ขบขันกับสิ่งที่มู่ตานเอ่ยถาม
"ข้าแค่อยากชดเชยให้กับหนูในสิ่งที่ข้าได้ทำลงไปดังนั้นขอให้หนูมีแต่ความสุขคนรอบข้างมีแต่ความรักความจริงใจให้กับหนู เอาละหนูจงใช้เวลาอีก 7 วันที่เหลือให้ดี
ใช้เวลาให้คุ้มค่าก่อนที่จะจากไปออนังหนูข้าลืมบอกไป หนูจะย้อนเวลากลับไปในยุค 80 ของประเทศจีน ข้าไปก่อนละเราจะได้เจออีกครั้งเมื่อครบ 7 วันข้าจะพาหนูไปยังที่ๆ มีคนรอเ้าอยู่"พูดจบท่านเทพตรงหน้าก็หายไปทันที
มู่ตานที่ตอนนี้กำลังสับสนเสียใจไม่รู้จะทำยังไงกับเวลาอีก 7 วันที่เหลือจึงได้ตัดสินใจว่ากลับไปนอนก่อนเผื่อสิ่งที่เจอตอนนี้เป็ความฝันแต่หากเป็เื่จริงเธอจะได้วางแผนกับเวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุด
"ออกไปด้านนอก"เมื่อพูดเสร็จปรากฏว่ามู่ตานกลับมาอยู่ที่นอนอีกครั้งเธอก็หลับไปทันทีท่ามกลางความเป็กังวลที่รบกวนจิตใจของตัวเอง
รุ่งเช้าซึ่งเป็อาทิตย์ก่อนหมดเวลาวันหยุดของมู่ตาน ทำให้เห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังนั่งคิดอยู่บนที่นอนว่าสิ่งที่เธอเจอเมื่อคืนเป็เื่จริง
"เอาล่ะไหนๆ ก็จะไปแล้วไหนๆ แล้วฉันลองดูข้อมูลหน่อยสิว่ายุคที่ฉันจะไปเป็ยุคแบบไหนฉันจะได้เตรียมสิ่งของได้ถูก แต่ไหนละท่านเทพบอกว่ามู่ตานคนนี้จะถูกรางวัลที่หนึ่ง"สิ้นคำพูดของมู่ตานปรากฏว่ามีกระดาษยี่สิบสามสิบใบอยู่ตรงหน้า
"ขอบคุณมากค่ะท่านเทพมู่ตานคนนี้จะใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าก่อนจะจากไป"
เธอตัดสินใจโทรกลับไปบอกที่บ้านทันทีว่าอีกสามวันศุกร์ตัวเองจะกลับบ้านไปเยี่ยมครอบครัวหลังจากนั้นก็มู่ตานก็ตรวจเช็คเงินในบัญชีของตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ
"ยังดีน่ะที่ฉันคนนี้มีเงินเก็บอยู่กับเขาบ้างเอาละเดียวเรามาดูข้อมูลแล้วจริงๆ รอบนี้"
เธอถอนหายใจอีกครั้งกับยอดเงินที่ตัวเองมีอยู่ในบัญชีจำนวน 2XX,XXX แล้วทั้งวันมู่ตานก็ค้นหาข้อมูลพร้อมกับจดเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในยุค 80
.....................................................................
นิยายเื่นี้เป็เื่ราวที่แต่งขึ้นตามจินตนาการของไรท์ไม่อิงกับประวัติศาสตร์ใดๆ